דאס איז קלאר אז קאמפעטישאן איז גוט פאר יעדעם אפילו ביי ראביסטעווע.
עס איז דאך פשוט אז איין מענטש קען נישט סערווירען אזוי פיל מענטשען.
נאר וואס דען דער פרייז איז צו הויעך, די מחלוקת פרייז אין דער רושם וואס דאס לאזט אויפן יוגענט, איז צו א הויכער פרייז וואס כלל ישראל צאלט פאר דעם.
בדרך אגב, באזני שמעתי פין א אינגערמאן וואס האט געדרייבט א קאר אין ער האט געהאט a close one האט ער אין די סעקונדע אויסגעשריגען "תהא מיתתי כפרה" =, פרעג איך איהם היתכן? טענה'ט ער מיר, אז אזוי איז מבואר אין חז"ל ווען מען טראכט אז עס איז שוין געקומען די גרויסע טאג... עיין שו"ע סוף יו"ד...
נא וואס זאגסטו צו דעם?
נשלח ב-18/3/2005 21:19
אין ספרים ווערט געברענגט אז ווען עס קומט אונטער א אןמאיינגענעמע זאך זאל מען זאגן:
"ראה עניי ואמלי ושא לכל חטאתי"
נשלח ב-18/3/2005 22:27
jid
ביזט גערעכט מיט די צדיקים THEY FOOLED ME FOR A MOMENT
איך מיין אז דער ענטםער צו די שאלה איז אין די גמרא ברכות נ"ד. (מען מעג עס נאך לערנען, דער דף האלט נאך נישט דארט)
"חייב אדם לברך על הרעה כשם שמברך על הטובה שנאמר (דברים ו) ואהבת את ה' אלהיך בכל לבבך וגו' בכל לבבך בשני יצריך ביצר טוב וביצר הרע ובכל נפשך אפילו הוא נוטל את נפשך ובכל מאדך בכל ממונך ד"א בכל מאדך בכל מדה ומדה שהוא מודד לך הוי מודה לו"
ווייטער אין די גמרא
מאי חייב לברך על הרעה כשם שמברך על הטובה? אילימא כשם שמברך על הטובה הטוב והמטיב כך מברך על הרעה הטוב והמטיב, והתנן: על בשורות טובות אומר הטוב והמטיב על בשורות רעות אומר ברוך דיין האמת? אמר רבא לא נצרכה, אלא לקבולינהו בשמחה. אמר ר' אחא משום ר' לוי: מאי קרא (תהילים קא) "חסד ומשפט אשירה לך ה' אזמרה"? אם חסד אשירה ואם משפט אשירה. רבי שמואל בר נחמני אמר מהכא: (תהילים נו) "בה' אהלל דבר באלהים אהלל דבר בה'". אהלל דבר זו מדה טובה, באלהים אהלל דבר זו מדת פורענות. רבי תנחום אמר מהכא: (תהילים קטז) "כוס ישועות אשא ובשם ה' אקרא צרה ויגון אמצא ובשם ה' אקרא". ורבנן אמרי מהכא (איוב א) "ה' נתן וה' לקח יהי שם ה' מבורך". אמר רב הונא אמר רב משום רבי מאיר וכן תנא משמיה דר' עקיבא: לעולם יהא אדם רגיל לומר כל דעביד רחמנא לטב עביד. כי הא דרבי עקיבא דהוה קאזיל באורחא. מטא לההיא מתא בעא אושפיזא לא יהבי ליה. אמר כל דעביד רחמנא לטב. אזל ובת בדברא והוה בהדיה תרנגולא וחמרא ושרגא. אתא זיקא כבייה לשרגא. אתא שונרא אכליה לתרנגולא. אתא אריה אכליה לחמרא. אמר כל דעביד רחמנא לטב. ביה בליליא אתא גייסא שבייה למתא. אמר להו לאו אמרי לכו: כל מה שעושה הקדוש ברוך הוא, הכל לטובה.
דאס איז די תורה, אויף דעהם דארף מען ארבעטן, כל אחד לפום דרגא דיליה
וויאזוי מען קען דאס טוהן?
אויף דעהם האט שוין דער מגיד געשיקט צום רבין ר' זושא. והדברים ידועים לחכמי הפארום
איך מיין אז די תשובה פון רבין ר' זושא (מיר איז נאך קיינמאהל נישט שלעכט געוועהן...) איז די העסטע מדרגה אין די עבודה.
אן אינטערעסאנטע תגובה
