די שאלה איז צו די לומדים אויפן פארק
אלע ת"ח ווערן געבעטן צו שרייבן א תשובה
שאלה: די הלכה איז אז ער"ש חנוכה איז קודם נר חנוכה ואח"כ נר של שבת
אויך איז די הלכה אז נר חנוכה מוז מען צינדן נאכן פלג המנחה און פאר דעם קען מען נישט מאכן א ברכה יעצט לויט די וואס האלטן פלג המנחה לשי' הגר"א אז מען רעכנט דעם טאג -יום- פון נץ ביזן שקיעה (און פאר דעם מוז מען דאווענען מנחה פאר די שקיעה, און זמן קר"ש איז דער צווייטער זמן) איז גוט ווייל פרייטאג איז דער פלג און ZIP CODE 11211
3:39:23 און ליכט צינדן איז 4:22 איז דא גענוג צייט
אבער לפי שיטת מג"א איז דער פלג המנחה לפי ע"ב דקות שוות 4:36:23 אונז וואס אונז פירן זיך לשי' ר"ת אז דין יום איז פון עלות ביז 72 מינוט שוות אחר השקיעה און פאר דעם דאווענט נען מנחה ביז בין השמשות און מען איז מקפיד אויף זמן קרי"ש לפי זמן המג"א ווען זאל מען צידן חנוכה ליכט?
די שקיעה איז דאך 4:37:36 און אויב מען צינד חנוכה 4:36 ווען וועט די פרוי צינדן נר שבת נאך די שקיעה? אויב מען איז מקפיד יעדע וואך צו מקבל שבת זיין 15 מינוט פאר די שקיעה טאר מען לכאורה נישט משנה זיין און טאמער יא איז עס א חומרא דאתי לידי קולא????
רבותי ווער עס ווייסט זאל זאגן א מיינונג
נשלח ב-25/12/2005 23:01
בעל גאוה
לכשתמצא תירוץ פארוואס דיין ווייב מעג יעדעס וואך צינדען ליכט פאר די פלג המנחה, זאלסטו עס ניצען פאר דיך אליין, און אויך צינדען פאר די פלג המנחה.
און א הערה צדדית, די משנה ברורה פסק'נט אז מען רעכענט די פלג המנחה פין די עלות ביז צאת, אבער לגבי חנוכה אין הלכות חנוכה, פסק'נט ער אז די פלג רעכענט מען פין די נץ ביז די שקיעה.
די משנה ברורה פוסקים האלטען אז דאס איז נישט א סתירה, און נעמען טאקע אזוי אהן להלכה, אז עס איז דא א נפק"מ צווישען חנוכה און א גאנץ יאר. (פרעג מיך נישט זייער טעם).
אבער אין אמת'ן, איז די סיבה פארוואס מען מעג צינדען פאר די פלג פין מג"א, וויבאלד מען איז חושש אגאנץ יאר פאר אנדערע שיטות וואס זענען מחמיר און מען איז מקבל שבת פריער. אזוי פסק'נט אויך די שו"ע הרב, עיי"ש (אין הלכות שבת, אז מען איז מקבל שבת צוויי שעה פאר שבת, און דאס איז פאר די פלג פין מג"א).
ר' ישראל הארפענעס איז דאס מבאר באריכות אז לגבי חנוכה נעמט מען אהן שיטת הלבוש אז פלג איז א שעה מיט א פערטיל פאר די שקיעה און ער ברענגט כמה וכמה ריאות.
אין הספר ישראל והזמנים תחת ידי, אבער ווען איך האב עס געלערענט ולפי זיכרוני היה התירוץ מספיק.
אבער אין אמת אריין אלס איז נאר א תירוץ.
באיירופה וכמבואר בהרבה מקומות האט מען געצינדען נרות שבת וגם נרות חנוכה "אחר" השקיעה, ווייל ברוב מקומות האט מען געהאלטען שיטת ר"ת לקולא ולחומרא.
נאר און דער לעצטע 2 הונדערט יאהר ווען עס איז פארשפרייט געווארן דעתו של הגר"א והתניא האבען ציביסליך א סאך אידען בהרבה מקומות אהן געהויבען מחמיר זיין מהשקיעה הראשונה.
אזוי ווייט אז היינט איז נישט דא אפילו איין פוסק (לידעתי) וואס לאזט מקיל זיין לגבי הפסק טהרה לפי המנהג הקודם.
דאס וואס איך שרייב לגבי שיטת ר"ת מיין איך נאר לפי
האופק כמבואר בהרבה פוסקים ובעיקר בשו"ת חתם סופר.
(דהיינו המנהג לעשות מלאכה בערב שבת ביז בערך 15-20 מינוט נאך דעם שקיעה ווייל עס האט א דין פון ודאי יום. אבער מוצאי שבת איז בערך 45 - 55 מינוט נאך דעם שקיעה הכל לפי האופק. )
אז ר"ת מוז זיין 72 מינוט שוה בכל בעולם ובכל המקומות ובכל השנה איז צאת הכוכבים דער זעלבער, איז אויך א נייער מנהג בעיקר מהגה"ק בעל דברי חיים (וחוות דעת ועוד) ויוצאי חלציו ותלמידיו.
נשלח ב-26/12/2005 22:02
ר' שלוםשטוב
לכשתמצא תירוץ פארוואס דיין ווייב מעג יעדעס וואך צינדען ליכט פאר די פלג המנחה, זאלסטו עס ניצען פאר דיך אליין, און אויך צינדען פאר די פלג המנחה.
דאס איז נישט קיין קשיא אויף יעדע וואך ווייל רוב יאר איז דער פלג המנחה היבש פאר די שקיעה ווי דער מכתב פון רב (מובא בשו"ע הרב הלכות שבת) ברעגט אז זומער זאל מען מקבל שבת זיין בערך 2 שעה פאר זמן וואס מיינט 2 שעה פאר צאת הכוכבים 72 אדער פאר בין השמשות ע"ש (אין לי שו"ע באפיס לעיין בו וגם לא מצאתי באינטערנט לעיין בו) און ניסן תשרי 1.5 שעה און ימי טבת בערך א שעה וואס דאס מיינט פאר בין השמשות נישט פאר די שקיעה ווייל פארן פלג המנחה קען מען נישט מקבל שבת זיין עכ"פ דער פראבלעם אז דער פלג פון מג"א איז ביי די שקיעה איז נאר סוף כסלו און טבת (שבט איז שוין דער פלג בערך 5-10 מינוט פאר די שקיעה) און סתם א שבת ווען ליכט צינדן איז 15 מינוט פאר די שקיעה לפי מנהג סאטמאר איז געווענדליך נאכן פלג
יעצט אויב איינער האט מקבל שבת געווען פארן פלג פונעם גר"א איז לכאורה נישט קיין קבלה וויל עס איז צו פרי אבער פארן פלג פונעם מג"א איז יא שבת פאר עם ווייל ער דארף חושש זיין אויפן פלג פון גר"א און לפי שי הגר"א האט ער שוין געקענט מקבל שבת זיין איז זיין קבלה א קבלה
אויך לפי שי' היראים דארף מען מקבל שבת זיין 15 מינוט פאר די שקיעה אלץ תוס' שבת ווייל ביי די שקיעה איז שוין שבת מדאוריתא איז קען מען שבת ווינטער מקבל שבת זיין 15 מינוט פאר די שקיעה אפי' עס איז נאך פארן פלג לפי המג"א ווייל לפי היראים דארף מען שוין מקבל שבת זיין
(אגב איך פארשטיי נישט פארוואס סקווירא וואס האלטן שטארק שי' ר"ת אז מען דאוונט מנחה ביז (נאך) 72 און מוועט נישט דאווענען מעריב פאר 72 וויאזוי מאכן זיי שבת ווינטער אזוי פרי איך מיין אז שבת מאכן זיי 26 מינוט פאר די שקיעה איז דאך עס צו פרי פארן פלג, און פארן זמן פון יראים, דארפן זיי זיך סומך זיין אז עס איז נאכן פלג פון גר"א)
עכ"פ דאס איז נאר לענין שבת אבער חנוכה אז איינער צינט פארן פלג איז ער נישט יוצא ואסור לברך ער קען זיך נישט סומך זיין אויפן יראים לענין חנוכה???? (איך רעדט נישט למעשה און קיינער זאל נישט אזוי טועהן למעשה)
און א הערה צדדית, דער משנה ברורה פסק'נט אז מען רעכענט דעם פלג המנחה פין די עלות ביז צאת, אבער לגבי חנוכה אין הלכות חנוכה, פסק'נט ער אז די פלג רעכענט מען פין די נץ ביז די שקיעה.
לפי ידיעתי פסקנט נישט דער מ"ב פלג לפי מג"א ער ברעגט נאר אראפ ביידע דיעות אדרבה און הלכות שבת ברענגט ער אז מען זאל חושש זיין אויף די גאונים אויף די שקיעה לענין שבת און לענין תפילה
און ביי הלכות חנוכה זאגט ער אז פלג המנחה איז דא א מחלוקת כמבואר בהלכות שבת
עכ"פ דאס איז קלאר אז דער וואס פירט זיך ווי שי' ר"ת און דער פלג איז לפי שי' מג"א איז לענין שבת זומער וויל ער צידען 2 שעה פארן זמן (מיינט דאס 2 שעה קודם בין השמשות) אבער ווינטער נישט פאר 15 מינוט פאר די שקיעה
אגב אויב איז ער מקבל שבת פריער איז זיין קבלה יא א קבלה און ער דארף האלטן שבת פריער ווייל צריך לחשוש לשי' הגר"א
און ממילא חנוכה איז נישט הארבער ווי סתם א שבת, און אז מען מעג צינדען שבת'דיגע ליכט פאר די פלג, יהי' מאיזה טעם שיהי', מעג מען צינדען חנוכה ליכט אויך. יא שבת מען מעג צינדן ווייל ער איז סומך אויף שי' הגר"א די שאלה איז געווען אויב וויל ער טוען לכתחילה ווי דער פלג פון מג"א און צינדן חנוכה ליכט נאכן פלג צו מען מעג אדער עס איז א חומרא דאתי לידי קולא
נשלח ב-26/12/2005 22:23
יוחי
דעס וואס די שרייבסט וועגן ישראל והזמנים וועל איך נאכקוקן און יא עס איז נאר א תירוץ
אזוי ווייט אז היינט איז נישט דא אפילו איין פוסק (לידעתי) וואס לאזט מקיל זיין לגבי הפסק טהרה לפי המנהג הקודם. לפי ידעתי זענען רבנים מקיל להפסק טהרה אויב מען האט בדעבד פארשפעטיגט די שקיעה מיט אביסל אבער קלאר נישט לכתחילה
דאס וואס איך שרייב לגבי שיטת ר"ת מיין איך נאר לפי
האופק כמבואר בהרבה פוסקים ובעיקר בשו"ת חתם סופר.
[אדום און דאס וואס איך שרייב ר"ת מיין איך 72 שוות כמשמע פשטות השו"ע
(דהיינו המנהג לעשות מלאכה בערב שבת ביז בערך 15-20 מינוט נאך דעם שקיעה ווייל עס האט א דין פון ודאי יום. אבער מוצאי שבת איז בערך 45 - 55 מינוט נאך דעם שקיעה הכל לפי האופק. )
דעס אז מוצ"ש איז 45-55 נאך די שקיעה לפי האופק דער כלל איז נישט ריכטיג עס ווענט זיך וועלעכע צייט פון יאר ווינטר זומער
אגב איז דא שיטות אויב רעכנט מען לפי האופק און 72 minutes as 16.1 degrees קומט אויס ר"ת די וואך און 11211
וומס"ג 6:06 אבער אונז פירן זיך 72 שוות לקולא ולחומרא און ר"ת איז 5:50:24
בעל גאוה די שרייבסט:
>>>דאס וואס איך שרייב ר"ת מיין איך 72 שוות כמשמע פשטות השו"ע <<<<<
ניין לפי המשנה ברורה אז דער פשטות השו"ע אז ר"ת איז לפי האופק און לפי השו"ע דארף מען נישט ווארטן מוצאי שבת 72 דהיינו ד' מיל נאר אויב לפי האופק קען מען זעהן דעם צאת איז שוין אויס שבת וזה הוא שיטת רוב הפוסקים והחת"ס הנ"ל
שולחן ערוך אורח חיים סימן רצג
סעיף ב
צריך ליזהר (ב) מלעשות מלאכה * (ג) עד * שיראו * (ד) ג' א [א] כוכבים קטנים, ולא יהיו מפוזרים (ה) אלא ב רצופים, ואם הוא יום מעונן ימתין (ו) עד שיצא הספק (ז) מלבו.
ביאור הלכה סימן רצג
קשה לי דלפי מה דפסק המחבר לעיל בסימן רס"א כשיטת ר"ת דמשקיעת החמה עד ג' כוכבים יש כשעור הילוך ד' מילין א"כ אם אנו רואין כוכבים ואנו יודעין שעדיין לא נשלם הזמן דד' מילין ע"כ דאותן הכוכבים הם גדולים א"כ אמאי לא התנה הכא המחבר שיהא נשלם השעור דד' מילין מעת השקיעה וא"ל דס"ל דמכיון שאנו רואין ג' כוכבים תלינן דמסתמא נשלם השעור אבל אם אנו יודעין שלא נשלם אה"נ דצריך להמתין עד שיושלם. שוב מצאתי בספר מנחת כהן דאפילו לר"ת מכיון שאנו רואין סימן הכוכבים שוב אין להקפיד עד שלא נשלם השעור דד' מילין ע"ש טעמו ונ"ל דאפילו להמנחת כהן עכ"פ נכון שיראה אז אם הכסיף העליון ושוה לתחתון כיון שהוא בתוך ד' מילין דמגמרא מוכח דהכוכבים שראוים לסמוך עליהם שהוא לילה הם נראים דוקא אחר שהכסיף העליון ושוה לתחתון וכמש"כ לקמן בשם הגר"א בלקוטיו ע"ש:
נשלח ב-26/12/2005 23:42
יוסי, דער משנה ברורה קריגט אויפן פרמ"ג
און מיר נעמען אהן ווי די פרמ"ג, אז ר"ת איז 72 מינוט כפשטות לשון המחברץ
בעל_ג
דיין קשיא באדערט מיך שוין יארען און איך טו וואס מיינע עלטערען און רבית טוען, גראדע איז דא אסאך וואס צינדען און טוען מלאכות נאך די שקיעה, איך פארשטיי טאקע נישט פארוואס זיי זענען נישט חושש לשיטת היראים.
נשלח ב-27/12/2005 06:16
יוסף נפתלי מכל מלמדי השכלתי
אדרבא
ווי איז דער פרי מגדים?
פשטות לשון אין שלחן ערוך האב איך געוויזען איז עס נישט, ווייל פארוואס איז זיך דער מחבר מטריח מיט דעם לאנגען לשון ווען אויסשבת איז.
און אז די קוקסט אין די נושאי כלים במקום פארשטייען זיי אויך נישט אין לשון אז מ'רעדט דא פון 72 שוות בכל מקום.
לדוגמא דער דגול מרבבה (נודע ביהודא) איז מסביר אויפען פלאץ (רצ"ג) אז דער לשון [ג'...] "רצופים" דארף מען האבען יוצא צו זיין תוס' שבת. אויב דער מחבר האט נאר געוואלט 72 שוות וזה הוא, ווי איז דער תוס שבת? און צו וואס דארף ער דעם לשון?
נשלח ב-27/12/2005 09:34
בעל גאוה
די שרייבסט און די שרייבסט אבער די פארענטפערסט נישט.
פארוואס מעג דיין ווייב צינדען ליכט לכבוד שבת פארען פלג, און די ביסט אויך יוצא מיט דעם נרות שבת, ווען די הלכה אין שו"ע איז קלאר אז אויב מען צינד פארען פלג, דארף מען עס איבערצינדען, און לגבי חנוכה וואס די צינדסט און דיין ווייב איז יוצא ווילסטו זיין מער פרום? פארוואס?
דער גר"א עקזיסטירט נאר פאר שבת און נישט פאר חנוכה?
די פוסקים וואס זענען מחלק צווישען שבת און חנוכה, איך האב נישט געזעהן וואס זיי שרייבען, אבער עס איז פשוט גרייזיג, ווייל דער גמרא "ובלבד שלא יקדים ולא יאחר" גייט ארויף הן אויף שבת, און הן אויף חנוכה, און מחלק זיין אז די זמן איז אנדרעש דא ווען ביידע שטייען אין איין גמרא איז לדעתי היבש גרייזיג.
און בעל גאוה, די מישט אויס צווישען גאונים-ר"ת, און מג"א-עולת שבת, דער מחלוקת צו מען רעכענט פין נץ ביז שקיעה, אדער עלות ביז צאת, אין דעם איז דא א סתירה אין משנה ברורה, עיין ותמצא, און אז די האסט נישט אין די ארבעט קוק אינדעהיים, לגבי די גאונים איז די משנה ברורה אויך נישט קלאר מכריע עיין שם.
עס איז מיר אייביג א נחת צו צוזעהן די אינגעלייט וואס שטיפען דאס צינדען פין נר חנוכה ווייל זיי האבען "מורא" פארען פלג, און לגבי נר שבת אגאנץ יאר, וואס איז פונקט אזא חיוב ווי נר חנוכה, און פונקט אזא פראבלעם לגבי די הקדמה, דארט זענען זיי מחמיר! פארוואס?
יוחי אדער יאסי,
עס איז דא היינט רבנים וואס זענען מקיל לגבי הפסק טהרה ביז דרייצען און א האלב מינוט נאך די שקיעה, און איך מיין אז ר' יחזקאל ראטה איז מקיל נאך מער.
און בעל גאוה, לידיעתך, אינדערהיים האבען רוב קהלות און אונגארען און גאליציע געהאלטען די זמן פין ר"ת לפי האופק, דאס הייסט מען האט געטוהן א מלאכה ביז בערך א האלבע שעה נאך די שקיעה (אפשר אביסעל ווייניגער) און געמאכט מוצאי שבת בערך זעכציג מינוט נאך די שקיעה, אדער ווען מען האט געזעהן שטערען.
די מנהג פין 72 איז פין ד"ח און ווייטער (אפשר? איך בין נאך נישט אזוי זיכער), עכ"פ פין סאטמאר רב און קלויזענבערגער רב און ווייטער.
און דאס וואס יוחי שרייבט אז מען האט נישט מקבל שבת געווען פרי, אין ב"ח שטייט בפירוש אז די מנהג פין יראי השם איז מקבל שבת זיין צוויי שעה פאר שבת, וואס דאס איז פאר די פלג פין מג"א. (עס איז אויך א בפירושע רמ"א אין שו"ע אז מען קען מקבל שבת זיין צוויי שעה פאר שבת).
נשלח ב-27/12/2005 16:48
יוחי
---
נאר און דער לעצטע 2 הונדערט יאהר ווען עס איז פארשפרייט געווארן דעתו של הגר"א והתניא האבען ציביסליך א סאך אידען בהרבה מקומות אהן געהויבען מחמיר זיין מהשקיעה הראשונה.
---
200 יאהר, האסט גוט גע'חלומ'ט, עס אז אנאויגעקומענע אומכעלונגענע פשרה וואס די סאטמערער רב האט געוואלט מאכן ולא יצא בידו.
עס איז א דבר פשוט אז די מען קען רואיג מאכן א מלאכה ביז בערך א האלבע שעה נאכן שקיעה ראשונה, בפרט ערב שבת חנוכה
אין לגבי דיין נעקסטע סעיף ביסטו אויכעט נישט אינגאנצען גערעכט!!!
נשלח ב-27/12/2005 17:48
יאסעלע
יוחי איז יא גערעכט, די שיטה פין גר"א אין בעל התניא (ווי אויך דער אבני נזר) האט אנגעהויבען טוישען די מנהג אין אונזערע מקומות - רוסלאנד אונגארין גאליציע פוילין - צו די גאונים.
און לגבי די צווייטע סעיף איז ער אויך גערעכט, מען האט נישט געהאלטען צווי און זיבעציג, וויפיל פארשידענע זאלען וועלען די איינרעדען אנדרעש. עס איז דא אלטע זמנים צעטלעך פין שטעט וואס דארט שטייט בפירוש זמנים אויף ליכט צינדען צו דער שקיעה, און מוצאי שבת פאר צוויי און זיבעציג.
נשלח ב-27/12/2005 17:58
גע'חלום'מט?
דאס אז מ'דארף מחמיר זיין פון דעם ערשטער שקיעה איז יא זיין דעם תניא און דעם גר"א
די ווילסט אפשר לייקענען דער געוואלדיגער השפעה פון דעם גרא אדער פון דעם בעל התניא?
עס איז דאך אין משנה ברורה אז מ'זאל מחמיר זיין כשיטתם?
און אויך אין משמרת שלום (קוידענאוו)
וגם בשו"ת מנחת אלעזר נעמט אהן בפשטות כשיטת התניא (ורק מחמיר למוצאי שבת אבל למילה (דאורייתא) הוא נוקט כהתניא) וכן הביא שם משמיה דהרב שר שלום מבעלזא שיש להחמיר כשיטת הגאונים
וכן בשו"ת מהרש"ג ועוד ועוד.
ועד שגם בשו"ת דברי יואל כותב שיש להחמיר בערב שבת לשיטת הגאונים "שהרי יש בזה ספק חילול שבת"
יא פון אונפאנג האבען נאר חב"ד חסידים מחמיר געוועהן ערב שבת אבער ווען מ'קוקט אין ספרי הקיצורים שיצאו לאור אחרי התניא זעט מען אז צוביסליך האט זיך פארשפרייט דער מנהג אז מ'דארף מחמיר זיין תיכף אחר השקיעה הראשונה שוהא ספק דאורייתא.
אודאי לפי רוב רובם של הפוסקים מעג מען מאכען א מלאכה נאך דער שקיעה אבער נישט ביז א האלבע שעה. דאס איז א טעות בדעת החתם סופר.
לפי החתם סופר (תשובה פ')און ווי די חוקרים האבען שוין פעסט געשטעלט איז דער זמן מוצאי שבת לפי התשובה הנ"ל בערך 30-40 נאך דער שקיעה הנראית,
ווייל אויב אין מאטערסדארף איז געווען JULY 18 (פר' תרומה תרצ"ג) מוצאי שבת 52 מינוט איז דאס לפי האופק 7.5 מעלות דאמאלס אין ניו יארק איז בין השמשות ספק דאורייתא לפי רוב הפוסקים בערך 20 מינוט נאך דער שקיעה (ווענט זיך לפי היום בהשנה לפי האופק כידוע)
כמעט קיינמאל אין ניו יארק איז דא א האלבע שעה.
איך זאג דאס דא אז עס מיר א פלא ווען רוב רובם פון די פוסקים האלטן אז נאך בערך 40 מינוט אין ניו יארק איז ודאי לילה און איך זעה דער המון דאווענט מנחה.
מיילע אנ"ש סאטמאר וכו' יש להם על מי לסמוך אבער רוב המון האבען זייערע רבי'ס אין זייערע זיידעס געהאלטן אז עס איז שוין לילה לכל דבר. דאס אז מ'האט מקבל געוועהן דעם הזהרה פון התאחדות צו האלטען 72 לגבי שבת, געט איהם נישט קיין שום היתר צו דאווענען מנחה אזוי שפעיט שהוא לילה לכמעט 99% מהפוסקים.
און אזוי ווי איך שרייב לגבי מנחה האט געהאלטן דער פאפא רב זצ"ל וגם בספר ישראל והזמנים כותב ככה.
_______
שלום
ווען האב איך געזאגט אז מ'האט נישט געדאווענט בייטאג?
לפי הגמ' וכל הראשונים והשו"ע איז משמע אז מ'האט געדאווענט פרי מעריב בעוד היום גדול בכל יום ובפרט בשבת.
(עיין בשו"ע אז מ'זאל דאווענען שבועות שפעט פאר "תמימות"
אדער שפעט כדי די ארבע כוסות זאל מען מאכן בלילה ממש.
וכן עוד ועוד ... )
לע"ד דער גאנצער מישמאש אין מנהגים לגבי לילה קומט פון דעם ערפינדונג פון ליכט ביינאכט אויף די גאסען. קודם דער גאז לאמפ נאכער דער עלעקטרישער לאמפעס אויף די גאסען.
אמאל זענען דארפ'ס אידען נישט ארויב שפעיט פון שטוב האט מען געדאווענן פרי מנחה מעריב לפני הפלג כמובא בכמה פוסקים. נאר חסידים ואנשי מעשה האבען געדאווענט בזמנה.
נשלח ב-27/12/2005 20:05
שלוםשטוב
איך האב נאכגעקוקט און משנה ברורה ווי ער שרייבט קלאר ביי חנוכה רעכנט מען פלג א שעה און א פערטל (75 מינוט) פאר צאת הכוכבים כשי' המג"א נישט פאר די שקיעה כשי' הגר"א און דא איז מקורות
משנ"ב תרע"ב סק"ג מפלג המנחה הוא שעה ורביע קודם צאת הכוכבים וכו' ע"ש (אגב שעה ורביע איז 75 מינוט בימי ניסן ותשרי אבער יעצט טבת איז עס ווייניגער ווייל חשבינן שעות זמניות)
ובשעה"צ אות (ד) ח"א ואם הדליק קודם פלה"מ צריך לכבותה ולחזור ולהדליק
אויך בהל' ער"ש חנוכה סי' תרע"ט משנ"ב סק"ב בעוד היום גדול ודוקא אחר פלג המנחה שהוא שעה ורביע קודם הלילה כמ"ש בריש סי' תרע"ב
ובשה"צ (ד) מ"א ושאר אחרונים
במילא איז א פראבלעם וואס אונז טועהן די וואך
אבער און ב"ח ריש סי תרע"ב ברעגט ער שי, היראים און ער פירט אויס אז וכדאי הוא ר"א ממיץ לסמוך עליו בשעת הדחק און מען קען צידן חנוכה ליכט 15 מינוט פאר די שקיעה כיוון שא"א בענין אחר הייסט עס הכשר מצוה (אזוי שטייט פון תרומת הדשן)
אבער לכוארה לפי' שי' המ"א דארף מען צינדן שעה ורביע זמניות קודם צאת הכוכבים וואס עס איז די וואך בערך 4:36:23 און די שקיעה איז 4:37:36
קיינער זאל נישט טוען אזוי למעשה ווייל איך וועל לכאורה אויך צינדן בעז"ה גענוג פרי
נשלח ב-27/12/2005 20:21
שלום שטוב
איך האב יא פארענטפערט ווייל א גאנץ יאר מעג איך מחמיר זיין כשי' היראים אז בין השמשות איז 13.5 מינוט פאר שקיעה ראשונה + תוספות שבת וואס איז כאטש 15 מינוט פאר די שקיעה איז במילא מיין קבלה א קבלה
און זמער איז דאך גוט איז דער פראבלעם נאר ווינטער כסלו טבת שבט אבער לענין חנוכה בחול שטטיט קלאר און משנ"ב צריק לחזור ולהדליק איז נישט דא דער תירוץ ווייל נער לענין מלאכה בשבת איז די קבלת שבת א קבלה
ואה"נ חנוכה וועל איך מיר אויך פאלאזן בדוחק אויפן יראים כמובא בב"ח הנ"ל
יוחי דער משנ"ב רס"א ברענג אראפ שי' הפרמ"ג אז מען רעכנט 72 שוות
יא עס איז אמת אז און בירור הלכה פסקנט דער משנ"ב -ווייל ער איז מחמיר ווי די גאונים בער"ש- אז מען רעכנט זמניות אבער פשטות הטור והשו"ע איז 72 שוות
נשלח ב-27/12/2005 20:37
יוסי,
איך האב נישט קיין ספרים דא און דער ארבייט, דער פרמ"ג וואס איך האב דערמאנט האב איך געמיינט און רס"א א"א סק"ו
אין כמדומה לי און ספר תוספת שבת און סימן רס"א לערנט אויך אזוי פשט אין מחבר
מיט דעם ביזטו גערעכט לגבי פסק אדמוה"ז בסידור
און דא האבען די ליטוואקעס נישט גורס געווען דעם פסק פונעם משנ"ב ווייל ר' אהרן ז"ל האט נישט געלאזט רייכענען אין ישיבה פאר 72
נשלח ב-27/12/2005 21:42
בעל ויגבע לבו
ויוסף נפתלי
יא גערעכט איז זעה דער פר"מ אין משנה ברורה איך דארף עס נאכקוקען במקורו.
אבער פון רס"א איז נישט קיין ראיה ווייל אויף דעם איז דער משנה ברורה מעורר אז לגבי הדלקת נרות דארף מען מאכען הדלקת נרות ד' מילין "לפני" ה'צאת' און דאס קען אמאהל אויסקומען אויב מ'רעכנט למפרע, נאך "לפני' השקיעה הנראית (וכמו שרבים רוצים להעמיס בשיטת החת"ס)
עס פארענטפערט אבער נישט וואס דער מחבר זאגט שפעטער אין רצ"ג אז לגבי מוצאי שבת דארף מען נאר האבען ג' כוכבים קטנים רצופים וואס דאס איז א סאך מאהל פריער פון 72. און דער משנה ברורה דארט לערנט אז דער מחבר איז מודה אז אויב מ'זעהט 3 כוככבים דארף מען נישט קיין ד' מיל פאר אויס שבת וואס דער פרי מגדים האלט דא ווייס איך נאך נישט
אוודאי כנראה האלט דער פרי מגדים אז א מיל אלע מאהל שוות אבער איך ווייס נישט וואס ער האלט לגבי מוצאי שבת? ועוד חזון
