פארמעגליך'ס נקודה! אהרן איז הגה"ק מ'בחורים

קענסט קויפן דעם טעיפ אין גרויסן בית המדרש (ויואל משה) אויף גארפיעלד.

פוסק הדור, אפשר קען איך הערן די פיל מיט יר"ש דרשה, איך וויל אביסל נשפע ווערן

מיינע ליבע פריינט

די גאנצע טענה אויף וועלכע פיקטשער מען זעט מער בחורים אדער יונגעלייט איז בעצם שטותים,

פארמעגליכס נקודה האט זיך אבער באמת שטארק ארויסגעזען ביי די דרשות פון די ביידע רבי'ס.

ר' אהרן האט גערעדט א גאנצע צייט פון "איך, זיך און מיך". ווי גרויס איך בין, ווי שטארק איך בין,
איך בין די "בעסטע", וכדומה. וואס איז עקלדיג און גרויליג, אזא שפראך האט מען פון קיין ערליכע אידן קיינמאל נישט געהערט!

משא"כ דער רבי ר' זלמן לייב, האט גערעדט מיט איידלקייט, מיט יראת שמים, פול מיט תוכן און ערנסטקייט ווי עס פאסט פאר אזא הייליגן טאג, און קיין טראפ זעלבסט בארימעריי.

דער חילוק האט שטארק בולט געווען.

די נקידה פון פארמעגליך

עטגאסט
איך וואלט דיר געפרעגט,
וואס איז דיין ציל? ווי ווילסטו אנקומען?
מיטן זיך טענהן מיט אן ארויני

דאס הייסט א שקרן במצח נחושה, אין אוהל אויפן ערשטען שורה ארום דעם גאנצן חלקה איז נישט דאס אפילו 1 בחור, צו דעם איז נאך דא עטליכע ווייסע בערד, אויף די שפעטערע שורות איז פאר יעדן בחור דא 2-3 אינגעלייט און בעלי בתים
משא"כ מיט דיין רבי זעעט מען נישט אנוועזענד אפילו 1 איד נאך די חתונה!

עס איז שווער זיך איינצוהאלטן אבער עס זאגט זיך פון זיך 
"לא עלינו"
פרושים זענען איבריג,
איין זאך בלייבט איבער צו ווינטשן פאר סאטמארע חסודים אומעטום,
אזוי ווי דער אייבשטער האט געהאלפן בימים ההם שנת ה' אלפים תשנ"ט לפ"ק
ווען, און די "ימי צאתינו מארץ מצרים" האט אראפ געשיינט א שטיקל ישועה,
וואס מיר האבען זיך נישט געקענט אליינס גלייבען און זיך פארשטעלען,
אזוי ווי די רמח"ל זאגט וז"ל,
זמן וגבול ניתן למרשיע להרשיע,
דאס הייסט,
אז דער אייבשטער האט טייקא געגעבן פאר א בעל בחורה רשות מרשיע צו זיין,
אבער דאס האט אויך א שיער, ביז ווען דער אייבשטער זאגט עד כאן,
אזוי זאל דער אייבשטער ווייטער אויך העלפן,
אז די אלע חרבנות, וואס עס איז פארגעקומען, און וואס עס קומט פאר, און נאמען פון סאטמאר, דירך די כת, זאל זיך אינגאנצען אויפהערן, און עס זאל נאר נתקדש ווערן דעם אייברשטענס נאמען דירך אינז, עד ביאת גואל צדק בב"א

פימפנאטער