מעשי הטבח בסוריה

מדברים על שישים ריבוא

אין סיריע איז איינגעפירט יארן לאנג אז פון מאל צו מאל כאפט זיי אן די עתנישע גרופעס א בייזער משוגעת,
זיי ווערן געפערלעך צעווילדעוועט און מיט א רציחה אין די אויגן נעמען זיי זיך אויסהרגענען איינער דעם
אנדערן. אויף מאמע לשון ווערט עס אנגערופן, בירגער-קריג.

דאס מאל האבן זיי זיך גענומען צו די נעבעכדיקע דרוזן. שוין עטלעכע טעג וואס זיי שלאגן מיט זיי כפרות,
ווי אין די שבתדיקע זמירות שטייט: הכן טבוח טבח בדרוזים נעשה זבח.

איך, פון מיין זייט, פארגין זיי מיטן גאצן הארצן. זאל זיי זיך אויסשחטן געזונטערהייט. מיין באבעס דאגה.
אבער פאר וואס, פאר אלע רוחות, האבן אונדזערע זיכערהייט-כוחות אריינגעמישט? וואס איז דער זינען?
עס פעלן דען ביי אונדז אייגענע צרות אז מען זוכט פרעמדע צרות?

תוקן על ידי גרשום ב- 16/07/2025 22:09:15

השאלה הנשאלת היא מה בוער לנו להכנס עם הרוצחים הללו להסכמי אברהם ומדוע טראמפ רץ להסיר מהם סנקציות

ולמה נראה לך שזה מה שימנע מארדואן לזנב בהם ולקחת חלקים?

על ה"חלומות" של טורקיה שהיא חברה בנאט"ו הימין המלא ברשות הקיסר הנוכל מוכן לשלם לעוד כנופיה איסלמיסטית שיש לה גבול עם ישראל. כעומק המשפט כן עומק השמאלנות של הנוכל ועוזריו.

צה"ל התערב לטובת הדרוזים בסוריה והפסיק את הטבח בהם. אבל הם לא מצאו לנכון עד לרגע זה להגיד מילת תודה על כך. לא לנתניהו. לא לצה"ל, ולא לישראל.