שבת של מי? שבת של רבינו "שבת נחמו" געוואלד

נחמו נחמו עמי, בכל דור ודור

לכבוד שבת קודש פרשת ואתחנן - שבת נחמו, תש״ע לפ״ק

עכשיו ננגן שיר קצת עצוב וקצת שמח, שניהם ביחד, לכבוד שבת קודש פרשת נחמו, נשיר ביחד נחמו נחמו עמי, אם אתם יכולים להתדמות ולראות ולחשוב שלפני אלפיים וארבע מאות שנה, באיזה פינת רחוב בעיר הק׳ ירושלים, ויתכן שהי׳ זה במוצאי שבת, ישעי׳ הנביא ירד מהר הבית, ואתם יודעים ידידים מתוקים, כולכם יודעים שההפטורה שאנו קוראין בכל שבוע אחר קריאת הפרשה שייכת לה, וזה הנביאה נאמרה ע״י הנביא באותו מוצאי שבת.

ובשבת ואתחנן לפני אלפיים וארבע מאות שנה אחר ששמע הנביא ישעי׳ את פרשת השבוע, נתנבא בדברי הנחמה מהשי״ת, וזה מה שאמר.. נחמו נחמו עמי יאמר אלוקיכם, דברו על לב ירושלים וקראו אליה.

אתם רואים חביבי, נאמר נחמו נחמו עמי, נחם את עמי, אל תפסיק מלנחם אותם לעולם, ודברו על לב ירושלים וקראו אליה, לכאורה אם מדברים אל מישהו למה צריכים לקראו לו אח״ז?, רק תדעו כי לפעמים אדם שצריך נחמה כל כך, הוא צריך מילה אחת טובה כ״כ חזק, שכשרוצים לומר לו דבר טוב הוא ממהר לברוח משם, כי אינו מאמין שנתאמת הדבר וכבר זמן הישועה בא לו.

תחשבו ותתאר לעצמכם, כי אם משיח צדיקנו יכנס עכשיו להחדר כאן, רוב אנשים ינוסו דרך החלונות מכאן, כי לא נוכל להאמין שמשיח באמת כבר בא, לכן כתיב, ודברו על לב ירושלים, ואם תנוס ירושלים כשתשמע הבשורה טובה שזמן גאולה בה, לכן וקראו אליה, תאמר לה ״אל תנוס, אמת הוא משיח כבר בא״.

אתם יודעים זה כ״כ אמת, לפעמים כשרוצים לנחם בנינו היקרים כשהם בוכים, ובורחים, זה משום ״שהם כ״כ מצפים לביאת המשיח״.

על אלה אני בוכי׳

אני רוצה לומר לכם דבר עמוק מאד, לכם ידידי חביבי, אם אחד ישאל אותי, האם אתה עדיין בוכה על פטירת ר׳ ישמעאל כהן גדול, כהן גדול האחרון?, ויאמרו לי האם שייך עדיין לבכות עליהם, איזה שייכות יש לנו עמהן? ואני יאמר ״האם אני יכול להפסיק לבכות על מיתת ר׳ עקיבא? וישאלו אותי הלא זה כבר אלפיים שנה? ואני יאמר ״עדיין אני בוכה על היהודים הקדושים שנשרפו בספרד בימי האינקוויזיציא״, והלא זה כבר לפני שמונה מאות שנה?, אבל ״עדיין אני בוכה על כל אחד ואחד של היהודים הקדושים מן הששת מיליון שנהרגו על קידוש השם״, ויאמרו לי ״למה אתה מתצער כ״כ עליהם? אתה לא יכול לחיות כך״.

אבל אתם יודעים, אני רוצה לברככם ואותי, שיהי׳ לנו קדושת הילדים הקטנים, שהם למעלה הרבה מן הזמן והמקום, ילדים קטנים קדושים הם אמיתים, כי באמת האם זה נפקא מינה אם הדבר הי׳ אתמול או שהי׳ לפני אלפיים שנה?, הדבר הנוראה הי׳ באמת, ואני כ״כ מתגעגע לאותן הצדיקים הקדושים, אנחנו צריכים להם כ״כ.

לכן שרים ״על אלה אני בוכי׳״, על זה אני בוכה, ולעולם לא אפסיק מלבכות עליהם, כי הצדיקים שהיו להם היכולת להתקין את נשמתי, כבר אינם קיימין בעולם, ויה״ר שנזכה בקרוב לראות בשמחתן של כל ישראל בביאת הגואל צדק במהרה בימינו אמן.

* * *

יעצט וועלין מיר זינגען אביסעל א טרויגעריגער און אביסעל א פרייליכער ניגון, עס איז ביידע, לכבוד דיע וואך שבת, זינגט מיט מיר צוזאמן.. קענט עטץ זיך פארשטעלן קענטס עטץ זעהן, קענט עטס אריין טארכטן, ווי בערך צוויי טויזענט פיהר הונדערט יאהר צוריק, ערגעץ אין א גאס ווינקל אין די הייליגער שטאט ירושלים, און אפשר איז עס געוועהן מוצאי שבת, ישעי׳ הנביא דער הייליגער נביא ישעי׳ איז אראפגעקומן פון די הר הבית, עטס ווייסט מיינער זיסער פריינט, לאמיר ענק זאגן יעדער איינער ווייסט אז די הפטורה וואס מען ליינט יעדער וואך נאכן ליינען די סדרה פון די וואך, דאס מיינט אז דער נביא האט געזאגט די נביאה יענער מוצאי שבת דאס האט שייכות מיט יענער פרשה פון די וואך, אהן אריין גיין אין די טיפקייט פון דעם יעצט.

איז שבת ואתחנן צוויי טויזענט פיהר אדער פינעף הונדערט יאהר צוריק, נאכדעם וואס ישעי׳ הנביא האט צוגעהערט צו די פרשה פון די וואך, ואתחנן, איז ער נאכדעם אראפגעגאנגן צו די גאס זאגן די נביאה, און דאס האט ער געזאגט...

 נַחֲמו נַחֲמו עַמִי יֹאמַר אֱלֹקֵיכֶם:

דַברו עַל לֵב יְרושָׁלַיִם וְקִרְאו אֵלֶיהָ

ספר ישעיה פרק מ, א׳ וב׳

עטס זעהטס מיינער זיסער פריינט, עס שטייט נחמו נחמו עמי, טרייסט מיין פאלק, זאלסט קיינמאל נישט אויפהערן זיי צו טרייסטן, און נאכדעם שטייט דברו אל לב ירושלים רעדט צו די הארץ פון ירושלים, וקראו אליה און רעדט צו זי (לכאורה אויב מען רעדט שוין צו ירושלים פארוואס דארף מען איהר ריפען), עטס ווייסט מיינער זיסער פריינט אמאהל דארף א מענטש אזוי שטארק טרייסט ווערטער, אמאהל איז א מענטש אזוי שטארק באנויטיגט פאר איין גוט ווארט, אז ווען מען וויל עהם דאס געבן לויפט ער אוועק, קענט עטס זיך פארשטעלן ווען משיח צדקינו קומט יעצט אריין דא אין שטוב, וועלן רוב מענטשן פון ענק ארויס לויפן פון די פענסטער, מען וועט עס נישט קענן גלייבן, מיר האבן עם אזוי שטארק געוואלט, מען קען עס נישט גלייבן, וועגן דעם שטייט ״דברו על לב ירושלים״ און ווען זי לויפט אוועק, שטעל דיך נישט אפ, נאר ״וקראו אליה״ לויף איהר נאך און פאנג אהן צו וויינען הויך, ״עס איז אמת״ ״יא! עס איז אמת״.

עטס ווייסט איך ווייס עס איז אזוי אמת, אמאהל ווען די ווילסט רעדן צו די קינדער, זיי וויינען, און זיי לויפן אוועק, ״ווייל זיי ווארטן פאר משיח אזוי שטארק״.

עַל אֵלֶה אַנִי בוֹכִיָ'

איך וויל עפעס מיטטיילן מיט ענק עפעס זייער זייער טיף מיין זיסער פריינט, אויב איינער וועט דיר זאגן, ״די ווייזט איך וויין נאך אלץ נאך ר׳ ישמעאל כהן גדול, נאך די לעצטער כהן גדול״, וועט מען עהם פרעגן, די ביסט נישט נארמאל עס איז שוין געשעהן צוויי טויזענט יאר צוריק! אויב איך וועל די זאגען ״קען איך אמאהל אויפהערן צו וויינען אויף ר׳ עקיבא״ וועסטו מיר זאגען ביזט נארמאל? עס איז יעצט שוין צוויי טויזענט יאהר שפעטער, די ווייסט ״איך וויין נאך אויף די מענטשען וואס מען געהארגעט און פארברענט אויף די מארק פלעצער ביי די אינקוויזיציע״ דאס איז אכט הונדערט יאהר שפעטער, ״איך וויין נאך אויף יעדען איד פון די זעקס מיליאן״

זאגסטו מיר ״פארגעס פון דעם, מען קען נישט אזוי לעבן, די מיזט פארגעסן פון זיי״, אבער עטס ווייסט וואס דאס איז? איך וויל בענטשען ענק און מיר, מיר זאלן האבן די הייליגקייט פון אונזער קינדער, עטס ווייסט קינדער זיי זענן אזוי פיהל העכער פון די צייט און פלאץ, קינדער זענן אזוי עכט, איז עס באמת א נפקא מינה אויב עס איז געשעהן נעכטן אדער צוויי טויזענט יאר צוריק? עס איז געשעהן! איך בענק זיך נאך זיי! מיר דארפן זיי האבן!.

און דא האט מען געזינגען ״על אלה אני בוכי׳״ אויף דעם וויין איך, און איך וועל קיינמאל נישט אויפהערן צו וויינען, ווייל דיע מענטשען וואס האבן מיר געקענט צוריק געבן מיין נשמה זענן נישט מיט מיר מער. שנזכה לראותן בשמחתן של כל ישראל בביאת הגואל צדק במהרה בימינו אמן.

* * *

I would like to sing one more little bit sad song and a little bit of a happy song, a little bit of both, Lekoved this Shabbos (Shabbos Nachmi) give me harmony, hold on to the last note…can imagine can you visualise can you think about, about 2400 years ago somewhere on a street corner in the holy city Yerushalayim, and maybe maybe it was on Motzei Shabbos.

Yehsaye Hanove the holy prophet ossia, came down somewhere, somewhere from the Har Habayis, you know sweetest friends let me tell me according to our tradition, everybody knows that the Haftorah, the portion of the prophet we read, after a certain portion of the torah, that means that the prophet prophesised this on that Motzei Shabbos of that portion of that week without getting involved in the depths of it right now right now.

So shabbos voschanon 2400 or 2500 years ago listened to the parshe voschanon and he cam down to the street and he prophesied and he said

Nachamu Nachamu Ami Yomar Elokeichem, Dabri Al Lev Yerusholyim Vkirei Aleyhu.

You see my sweetest friends it says Nachamu Nachamu Ami, console my people don't ever stop consoling them, and then it say Dabru Al Lev Yerushalyim speak unto the hart of Yerushalayim and call unto her, you know sweetest friends sometimes a person is desperate for consolation, sometimes a person is so desperate for one good word that when you give it to them the run away, can you imagine Moshiach would walk in right now, most of us would run our right through the window, we could not believe, I wanted it so much I cant believe it, so it says, Dabru al Lev Yerushalayim and when she runs away, don't stop, Vkiru Eilehu, run after her, and keep on crying loud its true.. its true..

You know I know it's so true, sometimes you want talk to your children because they are crying, and they run away, because they are waiting for Moshiach so desperately.

Give me harmony one more time.