לכ' ה' אייר: האבן די ציונים גורם געווען דעם חורבן אייראפע?

ר' אביגדור מילר ז"ל ברענגט אראפ דעם הקדמה פונעם ויואל משה איידער ער רעדט ארום איבער דעם ביטערן חורבן ווען מיר האבן אזוי טראגיש פארלוירן א גרויסער חלק פון כלל ישראל:

איך האב עפעס א הרגש אז מיין הסבר האט געמאכט א שטיקל איינדרוק אויף דיר און דיך שטערט אויך די קשיות.
אבער ווי איך האב שוין פריער געזאגט זענן די ראיות וואס דער רמב"ן ברענגט, זיך סותר מיט זיין מהלך אויף אנדערע פלעצער. דאס טוישט נישט וואס ער האלט. אבער אויף זיינע ראיות איז מיר זייער שווער.

יעצט בלייבט צו זעהן צו דו וועיסט טוישן דיין מיינונג אדער צו דו וועסט זאגען אז דער רמב"ן איז כולו מוקשה... און דער רבי איז גערעכט

קודם וועל איך דורכטוען אלע ראשונים וואס זענן עוסק אין דעם ענין.

אנרגיה

זעהר שיין און נאבל פון דיין זייט צו ברענגען דעם רמב"ן היפך שיטתך.

יעצט בלייבט צו זעהן צו דו וועיסט טוישן דיין מיינונג אדער צו דו וועסט זאגען אז דער רמב"ן איז כולו מוקשה... און דער רבי איז גערעכט

איך בין זעהר נוטה צו די צווייטע  

איל וויל דיר איבער חזרן דיינע ווערטער - פסוקים פון די תוכחה - אויף וואס דו האסט געבויט דיין מיינונג

לפי דעתך, ווען קען מקיום ווערן די פסוקים פון די תוכחה? ווען קען מקוים ווערן מבשר בניו אשר יאכל, מבלי השאיר-לו, כל במצור, ובמצוק, אשר יציק לך איבך, בכל-שעריך? די יודן זענן דאך נעבעך נישט שולדיג? און לפי ראות ענינו זענן זיי טאקע נישט שולדיג. איך קען דיר אויך געבן מערערע הסברים פארוואס זיי זענן אומשולדיג. דיין הסבר איז גאר שטארק, און "יאגעלע,ס" הסבר איז אויך א גוטער לימוד זכות אויב אונז וועלמיר דורכפאלן דא אין אמעריקע.

נא, בלייבט דאך די קשיא: און די תורה שטייט והיה, אם-לא תשמע בקול יהוה אלהיך, לשמר לעשות את-כל-מצותיו וחקתיו, אשר אנכי מצוך היום--ובאו עליך כל-הקללות האלה, והשיגוך, אויף ווען איז דאס געזאגט געווארן????

אלא, מוז זיין אז אפ-צו-מאכן ווען מ'איז שולדיג אויף דורכפאלן א נסיון און ווען מ'איז נישט שולדיג, דאס באלאנגט פאר'ן אייבישטען און נישט פאר "באטשי" און נישט פאר'ן "אלגעמיינער" און נישט פאר "אנרגיה" און נישט פאר'ן רבי'ן זי"ע אדער פאר "ר' אביגדור".
פאר אונז בלייבט נאר איבער צו קוקען אין חומש אין זעהן די ביטערע ווערטער פון: "אם-לא תשמר לעשות, את-כל-דברי התורה הזאת, הכתבים, בספר הזה:  ליראה את-השם הנכבד והנורא, הזה את, יהוה אלהיך. והפלא יהוה את-מכתך, ואת מכות זרעך:  מכות גדלת ונאמנות, וחלים רעים ונאמנים". עס כאפט דאך א שוידער ווען מליינט "מבשר בניו אשר יאכל, מבלי השאיר-לו,  במצור, ובמצוק, אשר יציק לך איבך, בכל-שעריך". און "פלעין" יודיש מיינט דאס אז אויב כלל ישראל וועט זיך אפשאקלען פונעם אייבישטען, (צו איז דאס וועגן נסיון העוני צו נסיון העושר, צו איז דאס נסין האינטערנעט וכו) וועט זיין ביטערע קאנסקעוונצן.

איי דיינע מליצה ישרה'דיגע געפילן? וויל איך דיר זאגן אז איך פארשטיי אויך נישט ווי אזוי מ'קען דאס רעכנן פאר חטאים נאך אזעלע ביטערע נסיונות, און דאס איז  וואס דיר שטערט. אבער ס'קוקט אויס אז דער אייבישטער זעהט דאס יא אלץ חטאים.

לסיכום:
דאס איז קלאר אז ס'שטייט און די תורה אויב מ'האלט נישט איין וואס דארט'ן שטייט וועט זיין ביטער.
דאס איז קלאר אז דע מצב אין יהדות איז געגאנגן מטה מטה און מ'האט נישט איינגעהאלטן די תורה.

איך וויל דא מודה זיין ברבים אז דער רמב"ן אויף די תוכחה זאגט קלארע ווערטער אז די תוכחה און די עונשים גייען "נאר" אן בזמן שישראל על אדמתם.

איך טוה נאך חוקר זיין אין דעם ענין, ועוד חזון למועד.
 
באמת פארשטיי איך נישט דעם רמב"ן וואס ער אליין זאגט כסדר אז ס'איז דער סדר פונעם פסוק "נישט" ארויס-צו-שרייבן פונקטליך אלעס וואס איז גאזאגט געווארן ווי למשל ביי די מי מריבה. עיין שם.

איך פארשטיי  נאך אלץ נישט.
איך פארשטיי פון דיינע ווערטער אז דו פארשטייסט נישט וואס איך שרייב.
OK, א דבר ידוע אז געוויסע מענטשן פארשטיין נישט אלעס

דרוש? ,בסדר, איך האב במוחי הקטן נישט באגריפען אז דו רעדסט דא נאר פון הלכות פסוקות  
אבער פארוואס רופסטו דאס פורים תורות?

שרייב מיר ביטע וואס איז דיין הלכה'שע דעפינאציע פון א פורים תורה?

דער ערוך שרייבט אז די עונשים זענען נישט על דרך הנקימה אלא בכדי לצרפנו. קומסטו און ביסט מסביר אז דער ערוך רעדט נישט כלשון בני אדם מסביר צו זיין אז די עונשים זענן כאשר ייסר איש את בנו, נאר דער ערוך וויל זאגן לאפוקי די תוכחה. דאס איז א תורה. אן אייגנגעמאכטע תורה. אריין געלערנט אינעם ערוך ווי אזוי דיר שמעקט.
נא, גיי טענה דיך אויף דעם?!
איך וועל זאגן אז דער ערוך האט דאס נישט געמיינט און די וועטס זאגן יא. דעריבער איז נישט מער ווי פאסיג אויס-צו-פירן, אין משיבין על הדרוש.

די פרעגסט וועלכער חלק פון מיינע תגובות איז אין דיינע אויגן  א פורים תורה?
דיין גאנצע צו-גאנג איז בדרך דרוש. אנגעפאנגן מיט אראפ ברענגן דעם בעש"ט (וואס די האסט נאך ביז יעצט נישט מסביר געווען) אין גענדיגט מיט'ן ערוך.

אייגענע דרשות און תורות ווערן אויף יודיש אנגערופן קאפיען און פעיסטען.
א מקור מיינט:
א קלארע ראיה צו וואס מ'האלט.
קאפיען און פעיסטן מיינט:
נעמען א שטיקל תורה פון דא און צוקלעבן דערצו אן אנדערע שטיקל פון ערעגץ אנדערש און מאכן דערפון א שיטה.

די ביסט א מומחה און קאפיען און פעיסטען, און איך בין נישט געשולט זיך צו פארמעסטן מיט דעם.

מיט אנטשולדיגונג.

וועלכער חלק פון מיינע תגובות איז אין דיינע אויגן  א פורים תורה?
דו האסט דאס קלאהר ארויס צו נישט?
אויב יא דאן טו א איד א טובה,

ביטע שרייב וואס דו האסט פארשטאנען פון מיינע ווערטער, און פארוואס דו האלטסט אז סאיז א פורים תורות.

אין משיבין על הדרוש (פורים תורת).

א פריילכין פורים.

וועגען לשון השמדה

ירושלמי מו"ק
וגם בבלי בשינוי לשון

רבי ליעזר אומר אם אין ישראל עושין תשובה אין נגאלין לעולם שנאמר בשובה ונחת תושעון
 מר לו רבי יהושע וכי אם יעמדו ישראל ולא יעשו תשובה אינן נגאלין לעולם?
 אמר לו ר"א
 הקב"ה מעמיד עליהן מלך קשה כהמן
 ומיד הן עושין תשובה
 והן נגאלין
 מ"ט ועת צרה היא ליעקב וממנה יושע

די היינטיגע צדיקים זאגן אז די איינציגע מאהל אין די היסטאריע פון אידן ווען סגעוועהן א גזירות השמדה אהן א ברירה פון ע"ז איז געוועהן המן הרשע אין דער רשע ימ"ש.

אלע אנדערע גזירות זענען נישט געוועהן אזוי להשמיד ולהרוג ולאבד, אהן פארקויפן לעבדים ושפחות.
דאס מיינט ר"א הגדול אני מעמיד עליהם מלך כהמן, ומיד הן עושין תשובה.

א מוראדיגע זאך
דאס הייסט אז די גזירה פון די שואה איז געוועהן פשוט מעורר זיין אידן צו תשובה כדי די גאולה זאל שוין קענען קומען.

שבתי וראיתי דיין לשון הזהב צו מיר, אזעלכע פערל ווערטער מוז מען שרייבן אין גרויסען 
, ברשותך וועל איך דאס מעתיק זיין למען ידעו

"בעפאר איך גיי ווייטער וואלט איך געוואלט וויסן צו די מאכסט דא סתם פורים פון מיר אדער די קענסט טאקע נישט לערנן א יודיש ווארט (אויסער קאפיען און פעיסטן).
פליז לאמיך וויסן ווייל איך וויל נישט סתם אנברענגן די צייט."

תוקן על ידי - baachi - 13/06/2007 20:13:04

_________________

דו מאכסט זיך צו דו ביזט

ערשטער שלב, יידען זענען אין אין ארץ ישראל

י תוֹלִיד בָּנִים וּבְנֵי בָנִים וְנוֹשַׁנְתֶּם בָּאָרֶץ וְהִשְׁחַתֶּם וַעֲשִׂיתֶם פֶּסֶל תְּמוּנַת כֹּל וַעֲשִׂיתֶם הָרַע בְּעֵינֵי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְהַכְעִיסוֹ:

צווייטער שלב, גלות פון ארץ ישראל (די תוכחה אין פרשת כי תבוא רעדט פון דעהם שלב) 

(כו) הַעִידֹתִי בָכֶם הַיּוֹם אֶת הַשָּׁמַיִם וְאֶת הָאָרֶץ כִּי אָבֹד תֹּאבֵדוּן מַהֵר מֵעַל הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם עֹבְרִים אֶת הַיַּרְדֵּן שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ לֹא תַאֲרִיכֻן יָמִים עָלֶיהָ כִּי הִשָּׁמֵד תִּשָּׁמֵדוּן:

דריטער שלב, הפצה בין האומות

(כז) וְהֵפִיץ יְהֹוָה אֶתְכֶם בָּעַמִּים וְנִשְׁאַרְתֶּם מְתֵי מִסְפָּר בַּגּוֹיִם אֲשֶׁר יְנַהֵג יְהֹוָה אֶתְכֶם שָׁמָּה:

פערטער שלב, יידען דינען די גויים (שאתם עובדים לעובדיהם) אין גלות

(כח) וַעֲבַדְתֶּם שָׁם אֱלֹהִים מַעֲשֵׂה יְדֵי אָדָם עֵץ וָאֶבֶן אֲשֶׁר לֹא יִרְאוּן וְלֹא יִשְׁמְעוּן וְלֹא יֹאכְלוּן וְלֹא יְרִיחֻן:

פיפטער שלב,  יידען זוכען דעם אייבערשטן אין גלות

(כט) וּבִקַּשְׁתֶּם מִשָּׁם אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וּמָצָאתָ כִּי תִדְרְשֶׁנּוּ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשֶׁךָ:

זעקסטער שלב,  ומצאוך כל הדברים האלו אין גלות (חבלי משיח, שואה) השמדה מן האדמה מיינט וואס איז געשעהן איו די שואה מלשון להשמיד להרוג ולאבד את כל היהודים

(ל) בַּצַּר לְךָ וּמְצָאוּךָ כֹּל הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה בְּאַחֲרִית הַיָּמִים
 
זעקסטער שלב, סקומט אראפ  ארוח תשובה אויף דער וועלט

וְשַׁבְתָּ עַד יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וְשָׁמַעְתָּ בְּקֹלוֹ:

זיבעטער שלב, דער אייבערשטער וועט רחמנות האבן אויף יידען

כִּי אֵל רַחוּם יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לֹא יַרְפְּךָ וְלֹא יַשְׁחִיתֶךָ וְלֹא יִשְׁכַּח אֶת בְּרִית אֲבֹתֶיךָ אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לָהֶם:

אכטער שלב, מוועט מאכען בעלי תשובות דורך זיך אויסטענען מיט זיי - אזאך וואס איז נאך קיינמאהל נישט געוועהן אין היסטאריע אויף דעהם פארנעם.

(לב) כִּי שְׁאַל נָא לְיָמִים רִאשֹׁנִים אֲשֶׁר הָיוּ לְפָנֶיךָ לְמִן הַיּוֹם אֲשֶׁר בָּרָא אֱלֹהִים אָדָם עַל הָאָרֶץ וּלְמִקְצֵה הַשָּׁמַיִם וְעַד קְצֵה הַשָּׁמָיִם הֲנִהְיָה כַּדָּבָר הַגָּדוֹל הַזֶּה אוֹ הֲנִשְׁמַע כָּמֹהוּ:
(לג) הֲשָׁמַע עָם קוֹל אֱלֹהִים מְדַבֵּר מִתּוֹךְ הָאֵשׁ כַּאֲשֶׁר שָׁמַעְתָּ אַתָּה וַיֶּחִי:
(לד) אוֹ הֲנִסָּה אֱלֹהִים לָבוֹא לָקַחַת לוֹ גוֹי מִקֶּרֶב גּוֹי בְּמַסֹּת בְּאֹתֹת וּבְמוֹפְתִים וּבְמִלְחָמָה וּבְיָד חֲזָקָה וּבִזְרוֹעַ נְטוּיָה וּבְמוֹרָאִים גְּדֹלִים כְּכֹל אֲשֶׁר עָשָׂה לָכֶם יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם בְּמִצְרַיִם לְעֵינֶיךָ:

ביטע שרייב אויף יידיש, אנשטאט  קאפיע און פעיסט שרייב:  ברענגסט מקורות

כי תוליד בנים ובני בנים ונושנתם  ב א ר ץ. און די האלסט אז דער רמב"ן טוט אויסרייסן דעם פסוק און זאגט אז דאס רעדט זיך  נ א ר  בזמן הגלות???????

די ברענגסט דעם אוהח"ק און די שטרייכסט אונטער נאר וואס דיר שמעקט, ווען 9 ווערטער דערנאך שרייבט ער  "שהם השמדה מן האדמה".

בעפאר איך גיי ווייטער וואלט איך געוואלט וויסן צו די מאכסט דא סתם פורים פון מיר אדער די קענסט טאקע נישט לערנן א יודיש ווארט (אויסער קאפיען און פעיסטן).
פליז לאמיך וויסן ווייל איך וויל נישט סתם אנברענגן די צייט.

אנרגיה

"באטשי טייערער!
אפילו לויט דיר, רעדט דאך נישט דער פסוק פון אחרית הימים, ווייל די שרייסט דאך אז "ומצאוך כל הדברים האלה" איז נאר בזמן שישראל על אדמתם!!!
דער אחרית הימים פון פסוק מיינט "שפעטער", שפעטער ווען עטס וועטץ זינדיגן וועט פאסירן אט די זאכן. "


1) דער פסוק ומצאוך כל הדברים כל הדברים האלה, שטייט אין  ואתחנן אין פרשת כי תוליד בנים ובנות ונושנתם דאס איז דער פרשת הגלות,


וְהֵפִיץ יְהֹוָה אֶתְכֶם בָּעַמִּים וְנִשְׁאַרְתֶּם מְתֵי מִסְפָּר בַּגּוֹיִם אֲשֶׁר יְנַהֵג יְהֹוָה אֶתְכֶם שָׁמָּה:
(כח) וַעֲבַדְתֶּם שָׁם אֱלֹהִים מַעֲשֵׂה יְדֵי אָדָם עֵץ וָאֶבֶן אֲשֶׁר לֹא יִרְאוּן וְלֹא יִשְׁמְעוּן וְלֹא יֹאכְלוּן וְלֹא יְרִיחֻן:
(כט) וּבִקַּשְׁתֶּם מִשָּׁם אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וּמָצָאתָ כִּי תִדְרְשֶׁנּוּ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשֶׁךָ:
(ל) בַּצַּר לְךָ וּמְצָאוּךָ כֹּל הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה בְּאַחֲרִית הַיָּמִים וְשַׁבְתָּ עַד יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וְשָׁמַעְתָּ בְּקֹלוֹ:

 קוק אויך אין רמב"ן 

(כה) כי תוליד בנים ובני בנים ונושנתם ענין הכתוב הזה, שיזכיר ויאמר כי תוליד בנים ובני בנים ובעבור היותכם ישנים בארץ ותשבו לבטח אולי תשכחו את השם, והעידותי בכם היום שתאבדו מהר כי לא יאריך לכם מאחר שתעבדו ע"ז והפרשה הזו אע"פ שהיא אזהרה לא נאמרה בלשון "אם", והטעם כי הוא כמתנבא על עניינם, וידבר בלשון ישמש בשני פנים בלשון אזהרה ובלשון עתיד לבא, יאמר שיעשו ויהיה להם ככה, ולא יגזור עליהם ומפני זה אמרו רבותינו (גיטין פח) שרמז לגלות בית ראשון במלת ונושנתם בגימטריא, והיתה קבלה בידם כי יש בפרשה הזאת רמז לזמן הגלות, וכאשר בא עליהם התבוננו בה בינה: 

אין דעם אורהחה"ק וואס איך האב פריער אראפ געברענט (קאפי ענד פעיסט) שטייט בפירוש אזוי איך האב עס יעצט אונטער געשטראכן סזאל דיר זיין גרינגער צו טרעפן.

 ואומרו בצר לך - כתוב זה מדבר בהבטחת הגאולה, כי בצר לעם ישראל שהוא זמן הגלות, עוד לו שימצאוהו כל הדברים האלה האמורים בסמוך, שהם השמדה מן האדמה והפצה בין האומות, והמעטים שישארו מתי מספר זה יהיה באחרית הימים, והם חבלי משיח, ולא יהיה להם כל הצרות בתמידות בזמנים ארוכים אלא באחרית הימים, ומבטיחם שיעורר ה' לבבם אז לשוב בתשובה, והוא אומרו ושבת עד ה', ונתן טעם להבטחה זו, כי אל רחום ה' אלהיך לא ירפך וגו' ויחזק לבך לשוב וגו':
"

2)דער פסוק כל הדברים האלה קען נישט ארויף אויף די תוכחה ווייל דאס שטייט אין ואתחנן, און די תוכחה איז אין פרשת כי תבוא.  אסאך שפעטער. 
 
"בתוכחה כתיב
והבאתי עליכם חרב נוקמת נקם ברית, וגמרינן מזה אין נקימה אלא בסייף. וע"ז כתב שח"ו עכשיו בגלותנו אינו על דרך הנקימה, משא"כ בזמן שישראל על אדמתן כמו שדרשו בעשרת השבטים היתה על דרך הנקימה. או בסימוי עיניו של צדקיהו היתה על דרך הנקימה.

2) דאס שטייט אין ערוך השלחן???? וואס האטסו געוואלט מיטן ערוך???

און וואו שטייט דאס אויבן דערמאנטע מאמר? "

דאס איז נישט קיין מאמר, דאס זענען מיינע ווערטער, איך האב פשוט געוואלט וויסן צו דו פארשטייסט לשון הקודש.

לאמיך דיר עס אבער איבערטייטשן אויף יידיש

דער ערוך השולחן שרייבט אז לויט דעם סמ"ג זענען די נישט צרות בזמן הגלות נישט ח"ו על דרך הנקימה. נאר אלעס לטובתינו.

האב איך געשריבן אז ביי די תוכחה שטייט בפירוש דאס ענין פון נקימה, די חז"ל דרשענן אז סגייט ארויף אויף עשרת השבטים און אויף צדקיהו המלך, ווען ס'געווען ישראל על אדמתן, קען נישט זיין  אז די תוכחה איז געזאגט געווארן בזמן הגלות. 

  איך מיין אז אויסער קאפיען און פעיסטן מאמרים קענסטו נישט קיין סאך, אויסער ליצנות קענסטו יא. "

3) "קאפיען און פעיסטן" רופט מען ביי יידען צו צייכענען (און אראפ ברענגן)  מקורות

איך פארשטיי אז סשטערט דיך, אבער אזוי האב זיך געפירט יידן תלמידי חכמים אין אלע דורות, צו צוברענגן מקורות צו זייערע ווערטער. 
איך ווייס אז ס'דא מקומות וואס מהאט נישט געהאלטן פון צו ברענגן מקורות, מחמת לאו פון "לא תגלה"
פארשטייט זיך אז אויב דו ווילסט נישט עובר זיין אויף אל תטוש תורת אמך, מוזטו דאס נישט לייענען.