דער ספר איז געדרוקט געווארן אין תרפ"ח, דאס איז צוועלף יאר פאר די שואה. פון איינעם הרב אברהם יעלין. ער מאכט דארט געוויסע חשבונות און פשעטליך. אבער זיין אויספיר איז ווי פאלגנד:
והיוצא מכל זה הוא ד' דברים:
א. שסמוך להגאולה יהי' מלחמה גדולה בין כל האומות גוי בגוי איש ברעהו.
ב. שבמלחמה זו יסבלו כל ישראל צרות גדולות מאוד.
ג. שבמלחמה זו יעשו בכל המלוכות מרד במלכיהם ויסירו המלכים ויעשו חירות.
ד. שממלחמה זו יסובב שארץ ישראל שהיה מדבר וציה תתיישב בבני ישראל ותתן מחיה טובה ליושביה.
אינטערעסאנט איז אז די אלע זאכן זענען מקויים געווארן אקוראט פונקטליך, צוועלף יאר שפעטער. עס איז געווארן די צווייטע וועלט מלחמה, א. ווי אלע לענדער האבן זיך געקריגט. ב. די אידן האבן געליטן גרויסע צרות ל"ע הי"ד. ג. נאך די מלחמה האבן רוב לענדער מורד געווען אין די דיקטאטורן, און מ'האט געמאכט די יו.ען. ד. פון די מלחמה איז ארץ ישראל צוריק באזעצט געווארן מיט אידן.
פארוואס קומען יעצט נישט פאר קיין "דרשות התעוררות" אין אלע בתי מדרשים?
זענען אפשר די רבנים יעצט ביזי מיט עפעס?
נשלח ב-31/12/2004 18:15
got it in e mail
"מעין" רוח הקודש,
הופיע בבית מדרשו של הרב ר' יוסף חיים גרינוואלד שליט"א
פרשת לך תשס"ה, ביי די 'קהלת' שיעורים, שיעור 4, חלק ב', אויפן סי די אנהייב די 4 טרעק זאגט בערך דעם לשון
שטייט אין צפני' הכרתי גוים נשמו פנותם החרבתי חוצותם מבלי עובר, נצדו עריהם מבלי איש מאין יושב, אמרתי אך תיראי אותי תקחו מוסר
און ער זאגט "בדרך משל" אז עס זאל פארקומען א "ערד ציטערניש" און א "פארפלייצונג" אין די ווייטע "בענגלאדעש", וועלן מענטשן זאגן וואס האט עס מיט מיר
און ער איז עס מסביר מיט א משל פונעם הייליגן חפץ חיים זי"ע
אז מען מיינט נאר די אידן, אז מען דארף תשובה טאן
דאס איז זיכער, אז דער נקודה פונעם ענין, אז השי"ת מיינט דערמיט די אידן, דאס איז אמאל זיכער
און דאס דארף יעדן מחייב זיין
דרשות הר"ן דרוש השישי-במה אקדם
והא לך לשון קדשו..
ולפעמים מתחדשים מקרים ברחוק מקום ובאיים הרחוקים, כדי שיתעוררו ישראל אל התשובה וייראו ויפחדו פן יגיע הפורענות אליהם, והוא מאמר הנביא: הכרתי גוים נשמו פנותם החרבתי חוצותם מבלי עובר, נצדו עריהם מבלי איש מאין יושב, אמרתי אך תיראי אותי תקחו מוסר (צפני' ג' ו-ז). וכשאינם מתיסרים ברעת האחרים , הפורענות הולך הלוך ונסוע וילך הלוך וקרב, ואין ספק כי מי שרואה כל אלו התלאות אשר הם באמת התראות הש"י, ועודנו מחזיק בדרכו אשר דרך בה, הוא כמי שעובר עבירה וקבל עליו התראה, שהתיר עצמו למיתה, מכאן ואילך.
רש"י בפרשת וארא
"וַאֲנִי אַקְשֶׁה, אֶת-לֵב פַּרְעֹה; וְהִרְבֵּיתִי אֶת-אֹתֹתַי וְאֶת-מוֹפְתַי, בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם" (פרק ז' פס' ג')
"ואני אקשה - מאחר שהרשיע והתריס כנגדי, וגלוי לפני שאין נחת רוח באומות עובדי עבודה זרה לתת לב שלם לשוב, טוב לי שיתקשה לבו למען הרבות בו אותותי ותכירו אתם את גבורותי. וכן מדתו של הקב"ה מביא פורענות על האומות עובדי עבודה זרה כדי שישמעו ישראל וייראו, שנאמר (צפניה ג ו) הכרתי גוים נשמו פנותם וגו', (שם ז) אמרתי אך תיראי אותי תקחי מוסר...."
ילקוט שמעוני פ' שמות
הכרתי גוים נשמו פנותם וגו'. א"ר אלעזר אין פורעניות בא לעולם אלא בשביל ישראל שנא' הכרתי גוים נשמו פנותם החרבתי חוצותם מבלי עובר, וכתיב אמרתי אך תיראי תקחו מוסר!!!!!!
הגמרא בברכות דף נט,א
כטרפא דטריף והאי דאזלא בתרה דאמרה לה הב לי בני שבשעה שהקב"ה בקש להביא מבול לעולם נטל שני כוכבים מכימה והביא מבול לעולם וכשבקש לסתמה נטל שני כוכבים מעיש וסתמה וליהדר לה אין הבור מתמלא מחוליתו אי נמי אין קטיגור נעשה סניגור וליברי לה תרי ככבי אחריני (קוהלת א) אין כל חדש תחת השמש א"ר נחמן עתיד הקב"ה להחזירן לה שנאמר (איוב לח) ועיש על בניה תנחם: ועל הזועות: מאי זועות א"ר קטינא גוהא
רש"י במקום אומר שזועה זוהי רעידת אדמה
רב קטינא הוה קאזיל באורחא כי מטא אפתחא דבי אובא טמיא גנח גוהא אמר מי ידע אובא טמיא האי גוהא מהו רמא ליה קלא קטינא קטינא אמאי לא ידענא בשעה שהקב"ה זוכר את בניו ששרויים בצער בין אומות העולם מוריד שתי דמעות לים הגדול וקולו נשמע מסוף העולם ועד סופו והיינו גוהא א"ר קטינא אובא טמיא כדיב הוא ומיליה כדיבין אי הכי גוהא גוהא מיבעי ליה ולא היא גוהא גוהא עביד והאי דלא אודי ליה כי היכי דלא ליטעי כולי עלמא אבתריה ורב קטינא דידיה אמר סופק כפיו שנאמר (יחזקאל כא) וגם אני אכה כפי אל כפי והניחותי חמתי רבי נתן אומר אנחה מתאנח שנאמר (יחזקאל ה) והניחותי חמתי בם והנחמתי ורבנן אמרי בועט ברקיע שנאמר (ירמיהו כה) הידד כדורכים יענה אל כל יושבי הארץ רב אחא בר יעקב אמר דוחק את רגליו תחת כסא הכבוד שנאמר (ישעיהו סו) כה אמר ה' השמים כסאי והארץ הדום רגלי: ועל הרעמים: מאי רעמים אמר שמואל ענני בגלגלא שנאמר (תהילים עז) קול רעמך בגלגל האירו ברקים תבל רגזה ותרעש הארץ ורבנן אמרי ענני דשפכי מיא להדדי שנאמר (ירמיהו י) לקול תתו המון מים בשמים רב אחא בר יעקב אמר ברקא תקיפא דבריק בעננא ומתבר גזיזי דברזא רב אשי אמר ענני חלחולי מחלחלי ואתי זיקא ומנשב אפומייהו ודמי כזיקא על פום דני ומסתברא כרב אחא בר יעקב דבריק ברקא ומנהמי ענני ואתי מטרא: ועל הרוחות: מאי רוחות אמר אביי זעפא ואמר אביי גמירי דזעפא בליליא לא הוי והא קא חזינן דהוי ההוא דאתחולי ביממא ואמר אביי גמירי דזעפא תרתי שעי לא קאי לקיים מה שנאמר (נחום א) לא תקום פעמים צרה והא קא חזינן דקאי דמפסיק ביני ביני: ועל הברקים אומר ברוך שכחו וגבורתו מלא עולם:
נשלח ב-31/12/2004 03:57
יוחי די ריח האט אויך א ממשות, קוקט נאר אויף זיין היסטאריע און מער ווי דעם דארפסטו נישט, ער איז אפילו א מנהל אויף א פורום.
נשלח ב-31/12/2004 01:00
עפשטיין זייער קלאר
איך האלט אז חרד'ישע אידען זענען באשאנקען מיט זייער א גוטן חוש הריח.
א. שסמוך להגאולה יהי' מלחמה גדולה בין כל האומות גוי בגוי איש ברעהו.
אגב איך זע נישט דער כעס אויף דיינע ווערטער איך זע אז די חברה דענען אויפגעוואקסען אין במקום שרייען שגץ ארויס זענען זיי מסביר בטוב טעם פארוואס די ביסט נישט גערעכט אין פארוואס דיינע דעות זענען נישט היימיש.
נשלח ב-31/12/2004 00:16
הרב עפשטיין
איך געדענק נישט צו האבן געזעהן אין זיינע ווערטער, אז נאך די מלחמה וועט משיח גלייך קומען. אדרבה אויב דו קענסט מיר אנצייגן, וועל איך מיך זייער פרייען. דאס אז ארץ ישראל איז באזעצט געווארן מיט אידן נאך די קריג, דאס קען קיינער נישט פארלייקענען.
אגב. זאגט מען נאך פון רביה"ק זי"ע אז ער האט געזאגט, אז נאך די מלחמה איז געווען אן עת פקודה, נאר די ציונים האבן עס קאליע געמאכט. נו זעהסט אז דעמאלטס איז געווען דער זמן הגאולה.
איינער האט מיר געשיקט אין אישית, אז דער מחבר הרב אברהם יעלין, איז אויך דער מחבר פונ'ם באקאנטן ספר 'ארך אפים' אויף כעס. וואס מ'לערנט אין אלע אונזערע היימישע מקומות. און ס'איז ידוע אז דער ספר האט שוין זייער אסאך אויפגעטוהן.
אפשר וואלט כדאי געווען, אויב איינער ווערט אין כעס דורך מיינע הודעות, זאל ער אביסל אריין קוקן אינ'ם ספר.
צום ווידער-זעהן
נשלח ב-30/12/2004 20:29
איך זע דאך שוין וואס פאר א גרויסע נביא ער איז.
ער שרייבט דאך בפירוש אז נאך דעם מלחמה וועט משיח גלייך קומען.
ליידער ליידער איז שוין אריבער זעכציג יאר און כלל ישראל ווארט נאך אויף גואל צדק.
נשלח ב-30/12/2004 20:22
דער אברהם יעלין האט גישריבען א ספר 'גאולת ישראל'. דער ספר איז גדרוקט גיווארען אין שנת תרפ"ח.
דער ספר האט צוויי אינטרסאנטע הסכמות איינס פין דעם גאון רבי מאיר יחיאל מאוסטרובצה אין א צווייטע הסכמה פין ראי"ה קוק
די מזרחיסטען האלטען עולם ומלואו פין איהם וויא מען קען זעהן אויף
www.mizrachi.org/ideas/view.asp?id=150
אויף דעם site פין ישיבת עטרת כהנים בעיר העתיקה איז דא א מאמר פין ר' שלמה אבינר, דער נושא פין דעם מאמר איז "רב יכול לטעות?!" דארט ברענגט ער באריכות פין דעם ספר 'גאולת ישראל' בענין דעם נושא.
די כוונה פין מיין תגובה דא איז צו געבען פאר די גולשים א ביסעל א באגריף פון וואס פאר א מחבר מען ברענגט דא נביאות...
