אונז ביידע איז שוין לייכטער...
פאר ביידע איז געווארן לייכטער. נישט נאר היינט, דאס פאסירט רעגלמעסיג, ביי מיר ווערט לייכטער, ביי איר ווערט אויך לייכטער. און צו דער זעלבער צייט, אויף אן אנדערן אופן...
איך האב דא א אנגייענדער פראבלעם דורך צו שמועסן, איך שטויס מיך אן דערינען אויף א שטענדיגן באזיס, עס איז זייער זייער א פערזענליכע נושא.
אבער - פאלט מיר יעצט איין - עס קען גאר געמאלט זיין אז אנדערע שטויסן זיך אויך אן אין דעם זעלבן פראבלעם, אפשר גאר אסאך אנדערע. בין איך דאך נישט קיין יחיד, וועל איך עס אויס שמועסן אין "פאבליק", מקיים זיין דעם יודיע צערו לרבים. דאגה בלב איש ישיחנה .
וויאזוי ווערט טאקע ביי איר און ביי מיר לייכטער?
איך באקום באצאלט מיין געהאלט, איך פריי מיך, איך בין צופרידן, געארבעט און פארדינט, יעצט קען מען אביסל אטעמען, צאלן ווי עס פעלט זיך אויס, און זיך שפירן רואיג אז עס איז ענדליך דא א דאלער אין טאש. איין קליינע פראבלעם, עס דרוקט אביסל אין קעשענע, עס איז אביסל שווער.... אויפ'ן הארצן איז אבער לייכט.
קומט אן די פלונית'טע און הייבט אן מסביר זיין פאר וועלכע וויכטיגע זאכן מ'דארף פונקט יעצט אויסשפענדן כך וכך, און פאר וועלכע וויכטיגע זאך מ'דארף שוין תיכף צאלן נאך א באדייטנדן סומע. און פאר די סעזאן ענדיגט זיך דארף מען גאר דרינגענד איינקויפן די גאנצע ליסטע וואס ליגט ביי איר אין פאקעט-בוק.
וואס טוה איך, צופיל ברירות האב איך נישט, איך געב ווי א "טאטע'לע", און זי.. נעמט ווי א "מאמע'לע."
און דאס איז וואס געשעט דעמאלס:
"ביי מיר ווערט לייכטער אין די קעשענע, ביי איר ווערט לייכטער אויפ'ן הארצן"
די פראבלעם האט זיך אייגענטליך אנגעהויבן ווען איך האב איר געטראפן צווישן פיר שטאנגען, איך בין געווען דער וואס האט אנגעהויבן געבן, איך האב געגעבן א רינגל, זי האט עס פארשטייט זיך שיינערהייט גענומען אנע צעגערנישן.
פון דעמאלס אן, זי נעמט און נעמט. און איך דארף שטיין און געבן.
רבותי דאס גייט שוין אן א שיינע פאר יאר, איך בין פשוט פארקלעמט, וויאזוי גיט מען זיך דא אן עצה, אז אמאל זאל ביי מיר אויך זיין לייכטער, אויפ'ן הארצן?
 |
|
|