עניני חינוך

אין אזא פלאץ ווי עס דרייען זיך ארום פילע אידן על ספסלי היידפארק איז זיכער א גוט מקום אוואו דורכצושמועסן עניני חינוך, צי עצה אדער הדרכה אדער סתם א גוטע נקודה וואס קען זיין לתועלת פונעם עולם.

ווי יעדע טאטע בין איך אינטערעסירט און שטענדיג גרייט צו הערן הדרכה וואס עס קען אלס בעסער מאכן אין די חינוך פון מיינע קינדער. אונזער דור איז בכלל געבענטשט געווארן מיט א אומגעהויערע שפע פון דרשות און קונטרסים וספרים אין דעם נושא. און כאטש וואס דאס קען מאכן אמאל א צומישעניש אין דעם גאנצן עסק אין חינוך, ווייל נישט יעדער וואס האט א גוט מויל אדער האט א געשליפן פעדער איז געאייגנט צו זאגן זיין דעת העני', און וויפיל מאל שרייבט דער אזוי, קומט דער וועלט באוויסטער רעדנער און מיט א געלעכטער מאכט ער דאס אוועק ווייל זיין מצומצם'דיגער מח האט אזוי באשלאסן. פארט איז גוט אז מען זאל הערן און זוכן וואס מען קען טאן אין אזא שווערע וועלט ווען די דרויסענדיגע גאס איז שטענדיג גרייט און זוכט איינצושלינגען אוזערע נשמה'לעך, מוזן מיר שטיין גרייט און אכטונג געבן וואס מיר טוען און אפילו וואס מיר רעדן און וויאזוי מיר רעדן, און ווי נישט ווי זענען די דרשות מער אויפטו ווי פארקערט.

נאך איידער איינער וועט פון דא וועלן זיך אויסלערנען א וועג אין חינוך, מוזן מיר קלאר שטעלן דעם ערשטן און וויכטיגסטן כלל אין חינוך: אין חינוך איז ווייניג מאל דא כללים. יעדער מענטש איז אן עולם מלא, און בפרט קינדער. ווי דער פסוק זאגט, על פי דרכו, יעדער האט זיך זיין אייגן גאנג וואס פאר אים וועט דאס זיין די בעסטע. מען קען הערן, זיך דורכשמועסן און זיך אפילו דינגען איבער געוויסע פונקטן, און דאס איז אלס להלכה, למעשה מוז מען נוצן דעם אייגן קעפל און דן זיין יעדעס קינד באזונדער ווי אים צו מחנך זיין.

אויך בעט איך אז דא זאל מען נישט מישן קיינע פאליטיק ווייל דאס וועט אוועקפירן דעם ציל פונעם אשכול וואס איז זיך צונויפרעדן אין חינוך און נישט איבער די בתי חינוך...

קעטסקיל

ווער האט גערעט צו דיר?

מרס. קושקע שרייבט: איך רעד צו מיינע קינדער און אזוי הייס איך מיין מאן, אז ער זאל רעדן גאנצע ווערטער.

אל תרבה שיחה עם אשה עס איז נישט אויסגעהאלטען אז מען זאל זיך שרייבען מיט א פרוי!!!!!

איך וויל אויסשמועסן אן אנדערע חינוך נושא, און נישט דוקא וואס האט א שייכות צו אידישקייט נאר ענדערש צו פסיכילאגיע,

א פיצל קינד ווען ער הייבט אן צו רעדן, הייבט ער נישט אן גראד ארויסצוזאגן גאנצע ווערטער, למשל "פלייש", וועט ער זאגן "לייש", אדער "שלאפן", "לאפן",

יעצט איז די חקירה אזוי:
פארוואס זאגט נישט דאס קינד דאס גאנצע ווארט? איז עס ווייל ער הערט נישט גוט, און ווען איך זאג "פלייש", הערט ער "לייש", און דאס קינד זאגט פונקטליך וואס ער הערט, אדער אפשר הערט יא דאס קינד די גאנצע ווארט, נאר ער האט פשוט נישט די כשרונות עס ארויסצוזאגן במילאו, זאגט ער "לייש", אבער למעשה וויל ער זאגן "פלייש".

למאי נפק"מ? ווייל עלטערן האבן א נאטור צו רעדן צום קינד די זעלבע ווי אזוי דאס קינד רעדט, למשל, די מאמע זאגט: "משה'לע וויל עסן לייייייייש????", "לאה'לע גייט מאכן א לאָָאָאָאָאָאָאָָפִּי?????"

דאס איז א גרויסע טעות! ווייל דער אמת איז אז דאס קינד הערט "יא" דאס גאנצע ווארט, די עלטערן רעדן זיך איין אז דאס קינד פארשטייט אזוי בעסער ווייל אזוי רעדט דאס קינד, אבער למעשה ווערט דאס קינד צומישט, ולא עוד, מ'געוואוינט איין דאס קינד צו רעדן האלבע ווערטער,

איך רעד צו מיינע קינדער, און אזוי הייס איך מיין מאן, אז ער זאל רעדן גאנצע ווערטער,

מיינע קינדער ווען זיי זענען 2 יאר, רעדן זיי ווי ערוואקסענע, און מענטשען מיינען אז זיי זענען עילוים, אין ס'איז CUTE אויך.

תוקן על ידי - מקוה_איד - 03/11/2005 20:34:50