דער בית יצחק'ס קשיא אויף ספירת העומר

ער פרעגט אז אויב דארף עס זיין שלמים, פארוואס איז מען נישט חייש למיתה אז מען וועט שטארבן
אינמיטן די טעג פון צווישן פסח און שבועות, און עס וועט אויסקומען אז אלע ברכות איז געווען לבטלה.

איך האב עס פאראיאר געזען אין שו"ת בית יצחק, איך האב עס אויפגעזוכט היי יאר און נישט
געפינען. ער איז עס דארט מסביר פארוואס מען איז חייש למיתה כאטש מען איז געווענליך נישט חושש
אויף א זאך דלא שכיחא.

איך געדענק אבער נישט וואס.

קען מיר איינער ארויסהעלפן?