סוכות וואס זענען געבויט אין רשות הרבים

היות אסאך קהלות פירען זיך אז זיי בויען זיך א סוכה אין רשות הרבים, דאס הייסט אין די גאס, און אין מגן אברהם סימן תרל"ז סק"ג ווערט גע'פסק'נט אז די סוכות זענען נאר כשר בדיעבד, און קיין ברכה טאר מען נישט מאכען, ואין זה מברך אלא מנאץ, און אזוי פסק'נט אויך די שו"ע הרב, און אין משנה ברורה ברענגט ער צו מקילין, זיי פארלאזען זיך בעיקר אז די אידען זענען מוחל, און די גוים זענען אויך מוחל, אדער ווייל מען האט א צעטעל פין די שטאט, אדער ווייל אז זיי זאגען גארנישט מן הסתם זענען זיי מסכים.

ווער ער געדענקט פאר נישט לאנג צוריק, איז געווען א מערכה וועגען אן עירוב אין בארא פארק, און אין וויליאמסבורג, די מוחים און קנאים אויף די עירוב, האבען געשריגען פה אחד, אז זיי האבען נישט קיין חלק מיט די פת וואס מען איז מזכה פאר עירובי חצירות. לויט דעם, האבען פארשידענע רבנים און דיינים און מורה הוראות גע'טענה'ט אז מען קען זיך נישט פארלאזען אויף די עירוב, ווייל היות עס איז דא אידען וואס ווילען נישט קונה זיין די פת, איז עס בהכרח נישט קיין עירוב. די מתירים האבען זיך צוזאם געמיטשעט צו טרעפען אויף דעם א היתר, און האבען ב"ה געטראפען גאר גוטע היתירים, אבער די אוסרים, שרייען נאך אלץ, אז די עירוב איז פסול, און זייער עיקר איסור איז באזירט אויף דעם וואס עס איז דא מאנכע וואס זאגען בפירוש אז זיי ווילען נישט האבען קיין חלק אין פת.

אשר על כן, האב אני הקטן באראפארקער, מחליט געווען צו נעמען אביסעל תורה'דיגער נקמה אין די טראבעל מעיקערס, און איך זאג דא בפה מלא
די אלע סוכות וואס זענען געמאכט אין רשות הרבים, און זיי פארלאזען זיך אויף שוואכע היתירים, און זיי דארפען צוקומען צו מיין אין אלע אידען'ס מחילה, טאמער איז דא אין דעם ביהמ"ד, אפילו נאר איינער וואס זאגט אז די עירוב איז פסול ווייל זיי זענען זיך נישט משתתף אינעם פת, בין איך נישט מוחל, און איך מוחה אויף דעם וואס זיי מאכען א סוכה אין רשות הרבים, און נעמען צו מיין מקום הילוך. און זייער סוכה האט אן הלכה ווי א סוכה גזולה וואס מען קען דארט נישט יוצא זיין, ווייל עס איז א מצוה הבאה בעבירה.

מקוה איד
you have it all wrong
עס שטייט נישט אין ערגעץ אז ביי עירובין דארף מען רשות פין איינוואינער, טאמער יא, שרייב עס. משא"כ לגבי סוכות, שטייט בפירוש אין משנה ברורה, אז די היתר איז ווייל די מענטשען זענען מוחל.

דער באראפארקער פרעגט שוין קושיות הגמרא, נאר פארקערט.

מאי שנא לגבי סוכה דתני פסולה, ולגבי מבוי דתני תקנתא.

לפענ"ד הקצרה, איז דאס הימל אין ערד, כרחוק מזרח, ממש אינו דומה.

ביי עירובין, דארף מען רשות פון די איינוואוינער, ווייל די איינוואוינער מאכן דאס פאר א רשות הרבים, ווידער ביי סוכה איז דער פראבלעם אז סיז א קרקע שאינו שלו, מ'ברויך נאר פרעגן רשות פונעם אייגנטימער, וואס דאס איז די שטאט, ס'האט נישט קיין טראפ שייכות מיט די מענטשן וואס וואוינען אונעם געגנט.

תוקן על ידי - מקוה_איד - 17/10/2005 23:21:56

צדוק,
עקסעלענט


בענעדיקט, די מאכסט חוזק??
מיין ערעור אויף די סוכות, איז פונקט אזוי אויסגעהאלטען ווי די וואס צדוקים ווילען נישט אנטייל נעמען אין די עירובין.

און צו דיר זעלי וועקי.
די מחדש פין די רשות פין שטאט ווערט געברענגט אין שואל ומשיב.

און דיין פשעטיל פין אחרי רבים, מיינט גארנישט, עס געהערט צום רבים, און די רבים מיינט יעדעם איינעם, און מען פארלאזט זיך אז יעדער איז מסכים, אז אפילו איין יחיד איז נישט מסכים, איז אויס רשות, און די סוכה הייסט א סוכה גזולה.
משל למה הדבר דומה??
אז די ווילסט בויען א סוכה אין א חצר וואס געהערט צו דריי מענטשען, איז גענוג צו בעטען רשות פין צוויי, ווייל מען גייט נאך רוב?
נאר אן עם הארץ וועט זאגען אז עס איז גענוג די רשות פין צוויי. די זאגסט נאך מער, אז אפילו אויב איינער פין די דריי שותפין איז מערער, איז גארנישט ווייל מען האט רשות פין צוויי בעלי בתים.
ר' זאלי, עם הארצות האט אויך א שיעור.

ויש ליישב די גאנצע פראבלעם,

ווייל כידוע געבן ארויס די וויליאמסבורגער "גאונים" א "פסק בית דין" אז די שבתים פון סוכות מעג מען זיך מאכען אן עירוב, אויס ששים ריבוא, דאס וועט שוין זיין נאך יו"ט...
וממילא אין סוכות האלט ער אויך פון אן עירוב, מיט "זיכוי הפת" ממילא קען מען נישט אסערן א סוכה אין א רשות הרבים.

ראצער ניטא אויף וואס צו לאכן

פויפסט בענעדיקד



זאלי וועקי נעמט ביטע ארויס אייער ויואל משה וועט איר זעהן וואס אייער רבי שרייבט ווען מיר זאגען רוב און ווען ניט.


רוב איז ניט פארהנדיקט ווען די רבנים זיצען ביי זיך אינדערהיים און עס קלאפען אריין צוויי זלאבעפצעס מיט גרויסע וואנצן און פארלאנען א אינטערשריפט אנקעגן די עירוב.



רוב איז נאר פארהאן אויף אזא פאל ווי אלע רבנים קומען זיך צונויף אויף איינמאל מיט ניט אן אגעמאכטע מיינוג פון פריערט, און ווי אויך זענען די רבנים ניט משעבוד זייער געהאלט צו פארטיי פירער.




און דאס אלעס זאגט ניט דער רבי פון חב''ד נאר דיין רבי אין זיין ספר.


ניט דא ווער זאל לאכען

יעצט בעת מיר גייען צום דרוק קומען פאר אינטענסיווע זיצונגען צווישן די גרעסטע קארפן קעפ אין די אידישע וועלט, בנוגע די ניי געשאפענע פראבלעם וואס איז נאך נישט געהערט געווארן זינט סוכת דוד הנופלת, נעמליך אז א באראפארקער איד איז מערער אויף אלע סוכות וואס ווערן געבויט אין רשות הרבים, און בתנאי כפול ומכופל כבני גד ובני ציון נעמט ער זיך אויס אז אויב אין דעם יעניגן שוהל איז דא איינער וואס איז נישט מסכים צום וויליאמסבורגער עירוב, איז ער יענעם נישט מוחל די רשות הרבים, און יענער וועט מוזען עסן אן א לישב בסוכה. די רבנים זענען דן אויף אלע הינזיכטן און אספעקטן פון די הלכה, אויך זענען זיי שטארק מעיין אויב א באראפארקער קען אסר'ן וויליאמסבורגע רשות הרבים'ס, לאמיר האפן אז ער איז נישט מערער אויף סוכת עורו של לויתן. גוט יום טוב, מיט א שמייכל.

בארא פארקער.

דער שואל ומשיב איז מחדש, אז דארט וואו עס גייט דער רשות פונעם מענטש [ער רעדט פון ד' אמות נעבן די הויז], דארט דארף מען בכלל נישט קיין רשות.

דעם היתר פון א פערמיט שרייבן אנדערע אחרונים.

אבער עס איז זיכער אז איין מענטש אליין קען נישט קומען שרייען אז ער לאזט נישט, און אויב רוב ציבור איז יא מוחל איז דאס גענוג.

[ויל"ע באם קיבל פערמיט מהרשות, אולם רוב העיר ישראל מוחה, מה דינו, לכאורה אסור, ואינו ענין לכאן].