זיצען נעבען נשים אין הלכה און חסידות

אסאך מאל קומט אויס פאר אחינו בני ישראל צו פארען אויף די באן אדער די שטאטישע באס, אדער עראפלאן, און עס איז נישט דא קיין פלאץ צו זיצען נאר לעבען אן אשה.

וואס איז די הלכה?

מעג מען?

איז עס אסור?

יהרג ואל יעבור?

מדת חסידות?



מיט מיין גרויסע גאונות - - קען איך נישט אנטאפען די שאלה, און אויסרעכענען וואס דאס איז.

בעט איך דעריבער אלע גאוני היידפארק שליט"א, זאלען אריין ווארפען זייער צוויי סענט, און שרייבען וואס זיי ווייסען און האבען געהערט פין ת"ח אין דעם ענין. ביטע שרייבען וואס מער מקורות מען געדענקט, עס העלפט צו להשלמת הענין.

לכבוד ידידינו עוז, הראשון בעל עט סופר מהירה, שפה אחת וסברא ברורה, הידוע בניקו מוהר"ר קוטשמא יצ"ו ומשנהו לוחם מלחמות ה' בגבורה, עם כל העולם כולו על שפתו שגורה מוהר"ר ווארלדוואר (WORLDWAR)רח"ל

אחדש"ה

על דבר שאלתכם בדבר מהבב"ע ועדל"ת במחאות השבת, כבר מילתי אמורה שאין כאן בית מיחוש כל עיקר, משום שנתברר בלי שום ספק שאצל האברכים והבחורים דמחנינו, דמיין הנהו נשי עלייהו כקאקא חיוורא, וזה הנקרא בלשוננו ווייסס"ע קאקא"ו, שהנו דומה לחלב ממש וערצייגט תחת השגחתינו בלי חשש ופקפוק כלל, ועליו נאמר יאכלו וישבעו וישברו פראים צמאם.

אך אם רודף אחריה ומכה אותה דרך חיבה, כמו שידענו מדרך רבותינו הק' שהיו רודפים יהודים עד חורמה, אך ורק מתוך אהבת ישראל התקועה בלבם, אז לכאורה היה מקום להקל שפטור הוא מלזעוק משום ספק ערווה, אך מה אעשה ורבו עלי חברי שח"ו להקל באיסורי שבת , ואע"פ שכידוע מותני עבים ממותניהם, מכל מקום עליהם אני אומר ברוך גוזר ומקיים ברוך משלם שכר טוב, והנני מבטל את דעתי העניה מפני דעתם הרחבה,

ע"כ מותר ומצווה לרדוף ולרדות, ולהשיג ולהציק ,ולחלק ולבלק, ולקלל ולחלל, למלל ולילל, להכות ולבכות, ליזעוק ולהזיק, בין ביד בין ברגל, בין כדרך הנאתן ובין כלאחר יד ונוהגת בין באנשים בין בנשים, בין בכשרים ובין בפרוצים.

ואל יבוש מפני המלעיגים שאומרים שהמכים עוברים על לא יוסיף פן יוסיף, כידוע דתלינן שיטתינו באשלי רברבי המהר"ל מפראג ששיסה את מעשי ידיו יאסלע הגולם בלילי פסח להכות באלו הרוצים לעקור ביצתם של ישראל. ולא חשש ללא יוסיף אע"פ ששם המכה בעצמו היה יוסף!

ואע"פ שאין הנידון דומה לראיה כל עיקר, כבר מקובלני מרבותינו שכל כי האי גוונא דורשין מאגדות וסיפורי מעשיות, בדדמי ומאומד, ואפילו מדברים שבלב, ומוזרות בלבנה, ומפי בעלי חלומות, וזקני אלצהיימער.

ואסיים בזה בברכת עירנו הכה טאקע את כל חושבי העיר הוא,
ויקיימו בזה מאה"כ ויכו היהודים ויעשו כרצונם בב"א

אחד הרבנים החותם בעילום שמו משום מעשה שהיה, ומכתב שנדפס, ואסיפה שלא היתה



נ"ב רק יקפיד שאלו המוכים והנרדפים יהיו ממשפחות מיוחסות שבישראל, דאי לאו הכי צריך לחשוש מזרע גוי הנתערב ויגע באיסור מרידה באומות שהוא מהחמורות שבחמורות ודוחה כל התורה כולה והוא ביהרוג ואל יעבור כידוע מספרי המהר"ל מפראג עם ביאורי תלמידו מוהר"ר יאסעלע הנ"ל'

אבל באמת אין לחשוש כ"כ מכיוון שכל המודים בעירוב הללו אין להם ב"ה שום שייכות לקהלתינו, ובקהלותיהם אין החשש הזה מצוי. זולת אם רואה אשה אחת שמשפחתה - מצד האם דיקא, הינם מעמבערס בקהילות שלנו,המשופעת ב"ה בפסולי חיתון ובזרעו של יפת, אז אני חוכך להקל מפני שהוא מיעוט המצוי ממש ומשום לתא דמרידה באומות נגעו בה כנ"ל, ואין להכותה בידים כלל אבל לצעוק מותר, אך זה ברור בוודאי, שבדרך חיבה מותר בכל אופן.

הנ"ל

פי' מי אמרינן עשה דוחה ל"ת או מצוה הבא בעבירה

וואס איז די דין, לאמיר זאגן, לשם מצוה? מעג מען האבן קאנטאקט מיט א פרוי אדער נישט?

לדוגמא: נאך לויפן א פרוי אין שרייען שאבעס!

געבן די האנט איז ממש א איסור,

נישט קיין פארגלייך.

כורמיזא
ביי דיר ברענגט עס ארויס רעספעקט, ווייל מן הסתם דארף'סט די נישט געבען די האנט לצורך פרנסה. אבער די אמת איז, אז ווען מען גיט נישט די האנט נאכדעם וואס א פרוי האט אויסגעשטרעקט איר האנט, מאכט עס די קליא די אויפנאמע אויף לכה"פ פיפציג פראצענט.


אבער עכ"ז טאר מען נישט געבען די הענט פאר נשים, עס מאכט נישט אויס צו עס מאכט קליא א געשעפט אדער נישט.


משום סיבה האט זיך א געוויסע עולם ליב איינצורעדען אז ווען מען פירט זיך אויף בדרך התורה קען עס נישט ברענגען צו פארלירען געלט. עס איז נאריש אזוי צו האלטען, מען דארף זיין גרייט צו היטען די תורה אפילו אויב עס מיינט מקבל זיין א גרויסע הפסד.

היינט צו טאג איז מקובל צו פאדערען ביי יעדע עיר-ליין אז מ'וויל נישט זיצען לעבען א פרוי און עס ברענגט ארויס רעספעקט.
און דאס זעלבע איז ביי ביזנעס, איז זייער אנגענומען צו זאגען פאר א שיקסע אז די רעליגיע פארבאט צו געבען די האנט, און עס ברענגט ארויס רעספעקט

לויט ווי עס זעהט אויס, איז נישט דא קיין איסור צו זיצען לעבען א פרוי. אבער, אויב א מענטש פילט אז עס שטערט אים, און ער פילט אן הרגשה צוליב דעם וואס א פרוי זיצט דארט, האט ער חיוב ממדת חסידות, אדער אפילו מצד הדין, זיך אויף צו הייבען און זיך אוועק ריקען.

אויב אבער ער איז גארנישט מרגיש, איז ממדת חסידות קען זיין אן ענין זיך נישט אוועק צו זעצען, אלץ דעם ענין פין מאוד מאוד צריך להתרחק, אבער, ווי מען פארשטייט, דער עיקר פין מאוד מאוד צריך להתרחק מיינט אין אפיסעס וכדומה, אויף די טרעין, געווענטליך רעדט מען פין מענטשען וואס בעוה"ר זענען גס מיט נשים צו א געוויסע בחינה, ווייל זיי דרייען זיך דאך יא אין מאנהעטען צו ווי אימער, ממילא איז דאס א דבר התלוי בלב.

למעשה האט מיך א צווייטע געשריבען אז ער האט שוין געזעהן גאר ערליכע אידען זיצען לעבען נשים מיט די אויגען פארמאכט, א גאנצע צייט אויף די טרעין, זיי מאכען נישט אויף די אויגען אפילו צו קוקען זעהן ווער עס זעצט זיך אוועק, אויף דעם אופן איז זיכער רייטזאם, אבער מי יעמוד, עס איז דאך שווער צו זיצען מיט עינים עצומות, אשרי מי שקיים זה.

באקומען אין אישית פין אונגארישער
די ערשטע תגובה איז צום סוף, אויף דעם האב אני הקטן געשריבען אינדערמיט, האט ער מיך צוריק גענטפערט וואס שטייט אין התחלה (ווערט נישט צומישט)


כ'האב געמיינט וועסט זיכער כאפן די באקאנטע גמרא:

והלא דברים קל וחומר ומה לעתיד לבא שעוסקין בהספד ואין יצר הרע שולט בהם אמרה תורה אנשים לבד ונשים לבד עכשיו שעסוקין בשמחה ויצר הרע שולט בהם על אחת כמה וכמה

פון די גמרא און טור קומט אויס פשוט, אז זיצן נאהנט צו א אשה, א גויטע, וואס רוב מאל שמעקט זי פון בשמים, איז דא מקומות מגולים, און מה דאך אחורי אשה און ווען זיי זענען עומדות על הכביסה איז אסור, זיצן נעבן איהר איז כמעט לא ימלט פאר א איד (וואס איז נישט רגיל בנשים ווי א גוי) ער זאל נישט נכשל ווערן בהרהור און נגיעה, כ'ווייס נישט אויב עס נישט א איסור מן התורה

וועגן נגיעה ביד האשה עיין שערי תשובה שער שלישי אות פ' (כידוע דארט איז דא הלכות):
איש איש אל כל שאר בשרו לא תקרבו (ויקרא יח, ו). כל קירוב בשר אסור, כגון הנגיעה בידי אשת איש, ופרוש "לגלות ערוה" - כי הקריבה מביאה לידי ערוה. וכי תאמר בלבבך: איפה נמצא בכתוב כי גדרה התורה גדר, כי תאמר אשר אסרו מגע יד ליד להיות גדר לעברה? נשיבך דבר: הנה במצות הנזיר, אשר עקר נזירותו פן ישתה וישכח מחוקק או יתעהו רוח זנונים, אוסרתו התורה (במדבר ו, ד):
מכל אשר יעשה מגפן היין, וכל זה לגדר הרחקה ממשתה היין.

סוף דבר: צריך אדם להתרחק מן הנשים מאד מאד


_______________
באראפארקער
~~~~~~~~~~~
ווי איז דער גמרא?
און וואס איז דיין ראי' פין טור?
_______________
אונגארישער
~~~~~~~~~~~
כ'קען נישט שרייבן דא,

בגמרא סוכה נ"ב חששו להרהור אפילו בשעת הספד עיי"ש

וז"ל רבינו הטור באבן העזר סימן כ"א:
צריך אדם להתרחק מן הנשים מאד מא ד ואסור לו לקרוץ בידיו וברגליו ולרמוז בעיניו לאחת מן העריות ואסור לשחוק עמה או להקל ראשו כנגדה או להביט ביופיה ואפילו להריח בבשמים שעליה אסור ואסור להסתכל בנשים שעומדות על הכביסה ואסור להסתגל אפילו בבגדי צבעונין של אשה שהוא מכירה אפילו אינן עליה שמא יבא להרהר בה פגע באשה בשוק אסור להלך אחריה אלא רץ ומסלקה לצדדין או לאחריו

אזוי פירט זיך אן ערליכער איד

אין ביזנעס איז זייער שווער נישט איבערצוגעבן אדער איבערנעמען פון א פרוי וואס ארבעט.

עס איז טאקע דא דער איסור פון "יד ליד לא ינקה" אבער לויט ווי עס איז משמע אין די גמרא און די פוסקים איז דער איסור נאר אויב מ'האט אינזין כדי להסתכל.

די גמרא אין מסכת כלה זאגט:
אז איבערגעבן פאר א פרוי אין די הענט איז אסור (מדינא) נאר אויב ער האט אינזין בביל שיתסכל בה.

המרצה מעות לאשה מידו לידה או מידה לידו בשביל שיסתכל בה אפילו גדול כמשה רבינו שקבל תורה מסיני לא ינקה מדינה של גיהנם שנא' יד ליד לא ינקה רע

די זעלבע זאך שטייט אין מסכת ברכות דאף ס"א ע"א מיט דעם לשון

תנו רבנן המרצה מעות לאשה מידו לידה כדי להסתכל בה אפילו יש בידו תורה ומעשים טובים כמשה רבינו לא ינקה מדינה של גיהנם שנאמר יד ליד לא ינקה רע לא ינקה מדינה של גיהנם