| נשלח ב-7/9/2009 15:21 |
 |
| |
מידת הרחמנת
איך מיין אז די הנחה פון פארמעגליך,
אויף ר' אהרן'ס הארצלאזיקייט איז זייער א שטארקע פוינט ווי עס שטעלט זיך ארויס אויף אלע מינע פארבן און זיין התנהגת,
נישט אז עס איז א חידיש, ווייל א סאך פארציילען פון אייגענע עפיזאדן במשך די לעצטע 2 יאר צענדליג ווי עס איז ארויס געקומען אויף פארשידענע אופנים סיי וואס איז פארגעקומען ביי אידען בעידן חדותא און ביי פארקערטע צייטען רח"ל ווען עס קומען ארויס שטארקע הרגשים פון א יידיש הארץ האט א יעדר געזען ווי הסבלן הידוע האט נאר איין פראבלעם מיך זיך און איך,
און טאקע די מעלה האט עם צו געברענגט שונאים אדירים ווייל ווען מען איז מצער א מענטש בשעת צערו איז דאס א בחונה פון אן אפערעשען מען שנייד עם אויף מען לייגט און עם אריין א פארווייטאגטקייט וואס דער מענטש קען זיך כמעט נישט באפרייען דערפון,
אוך מיין אז דער פוינט קען באקומען אסאך אונטערשטיצונג, דורך אפיזאדן פון מענטשען,
ווי אזוי ער האט זיך אויפגעפירט ווען איינער איז אריין צו עם נאך געלד,
ווי אזוי ער האט גענטפערט פאר מענטשען וואס האבן עם געבעטן א עצה און זייער שווערע מצב,
ווי אזוי ער האט ראגירט ביי א יעדע צרה וואס איז געשען און ק"י,
ווי אזוי ער האט זיך אויפגעפירט צו א מענטש וואס ער האט יא געמיזט טון א טובה,
וואס איז אי אפשר לפרטם כי רבים הם,
אויב דער מנהל זעט קיין פארלעצונגן און אזא סארט אשכול, כה לחי
 |
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 22:07 |
|
| |
איר זעט אויס ווי איינער וואס קומט אן צום שפיל טיף אינדערמיט און נעמט זיך מאכען הנחה'ס פון דארט און ווייטער, אן אפילו מיטהאלטן אז די געם האט א אן עבר און עס האט זיך נישט יעצט אנגעהאבן, אויב די ביסטו אנגעקומען אזוי שפעט און די ווילסט נישט וויסען אז די זעלבע געם גייט שוין א קנאפע 20 דאן כה לחי אויב די האסט מיט וועם,
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 21:47 |
|
| |
נאכאמאל, איך בין נישט דן אויף דיין פערזענליכער אנאליז בכלליות אויף קיין שום געוויסער מענטש, איך האב נאר פראבירט איבערצוגיין איין געשיכטע און ווער עס איז גערעכט.
אז דו שרייסט, איך קען איין בעל דבר און איך שטעל אים אויף די חזקה, וואס מיין אנאליז מתוך געוויסע געשעענישן האט אויף אים, איז עס דיין רעכט.
כאטש איך פארשטיי נישט וויאזוי א מענטש, דער גרעסטער רשע וואס זאל נאר זיין, איז אייביג אומגארעכט נאך פאר דער דיון הייבט זיך אן.
עס מיינט נאכנישט אז א צווייטער טאר נישט דן זיין וויל עס איז א מעגליכער רשעות.
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 21:32 |
|
| |
Take your time Gimpele
איך גיי און די קומעדיגע פאר שעה נישט שרייבען
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 21:30 |
|
| |
קודם כל
איך פערזענליך בין ב"ה נישט געשעדיגט געווארען פון עם, וואס איך האב געזאגט איז בעיני ראיתי ובאזני שמעתי עמני היתם און יענע צייטען ווען מען האט זיך נאך נישט געפילט פאר וויכטוג זיך צו באהאלטן פון די וועלט, ווייל עס איז עניוועי געווען זיינס,
ואחרית דבר
די ווייסט וואס מען זאגט, וואס מאכט א מענטש פון נארמאל צו משוגע ווען די זאלסט נעמען אלע 20 משגעתן פון א משוגע'נעם און ציטיילען פאר 20 מענטשען א יעדער זאל נאר נעמען 1 וועט נאך קיינער נישט פון די 20 מענטשען משוגע ווערען, אויב אזוי פארוואס הייסט יענער א משוגע'נער וועגען ער האט 20 ? נאר פארשטייסט אליין אז די קשיא דאס איז די תירץ טאקע ווייל ער האט אלע 20 איז ער משוגע די זעלבע איז מיטן סבלן, ודי למבין,
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 21:15 |
|
| |
קען זיין דו ביסט גערעכט אין דיין פערזענליכער אנגעוויטאגטע געשיכטטע. אגב, איך האף אז יעצט איז שוין אך טוב וחסד ירדפוך כל ימי חייך. און איך ווינטש דיר עס אן.
אבער ווי גערעכט דאס איז מעגליך אין א ספעציפישער פאל, מיינט עס נאך נישט די מציאות אלעמאל.
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 21:11 |
|
| |
Take your time Gimpele
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 20:50 |
|
| |
אויף דעם דארף מען שוין נישט זיין קיין דיין
אויב איך מיט מיינע אויגען און אויערן האבען געזען און מיט געהאלטן זאכען און דורך דעם בין איך ציגעקומען צו דעם וואס איך האלט, איז נישט שייך צו זאגען afford אדער נישט, די ווארט איז שייך צי זאגען נאר ווען אוך דארף עפעס קויפען און איך בין יא אדער נישט ביכולת, אבער אויף א מציאה וואס פאלט אריין און הענט איז נישט שייך צי ניצען די ווארט און ליידער טראץ איך וואלט געקענט באשטיין נישט צו וויסען ווער דער סבלן איז איז עס געקומען צו מיר און פאקט,
איך קען דיר אזויפיל זאגען איך וואלט קיינמאל נישט מקבל אזעלעכע לשון הרע'ס
אז איך זאל קענען האלטן אויף א איד דאס וואס איך האלט האט דאס געקענט פאסירען מיט אייגענע איבערצייגגאנג.
|
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 20:39 |
|
| |
דעמאלטס afford אויך נישט צו דערקלערן אנדערע הארצלאז. (אינקלאדינג בנוטריקון אין בגימטראות)
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 20:35 |
|
| |
אוך בין נישט קיין דיין און i can't afford it
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 20:31 |
|
| |
אבער איידער איר דערקלערט אז מ'טאר נישט טון גערעכטע פעולות ווייל די רחמנות געפילן ערלויבן נישט.
זאלט איר געדענקן דעם פסוק אז גערעכט און רחמנות האבן קיין שייכות.
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 20:16 |
|
| |
די תשובה איז אז די לאו איז געזאגט געווארען פאר דיינים און נישט פאר אינדווידשלס וואס ווילען דיבעטן,
און ווען די דיינים פאלגען וואס שטייט און די תורה שאד עס נישט פאר קיינעם, אזוי ווי מיר זען ביי מלחמת מצוה ווי די תורה גוט אן הבטחה ונתן לך רחמים אז אפילו ווען מען וועט הארגענען מענטשן און א מלחמה וועט דאס נישט האבען קיין השפעה אויפן מענטש און ער וועט נישט ווערען קיין רוצח,
דארט ווי די תורה זאגט דאס נישט איז נישט דא די הבטחה,
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 20:08 |
|
| |
נישט אז דאס איז דער פאל דא חלילה, די גמ' איז דארט דן אויף א גאנץ אנדערע ענין, איך ברענג עס נאר אלץ משל.
[/quote]
אויב איז דאס נישט דער פאל פון די גמרא, אזוי ווי די זאגסט, דאן טאקע ציליב די סעסעטיוועקייט פון די זאך, ברענג עס ניטעמאל פאר א משל,
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 20:06 |
|
| |
דערפאר האב איך דאס טאקע קלאר געשטעלט.
מיין נקודה אבער פון לא תהדר פני דל בריבו פארמאגט א תשובה?
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 19:52 |
|
| |
תוקן על ידי ychtzel ב- 08/09/2009 20:01:49
|
|
|
|
| נשלח ב-8/9/2009 19:49 |
|
| |
תוקן על ידי ychtzel ב- 08/09/2009 19:59:06
|
|
|
|
|
