די מתיבתא גמרא ספאנסארט כדי להפיץ השיטה

נ"נ

לאו דוקא איך בין נאך נישט אינגאנצן פארטיג.

נאך עטליכע קליינע באמערקונגען אויף דעם נושא פון רמב"ן מיט עלייה בחומה

א) עס איז זעהר שוועהר צו זאגען אז דער רמב"ן מיינט די שלוש שבועות,  עס זעהט אויס קלאהר למעיין בדברי הרמב"ן (מיט די נומערען 1-2-3-4) אז דער רמב"ן רעדט לגמרי נישט דארט אין מאמר הגאולה פון די שלש שבועות. ערשטנס ער ברענגט דאס בכלל נישט צו אין דעם גאנצן קונטרס וואס ער רעדט פון גאולת עזרא און גאולת משיח. ער ברענגט דאס אויך נישט צו נישט אין כתובות קי"א, און נישט אין סוף שיר השירים ווי ער רעדט אויס וויאזוי די גאולה וועט צו גיין. 

והשנית אין דעם שטיקל וואס דער ויואל משה ברענגט אראפ "שלא אבו לדחוק את הקץ" מיינט ער דאך כנ"ל נאר די עשרת השבטים וואס אויף דעם עמוד הקודם פון רמב"ן שהבאתי לעיל (רע"ג אות 96) שרייבט בלה"ק ער אז עזרא אליינס האט אויף זיי געשריבן בנבואה ויביאם לחלח וחבור עד היום הזה. וואס איז א ציווי מפורש מפי נביא. און אז פאר דעם האבן זיי נישט געוואלט ארויף גיין,
 נישט מכוח די שלוש שבועות,   - דער לשון דחיקת הקץ איז א נאר שם מושאל.
 
ב) עס איז נישט פארשטענדליך די ראיה פון ויואל משה אז דער רמב"ן האלט אז זיי האבן נישט געטאהרט "עולה זיין בחומה, זיין ראיה איז ווייל אנדערש קומט אויס אז כלל ישראל האבן נישט געפאלגט עזרא (ויואל משה דף ל"ב ד"ה וכן מסתבר שהבאתי לעיל)מיט די גאנצע אריכות הדברים אז די צדיקים זענען געבליבן און בבל, עס איז נישט פארשטענדליך ווייל  דער רמב"ן האלט דאך בפירוש אז די אידען האבן יא געפאלגט עזרא הסופר

חדושי הרמב"ן על מסכת מגילה דף ב/א
וכשעיינתי בכתובים נתיישב לי הענין יפה, לפי שהוא דבר ברור שבזמנו של נס זה כבר נפקדו ישראל ועלו לארץ ברשיון כורש ונתיישבו בעריהם, ואע"פ שאמר המן ישנו עם אחד מפוזר ומפורד בין העמים, מ"מ אנשי כנסת הגדולה עם רוב ישראל בארץ היו, ושוב לא עלו מהם אלא מעטים עם עזרא, וכשצוה אחשורוש להשמיד להרוג ולאבד היו הפרזים והעיירות שאין להם חומה סביב בספק וסכנה גדולה שלא יעלו עליהם אויבים יותר מן המוקפין, וכענין שאמר בהם בספר עזרא (נחמי' ד') ויהי כאשר שמעו סנבלט וטוביה והערבים והעמונים והאשדודים כי עלתה ארוכה לחומות ירושלים כי החלו הפרצים להסתם ויחר להם מאד ויקשרו כלם [יחדיו] לבוא להלחם בירושלים ולעשות לו תועה ונתפלל אל אלהינו ונעמיד משמר [עליהם] יומם ולילה מפניהם, וכשנעשה הנס עשו כולם יום נוח ומשתה ושמחה, דכתיב ושאר היהודים אשר במדינות המלך אחשורוש נקהלו ועמוד על נפשם ביום שלשה עשר ונוח בארבעה עשר ועשה אותו יום משתה ושמחה, ושל שושן עשאו ג"כ ממחרת הנס שלהן, וזה היה בשנת הנס בלבד:

ג) נישט נאר אז די שלוש שבועות זענן נישט מחייב לויטן רמב"ן נאר פון די כתבי הרמב"ן איז מוכח אז ער האלט אז אפילו די נבואת עזרא הנ"ל אויף די עשרת השבטים לחלח וחבור עד היום הזה הנ"ל איז לאמתו של דבר זיי אליין אפילו נישט מחייב, דער רמב"ן סוף שיר השירים שרייבט אז סזעהט אויס מן הכתובים די עשרת השבטים וועלן ארויס גיין אליין פון גלות אסאך פאר משיח וועט קומען, זיי וועלען זיך מאכען אליין א מלכות מיט א משיח ער וועט געהארגעט ווערען במלחמת גוג ומגוג און דאס וועט זיין משיח יוסף, ערשט נאכהער וועט נתגלה משיח בן דוד און מקבץ זיין די רעשט אידען.עוד אקבץ עליו לנקבציו. דער רבנו בחיי ברענגט דאס עטליכע מאהל.  

דער ויואל משה ווייסט גוט פון דעהם רמב"ן,  ער ברענגט אבער נאר צו האלב דערפון.

דאס איז א סתירה גמורה צו די מסקנא פון ויואל משה, אז סוועט נישט זיין קיין שום קיבוץ און מלוכה פאר התגלות משיח בן דוד.

(נאכאמאהל סאיז דא גענוג אנדערע ראיות בפירוש פון ראשונים און אנדערע אז סוועט זיין א גרויסער קיבוץ גלוית און ארץ ישראל נאך בעפאהר ביאת המשיח, איך ברענג נאר אבער יעצט די מקורות וואס דער ויואל משה אליין ברענגט אראפ.)
 
 ד) ווי אזוי קען מען זאגן אז דער רמב"ן מיינט "דחיקת הקץ" פון די שלוש שבועות עולה צו זיין אזוי ווי בימי עזרא?, דער רמב"ן דארט אין מאמר הגאולה ובעוד כמה מקומות, זאגט אז דער קץ המקווה האט גארניש צוטוהן מיט מלוכה, מלחמה, ממשלה, אדער גשמיותדיגע ישועות, אפילו נישט מיטן ביהמ"ק. והא ראיה ביקש חזקיה להיות משיח, און ער איז נישט געווארן, די אידען האבן אלעס געהאט דאמאלטס. נאר וואס דען? אונזער "קץ" מיינט התגלות השכינה. לתקן עולם במלכות וגו',  קען ער אוודאי נישט האלטן אז "דחיקת הקץ " פון די שלוש שבועות מיינט עפעס אנדערש ווי "שלא ירבו בתפילה".  אזוי ווי רש"י ורוב מפרשים זאגן. 

איז דאך דאס א בפירושע ראיה אז דער "שלא אבו לדחוק את הקץ " וואס ער ערוועהנט ביי  די עשרת השבטים האט גארנישט צו טוהן מיט  אונזערע שלוש שבועות. ביי די עשרת השבטים האט דאס געמיינט זייער צוריק קומן קיין ארץ ישראל, אבער נישט ביי אונז.    

ה) אויף די גמרא כתובות "שלא יעלו בחומה" איז סיי דער יעב"ץ און סיי דער רש"ש מגיה אז סדארף שטיין "שלא יעלו כחומה".

איז הדרא קושיא לדוכתה, פון ווי נעמט דער ויואל משה אז שלא יעלו בחומה איז טייטש א כנופיא גדולה. און נישט ווי אלע מפרשים טייטשען "כולם יחד ביד חזקה" גאנץ כלל ישראל אויף איין מאהל ארויס פון גלות..

ו) אסתירה מיניה וביה,
 ווי קען מען זאגן אין די זעלבע צייט די פאלגענדע צוויי מסקנות ?
1) עזרא האט נישט געהייסן עולה זיין גאנץ כלל ישראל צוליעב די שבועה פון שלא יעלו בחומה און 2) אפילו מ'האט רשות פון אנדערע אומות, דארף מען אויך האבן רשות פון די גויים וואס זיצען און ארץ ישראל, אז נישט הייסט דאס אויך איין עלייה בחומה 

עזרא האט דאך יענסמאלט געהאט רשות נאר פון כורש (ענגלאנד) אבער נישט פון די ערביים עמונים אשדודים און שומרונים (די דאמאלטסדיגע פאלעסטינעזער חיות) וואס האבן באזעצט ארץ ישראל.?
"ויהי כאשר שמעו סנבלט וטוביה והערבים והעמונים והאשדודים כי עלתה ארוכה לחומות ירושלים כי החלו הפרצים להסתם ויחר להם מאד ויקשרו כלם [יחדיו] לבוא להלחם בירושלים"

ווי קען מען דאס אהנרופען עלייה בחומה?

נבוכדראצר

(אזוי שטייט אין די וואכעדיגע הפטורה...)

דו פרעגסט צו איך בין שוין פארטיג?
לאמיר זאגן אז דערווייל ווארט איך אויף א תשובה פון דיר אויף די אלע תמיהות פון דעם "יהרג ואל יעבור" פון מהר"ל,
 און אויף וויאזוי איז א ראיה פון רמב"ן אדער פון ערגעץ אנדערש אויס צו טייטשען "שלא יעלו בחומה" אויף וועלן מאכען א מדינה? 

א קיצער הדרה קושיא לדוכתה, אויף וועלכע שבועה האט מען עובר געוועהן מיט וועלען מאכען א מדינה?

דערנאך וועלען מיר גיין ווייטער

נבוכר

וואס וועט זיין מיט די שיטה הקדושה?

לכבוד ר' באטטששי היקר
תפסיק לערער את מרן הק' זצ"ל כאשכול זה או כאשכול -ויואל משה תמוה מאוד- וכדומה
ששמעתי מפי עד ראיה שרבך שליט"א מנתניה בעת ששבת בקאנטרי פרשת וארא שהספר שלמד בה בין גברא לגברא היה לא אחר מ...........
.........."ספה"ק דברי יואל"

אז תפסיק תיכף ומיד עם הדברי ניאוץ ומה שקשה לך תשאל אותו שליט"א

מה ענין ויואל משה לדברי יואל ? ואם טעה בשיטה לא אמר תורות יפים ?

אל מע"כ היקר והנכבד כמר ר' טרעוועל שיחיה עמו"ש בטוב ובנעימים

כבר מילתי אמורה שאין אני בא ח"ו לפגוע בכבוד צדיקים וחכמים וקדושים אשר קטנם עבה ממתני ובכללם הרה"ק בעל דברי יואל זצוק"ל לה"ה

כל כונתי הוא רק להוכיח קבל מאן דבעי למינדע שהספר ויואל משה הוא ספר שנתחבר על דרך מוסר ודרש,

 1) כדי להודיע לאנשים המסתופפים בצילו את דעתו הפרטית על המאורעות של ימינו
 2) למצא לדעתו ושיטתו איזה אסמכתא אפילו קלושה מן הכתובים והפוסקים,
 3) לתרץ במקצת את הדברים התמוהים ביותר והקשים בשיטתו.

זה הכול.

אבל אין זה ספר הלכה שאפשר לפסוק הלכות מתוכו, וגם אין בו שום הוכחות ברורות שאפשר להוכיח משהו בראיות, ומש"כ שאין להכריח את אף אחד לקבל את דברי הספר ומסקנותיו התמוהות מאוד. בפרט בעניני יישוב ארץ ישראל וקריאת חלק גדול מכלל ישראל שאינם מסכימים לדעתו בשמות וכינויים רעים מאוד. הן בהצדיקו את הדין על חללי רבוא רבבות אלפי ישראל שנהרגו בחורבן האחרון רח"ל. גם יוצא מזה לימוד חוב גדול וצידוק מעשי אכזריות על רוב כלל ישראל ובפרט על תושבי ארה"ק. ולימוד זכות על רשעת הישמעאלים ושותפם של עמלק הנוצרים האדומיים.  
 
ועיקר כל העיקרים שאנשים מישראל ע"י הסתמכותם על ספר זה, כופים לגדולי ישראל להסכים איתם שאסור להשתתף בבחירות בארץ ישראל, ובזה הם גורמים חיזוק גדול למפלגות הכופרים והמשומדים, ומפסידים הרבה לשלומי אמוני ישראל בעניני קירוב רחוקים, חינוך ילדי ישראל, חיזוק הישיבות והקמת הדת על תילה.

זו כל כוונתי להוכיח. אבל אין לי שום כוונה לפגוע ח"ו באישיותו של הדברי יואל, רק במבנה הספר וה"שיטה" הנלווית אליו.

אין לי שום התיימרות להתמודד מול ענק הרוח והדעת כהדברי יואל. אבל כמו כן אין שלי שום ספק שהשיטה שלו היתה טעות אחת היסטורית גדולה, דומה לטעותם של אלו שחשבו שהחסידות באה להרוס את היהדות. וספר היסוד של השיטה ויואל משה מוכיח את הטעות הזה יותר מאלף עדים. וכל בר בי רב דחד יומא המתעמק בו במקצת ובעיקר המעיין במקורות שמביא בעצמו ייוכח בזה תיכף ומיד.

הנה עוד בדל מידע חשוב מאוד באידיש

ווען דאס ספר איז ארויס, האבן די גדולי ישראל עס אנגעקוקוט זעהר מאדנע. אויף אזעלכע סברות בויט מען?

מען האט געטראכט איהם דאס אפצוענטפערן, ממש אויף יעדען בלאט קען מען אפפרעגען, אנגעהויבן ביי די הקדמה.
אבער דער טעם פארוואס מען זיך צוריק געהאלטן דערפון איז געוועהן א פשוטער.

(שמעתיו משמיה דהשפע חיים זצ"ל)

די וועלט האט געוואוסט אז סאיז דא ציונים און סאיז דא אנטי ציונים.
אויב מוואלט אפגעפרעגט דעם ויואל משה, וואלט די ציונים געשריגן אז זיי זענען דאמאלטס גערעכט.
ווער האט דאס דאמאלטס געדארפט?
קיינעם האט נישט אינטערעסירט צו פארשטיין אז סאיז דא א מיטל וועג.

ווידער צו שרייבען נאר אין א פארמאכטן היימישן פארמאט, איז נישט מעגליך געוועהן צוליעב זייער טערור ואכמ"ל.
האט מען עס איגנארירט און שוין.

מחמת אט דעם זעלבן טעם שרייב איך נישט גארנישט בענין ויואל משה אויף עברית אין בחדרי חרדים, כאטש דער עפעקט וועט זיכער זיין אסאך שטערקער און העכער.  איך וויל אויך נישט אז די מזרחיסטן אין אנדערע שקצים זאלן שרייען אז זיי זענען גערעכט קעגן פרומע אידן.

נ"ב

לכבוד מה שסיפרת לי סיפור מהרבי שלי שהסתכל בספר דברי יואל .
אענה לך בווארט שהיה מרגלא בפומיה של הדברי יואל.
"אין להאמין לכל השטותים והבלים ששומעים בסיפורי מעשיות"

ולהווארט הזה אני מסכים אכן שזה הלכה למעשה...