זינלאזע נארישע וויכוחים

דא פירן זיך כסדר ויכוחים וואס דער זאגט אזוי מוז דער צווייטער זאגן פארקערט, אפילו אז ער קען עס נישט אפווענדן ווי עס געהער צו זיין. און אסאך מאל רייב איך זיך די אויגן ווי דער פארלירער מאכט זיך אינגאנצן נישט וויסנדיג פון דעם אטאקירערס פראגע און הייבט אן צו שילטן אין זידלען, אן דעם וואס ער זאל אפווענדן זיין קעגנערס אטאקע. דער וואונדער איז נאך מער ווען עס האנדלט זיך מיט גאנץ נארמאלע מענטשן וואס עפ"י שכל וואלט זיך געדארפט פארשטיין אז אדער ווייסטו וואס דו רעדטסט אדער נעם זיך נישט טענה'ן ווען דו קאנסט נישט. און אז האסט אנגעהויבן, און יענער ווייזט דיר אויף אז דו ביסט נישט גערעכט און מיט לאגיק באווייזט ער דיין אומרעכט, דארף מען נישט זיין קיין גרויסער חכם און געבן יענעם גערעכט.

אבער דער עגא וואס ליגט אין א מענטשן לאזט אים דאס נישט טאן. ס'טייטש אז איך וועל אויפגעבן פאר יענעם איז דאך משמע אז יענער איז קלוגער ווי מיר און פארשטייט בעסער דעם עסק, דעריבער וועט מען דא ווינציג מאל טרעפן אז איינער זאל איינגעבן צום צווייטן. זיין זעלבסט ווירדע וועט אים דיקטירן אנדערש ווי זיין שכל, און וועט אנהויבן צו פארפירן און מיט נארישע קאמענטארן וועט ער דעם צווייטן באוואשן און וועט זיך צונאר לייגן מיט יענעם באשמוצן מיט ענינים וואס געהערן אינגאנצן נישט צום שמועס.

פיל פריער איידער אונז היידפארק שרייבער האבן זיך גענומען פירן נארישע וויכוחים אן קיין הענט און קיין פיס, לייגט עס דער רמב"ם אראפ אין איין שורה:

יש בני אדם החושבים שהוכיחו את שיטותיהם ע"י צעקות והשמצות

יאשערכויעח ב"פ.

---------------

גראף,

דא האסטו דער לשון פון קאפח'ס תירגום (פון דער אויבןדערמאנטער לינק):

"וכל אלה הדברים נאמרים בלבד, והרי הם מצוים במלים לא במחשבה, כל שכן שתהא להן מציאות מחוץ למחשבה, אלא שהם כפי שאתה יודע, ויודע כל מי שאינו מטעה את עצמו, מוגנים בריבוי הדברים ובמשלים מטעים, ומתאמתים בצעקות ובהשמצות ובאופנים רבים מורכבים מויכוחי סרק והשאה. וכאשר יחזור אומרם ומקיימם בדרכים אלו עם עצמו אל דעותיו, לא ימצא מאומה פרט למבוכה וחוסר ידיעה"

עכ"ל.

און דא איז דער לשון וואס "דיפלאמאט" האט מעתיק געוועהן מזכרונו:

"יש בני אדם החושבים שהוכיחו את שיטותיהם ע"י צעקות והשמצות"

איך ווייס נישט וועלכע חלק פון דער לשון וואס "דיפלאמאט" האט געשריבען, האט גע'עגבערט פאר אונזערע חשוב'ע מגיבים, לדעתי האט זיי גע'באדערט דער לשון פון "צעקות והשמצות". און א"כ האבען זיי געמאכט א גרויסע טעות. בפרט דער וואס האט פארשטאנען אז פאר די רמב"ם פאסט נישט אזא לשון.

הונדרעט פראצענט, די תרגום פין אבן תיבון איז גוט ווען עס ליגט אין שאנק, ווען איך קוק דארט חלום איך אין גרויסען, ווייל די ווערטער קלאפען נישט.

איך קוק אדער אין ענגלישען פין פרידלענדער, וואס מען קען באקומען דא
http://seforimonline.org/seforim/the_guide_for_the_perplexed.pdf

אדער קען מען זעהן קאפאח'ס תרגום דא
http://www.daat.ac.il/daat/mahshevt/more/shaar-2.htm

אויך איז דא נאך א תרגום פין א פראפעסער דא
http://taupress.tau.ac.il/perplexed/toc.asp


כמובן די תרגומים זענען בעסער ווי אסאך אנדערע תרגומים ווייל זיי זענען דיירעקט איבערגעזעצט פין אראביש וואס די רמב"ם האט געשריבען אויף לשון קודש אדער ענגליש אדער העברעיש.

די חובת הלבבות פון קאפח איז אויף פיל געשמאקער צו לערנען ווי אבן שמואל, וואס ער אליינס שרייבט אז ער האט געמאכט א צו פונקטליכער ווערטער אפטייטש, וואס איז נישט גוט ווען מ'זעצט איבער פון איין שפארך צום צווייטן.

באלד וועל איך ארויפלייגן דעם לשון אויף וואס איך האב זיך באצויגן אין אנהייב. (און אפשר אויך די הערות פון קאפח)

shia

קאפח איז א מוראדיגער גוטער מתרגם, קוק אין זיין תרגום פיהמ"ש, איך גלייב נישט אז ער איז נישט מתרגם אטענטיש ווייל גענוג מענטשן ווילען איהם כאפן ולא עלתה בידם.

איך האב נישט געליינט זיינע הקדמות, נאר אין איינע פון זיינע הקדמות - דוכט זיך צו חובות הלבבותף שדרייבט אבן תבון - ר' יהודה צו אפשר גאהר זיין זיהן ר' שמואל אז ער איז מודה אז די ארבעט איז נישט ווי ס'דארף צו זיין מחמת די שפת לשון הקודש אשר בידו וואס איז לקוח פון די נביאים און משנה איז נישט ענטוויקלט גענוג און האט נשיט גענוג צורות פאר די מושגים וואס זענען אין דעם ספר, לכן בעט ער ווער סקען בעסער זאל דאס משלים זיין.

די מציאות איז אז במשך הדורות האט זיך די שפראך - אשר בידינו- אסאך מעהר אנטוויקלט ולכן זענען די תרגומים בעסער און אסאך קלארער.

עיין גם בספר תורת חובות הלבבות עם תרגום מהרב שמואל חסידה מירושלים, סאיז אזוי שיין אין קלאר אז מדארף נישט קיים מרפא לנפש מיט קיין טוב הלבנון, פשטו קילורין לעינים.

איך טראסט נישט רב קאפח'ס לשון וועגען די חוצפה וואס ער רעד קעגן די פריערדיגע מתרגמים.

בכלל איז דא א חשש אז ער איז פון די כת הדרדעים.

מיר אין אבן תיבון אויך גוט.

בדרך אגב, אויב געדענק איך גוט איז די ווארט פון דעם פילוזוף 'סאקארטוס' וואס איז געווען היבש פריער פונם רמב"ם, און ער איז ארויס געקומען קעגען די רעדנער וואס האבען געהאלטען אז די עיקר חכמה דארף מען משקיע זיין אין די רעדען און וויאזוי מ'לייגט עס אראפ און נישט קיין חילוק צו די זאך איז ריכטיג אדער נישט.

דיפלאמאט

שקויעך פאר דעם רמב"ם

דערמאנט מיך א תשובה פון א בארימטן אמעריקאנער רב, ווען האט געהאלטן אדרשה ווי ער האט ציטירט א לשון התוספות

נענה שם ת"ח אחד:
- סנישטא אזא תוספות
- אז סיניטא האט גידארפט זייןֱ!

וואס גייט פאר מיט ענק? פרעגן טאר מען שוין אויך נישט? איך האב אנגעפרעגט דעם הער דיפלאמאט אויב דאס איז דער פונקטליכער לשון, ווייל איך וויל אים אויפזוכען אין תקליטור תורני. איך האב דירעקט יא געוואלט זעהן דעם רמב"ם און אדורכלערנען זיינע ווערטער. מהיכן דנתנו אותי לכף חובה?

דיפלאמאט, די עיקר איז אז די נקודה איז א גיטע. גאר א גיטע. והא ריאה, ווייל מ'נעמט זיך נישט איבער די תוכן, נאר איבער די לשון. די גולשים האבן מורא פין זייערע אייגענע שאטען.

יישר כוחך דיפלאמאט.

תוקן על ידי - Kutchma - 24/11/2005 8:03:20

העיקר שכחתי, קרעדיט פאר דער מראה מקום איז פאר "דיפלאמאט".

גראף

דער לשון איז געווען דער תוכן פונעם רמב"ם. דער רמב"ם'ס לשון איז דאך געווען אראביש, וואס דאכט זיך אז דער הער גראף פארשטייט נישט אזוי פונקטליך...



תוקן על ידי - דיפלאמאט - 24/11/2005 6:56:39