עס איז ליידער א ביטערער מציאות אז די ראטן מוזן שטענדיג צאפן אביסל פריש בלוט.די מערסטע הנאה האבן זיי צו טרינקען אביסל פריש בלוט ווען א מענטש איז בצער, ווען א משפחה
איז מתאבל אויף א נאענטן קרוב, דעמאלט קומען זיי ארויס מיט די ציין און נעגל און זענען "דורס
ואוכל".
נעכטן נאכט איז פארגעקומען א שרעקליכער אומגליק, מען האט ליידער געברענגט לקבר ישראל א
נפש יקרה וואס איז פארשניטן געווארן פון די ביטערע מחלה ל"ע, א איד וואס האט זיך כל ימי חייו
אוועקגעגעבן 24 שעה און טאג צו טון חסד פאר אנדערע, האט ליידער פריצייטיג צוריקגעגעבן זיין
אויסגעלייטערטע נשמה.
אזוי ווי דער איד איז א מעמבער בקהל יטב לב תחת נשיאות כ"ק רבינו מהרי"י שליט"א, און די
משפחה האט אים געברענגט לקבר ישראל אינעם בית החיים פון זייער קהלה, וואס דאס איז נישט
לרוחם פון די ראטן, האלטן זיי אז זיי האבן א היתר (עבר ושנה) און שפירן זיך בארעכטיגט צו
טרינקען דאס בלוט פון די משפחה, און אויסלופטערן ברבים וואס עס שמעקט זיי נאר. אן טראכטן איין
רגע אז דא איז דא א משפחה וואס באוויינט זייער טאטן, און אפשר איז יעצט די צייט זיי צו לאזן
במנוחה?
מיט די זעלבע מאס רציחה וואס זיי האבן זיך אויפגעפירט ראש חודש אלול תשס"ט, פון זיין א שמח
לאיד און טאנצן "הקפות" ווען ביי יענעם גיסט זיך טרערן, די זעלבע מדות מגונות האלטן ווייטער אן
ביתר שאת. דעמאלט האבן זיי זיך פארענטפערט אז פאר יענע משפחה "קומט זיך עס", (הגם עס איז
נישט קיין תירוץ, און אפילו עס קומט זיך, דארף מען זיין עכט עכט עכט עכט שלעכט זיך צו קענען
אויפפירן מיט אזויפיל אכזריות ווי זיי).
אבער יעצט רעדט זיך פון א שטילע פיינע משפחה, וואס האט קיינעם נישט געטשעפעט, זיי זענען
נישט קיין ראשי הקהלה , אדער רודעדערס, פארוואס טרינקט מען זייער בלוט? פארוואס לאזט מען
זיי נישט באוויינען זייער נפטר?
די אהרונים פירן זיך אויף ערגער ווי די גרועים שבאומות.
יעדער נפטר וואס ווערט באגראבן און נייעם בית החיים ווערט אריינגעשריבן אין שמואל ווידער'ס
"פנקס" און מען איז אים מבזה אויף היידפארק. מיט פארשידענע לשונות של גנאי ובזיון, מיט שקרים
וכזבים, אז מען זאל די משפחה נישט לאזן לעבן.
א צווייטער קרבן איז היינט געווען די חשוב'ע משפחת "האכהייזער",
די משפחת האכהייזער איז א חשוב'ע אידישע משפחה, וואס פירן זיך אידיש און ערליך, אויסגעהאלטן
בהשקפה, אויסגעהאלטן בצניעות, טוען מצות ומעשים טובים, עס איז דא פון זיי אסאך תלמידי
חכמים מופלגים, אבער היות אינעם "פנקס" הבית חייים איז ליידער פארשריבן געווארן איינער פון די
בני המשפחה, ולהבלח"ט אינעם "פנקס" פון סידור קידושין איז ברוך השם אויך פארשריבן געווארן
צוויי אייניקלעך פון די ריזיגע משפחה קיעה"ר, האבן די אהרונים זיך גענומען צו זייערע ביינער.
עס מוז ארויסגעברענגעט ווערן אז קיין שום נארמאלער מענטשן מאכט זיך סייווי נישט צו טאן וואס די
פאר מטורפים שרייבן אויף היידפארק, און זיי קענען קיינעם נישט מבזה זיין חוץ זיך אליין, און די אידן
זענען חשוב ווייל זיי פירן זיך אויף גאטפארכטיג און זייער ערך פאלט נישט קיין איין אינטש ווייל
אפאר ליידיגיערס אויף היידפארק זענען נישט צופרידן אין וועלכע האלל זיי מאכן חתונה די קינדער,
אדער חלילה עס זאל נישט אויספעלן ווי זיי האבן געברענגט איינעם לקבר ישראל. עס ווייזט נאר דעם דורכגעפוילטן חינוך פון רשעות ואכזריות וויאזוי זיי פירן זיך אויף, און די
ספעציעלע הנאה וואס זיי האבן זיך צו פרייען מיט יענעמס אפענע צרות.
שמואל ווידער האט די וואך זייער מיאוס אראפגעריסן דעם "מנהיג העדה" דעם סאטמאר'ן רבי'ן
שליט"א, די נאכט האבן די ראטן געווארפן פאשקעווילן אין קרית יואל. אבער דער סאטמאר'ער רבי
איז נישט קיין רחמנות, ער האט ווער עס נעמט זיך אן פאר זיין כבוד, און כדרך העולם וועט מען דאס
פאר ר' אהרן נישט שולדיג בלייבן, ער וועט באקומען דעם ביקור גומלין...
אבער די אומשולדיגע ציווילע משפחות, וואס וויל מען פון זיי האבן?
פארוואס לאזט מען זיי נישט אנגיין מיט זייער פריוואטן לעבן?
תוקן על ידי פארשטייצעך ב- 08/03/2010 05:09:36
