נייע בוטשער, נייע הצלה, נייע ווילידזש, נייע סעמעטערי, וואס נעקסט?

ביי די זאליס הערשט אצינד א מצב פון דעפרעשאן, ענקזייטעטי און טאטאל דיסארדער, וואס ברענגט זיי טאטאלער כאאס און גייסטישער אומסטאבילטעט, וואס רופט ארויס א וואונדער און א שמייכעל ביי יעדן.


פאריגע וואך האבן זיי געעפנט א נייע קהל.
דערנאך האבן זיי געעפנט א נייע פאלאקס סעמעטערי
נעקסטע וואך עפענען זיי א נייע בוטשער

איצט סטראשען זיי צו עפענען א נייע הצלה
נאכדעם א נייע ווילידזש.

עס איז א נחת צו זעהן ווי קראנק זיי ווערן נאכן פייערן א זיג.
דער שטריק זייערער עפנט זיך דאס סוער זיינע, און יעדער שמייכעלט !

און דאס איז שוין נאכדעם וואס "אלעס בלייבט ביים אלטן"...















שטעלט אייך פאר וואס זיי וואלטן געטאן וועס נישט אלעס בלייבט ביים אלטען...

למען האינטרעסאנטקייט!!!
היינט אינדערפרי בין איך נאך געווען אין קאנטרי,
פארן דאווענען גיי איך אין די מקוה טרעף איך דארט
א ידיד א גרויסער זאלי וואס האט פרייטיג צוזאמען געשאלטן
אונזער רבי שליט''א מיט קללות נמרצות, און האט געקלעימט וויקטארי,
ער האט געשריגן אז מיט זייער בית החיים האבן זיין גאר געווינען,
OK זאל זיין אזוי, אז יענער פריידט זיך, איז דאך גיט, איך פארגין דאס עהם,

נו, היינט אינדערפרי טרעף איך דעם דאזיגן ידיד אין די מקוה,
און אזוי ווי מיר זענען דארט געווען אליין הייב איך אן צו רעדן מיט עהם
על דא ועל הא, אזוי ווי גיטע ידידים,
אויף איינמאל האט ער עקספלאדעט,
ער הייבט אן צו שעלטן זיין ראש הקהל שאול פערלשטיין
און האט זיך נישט בארוהיגט ביז ער לאזט ארויס היבשע קללות
על חשבון פון משה גבאי און פון זיין הייליגן רבין זלמן לייב,
בנימין (איך שרייב נאר דעם ערשטן נאמען) וואס איז געשעהן,
איך הער גיט אדער חלום איך,
פרייטיג האסטו טראפייטערט מיט דיינע נצחונות און אצינד ביסטו
אזוי דערביטערט, וואס איז געשעהן?

זאגט ער מיר, איך וועל דיר דערציילן א מעשה,
אמאל איז געווען א איד, א חשובער איד, א תלמיד חכם און א עושר
א איד וואס יעדער האט געשעצט און רעספעקטירט,
נו, דער איד איז אלט געווארן, און קפצה עליו זיקנה,
און וואס זאל איך דיר זאגן, (איך וועל פראבירן איידל צו זאגן
ווי ווייט מעגליך) דער איד איד האט זיך ליידער נישט געקענט קאנטראלירן,
ס'האט ביי עהם ליידער גאנץ  אפט געמאכט א עקסידענט, (ווי מען רופט דאס)
ער האט זיך ליידער...  באמאכט... דאס האט ליידער פאסירט גאנץ אפט,
און ס'האט גורם געווען  געוואלדיגע בזיונות פאר דעם איד און פאר די גאנצע משפחה,
מען האט פראבירט מסביר זיין פאר דעם איד אז ווי באלד דאס פאסירט
זאל ער תיכף מודיע זיין פאר די נאנטע, און זיי וועלן עהם אפקלינען
אזוי אז דע פרעמדע זאלן נישט דארפן ארויס לויפן פון שטוב,
נו, דער איד האט זיך זייער געשעהמט, און קיינמאל נישט געזאגט,
פארשטענדליך, די ארומיגע האבן דאס געשפירט און דאס האט גורם געווען
פיל צער און עגמת נפש פאר די משפחה, די בזיונות זענען געווען געוואלדיג,
ביז א קלוגער איד איז אויפגעקומען מיט א פלאן, ער האט פארגעשלאגן אז
דער איד זאל נישט דארפן זאגן אז ער האט זיך ...באמאכט, נאר מען וועט מאכן אזא
קאוד, דער איד וועט זאגן, הערסטו משה, איך האב געווינען די לוטו,
און די משפחה וועט פארשטיין און מען וועט עהם ארויס טראגן און אפקלינען
אזוי אז פרעמדע מענטשן זאלן נישט כאפן, דער פלאן האט זייער גיט געארבייט,
אזוי ווי דער איד האט געשפירט אז אופס... ס'האט פאסירט, רופט ער זיך אן
אז ער האט געווינען די לוטו, און די משפחה האט געטריי קער גענומען אויף עהם,
צוביסלעך איז דאס באקאנט געווארן פאר אלע נאנטע מענטשן אפילו אין בית המדרש
ווען ער האט זיך אנגערופן אז ער האט געווינען די לוטו האט מען געשווינד גערופן זיין זוהן
און מען האט קער גענומען אויף בכבוד גדול,

ויהי היום און דער בוטשער (איך ווייס נישט וועלעכער צו מיט די צומת הגידין צו די אנדערע)
שיקט אהיים דעם פלייש ארדער צו דעם איד מיט זייער שיק יונגל, וואס איז געווען אזוי ווי
מען זאגט, נישט קיין גרויסער חכם און נישט קיין קליינער נער, און ער הערט פונקט ווי דער
איד רופט זיך אן צו זיין בני בית, שרה!, איך האב געווינען דעם לוטו, זאגט זי צוריק, מזל טוב
שוין דאס צווייטע מאל די וואך, נו, מער האט נישט אויסגעפעלט, אונזער דעליווערי בוי לויפט
גלייך אין בית המדרש און מיט עקסיידמענט שרייט אויס רבותי ר' ישעי' האט געווינען די לוטו
און שוין דאס צווייטע מאל די וואך וואס ער האט דאס געווינען, דער עולם הייבט אן לאכן און
חוזק מאכן פון עהם, און ער שווערט זיך אז ער האט דאס אליין געהערט און וואונדערט זיך
פארוואס מען לאכט פון עהם, ביז איינער א געשוועסטער קינד זיינער נעמט עהם אינדערזייט
און זאגט עהם, נפתלי, דער ר' ישעי' האט נישט געווינען קיין לוטו, דאס איז נאר א קאוד אז ער
האט זיך ליידער באמאכט, נאר כדי ער זאל זיך נישט פארשעמען האט מען אפגעמאכט אז
ווען ער זאגט אז ער האט געווינען די לוטו זאל מען פארשטיין אז באמת האט ער זיך באמאכט,

כן הדבר הזה, זאגט מיר אונזער ר' בנימין, מיר זאלונים האלטן זיך אין איין באמאכן, מיר כאפן
פליקעס רעכטס אין לינקס, מיר ווערן טאג נאך טאג מושפל עד שאול תחתי', נאר מיר שעמען זיך
צו זאגן אז מיר האבן זיך באמאכט, האבן מיר אפגעשמועסט אז מיר וועלן רעדן אזוי מיט א קאוד,
אזא מסווה א פארשטעלוכטס, מיר וועלן זאגן "מיר האבן געווינען" און אלע היימישע וועלן
פארשטיין אז דאס מיינט אז מיר האבן זיך באמאכט, נו, וואס זאל איך טוהן אז ס'קומען אריין
אפאר פרעמדע וואס ווייסן נישט פון אונזער אפמאך, און זיי מיינען אז מיר האבן טאקע געווינען
דעם לוטו, ניין, מיין פריינד, איך און דו ווייסן דעם אמת, אז ווען איך שריי אז מיר האבן געווינען
האבן מיר זיך עכט באמאכט... ודפח''ח.

גיט ארויסגעברענגט

איך האב געהאט אן ענליכע מעשה. אפשר גאר די זעלבע....

למען האינטרעסאנטקייט!!!
היינט אינדערפרי בין איך נאך געווען אין קאנטרי,
פארן דאווענען גיי איך אין די מקוה טרעף איך דארט
א ידיד א גרויסער ארוני וואס האט פרייטיג צוזאמען געשאלטן
שאול פערלשטיין מיט קללות נמרצות, און האט געקלעימט וויקטארי,
ער האט געשריגן אז מיט לאזן עטליכע שעה אויפן ברענעדיגן זון האבן זיין גאר געווינען,
OK זאל זיין אזוי, אז יענער פריידט זיך, איז דאך גיט, איך פארגין דאס עהם,

נו, היינט אינדערפרי טרעף איך דעם דאזיגן ידיד אין די מקוה,
און אזוי ווי מיר זענען דארט געווען אליין הייב איך אן צו רעדן מיט עהם
על דא ועל הא, אזוי ווי גיטע ידידים,
אויף איינמאל האט ער עקספלאדעט,
ער הייבט אן צו שעלטן זיין סבלן מיט דוד עקשטיין
און האט זיך נישט בארוהיגט ביז ער לאזט ארויס היבשע קללות
על חשבון פון לישע האראוויץ מיט גדלי און פון זיין הייליגן רבין/סבלן,
בנימין (איך שרייב נאר דעם ערשטן נאמען) וואס איז געשעהן,
איך הער גיט אדער חלום איך,
פרייטיג האסטו טראפייטערט מיט דיינע נצחונות און אצינד ביסטו
אזוי דערביטערט, וואס איז געשעהן?

זאגט ער מיר, איך וועל דיר דערציילן א מעשה,
אמאל איז געווען א איד, א חשובער איד, א תלמיד חכם און א עושר
א איד וואס יעדער האט געשעצט און רעספעקטירט,
נו, דער איד איז אלט געווארן, און קפצה עליו זיקנה,
און וואס זאל איך דיר זאגן, (איך וועל פראבירן איידל צו זאגן
ווי ווייט מעגליך) דער איד איד האט זיך ליידער נישט געקענט קאנטראלירן,
ס'האט ביי עהם ליידער גאנץ  אפט געמאכט א עקסידענט, (ווי מען רופט דאס)
ער האט זיך ליידער...  באמאכט... דאס האט ליידער פאסירט גאנץ אפט,
און ס'האט גורם געווען  געוואלדיגע בזיונות פאר דעם איד און פאר די גאנצע משפחה,
מען האט פראבירט מסביר זיין פאר דעם איד אז ווי באלד דאס פאסירט
זאל ער תיכף מודיע זיין פאר די נאנטע, און זיי וועלן עהם אפקלינען
אזוי אז דע פרעמדע זאלן נישט דארפן ארויס לויפן פון שטוב,
נו, דער איד האט זיך זייער געשעהמט, און קיינמאל נישט געזאגט,
פארשטענדליך, די ארומיגע האבן דאס געשפירט און דאס האט גורם געווען
פיל צער און עגמת נפש פאר די משפחה, די בזיונות זענען געווען געוואלדיג,
ביז א קלוגער איד איז אויפגעקומען מיט א פלאן, ער האט פארגעשלאגן אז
דער איד זאל נישט דארפן זאגן אז ער האט זיך ...באמאכט, נאר מען וועט מאכן אזא
קאוד, דער איד וועט זאגן, הערסטו משה, איך האב געווינען די לוטו,
און די משפחה וועט פארשטיין און מען וועט עהם ארויס טראגן און אפקלינען
אזוי אז פרעמדע מענטשן זאלן נישט כאפן, דער פלאן האט זייער גיט געארבייט,
אזוי ווי דער איד האט געשפירט אז אופס... ס'האט פאסירט, רופט ער זיך אן
אז ער האט געווינען די לוטו, און די משפחה האט געטריי קער גענומען אויף עהם,
צוביסלעך איז דאס באקאנט געווארן פאר אלע נאנטע מענטשן אפילו אין בית המדרש
ווען ער האט זיך אנגערופן אז ער האט געווינען די לוטו האט מען געשווינד גערופן זיין זוהן
און מען האט קער גענומען אויף בכבוד גדול,

ויהי היום און דער בוטשער (איך ווייס נישט וועלעכער צו מיט די צומת הגידין צו די אנדערע)
שיקט אהיים דעם פלייש ארדער צו דעם איד מיט זייער שיק יונגל, וואס איז געווען אזוי ווי
מען זאגט, נישט קיין גרויסער חכם און נישט קיין קליינער נער, און ער הערט פונקט ווי דער
איד רופט זיך אן צו זיין בני בית, שרה!, איך האב געווינען דעם לוטו, זאגט זי צוריק, מזל טוב
שוין דאס צווייטע מאל די וואך, נו, מער האט נישט אויסגעפעלט, אונזער דעליווערי בוי לויפט
גלייך אין בית המדרש און מיט עקסיידמענט שרייט אויס רבותי ר' ישעי' האט געווינען די לוטו
און שוין דאס צווייטע מאל די וואך וואס ער האט דאס געווינען, דער עולם הייבט אן לאכן און
חוזק מאכן פון עהם, און ער שווערט זיך אז ער האט דאס אליין געהערט און וואונדערט זיך
פארוואס מען לאכט פון עהם, ביז איינער א געשוועסטער קינד זיינער נעמט עהם אינדערזייט
און זאגט עהם, נפתלי, דער ר' ישעי' האט נישט געווינען קיין לוטו, דאס איז נאר א קאוד אז ער
האט זיך ליידער באמאכט, נאר כדי ער זאל זיך נישט פארשעמען האט מען אפגעמאכט אז
ווען ער זאגט אז ער האט געווינען די לוטו זאל מען פארשטיין אז באמת האט ער זיך באמאכט,

כן הדבר הזה, זאגט מיר אונזער ר' בנימין, מיר ארוינים האלטן זיך אין איין באמאכן, מיר כאפן
פליקעס רעכטס אין לינקס, מיר ווערן טאג נאך טאג מושפל עד שאול תחתי', נאר מיר שעמען זיך
צו זאגן אז מיר האבן זיך באמאכט, האבן מיר אפגעשמועסט אז מיר וועלן רעדן אזוי מיט א קאוד,
אזא מסווה א פארשטעלוכטס, מיר וועלן זאגן "מיר האבן געווינען" און אלע היימישע וועלן
פארשטיין אז דאס מיינט אז מיר האבן זיך באמאכט, נו, וואס זאל איך טוהן אז ס'קומען אריין
אפאר פרעמדע וואס ווייסן נישט פון אונזער אפמאך, און זיי מיינען אז מיר האבן טאקע געווינען
דעם לוטו, ניין, מיין פריינד, איך און דו ווייסן דעם אמת, אז ווען איך שריי אז מיר האבן געווינען
האבן מיר זיך עכט באמאכט... ודפח''ח.

אין קאנטרי זענען מיר ווייטער ידידים...

יעצט פארשטיי איך שוין די קאוד ווערטער פון "גנבים" גזלנים"...
אבער חמסנים... דאס איז שוין נאך עפעס א נייער קאוד פונעם נועם המדות.

ביטע זיי מסביר

SatmarNews Subject: BIZOYEN HAMES Yesterday, JK Bums Chased away by State troopers from Pollak's porch after they sat out there with Beer! After being asked by Mrs. Pollak to leave they started calling on her dirty names, she came back out with a camera and stones started flying, her son called police, police chased them away. Today a Bum was coght red handed trying to spill honey on the Grave (looks like to get bee's so people won't be able to come say THILIM and light candles) he was taken into a police car but we requested he should be released after promising he won't return. What wonders me is why are people that are so "happy" still doing stuff like this? May it be they are "just saying" that they are happy? The "big brains" are trying now to stop KHILOS TOSH in KJ from helding a ATZERES HESPED after R' Ezial, looks like its easier to fight tosh then Satmar... Let's wait and see.


קאמענטארען זענען איבריג!!

BIGSATMAR
כ'האב פאר די נאך מעשה אויף דיין כיטרע מהלך המחשבה

לעצטנס איז ליידער נפטר געווארען אין ק''י הרה''ח ר' דוד כהן ע''ה, אין אזווי ער איז געווען א שטארקע ארויני, אין א גרויסע עסקן בצרכי ציבור, האבען די זאלי'ס פארלאנגט פין ר' יצחק רז''ב אין ר' דוד עקשטיין אז זיי זאלען אינטערשרייבען אז זיי געבן אויף זייער תביעה לדי''ת אין אויב זיי האבען סיי וועלכע תביעה זאלען זיי תובע זיין בערכעות של עכום, אין איינלייען אויף דעם 50 טויזענט דאללער, אין אנדעם וועט מען נישט באערדיגן ר' דוד, מ'האט זיך ארומגעטעהנ'ט א גאנצען טאג, ביז נאכמיטאג:
עס האבען זיך דאן צאמגעזעצט ר' יצחק ר' דוד אין זייער גאנצע קהילה אין אפגעמאכט אז זיי גייען זיך נישט לאזען טעראזירן אין און א אויגענבליק האבען זיי מקדש געווען די ביה''ח אויף פאללאק'ס לאט וואס אינגאנצען אפאר הינדערט פיס פין די גדר פין די אלטע ביה''ח, אין דארט געלייגט ר' דוד ע''ה, פארשטייט די זאלונים זענען געווארען ווילד זענדיג אז די ארונים האבען מקדש געווען א ביה''ח אין פאללאק'ס דרייוועי, אין זיי שעלטן נאך יעצט....................

ניין די מעשה איז נישט ב''ה אמת...................... אפילו ענק האבען געוואלט!
נאר! די זאלי'ס האבען נישט געוואלט אינטערשרייבען אז זיי גייען ברענגן אלע  זייער טענות צו א בית דין ווי די תוה''ק פארלאנגט, אין ארויסגיין פין ערכעות של עכו''ם.
אין ציליב דעם ליידער האבען זיי מקדש געווען א ביה''ח אין פאללאק'ס דרייוועי........

ויה''ר שלא ישמע עוד שוד ושבר בגבלנו, וימדו תועים  בינה, והעושה שלום במרומיו יעשה שלום עלינו

איך האב קלארע אינפארמאציע וואס האט באוואויגן שאול פערלשטיין צו באגראבן זיין זונס מיט א "קבורת חמור".

ווייל ער האט געוואלט אז אויף די מצבה זאל שטיין
המנוח ר' עוזיאל ע"ה
בן הרה"ח המפורסם רבי שאול פערלשטיין שליט"א
"ראש הקהל דקהל יטב לב דסאטמאר".

און וויבאלד ער האט געוואוסט אז ביי אונז אין בית החיים וועט ער קיין "ראש הקהל'שאפט" נישט באקומען

האט ער געדאמפט זיין זון.


ער האט נאר געטאן וועגן דעם. און וועגן דעם האט ער מבזה געווען זון לעולמי עוד, מבזה זיין די אלמנה און אלע ארומיגע משפחות.




דאס איז א טיפיקעל זאלי. רעשות און פארדארבנקייט, גענוי ווי זיין רעבע.