חלומות קעגן רעאליטעט
*:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
ואיקץ. און אט האב איך מיך אויפגעוועקט נאך א קאשמארישן חלום:
דאס הארץ קלאפט מיט א גאר שנעלן טעמפא, די גלידער מיינע שאקלען זיך און ווארפן זיך, אלעס ציטערט, אלעס דריזלט, עס רינט פון מיר שווייס ווי איך וואלט זיך אקארשט געטובלט אין וואסער, דאס קאפל איז מיר נישט אויפן קאפ ( איך בין אויסדרוקליך יא א איד), דער ציצית'ל איז געווארן א שאל, עס איז ווי ארומגעבינדן מיין האלז , אלעס רעש'ט , אלעס טומל'ט, שווארצע רוחות צו אלע מיינע זייטן, איך טרייסל און צאפל פאר אנגסט און שרעק, די דאכענע איז צאמגעוויקלט ווי א קיפעלע, מיין קישן איז צעקייט און צוביסן.
אין מיין קעפעלע קומט פאר מהומות, עס קנאקט אינעווייניג ווי גלייך איינער בויעט דארט א הייזקעלע און האט זיך דארטן אריינגעצויגן , די שפייכעכץ רינט, די אויגן זענען נאס, און די גרינע זאמד ביי די זייטן זענען דיקערער ווי אימער, גרויסע לאנגע און טיפע רויטע קנייטשן זעען זיך אן אויף מיינע ביידע הענט, אויך די האר פונעם קערפער זענען ווי פארווישט - קיינמאל נישט אין אכט גענומען ווי פילעקסיבל זיי זענען און אויף וויפיל וועגן זיי קענען זיך צעבוזשעווען, וויאזוי די לאקן מיינע - די הייליגע פאות - קוקן אויס קען איך אפילו נישט אראפגעבן, איינס איז פשוט אויפגעשטעלט פאר שרעק, עס שטייט אויף ארויף, די אנדערע איז צעטיילט אין זעקס חלקים, למעלה למטה צפון דרום און לאחור, א חלק דערפון איז געווארן ווי א קאמפליצירטע פאזל, פארקניפט און פארבינדן,
איך אטעם פארסאפעט, עס לויפט דער ריטם שנעלער ווי ביי א ניי געבוירענע קינד, און נאך שנעלער ווי איך קען אניאגן, איך זע קוים וואו איך בין, דער גאנצער ארום איז מיר ווי פרעמד, איך שפיר ווי איך בין אויף א וועלט וואס איך האב נאך קיינמאל נישט געזען און זיך נישט אויסגעמשלט, ווי די שווארצע אליין האבן אויף מיר פושט יד געווען, איך זע נישט קיין אנהויב און נישט קיין סוף, שווארץ און ווייס איז ווי צוזאמגעמישט, און איך פאל צוריק אויף ארונטער און קוק שוואכערהייט אויפן דאך מיט א פארטראכטן בליק, עס שפירט זיך ווי דער באגריף פון צייט איז אן אויסגעטראכטע, עס איז נישטא קיין געווען, קיין איצט און קיין זיין, די דאך קוקט מיר אויס ווי א פוסטע און וויסטע מדבר וואס קיין וועזן האט איר נאכנישט באטראטן, די ווענט ווי א טונקעלע דורכזיכטיגע מאטעריאל, מיינע מחשבות זענען ווי זיי קענען זיך אליין נישט קאנטראלירן, ווי זיי שלאגן זיך מיטן טייוול אליינס, זיי קענען זיך נישט באהערשן און טראץ אלע אנשטרענגונגען קענען זיי נישט צוריקהאלטן די פלוס פון בילדער און סצענעס ואוס שווימען אויף איטליכער רגע, זיי קענען אפילו נישט קאנצענטרירן צו אויספילן די געווענליכע פונקציעס פון א דורכשניטליכן צופרי, נישטא קיין גענעצן, נישטא קיין אויסציען, נישטא קיין קראצן די אויגן, אלעס איז ווי געפרוירן, אלעס איז ווי פארשטייפט, גארנישט רירט זיך נישט, די איברים זענען ווי א שווערע לאסט , אינעם גאנצן ארום הערשט א טויט שטילקייט נאר דאס הויכע געפאמפעכץ פון דאס איידעלע הערצעלע הערט זיך ווי א ווידער קול אינעם גאנצן צימער.
אויש, ס'האט זיך פארשריבן. לאמיר גיין צום פונקט.
עס וואלט אינטערעסאנט געווען צו וויסן צי איז דא עפעס אן אופן צו וויסן אפצושיידן פון א חלום ביז א רעאליטעט.
1) ווען דער מענטש חלומ'ט איז מעגליך צו וויסן אז מען חלומ' ט נאר, צי קען מען זיך ציפן אין חלום זען צי עס טוט פאקטיש וויי, אדער וועט מען טאקע חלומען אז עס טוט וויי . בקיצור, וואס גייט פאר אין חלום? מה טיבה, וויאזוי קענען מיר זען זאכן אין חלום וואס מיר האבן זיך קיינמאל "אין וויסטן חלום" זיך נישט פארגעשטעלט? וויאזוי קומען ארויף די מאדנע און אומערווארטעטע דמיונות און חלומות? (ניין, עס האט זיך נישט גערעדט פון קיין זיבן זאטע קיען וואס שלינגען איין אנדערע אדער פון דריי שטאקיגע קוישעלעך, די רעדע איז פון פיל ערגערס און קאשמארישער פון דעם...) פארוואס קענען אזעלכע זאכן וואס מ'האט זיי נישט געזען און נישט געהערט, נישט געטראכט דערפון , נישט נעכטן און נישט איידער נעכטן, וויאזוי קומען זיי דאן ארויף אויפן געדאנק ווען מען ליגט אויסגעצויגן מאכטלאז ווי א זעכציגסטל פון א מת, וויאזוי שפילט זיך דאן אפ אזעלכע האראר שפילן און אנטוויקלונגען?
אוי (דא גיט זיך א טיפן אטעם אריין און ארויס). נאך איצט רינט שווייס (סאו טו ספיק) ווען עס דערמאנט זיך דערפון.
|
|
