פיהרערס פון סאטמאר טרעפן זיך מיט לבושים כאדמורים

איך מיין אז די געדענקסט, וואס איך האב דיר שוין אמאל מסביר געווען, מיין שטעלונג בנוגע ויכוחים,
איך האלט נאך אלץ ביים זעלבן,
איך האב גערעד לשטתך וואס די האלטסט זייער שטארק פון ויכוחים,
און ווי איך פארשטיי איז דעס די סיבה פארוואס די האסט מיר גענטפערט,
שטעלט זיך די פראגע פארוואס ענטפערסטו נישט עכ"פ אזוי ווי די פארלאנגסט פון א 2טן?
 
איך האב געשריבן כזה:
 

איך וועל מיך בכלל נישט באציען צי די נושא דא,

נאר צי דיינע לעצטע ווערטער וואס די שרייבסט,
ס'דארף דיך נישט וויי טון אז א פסק פון רבנים איבער חוקי תועבה האט ביי מיר אזא ווערט ווי דער חוב קדוש צו די בחירות האט ביי דיר,

אויב א בירור בהלכה ומציאות ווענדט אפ א פסק פון רבנים האט מען אין סאטמאר אויסגעלערנט נישט צו פאלגן די רבנים

בין איך בלינד אויב איך זעה נישט קיין איין שאלה דירעקטעט צו מיר אין דיינע ITALIC אותיות?

דו לייגסט סך הכל אראפ דריי חילוקי דינים בשיטת סאטמאר לשיטתך:

א) מען קען נישט קומען מיט קיין פסוק אדער א מימרא און די גמרא, מדרש, זוהר,און מיט דעם אויף ווייזן אז מען דארף זיך פירען אויף א געוויסע אופן, ווען דאס קומט אויס קעגן שלחן ערוך און קעגן קבלת אבותינו ורבותינו.

ב) א פסק פון רבנים וואס איז נישט קיין סתירה צום ש"ע,עס גייט ענדרשט אריין און א קאטאגאריע פון א גדר וסייג לתורה, איז און סאטמאר בכלל נישט געווען אפגעפרעגט,

ג) [אפפרעגן א פסק מיט א בירור הלכה] דארף דאס זיין, אזעלעכע וואס זענען און דעם זעלבן סוג אז זייער פסק זאל אפפרעגן א אנדערן פסק,


איך האב פשוט גענטפערט אויף דאס וואס איז בעיקר נוגע געווען לעניננו:
איך האב נאר גערעדט פון א פסק להלכה, נייע גזירות איז בכלל נישט שייך גוזר צו זיין היינטיגע צייטן.

ביתר ביאור האב איך פשוט געזאגט אז דא איז נישט שיך קיין איסור מדינא ממילא איז חלוקה א' וג' אירעלעוואנט. און חלוקה ב' עקזיסטירט נישט מיסודו, ווייל הלכה'דיג האבן אזעלכע גזירות עכ"פ לויטן היינטיגער מציאות קיין שום תוקף.

ווי עס זעט אבער אויס שפירט זיך כבודו געטראפן אז איך האב מיך נישט באצויגן צו זיין גאנצער מגילה בפרטיות. און חאטש מיין כוונה איז געווען א פשוטער, צו האלטן דער שמועס אויף די רעלעוואנטע רעלסן, עכ"ז וויל איך דיר איבערבעטן אז דו האסט מחמתי געשפירט אז דיינע ווערטער זענען נישט גענוג חשוב אויב מ'באציט זיך נישט צו זיי.

 וועל איך מיך מתייחס זיין צו דיינע אנדערע צוויי חלוקות בקיצור;
א. איז זייער ברייט אין אויסשליסן סיי דברים הנוגדים לשו"ע און סיי הנוגדים למסורה. שו"ע מיינסטו דער דעת מהר"י קארו און רמ"א אפי' אויב א בירור הלכה ווייזט נישט כמסקנתם? די נו"כ פונעם שו"ע האבן דעם כלל נישט געהאט. מסורה, איז דאס דברים שקיבלו עליהם יוצאי מדינה פלונית, איז דאס קלאר נישט מחייב אזעלכע וואס האבן א פארקערטע מסורה.

ג. דו פארשטייסט אליינס אז נתת דבריך לשעורין. ווער מאכט אפ ווער עס איז גענוג גרויס צו פסק'ענען אדער אפפרעגן פסקים? דער איד אדער דער המודיע?

1) איך האב הנאה צו זען אז אפילו די ביסט א ארוני, (אנטשלדיגט זיי נישט ברוגז, אזוי האסטו געשריבען,)
האסטו אבער סוף כל סוף געכאפט וואס איך מיין,
 
2) די האסט אויך געכאפט אז איך האב מיך געפילט געטראפן,
און אזוי ווי עס איז קיינמאל נישט צי שפעט האסטו מיך גלייך איבערגעבעטן,

3) האסט זיך ב"ה צו מיין פרייד, זיך מתייחס געווען צי מיינע ווערטער בכבוד הראוי,

און יעצט אזוי ווי איך זע אז מען קען דיך ציריק ברענגען צום ענין, (טאקע שווער, סעמי ארוני)
אפילו נאך דעם וואס האסט פראבירט אריין צו שלעפן און אנדערע געשפטן, 
וואלט איך אפשר יא געקענט מיט דיר רעדן,
אבער עס נעמט זייער אסאך צייט, איך טייפ נישט אזוי שנעל,
מתי אעשה גם אנכי לביתי,

ב"ה אז איך האב געקענט מהנה זיין א איד, אים דערפרייען און מכבד זיין; און אלעס מיט איין איינציגע תגובה.

איך פארשטיי אז טייפען נעמט דיר אסאך צייט. און וועגן דעם איז רגלך מוליכות אותך לביהמ"ד, ווי דו זאגסט: מתי אעשה גם אנכי לביתי, זייענדיג פארנומען מיטן שרייבן איבער בית יואל אין קר"י.

ממילא פיל נישט קיין פרעשור מיך צו ענטפערן תומ"י. ווען דו פילסט דיך באקוועם און גרייט, און עס וועט יא זיין ברצונך צו פירן וויכוחים, קענסטו מיר ענטפערן. און לכשאפנה וועל איך בל"נ שרייבן לויטער בכבוד'יגע תגובות כאוות נפשך.