זייענדיג אינמיטן זיך אנטוהן אין מקווה, הער איך מיט אמאל קולי קולות, איך לויף נאך פון ווי די קולות קומען און צו מיין באוואונדער זעה איך ווי א יונג זיס בחור'ל שרייט אויף א עלטערן יונגערמאן און שלאגט עם, יעך האב פראבירט אפצוהאטן דעם חןצפדיגן בחור'ל פון שלאגן דעם יונגערמאן.
דער בחור נעמט זיך שרייען איף מיר "לאז מיר אפ ווייל באלד כאפסטו אויך" יעך האב עם אפגעלאזט כ'מיין וואס גייט מיר אן זאלן זיי זיך ארום רייסן הו קערס, איך בין עפעס דער וועלטס פארזארגערס?
ווען סיגעווארן אביסל רואיגער געב איך א פרעג דעם בחור'ל וואס גייט דא פאר? וואסיגעשעהן דא? דר בחור'ל פוינט מיר מיט זיין איידעלע פינגער אויפן יונגערמאן, און זאגט שרייענדיג "ער איז א מנוול" פרעג איך עם וואס איז געשעהן? דער בחור פארציילט מיר וואס דער יונגערמאן האט געטוהן צו עם, מיין האר פון קאפ האט זיך מיר אויפגעשטעלט, א יונגערמאן מיט א שיינע שווארצע בארד האט נישט קיין אנדערע זאכן וואס צו טוהן נאר קאליע צו מאכן קליינע זיסע בחאנטע בחורים? איך בין צוגעגאנגען צום יונגערמאן כ'האב עם געזאגט אז טאמער קומט ער פאר די סיבה אין מקווה האט ער טאקע נישט וואס צו זוכן דא. און כ'האב עם אויך געזאגט נעקסטיים כ'וועל הערן זעהן נאך איין זאך פון אייך לא תוסיפי לראות פני, דעם טויט וועל איך עם מאכן.
איך בין טאקע נישט גאט'ס משמש אבער יעדע זאך האט א שיעור.
די מעשה איז געשעהן אפאר טאג צוריק, נאר כ'האב נאכנישט געהאט קיין געלעגנהייט עס צו ארויפלייגן.
ברוך הבא דזייבוי כנראה שלקחת קצת פנאי אחרי החתונה וירח הדבש להיכנס ולקחת את עול הפורום עליך ורואים שאתה נהיית לאברך קדוש וטהור כי אתה משגיח על אי הקדושה וצודק אתה בדבר ולא אלו שכתבו עליך שנהיית מועד הקדושה כי הבחורים האלו כשגדלים לא יכולים להיפטר מזה ונהיים מורים לדבר הזה לאחרים ואשרי מי שמונע את זה ותיכנס כל יום לעול הפורום כי כבר משעמם בלעדיך
אסאך נחת מיט אסאך געלד דו פון דיין וייב און דיין וייב פון דיר
וינטש א אמעתער ידיד
