זינלאזע נארישע וויכוחים

איך טראסט נישט רב קאפח'ס לשון וועגען די חוצפה וואס ער רעד קעגן די פריערדיגע מתרגמים.

בכלל איז דא א חשש אז ער איז פון די כת הדרדעים.

מיר אין אבן תיבון אויך גוט.

shia

קאפח איז א מוראדיגער גוטער מתרגם, קוק אין זיין תרגום פיהמ"ש, איך גלייב נישט אז ער איז נישט מתרגם אטענטיש ווייל גענוג מענטשן ווילען איהם כאפן ולא עלתה בידם.

איך האב נישט געליינט זיינע הקדמות, נאר אין איינע פון זיינע הקדמות - דוכט זיך צו חובות הלבבותף שדרייבט אבן תבון - ר' יהודה צו אפשר גאהר זיין זיהן ר' שמואל אז ער איז מודה אז די ארבעט איז נישט ווי ס'דארף צו זיין מחמת די שפת לשון הקודש אשר בידו וואס איז לקוח פון די נביאים און משנה איז נישט ענטוויקלט גענוג און האט נשיט גענוג צורות פאר די מושגים וואס זענען אין דעם ספר, לכן בעט ער ווער סקען בעסער זאל דאס משלים זיין.

די מציאות איז אז במשך הדורות האט זיך די שפראך - אשר בידינו- אסאך מעהר אנטוויקלט ולכן זענען די תרגומים בעסער און אסאך קלארער.

עיין גם בספר תורת חובות הלבבות עם תרגום מהרב שמואל חסידה מירושלים, סאיז אזוי שיין אין קלאר אז מדארף נישט קיים מרפא לנפש מיט קיין טוב הלבנון, פשטו קילורין לעינים.

די חובת הלבבות פון קאפח איז אויף פיל געשמאקער צו לערנען ווי אבן שמואל, וואס ער אליינס שרייבט אז ער האט געמאכט א צו פונקטליכער ווערטער אפטייטש, וואס איז נישט גוט ווען מ'זעצט איבער פון איין שפארך צום צווייטן.

באלד וועל איך ארויפלייגן דעם לשון אויף וואס איך האב זיך באצויגן אין אנהייב. (און אפשר אויך די הערות פון קאפח)

הונדרעט פראצענט, די תרגום פין אבן תיבון איז גוט ווען עס ליגט אין שאנק, ווען איך קוק דארט חלום איך אין גרויסען, ווייל די ווערטער קלאפען נישט.

איך קוק אדער אין ענגלישען פין פרידלענדער, וואס מען קען באקומען דא
http://seforimonline.org/seforim/the_guide_for_the_perplexed.pdf

אדער קען מען זעהן קאפאח'ס תרגום דא
http://www.daat.ac.il/daat/mahshevt/more/shaar-2.htm

אויך איז דא נאך א תרגום פין א פראפעסער דא
http://taupress.tau.ac.il/perplexed/toc.asp


כמובן די תרגומים זענען בעסער ווי אסאך אנדערע תרגומים ווייל זיי זענען דיירעקט איבערגעזעצט פין אראביש וואס די רמב"ם האט געשריבען אויף לשון קודש אדער ענגליש אדער העברעיש.

יאשערכויעח ב"פ.

---------------

גראף,

דא האסטו דער לשון פון קאפח'ס תירגום (פון דער אויבןדערמאנטער לינק):

"וכל אלה הדברים נאמרים בלבד, והרי הם מצוים במלים לא במחשבה, כל שכן שתהא להן מציאות מחוץ למחשבה, אלא שהם כפי שאתה יודע, ויודע כל מי שאינו מטעה את עצמו, מוגנים בריבוי הדברים ובמשלים מטעים, ומתאמתים בצעקות ובהשמצות ובאופנים רבים מורכבים מויכוחי סרק והשאה. וכאשר יחזור אומרם ומקיימם בדרכים אלו עם עצמו אל דעותיו, לא ימצא מאומה פרט למבוכה וחוסר ידיעה"

עכ"ל.

און דא איז דער לשון וואס "דיפלאמאט" האט מעתיק געוועהן מזכרונו:

"יש בני אדם החושבים שהוכיחו את שיטותיהם ע"י צעקות והשמצות"

איך ווייס נישט וועלכע חלק פון דער לשון וואס "דיפלאמאט" האט געשריבען, האט גע'עגבערט פאר אונזערע חשוב'ע מגיבים, לדעתי האט זיי גע'באדערט דער לשון פון "צעקות והשמצות". און א"כ האבען זיי געמאכט א גרויסע טעות. בפרט דער וואס האט פארשטאנען אז פאר די רמב"ם פאסט נישט אזא לשון.

דא איז א שטיקל פון די הערות פון הרה"ג ר' יוסף קאפח, אונטן דף עז. דא נוצט ער ווערטער וואס איז נישט זעלטן צו הערן דא...

שדרכם של אנשים אלה להשלים ולמלא את חולשת הוכחותיהם ברבוי בדברים ובחירוף הצד שכנגד וזלזולו, כופר, בור ועם הארץ, וכדומה. וראה גם רד"ג בספרו האמונות ודעות סוף מאמר ב הע' 39.

א שורה שפעטער פארופט ער זיך אויף דעם יוני וואס כורמיזא האט דערמאנט:

.......... והיתה תנועה יונית של דברנים שדמו בעיני תלמידיהם ושומעי לקחם כי החכמה היא היכולת לשכנע את ההמונים על ידי רבוי מלים ומליצות ולא חשוב אם הדברים נכונים או בלתי נכונים.