מעג א איד וואוינען אין כינע?

זיידי,

איך קען נישט ענטפערן אויף דיין שאלה, אבער ליינענדיג האב איך מיר דערמאנט א זאך וואס איז מיר געווען זייער אינטערעסאנט ווען איך האב עס געהערט, וועל איך עס דערציילן דא.

פאר אפאר חדשים צוריק האט א ליבאוויטשער שלית פון טשיינע גערופען א אינגערמאן פון קרית יואל קיין טשיינע צו בויען א מקוה, און ער האט דארט פארברענגט אפאר וואכן, ער אפולי מיט גענומען נאך א אינגערמאן וואס זאל אים ארויס העלפן מיט די ארבעט.

וויאזוי טוען זיי פארסירן דעם געזעץ ? זיי הרג'נען דאס צווייטע קינד רח"ל ? זיי הייסן זיך גט'ן ?

עס איז נישט קיין געזעץ נאר א פרייע קאנטראקט וואס מ'קען זיך אונטערנעמען און באקומען דערפאר בענעפיטן פון די רעגירונג.



 This sequence of events is significant mainly for this reason -- the one-child policy wasn't adopted by China until 1979, yet China's huge fertility drop occurred between 1970 and 1979 when live births fell from 34 per 1,000 people to 18 per 1,000 people. Since the introduction of the one-child policy in 1979, there has been no large drop in fertility and in fact China experienced a slight increase fluctuating around 21 births per 1,000 people in the 1980s (Tien, et al 1992, pp.6-8). As Tien, et al put it, the impact of the one-child policy has been minimal: <*>

The TFR [Total Fertility Rate] never fell below a 2.5 child-per woman average in rural areas, although it dropped to about 1.2 in urban areas. By the mid-1980s, less than one-fifth of all eligible married couples had signed the one-child certificate -- a contract which granted couples and their child economic and educational advantages in return for promising not to have more than one child. Throughout the 1980s, nearly half of all reported births were second, third, or higher order births. Various surveys suggested that the desire to have at least two children remained strong among Chinese couples (Tien, et al 1992, p.11).

דינא דמלכותא דינא!

מר. קוטשמע, ווי עס קוקט אויס ווערט דאס נאך נישט אינגאנצן ארויפגעצווינגען, זיי בעטן און קאמפיינען שטארק דערפאר, און געבן אפילו אויך שטראפן פאר די פארלעצער וועלכע האבן מער ווי איין (אדער צוויי) קינדער, אבער מען קען זיך נאך א עצה געבן ווער עס וויל דווקא, און מ'דארף נאך נישט בויען קיין קעלערן ווי די אנוסים אין שפאניע, ווי מען קען אויך זען פון דעם שטיקל, (גענומען פון וויקי).

 In reality, though having one child has been promoted as an ideal and the limit has been strongly enforced in urban areas, the actual implementation varies from location to location^[1]. In most rural areas, families are allowed to have two children, if the first child is female ^[2]. Second children are subject to birth spacing (usually 3 or 4 years). Additional children result in fines, or more frequently the families are required to pay economic penalties, and cannot receive bonuses from the birth control program. Some children who are in one-child families pay less than the children in other families.

אבער אויב ווערט דאס יא  דינא דמלכותא און זיי וועלן דאס ממש ארויפצווינגען און מען וועט זיך בשו"א נישט קענען ארויסדרייען, איז זיכער אז עס קומט דאן נישט אריין דינא דמלכותא דינא, ווייל דאס איז נאר צו זאגן אז אפילו די תורה און הלכה זאגן נישט אז זאלסט נישט טאן א געוויסע זאך, אבער אויב דער געזעץ וואו דו וואוינסט לאזט דאס נישט, האסטו יא א חיוב זיי צו פאלגן, אבער פארשטייט זיך אויב עס איז נישט בניגוד צו הלכה.

און אויב נישט זע איך נישט דער פראבלעם פון מציצה בפה.