איצטער געפינען אן ארטיקעל אין "אלגעמיינער זשורנאל" איבער אן ענדליכן נושא.
ווער האָט אייך געגעבן אַ רעכט מאַכן אַ חילול השם אין נאָמען פון חסידות?
הרב פינחס וויליגער
איך וויל היינט ריידן וועגן אַ פּירצה. כלומערשטע פרומע, חסידישע אידן, זענען מסוגל אין זייער בלינדע קנאות עובר צו זיין איסורים מן התורה און אַלס אינעם נאָמען פון קדושה און טהרה...
אָבער לאָמיר פריער אָנהויבן מיט אַ מעשה:
אַ געוויסער ראש ישיבה פון ארץ ישראל האט אמאל אנגעשריבן אן ארטיקל אין א זשורנאל, אין וועלכן ער האט קריטיקירט דעם ליובאוויטשער רבי'ן זכרונו לברכה וועגן אַ געוויסן ענין.
מיט א צייט שפעטער האט ער איינגעזען אז ער האט זיך טועה געווען אין דעם. בעת ער איז געווען דעם נעקסטן מאל אין ניו יארק, האט ער אפגעהאלטן א באזוך ביים רבי'ן, און האט פון אים געבעטן מחילה. ער האט געזאגט צום רבי'ן: ''איך האף אז דער רבי האט ניט מקפיד געווען אויף מיר''.
דער מנהיג פון חב''ד האט אים געענטפערט: ''גלויבט מיר, אז איך האב ניט קיין צייט מקפיד צו זיין אויף א צווייטן אידן''.
איך גלייב אַז דער רבי האָט באַזירט זיינע ווערטער אויף די גמרא אין עירובין דף נד ע''א: אמר ליה שמואל לרב יהודה, שיננא, חטוף ואכול חטוף ואשתי, דעלמא דאזלינן מיני' כהלולא דמי''. זאָגט רש''י: ''כהלולא דמי, היום ישנו ולמחר איננו''. עס איז ניטא קיין צייט פאר זייטיקע שטותים.
פאַרוואָס שיננא?
וואס מיר דארפן פארשטיין איז פארוואס האט שמואל געזאגט דעם געדאנק דווקא פאַר ר' יהודה און אים אָנגערופען דערביי ''שיננא'', שאַרפער. עס זעט אויס אַז ניט יעדערער איז מסוגל צו פארשטיין דעם ענין פון חטוף ואכול חטוף ושתי, ווייל עס זיינען דא מענטשן וואס זייער קאָפּ ליגט אין קאַלאָשן, זיי זיינען פארנומען מיט שטותים, נאַרישקייטן און פאלשע אידייען. זיי ריידן זיך איין אז אין דעם ליגט שפּיץ פרומקייט. אין זייער פרומקייט זענען זיי מסוגל עובר זיין אויף די הארבסטע עבירות ווי חילול שבת ויום טוב, אדער גניבה, גזילה, ווער רעדט נאך אויף המלבין פני חבירו ברבים.
אויף זיי זאגט שוין דער נביא: הלוא אותי עזבו, הלואי מען זאל מיר אפלאזן, זיך נישט אננעמען אויף מיין כבוד, דער עיקר איז אז ותורתי שמרו, מען זאל ניט עובר זיין אויף א קוצו של יוד פון די תרי''ג מצות!
אויף די גרופע חסידים זאגט שוין די גמרא אין מסכת שבת (דף קכ''א ע''ב), ואותן חסידים אין רוח חכמים נוחה מהם, זאָגט רש''י ''ואותן חסידים השונאים אותו על כך אין רוח חכמים ערובה עמהם''.
לאָמיר געדענקען אַז אויך לבן איז געקומען מיט אַ פרומע טענה ''לא יעשה כן במקומנו'', אָבער די תורה זאגט עדות, אז ער האט ניט געמיינט וואס ער האט געזאגט. נאָר ''ארמי אובד אבי'', לבן בקש לעקור את הכל'', דער לבן איז געווען פול מיט רשעות מתחילתו ועד סופו.
איצט וועט מען פאַרשטיין פאַרוואס ''אמר ליה שמואל לרב יהודה שיננא חטוף ואכול וכו''', ווייל נאָר אַ שיננא, אן אמתער חכם, פאַרשטייט וואס איז וויכטיק אויף דער וועלט. אבער די פוסטע נארישע מענטשען וואס זיינען מבלי העולם, וואָס זייער קאפ ליגט אין די קאלאשען זיי קען מען ניט זאגען חטוף ואכול וכו', נאר אדרבה שב ואל תעשה עדיף, שינת רשעים נאה להם ונאה לעולם.
איך האב אמאל געזאגט בדרך הלצה אז ר' יוחנן האט געזאגט ולואי יתפלל אדם כל היום. פאַרוואָס? עס זענען דאָ אַזעלכע וואָס בין אדם למקום דאַוונען זיי און זיי שאָקלען זיך, נישט שייך צו זאָגן, ''שקול ישקל ואינו יודע שהוא נבילה''. בין אדם לחבירו זענען זיי געפערלעכע יונגען. אָבער לכל הפחות אין יענער צייט וואָס זיי דאַוונען טוען זיי נישט וויי אַן אַנדער אידן און זענען ניט גורם א חילול השם.
http://www.algemeiner.com/generic.asp?id=799
 |
|
|
איך האב נאר געוואלט מעורר זיין ראצער אז טאמער איז ער מחדש ווערטער, זאל ער זיי שוןי מאכען באמבאסטיש (לוק איט אפ
