ברעיקינג!! הרה"צ ר' דוד עקשטיין שיקט הזמנה צו די רע בנים פון בני יואל!

יענקעלע: גוט ווי שטענדיג.

איין קליינע נקודה נאר. דו מיינסט  טאקע אז די דריי לצים האבן זיך אפילו בכלל צוזאמגעזעצט? פארוואזשע עפעס. קיינמאל.
סך הכל האט ר' מאיר יודל גענומען די פען אין די האנט און אפגעשריבן א פאשקעוויל (אינטערסאנט ער האט נישט אריינגעווארפן עפעס וועגן די שחיטה מונחת אין אשת חיל אויף עברית...)  און עס אריינגעשיקט צו די וואלדמאן'ס צום דרוקן. די וואלדמאן משפחה האט געזעהן דערין א גרויס געווינס, זעענדיג קלאר ווי דער דוד ווערט דא א מסור שווארץ אויף ווייס (פארן חטא פון זיין א נתבע בערכאות...), זענען זיי ארויף צו ר' יואלישן צו ער וויל נישט חתמען אויף די פאסיגע דברי חכם, נו, אז יוסל הצדיק (בן מרים) בעט, שרייבט מען. דערנאך האט מען שוין גרינג קאנווינסט ר' משה בער נישט צו זיין א פורש מן הציבור... און, והנה און אט! הכרזת בית דין!

למען האמת: ס'זענען דא היבש תמימי לב וואס כאפן זיך נישט, און זאגן נאך מיט קעלבערישע
אויגן אז ס'איז דא א פסק בית דין אז רבי דוד עקשטיין איז א מסור, און רעדן זיך אפ מיט א קרעכצעדיגע
שטומע אז היתכן רבי דוד האט געהאט א חוצפה צו רופן דעם בית דין צו דין תורה, וויל איך דא מיט מיינע פאר          
שורות אריין גיין אין די סוגיא פון "מיהו בית דין" וויאזוי און ווער מאכט א בית דין, און ווער האט א כח בית דין, 
און וויסן זאל מען, אז איך שרייב נאר פאר וועם עס וויל וויסן דעם אמת, און ס'איז דברים פשוטים מאוד,
איך פארשטיי אז די קללות נמרצות וועלן זיך אנהייבן, אבער איך בין דאך שוין געוואוינט דערצו, און דאס
וועט פון נישט פארמאדן פון אויסשרייען דעם אמת.     

וואס הייסט א בית דין?:, אויב ראובן האט א סכסוך מיט שמעון גייט ראובן צו א בית דין פון די שטאט
און שיקט פאר שמעון א הזמנה לדין תורה, און אויף שמעון ליגט א פליכט צו ענטפערן די הזמנה לדין תורה,
ער קען ענטפערן אז ער איז גרייט צו מתדיין זיין מיט זיין בעל דין און קומט צו דין תורה, ער שרייבט אינטער
שטרי בירורין, און דאן באקומט דער בית דין א כח "בית דין" צו פסקענען זייער סכסוך און זייער פסק
איז מחייב ביידע צדדים, שמעון קען ענטפערן אז ער איז גרייט זיך מתדיין זיין אבער נישט ביי דעם בית דין
נאר ביי א צווייטן בית דין, דאן האט דער ערשטער בית דין וואס האט געשיקט די הזמנה מער נישט קיין שום
כח בית דין (ווי לאנג דער שמעון איז טאקע גרייט צו גיין צום צווייטן בית דין), נאך מער, אויב קומט דער
ערשטער בית דין המזמין מיט סיי וואס א החלטה אדער א פסק אין דעם סכסוך זענען זיי שוין פסול לדון
אין דעם סכסוך, און אפילו ווען מען שרייבט שוין אינטער שטרי בירורין און מען איז אויף זיך מקבל לציית
להחלטת הבית דין, איז אויך דא א גאנצן סימן אין חושן משפט סימן כ''ה וואס עס איז די הלכה אויב דער
בית דין האט זיך טועה געווען, אבער ווי געשריבן איז דאס אלעס נאר אויב ביידע בעלי דינים האבן מקבל
געווען דעם בית דין זיך מתדיין זיין, אין סימן ג' סעיף ג' שרייבט דער מחבר, כשלא קיבלוהו עליהם הבעלי
דינים דינו אינו דין, אפילו לא טעה, ווען א בית דין גיט ארויס א פסק דין כשלא קיבלוהו עליהם הבעלי דינים
איז אפילו זיי פסקענען כהלכה איז דינם אינו דין, און ס'איז חספא בעלמא, גארנישט מיט גארנישט,

אבער ווי געשריבן, דאס איז אויב איז דער בית דין א כשר'ער בית דין וואס ביידע בעלי דינים האבן אויף זיך
מקבל געווען דן צו זיין זייער סכסוך, אויב אבער נעמען זיך צוזאם דריי מענטשן, זאלן זיי זיין די גרעסטע תלמידי חכמים, כגובה ארזים גובהן, און קומען ארויס מיט א פסק דין אקעגן איינעם וואס האט אויף זיך נישט מקבל
געווען צו האבן א דיון ביי זיי, זענען די דריי פאלנע רשעים שופכי דם, מה דאך ווען צוויי בעלי דינים זענען
אויף זיך מקבל א בית דין כשר בישראל נאר זיי פסקענען א פסק אן אויסהערן ביידע צדדים אדער אן א
גרינטלעכן בירור, זאגט דער שולחן ערוך חושן משפט הלכות דיינים סימן י' סעיף א':  ... והגס לבו בהוראה,
וקופץ ופוסק הדין קודם שיחקרנו היטב, בינו לבין עצמו עד שיהא לו ברור כשמש, הרי זה שוטה רשע וגס רוח,
כל שכן אויב ביסטו נישט קיין בית דין כשר בישראל נאר דריי אינדיווידאלי מענטשן זענען זיי דריי מאל, א 
המלבין פני חברו ברבים שאין להם חלק לעולם הבא, און מוציא שם רע וואס אויב וואלט געווען א בית דין
הגדול בימינו וואלט מען זיי דן געווען למכת מרדות,

די זאך איז זייער קלאר, די דריי רע בנים וואס פער פיהם מיט שפיכת דמים והלבנת פני חברו ברבים
מען האט זיי קיינמאל נישט אויפגענומען דן צו זיין דעם סכסוך, זיי האבן קיינמאל נישט געפרעגט דעם צד
השני אויס צוהערן זייער צד, און נאך געשריבן פאקטן וואס איז בניגוד להמציאות, זענען עתיד ליתן את הדין,
זיי זענען "יעדער באזונדער" א שוטה רשע וגס רוח, אין כאן לא בית דין ולא פסק דין אבל יש כאן שפיכת דמים
והלבנת פנים, און מיט יעדן פאשקעוויל וואס דרייט זיך אין די גאס זענען זיי עתיד ליתן את הדין ובמקום שיש
חילול השם אין חולקין כבוד לרב. און יא, רבי דוד האט זיי געשיקט א הזמנה לדין תורה זיי צו האלטן
פאראנטווארטליך אויף זייערע מעשים, לאמיר אלע זעהן, שיתגלה קלונם ברבים, זיי, די מחזיקים ומסייעים
לידי הולכי הערכאות, וועלן געוויס זיך נישט צו שטעלן צו קיין דין תורה, זיי לאכן דאך פונעם ואלה המשפטים
אשר תשים לפניהם, על כל פנים, זאל די וועלט זעהן. למי החותמת ולמי הפסולים, זאל יעדער זעהן,
אינטער וואס פאר א מאנטל די דאזיגע מהרסים והולכי לערכאות באהאלטן זיך, און ווער עס נעמט זיך
אן פאר זיי, און איך ווארט שוין קוים צו זעהן דעם כתב פיוס פונעם שארמאשער אויף רבי דוד עקשטיין
ווי ער וועט מסביר זיין אז אלעס וואס ער האט געשריבן איז נאר געווען וועגן לחץ, כדרכו בקודש,
פארפאלן, כשיורדין, יורדין עד לעפר...