א וועלט פון רבי'לעך!

ווי ס'איז באקאנט, האט זיך יעדע רבי זיין מנהג, אזוי ווי זיינע זיידע'ס האבן זיך געפירט אין דער אלטער היים [אדער יא, אדער ניין!].

גיין באטסעס זומער - א שפיציגע הויכע קאפל אויפן שטריימעל, ועוד ועוד

וואלט שוין געמעגט זיין - אין 2005 - א רבי מיט די פאלגענדע מנהגים:

גיין הינקעדיג - אזוי ווי דער הייליגער דברי חיים.
זיך אפברענען די הענט - אזוי ווי דער הייליגער רבי ר' אלימלך פון ליזענסק.
געבן צו עסן און פיטערן די קינדער, כל נדרי אויפדערנאכט - אזוי ווי דער הייליגער בארדיטשוב'ער רב.
זיצן אין תפיסה - אזוי ווי דער בעל התניא.
ווארטן ביי די טיר - אזוי ווי אברהם אבינו, און אזוי ווי ר' יוחנן א'שערי טבילה והמבין יבין.
לייגן א פידל ביינאכט ביים פענסטער - אזוי ווי דוד המלך
זיך קוילערן אין שניי - גלגול שלג

דער רבי רבי אלימלך שרייבט שוין קעגען די וואס שרייבען אז אמאל זענען געווען גרויסע רבי'ס אין היינט איז גארנישט דא.

די זעלבע וואס האבען געמאכט ליצנות פון די רבי'ס בשעתו טוען דאס אויך היינט.

אויב א רבי וועט דאס אנהייבן צו טוען, וועט מען טאקע שוין נישט טארן טרייבן קיין ליצנות! אבער ביז קיין איינער טוט דאס נישט איז דאס גוט צו שמייכלען!

א יוד האט אמאהל גיזאגט

"א יעדער רבי האט זיך זיין אייגען דרך אין עבודת השם, אין ווען משיח וועט קומען וועלען אללע רביס אננעמען אלע אנדערע דרכים פין אללע אנדערע רביס....עס איז אבער דא איין דרך אין עבודת השם וואס אלע האבען שוין מקבל גיווען נאך איידער משיח איז גיקומען..אלע האבען זיך גיבויט הייזער אזוי ווי דער רישינער