ווען דער סבלן ווערט א סרבן - כראנעלאגיע

בס"ד

 


 

א שיינעם פרייטאג צונאכטס אינמיטן איינטונקן די חלה אין פיש זאפט, הייבט  זיך אונזער ר' אהרן אונטער פון זיין גרויסן בענקל, און הייבט אן כדרכו 'יהללוך פיך' רעדן פון זיינע מידות טובות, דאס מאל מיט א געוואלדיגע התפעלות פון זיין מדת סבלנות, ער זאגט אז ער שווייגט שוין צוואנציג יאר שומע חרפתו ואינו משיב, ער איז א נרדף וואס איז נישטא זיינס גלייכן אבער ער איז סובל ומעלים עין, ער שווייגט. ער האט קיינמאל נישט וויי געטוהן א איד, נישט בדיבור נישט במעשה, און ער בעט זיינע תלמידים הוי מתלמידיו של אהרן און מען זאל גארנישט טוען זיך אנצונעמען אויף זיין כבוד מען זאל שווייגן, טאקע א נאה דורש עס פאסט זייער גוט פאר שבת מברכים אלול, צו רעדן פון שבירת המדות בפרט ווען מען איז אזא גוטע דוגמא וואס ממנו ילמדו וכן יעשו, לאמיר כאפן א כראנאלאגישן שפאציר וויאזוי ער איז א נאה מקיים.

 

עס גייט נישט אדורך אפאר טאג, די סעודת הילולא קדישא פון רביה"ק זי"ע, דער בעל דרשן רעדט כדרכו מיט גרויס התפעלות פון זיינע גרויסע אויפטוען מיטן מאכן א מהודרת שחיטה, ובחדא מחתא אויף זיין סבלנות'דיגער שטייגער איז ער מגלה קבל עולם ומלאו אז אלע בתי שחיטה זענען מכשיל אידן מיט צומות הגידין, כאטשיק ער ווייסט שוין פון דעם מכשול א שטיק צייט, נאך וואס אין "זיין" שלאכט הויז המהודרת איז געטראפן געווארן דער שרעקליכער מכשול, האט ער אבער געהאט סבלנות צו פארציילן די וועלט דעם מכשול ביז די גוטע געלעגענהייט פון האלטן א דרשה, ער האט געהאט סבלנות פון ווען מען האט אים מעורר געווען אז די מהודרת האט זייער א גרויסע פראצענט צומות הגידין וואס איז ריין טריפה, אבער דער סבלנות האט גובר געווען ויאכלו ענוים וישבעו, נישט אומזיסט האט זיין טאטע אים גערופן טרפון, כפי עדותו ביי די סעודות שלשים פון זיין טאטן, קוים דרייסיג טאג וואס ער האט זיין טאטן געזעהן ביי קדושה, ווייל זיין טאטע דער רבי ז"ל האט ברוח קדשו געזעהן אז ער וועט געבן צו עסן טריפות מהודרת און דערנאך באשולדיגן די אנדערע בתי שחיטה אז זיי זענען גאר טריפה, אט איז אין די פאר טאג דער סבלן געווארן א טרפן.

 

אינגאנצן אפאר טעג זענען פארביי פון דעם שבת מבה"ח אלול, ס'איז שוין ר"ח אלול, א ביטערער אומגליק פאסירט אין שטאט קרית יואל, א טייערער אינגערמאן פון 41 יאר אלט מיט 11 קינדער איז פלוצלינג אוועק ביי זיך אין שטוב אינמיטן די נאכט, די הצלה באשטעטיגט אז ער נישט בין החיים, און די משפחה וויל מסדר זיין א מקום קבורה, דא קומט דער מדות סבלנות ער קען סובל זיין דער צער פון די יונגע אלמנה מיט יתומים, און באפעלט די הצלה צו האלטן דעם נפטר איינגעשפארט אין אמבולאנס, ווייל ער האט א חשבון מיטן טאטן פונעם נפטר, און יעצט איז דאך די פאסיגע געלעגנהייט זיך אפצורעכענען מיט אים, דער שליח פון די ווילידש געט איבער פאר די אלמנה אז עס איז דא א וואסער ביל פון אפאר אלפים וואס מוז באצאלט ווערן איידער ער קומט לקבורה, חוץ אויב דער טאטע פונעם נפטר וועט זיך ברעכן און אונטערשרייבן וואס דער סבלן וויל. אלע שתדלנים פרובירן אים צו ברעכן, אבער ער מיט זיין סבלנות וויל נישט מוותר זיין און לאזט דער נפטר אונעם פארמאכטן אמבולאנס פאר גאנצע זעקס שעה, ווילאנג מען וועט אים נישט אויסשטעלן א גרויסן באנק-טשעק מיט א חתימה אויף זיין פארלאנג.עס קומען אראפ רבנים גאונים צדיקים שליט"א און די זקני וחשובי הקהלה און שטעלן אויף א נייעם בית החיים צו קענען ברענגן לקבורה דעם אינגן נפטר ל"ע, די סבלנות ישיבה שיקט ארויס אלע טרופן זינגען און טאנצען אויף די גרויסע שמחה, אזויווי זיי זענען נצטוה געווערן מפ"ק שבת ביי די פיש זאפט "נאר סבלנות",  די הנהלת המוסדות אין קרית יואל גייען אויף דעם זעלבן דרך הסבלנות מ'רופט אן די אלמנה אז אירע קינדער זענען אויף די גאס נאך די שבעה, די מדות הסבלנות איז למעלה מגדר אנושי, קינדערלעך קליינע אומשולדיגע יתומים  האבן נישט קיין מוסד ווי צו גיין לערנען נאך די שבעה פארוואס? בלויז צוליב בלוט דורשטיגע סבלנות!, קיין קלאסן פאר עלטערע קינדער איז נאך בימים ההם נישט געווען אין מוסדות ויואל משה הייסט עס למעשה געלייגט קינדער אויף די גאס. און ונהפך הוא, דער טרפן איז צוריק געווארן א סבלן.

 

די טראגעדיע מיט דעם אינגערמאן איז נאך פריש, אבער אפאר טאג זענען פארביי און נאך צענלדיגער משפחות באקומען בריוון אז זייערע קינדער זענען ארויסגעשטעלט פון די מוסדות ווייל דער מנהיג האט אנגעכאפט אין מיטן די פיש א גוסטע פון סבלנות, צענדליגע טיטשערס זענען אויפגעזאגט געווארן פון זייער שטעלע ווייל די מענער לערנען אין כולל ויואל משה, אזוי האט מען מקפח געווען צענדליגע פרנסות און ארויסגעווארפן צענדליגער משפחות קינדער פון די מוסדות מיט די סבלנות, אין איין וואך.
 
גייט נישט אדורך אפאר טאג, די סבלנות קהלה פארלאנגט פון געריכט אפשפארן א בית המדרש דער מקום קדוש וואו רביה"ק זי"ע האט אפגעראכטן זיין עבודת הקדוש די לעצטע יארן במסירת נפשו, דער מקום וואס איז געווען א מקום קדוש 35 יאר, בלי שום סיבה מספקת נאר ווייל דער סבלן שפירט אז זיין נאה דורש איז נישט גענוג מען דארף זיין א נאה מקיים, ארויסווייזן די מידת סבלנות אז ער קען דערהייבן.

 

די שטארקע 'סבלנות מאוומענט' האט פאראורזאכט אפאר טאג דערויף אז די סבלנות קהלה געט ארויס א גזירה קעגן כולל שומרי החומות, מען רייסט ארויס פישקעס פון בתי מדרשים, מען האלט דרשות אז ר' מאיר בעל הנס איז אין בני ברק, שומרי החומות געט נישט פאר סאטמאר אידן וכדו', ס'איז נישטא קיין מסורה אויף צדקת רמבעה"נ, אלעס צוליב די סבלנות אז שומרי החומות האט ווייטער אדווערטייזט אין א צייטונג וואס אנערקענט נישט אין זייער מלכות הסבלנות, ווען צו די זעלבע צייט איז מען סובל אז זיין שלאכט הויז המהודרת ווערט עדווערטייזט אין ציוניסטישן דזשואיש פרעס.
 
נאך אפאר טאג פארביי, אט האלט מען שוין ביי די הייליגע טעג, אבער די גאס זעהט נאכנישט ווי שטארק מ'איז נאה מקיים, די סבלנות קהלה שפארט אפ וואסער סוער לעקטער פונעם בית המדרש בית יואל. אפאר טאג דערויף די סבלנות ישיבה קומט אראפ אויפן רוף פון די מגידי שיעור צום מעמד הוצאות הסוער, מען ברענגט טרעקטער'ס מיט די הילף פון פאבליק סעיפטי, ובשמחה רבה ובסלבנות גדולה גייט מען אויסגראבן דעם סוער פון בית המדרש בית יואל.

 
תוקן על ידי - פארמעגליך - 23/04/2010 19:28:04

ביטע נאר מגיב זיין אין הערות אשכול.
 
http://www.bhol.co.il/forum/topic.asp?cat_id=4&topic_id=2781072&forum_id=21016
 
המנהל.

תוקן על ידי המהדרין ב- 23/04/2010 20:19:43

די סבלנות מיטן באגא"ץ איז נעקסט!

תוקן על ידי פארמעגליך ב- 23/04/2010 19:31:56

 
דאס אלעס איז אבער כטפה מן הים צו דעם גרויסן התגלות וואס ער האט באקומען אינמיטן פסח, ער האט זוכה געווען על דרך סוד געוואויר צו ווערן דעם טעם פארוואס אנדערע שווייגן, מילא ער שווייגט איז דאך פשוט ער איז א סבלן און שתקן אלע יארן געווען און וועט זיין, פון אים ארויסצוען א איבעריג ווארט איז כמוצא שלל רב, אבער פארוואס שווייגן זיי, איז ער מגלה דעם סוד, ווייל ס'איז נעבעך גרויסע צרות ביי זיי, זיי עסן נעבעך מצות וואס איז סאך ערגער פון קאוקאו ל"ע, ווער איז דאס דער זיי? 98 פראצענט אידן פון אמעריקע וואס עסן מצות פון די בעקעריי'ען ווי סאטמאר, וויזניץ, פאפא צעלים, בעלזא, קערעסטיר, שאץ, בארא פארק שמורה, און אפילו די סבלנות קהלה אויך, אלע האבן געגעסן חמץ בפסח דאס אלס איז נתגלה געווארן פאר דעם סבלן וואס האט כידוע אפענע און שארפע אויגן, אבער מיט זיין מדת סבלנות האט ער געהאלטן דעם באמבע על דרך סוד, און אויסגעשאסן ווי א וואלקעינא אויסבראך אינמיטן חול המועד פסח, נאכדעם וואס אידן האבן שוין יאכלו וישבעו געווען פון די חמצ'יגע ווייץ ר"ל.
 
דא האט ער געלערענט ווייטער על דרך סוד וויאזוי מען קען געוואויר ווערן אז סאיז חמץ איז מען מכבד ארויפגיין קוקן אויף די כלי, איז מען מכבד ארויפגיין אויף די כלי, און יעדער ווייסט דאך וויאזוי דאס מברר זיין, און דא נעמט מען זיך אפיר דעם היתר פון טאש אין די סוגיא פון מתוך שהותרה לצורך הותרה נמי שלא לצורך, אז מען איז שוין אויף די כלי לצורך קען מען שוין שלא לצורך אויך, דער נאה דורש איז מעיד אז ער איז נאה מקיים ער האט יעדן טאג געקוקט בעת ער איז געווען אין ניו העמפשיר און געזען ווי עס רעגנט, און עס איז טאקע נתפרסם געווארן דעם בילד ווי מען זעצט זיך אליין צו די כלי ביי מיל מארט אין פאבריק, און מיט די שארפע אויגן מאכט מען א טריקענע בדיקה אויף די כלי צו זעהן אויב ס'האט גערעגענט אינמיטן זומער בעת די שלום געשפרעכן צווישן די צוויי קהילות אין לאנג איילענד ווייץ פעלד, וואס איז באשטעטיגט געווארן אין די משפחה מאגאזין אינטערוויו, און אויך איז מען מכבד דעם עולם צו מאכן בדיקות אין בית השחיטה קוקען די הידורים, נישט דוקא אויף די לאנגע בערד אבער אויף די מהודרת קאטשקעס, און מען האט שוין מיט די אפענע אויגן געוואוסט אז עס וועט זיין גרויסע פראבלעמען אינמיטן חול המועד, אבער מיט סבלנות האלט מען זיך על דרך סוד, עס איז ניטאמאל געווען איין איד וואס האט געכאפט א ציטער פון דעם שרעקליכען מכשול, ווייל דער עולם איז שוין אויך סובל, זיי דערהייבן, זיי ווערן נישט דערציטערט ווייל זיי פארשטייען אלע דעם דרך פון אריישניידן אין זיבעטן ריפ מנה אחת אפים אויף דרך הסבלנות.
 
ס'האט קיינער נישט ארויסגעווארפן די מצות וואס מען האט געהאט אין שטוב וואס איז געקומען פון לאנג איילענד, נאר אדרבה מען מאכט א קאווער-אפ מען מאכט אינטערוויוס וואס דער רבי האט יא געמיינט און וואס נישט, און ווען סווערט א שטיקל טומעל פונעם היתר פון טאש אויף די כלי, שרייבט מען אין צייטנונגען א דאנק פאר זשעינעט וואס העלפט ארויס מיט די מערכה קעגן כלים, וכן נצטיוונו מפה קדשו, ממש כאשר נצטווינו מפה קדשו לסבול ולשתוק.
 
המשך יבוא.

 
עד שלא שקעה שמשו של מאסקאווי זרחה שמשו של פנקס, ווידער א מערכה, אבער א מערכה וואס וועט פאר לאנגע יארן פארבלייבן אין זיכרון, דער סבלן קען דערהייבן ווען ער גייט די לעצטע 25 יאר צו חופות, ווי דער חתן און די מחותנים קוקן אים נישט אן, זיי געבן אים נישט די האנט, זיי דרייען זיך אוועק פון אים, און זאגן מיט די ברכה אז זיי זאלן נישט דארפן מוציא זיין מיט דעם טרפון, און ער קען אפילו סובל זיין אז אין די גלילות זאל אויך זיין, עד כדי כך גייט זיין מסירות נפש אויף סבלנות אז ער שיקט אריבער שליחים צו אלע רבנים אויף די וועלט אז זיי זאלן נישט לאזן מסדר קידושין זיין קיינעם אן זיין רשות, ווייטער אויפן סבלנות'דיגען שטייגער מען שווייגט מען טוט נישט גארנישט, ווי ער זעלבסט האט זיך אין א פריעדיגן געלעגנהייט אויסגעדרוקט פאר הרב נפתלי גראס "דא אין קרית יואל איז שטיל", מען פארט ארום מיט מייקס אויף טראקס קעגן די רבנים מסדרי קידושין, מען שרייבט גראפיטי אויף די ווענט, מען שטעכט רעדער מען שיסט פענסטערס מען מאכט פאני קאלס, מען מאכט פנקס הקהלות מיט האטליין'ס צו מעלדן מיט סבלנות די פסולי הקהלה, אבער מען שווייגט ווייל דא אין קרית יואל איז שטיל.די קהילת הסבלנים העולמי פאררופט א גענעראל פארזאמלונג אין גרויסן שול אין קרית יואל, ווי עס וועלן זיך צוזאם קומען די פקחי העדה מטכס עצה זיין וויאזוי מ'ספראוועט זיך מיטן שוידעליכן סידור קידושין פראבלעם. די שרעקליכע פארלוסט פון מאכט וואס מ'קען בשום אופן נישט אראפשלינגען, און שמייסט אין פנים און מ'קען נישט צוריקגיין צום טאג טעגליכן סדר היום.  אזש אז מ'שפירט פאר וויכטיג אז אפילו די געהויבענע מצויינים בחורים פון די סבלנות ישיבה זאלן זיך ארומדרייען אין שטעטל פלינדערן און טערעראזירן. ס'זאל יעדער וויסן אז ווען מ'איז מסדר קידושין אן דעם רשות פונעם סבלן דער מרא דאתרא ווערט מען גלייך נענש בידי אדם. און די פאלגזאמע בחורים, די גייענדיגע חלה דעקלעך, זענען טאקע געגאנגען אויף די הייליגע מיסיע די "מבצע הסבלנות" ביז מסירת נפש ממש. עד כדי כך אז די ניו יארק סטעיט פאליס האבן געמוזט אראפשיקן הונדערטער פאליציי פון די ראיאט געשולטע געווארדיע צו באשיצן דעם שטעטל און די גלילות פון די מרא דאתרא סבלנים טעראר, דער גענעראל פארזאמלונג פארשפרעכט צו זיין אזא באמבע אז די בני הפנקס וועלן זיך נישט קענען הייבן די קעפ, נאר לויפן גלייך בעטן דעם מרא דאתרא זאל איבער מאכן קידושין, עס קומט צו פארן דרשנים פון די גאנצע וועלט, סוף כל סוף רעדט מען דאך פון די האקעלסטע יסודות פון יודישקייט, פסולי חיתין וקידושין און דערצו טשעפען א מרא דאתרא, עס קומט צו פארן פון מאנטשעסטער און סגייט רעדן פון א הוקאפ דער שר התורה הגר"ש וואזנער אליין, די וועלט גייט זיך פשוט א טרייסל געבן פון דעם פארזאמלונג, דערווייל צו יעדנס אנטוישונג איז דער גענעראל פארזאמלונג נדחה געווארן, נאך עטליכע דיחוים האט ענליך זיך צוזאמגעזאמעלט א גרויסער עולם בחורים עוללים ויונקים און נישט פארגעסן העזרת נשים יהי' פתוח, און די פארזאמלונג איז געווען אן אנטוישונג פאר יעדן, ווען צום סוף איז דער סבלן אליין נישט ערלויבט געווארן צו רעדן, נאר מ'האט ארויסגעשטעלט אפאר פעיראל מוצי"ם אן קיין שום אגענדע בלויז צו בארואיגן דעם סבלנות פוןנעם סבלן אז מען נעמט זיך אן פאר זיין כבוד. די רעזעלוציעס זענען אז די פנקס וועט אנגיין, און אויב ס'וועט זיין קינדער וועט מען מפרסם זיין די נעמען.
 
וואו איז דא א בעסערע סעמפעל אויף א נאה דורש ונאה מקיים ווי א בעל דרשן א פה מפיק מרגליות, וואס איז מעיד שמים וארץ אויף זיך אז ער איז א סבלן און ברענגט טויזענטער דוגמאות פאר די תלמידים וואס מיינט סבלנות, ער איז מעיד אויף זיך אז ער האט אויפגעטוהן אין כשרות וואס קיינער אויף די וועלט מלפניו לא היתה כמוהו, און ברענגט דוגמאות פון כשרות מכשולות, אנדערע מאכן קאווער-אפ'ס אבער נישט מהודרת, אנדערע זאגן יאכלו ענוים וישבעו, אבער ער נישט, ער טייטלן מיטן פינגער אויף אנדערע, און דער סבלן מיט ר' טרפון טאנצן א ריקוד.
 
שושן פורים על דרך פרד"ס איז ער מעיד אויף זיך וויפיל צדקה ער טוט בסוד, ממוש רזי דרזין אזאלעכע סודות וואס קיינער ווייסט נישט, ניטאמאל ער אליין ווייסט וויפיל צדקה ער געט, ממש מלא התפעלות אויף זיך ווי א מענטש קען זיין אזא סבלן און האלטן אזויפיל סודות, ער איז עוסק בנסתרות און סודות ער האט אפילו געשיקט משלוח מנות בסוד פאר זיין שוואגער אין קרית בעלזא, אבער ווער פארמעסט זיך מיט זיין סבלנות, ר' טרפון המהודרת פארציילט על דרך סוד דער הידור פון דעם שוחט'ס געלעגער אין טיש ווי ער עסט פרישטיג, און מיט זיין רייכען שפראך מסביר און פארציילט סודות ווי אזוי זיין מהודרת מעס פראדקושען נוצט זאלצערס צו באקוקען צומות הגידן און נישט פאטעריקענס, און באהאלט נישט אז ער איז א סבלן און א נרדף, אבער סאיז דאך א כבוד אז מען בארעדט אים, און אודאי ער שווייגט ער איז א סבלן, ובתוך דבריו האקט ער אויף אלע אנדערע בתי השחיטה ויאכלו ענוים וישבעו.
 

 
בין כסא לעשור, בעת דער סבלן האט זיך געלאזט אפכאפן א ווידיאו ארויפצולייגן אויף די כלי, אויף די ציוניסטישע וועבזייטלעך, ווי ער בעט איבער די ספרים ערב יום כיפור מיט שיינע פיאות, זענען הרצים יצאו דחופים בדבר במלך, צו פארשליסן דעם מקום קדוש, און דער לויער פון דעם סבלן שיקט א ווארענונג בריוו נישט צו דאווענען אין דעם בית המדרש, און נישט נוצן דאס פלאץ פאר רעליגעיזע געברויכן, און סטראשעט מיט מסירה אויף א סבלנות'דיגען שטייגער, אויב מען וועט עובר זיין.
 
בעפאר סוכות שיקט מען א בריוו אז קיין סוכה טאר מען נישט אויפשטעלן מער אויף דעם מקום ווי מען שטעלט דאס אויף די לעצטע 35 יאר, בלויז ווייל מען קען סובל זיין אז די קהלה וועט נישט האבן קיין סוכה.הושענה רבה בעת'ן מאכן די יערליכע פלעי, און מאכן שוידערליכע יעלות צעקות ובכיות ביים זאגן דעם משל, שיקט מען א פרישע ווארענונג בריוו, אז דער בית המדרש איז עובר אויף די גזירת הסבלנות און מען וועט זיך ווענדן צום געריכט צו באשטראפן מיט תפיסה פארן דאווענען אינעם בית המדרש.
 
אזוי איז בערך געווען די סבלנות התנהגות במשך די ימים הנוראים פון שבת מברכים אלול ביז הושענה רבה.במשך די ווינטער חדשים האט מען מיט אט די הנהגה טובה וואס מען האט זיך מקבל געווען ליל שב"ק מברכים אלול אויפגעשפילט הונדערטער ביישפילן וואס האט געצייגט דעם ריכטיגען באדייט פון נאה מקיים, מדת סבלנות אויף א געוואלדיגע מדריגה, עס איז ממש אי אפשר לפורטם כי רבים הם, אבער עטליכע דוגמאות דארף מען חזר'ן, מען האט טאקע ווייטער גע'מסר'ט אידן פאר דאווענען אין בית המדרש, און פארלאנגט זיי אריינזעצן אין תפיסה, געמסר'ט די שמשים אז זיי פארקויפן אומלעגאל וויינען לכבוד שבת, אפגעשפארט דעם שול און ארויסגעטריבן אירע מתפללים מיט די ספרי קודש. און ווען ס'ווערט א טומעל אויף די וועלט היתכן אפשפארן א שול דורך אידן? איז דער תירוץ בילדער פון גוש-קטיף דארט האט מען אויך אפגעשפארט שולן.
 
צוויי שוואגערס מאכן חתונה א אייניקל מען פארט קיין בארא פארק נעמט זיך אלע כיבודים, ווידער דער מדת סבלנות ערלויבט נישט ווארטן פינף מינוט אויף א זיידען פון ארץ ישראל צום בענטשען ווייל דער פעטער דער סבלן וויל נישט ווארטן.
 
ווידעראמאל כ"א כסליו, כדרכו רימט ער זיך אויס אויף טרפון המהודרת, עד כדי כך אז דער פעטער מיטן טאטן וואלטן זיך געדארפט באווייזן פאר אים ביי קדושה און זיך באדאנקען, און מען פארציילט דעם מהודרת שחיטה אויף גסות וואס מען האט אויפגעשטעלט אין טעקסאס, ווי מען שחט שחיטה מונחת, דארט אין די מהודרת ווי די שוחטים שלאפן נישט ווייל זיי האבן נישט זייער געלעגער, זיי עסן נישט ווייל זיי האבן נישט זייער טיש פאר פרישטיג דארט ווי די פאטריקאנער און מעקסיקאנער זאלצן מיט שטיין זאלץ, אבער די מהודרת לעבל איז עס סובל ווייל ס'איז דאך מונחת, און מען מאכט טריקענע בדיקות, וואס נאר איך און קיינער מער טוט דאס, אזוי עס איז שוין מער נישט לבו נקפו, און מען דארף שוין ווארפן קיין פלאקן און ארויסנעמען היתרים פון טאש נאר טאקע יאכלו ענוים וישבעו. מען האט געשחט'ן טריפה'נע קאטשקעס און געזאלצן מיט די זאלץ המהודרת דורך אידן וואס זענען בודק בוקא דאטמא, און נישט דורך פאטריקען'ס וואס שלאפן אין אייגענע געלעגער'ס, אבער די קאטשקעס האבן קיין מסורה נישט, בערך אזוי ווי די צדקת רבי מאיר בעל הנס האט נישט קיין מסורה, און מ'פארקויפט דאס אין די געשעפטן, נישט נאר פאר פלעטבושע און קווינסער אידן וואס עסן קאוקאו, נאר טאקע פאר די מהודרת אידן, ר' טרפון קען סובל זיין מכשולות אבער נישט בזיונות, נאך אזויפיל יאר פון זיך אדווערטייזן אז אונז זעמיר די בעסטע אין די מהדורת, זאל די גאס וויסן פון א מכשול, מען מאכט א קאווער אפ ויאכלו ענוים וישבעו, מען נעמט נישט אראפ פון קיין שעלווס, מען שרייבט אין די צייטונג אז אלע אנדערע שחיטות איז דא פראבלעמען מיט קאטשקעס, און די מהודרת האט מונע געווען מכשולת איבעראל אבער ער אליין זענען טלפיו כשרים, נאך א וואך שרייבט מען א מודעה אז מעגליך איז געווען א צומישעניש מיט עופות טמאים פונעם פארמער, ווידער דער טרפון איז א סבלן און דערהייבט ווען אידן ניצן ווייטער די כלים וואס מען האט געקאכט עופות טמאים ר"ל וואס איז מחיוב כשר'ן.
 
פארזעצונג קומט.

תוקן על ידי פארמעגליך ב- 23/04/2010 19:18:29