אפגעוואוינען פון אן עבירה

די זאך איז פשוט.

דאס איז זיכער אז מ'טאר נישט רעדן קיין לשון הרע.
ממילא איז דאס אויך זיכער אז אויב מ'איז דורכגעפאלן און יא גערעדט, דארף מען תשובה טון דערויף.

יעצט דער פאקט איז אז עס איז אן עבירה וואס אדם דש בעקביו און כולם באבק לשון הרע, דעריבער איז א גוטע זאך צו טון וויפיל מעגליך, און אויב מ'קען כאטש זיך אונטערנעמען אויף איין שעה אז יעצט זיכער נישט, איז דאס א חשוב'ע זאך, אבער דאס האט גארנישט צוטון מיט די אנדערע צייטן ווען מ'היט זיך נישט אזוי שטארק, נישט אז עס איז גרינגער דעמאלטס אדער אז מ'דארף נישט תשובה טון אויב מ'פאלט דורך, נאר דער פאקט אז פאקטיש גיט מען נישט אכט שטענדיג נישט צו רעדן, און דעריבער די שעה וואס מ'וואטשט יא יעדע סקונדע איז חשוב.

אזוי איז ביי יעדע זאך.
למשל, חמשה עשר באב שטייט אז מען דארף מוסיף זיין אין לימוד התורה. וועסטו פרעגן וואס הייסט מוסיף זיין , מען מוז דאך לערנען יעדע רגע וואס מעגליך, אז נישט איז דאס געהעריג ביטול תורה , ממילא דארף יעדער אויטאמאטיש תשובה טון י"ז באב, ווייל אויב ביסטו איצט מוסיף אין לערנען מוז דאך זיין אז האסט ווען געקענט מאכן מער צייט צו לערנען אויך פאר טו באב.   

דאס וואס דו פרעגסט אז "למעשה אויב וועט ער אינגאנצן נישט רעדן קיין לשון הרע וועט ער צוריקפאלן". קען טאקע זיין א טענה לגבי דעם אז מען זאל נישט צוריקהאלטן פון זאגן אז עס איז נישט אינטערעסאנט ווייל מען טאר סייווי קיינמאל נישט רעדן קיין לשה"ר ווייל עס וועט זיין צו שווער און ער וועט דורכפאלן,  אבער לגבי טון תשובה אויב איז ער פאקטיש דורכגעפאלן איז נישט קיין שאלה, ווי באקאנט אז איין מצוה קען נישט פארדעקן אן אנדערע עבירה. יעדער אקט פונעם מענטש וועט שטיין אויפן ביל.