| נשלח ב-25/10/2004 02:20 |
 |
| |
קרית יואל אין פחד פון בער
די לעצטע טעיג דרייט זיך ארים א שווארצע בער ביי אינז אין קרית יואל אין דערשרעקט די גאנצע עולם. די פאליס וויל דערווייל גארנישט טאן פאר די בער. זיי זאגען אז מען דארף עם לאזן זיך דרייען פריי אין האפענטליך וועט ער אליינס אוועקגיין ביז אפאר טעיג.
זיי ווארענען אז אויב איינער וועט טשעפען די בער וועט ער באשטראפט ווערען.
|
|
|
|
| נשלח ב-25/10/2004 02:28 |
|
| |
די גמרא זאגט אין מסכת תענית אז חי רעה בעיר דארף מען גוזר תענית זיין
|
|
|
|
| נשלח ב-25/10/2004 02:35 |
|
| |
גאנץ שבת האט דער בער זיך אויפגעהאלטן אין די נייע מיידל שוהל, ויואל משה
מפני הלך זרזיר אצל עורב, מפני......
עקשטיין נישט אזוי, די גלייכסט דיך זייער פלפולים,
תוקן על ידי - jewboy - 25/10/2004 3:06:57
|
|
|
|
| נשלח ב-25/10/2004 02:49 |
|
| |
איינער האט מיך געפרעיגט אין תיבה אישית די שאלה:
הלאו, וואס גייט פאר מיטן בער? איז עס ערנסט מיט אים?
מעג מען גיין ביינאכט שפאצירן?
פארטאגס לערנען?
רעד אויב די ווייסט עפעס.
מיין ענטפער איז דעיס:
די פאליס האט גיזאגט אז שווארצע בערין זענען נישט שעידליך ווילאנג מען טשעפעט זיי נישט. אויב פיהלן זיי אז זיי זענען אין א סכנה קענען זיי אטאקן מענטשען.
די בעסטע איז נישט צו גיין אין וואלד די קימענדיגע טעיג ביז מען הערט אז די בער איז געגאנגען ווייטער פון דא.
גיין אין גאס איז נישט קיין פראבלעים ווייל די בער דרייט זיך בעיקר אין די וועלדער אין פראבירט נישט צי זיין אויף די גאסן.
די בער איז יעצט אין וואלד אויף זענטא רד. ביי קארטער לעין. מענטשען וואס וואינען אין דע געיגנט זאלן זיין פורזיכטיג
|
|
|
|
| נשלח ב-25/10/2004 03:27 |
|
| |
מסכת תענית פרק ג משנה ג
[ה] על אלו מתריעין בכל מקום--על השידפון ועל היירקון, ועל הארבה ועל החסיל, ועל חיה רעה ועל החרב; מתריעין עליהן מיד, מפני שהיא מכה מהלכת. [ו] מעשה כשירדו זקנים מירושלים לעריהם, וגזרו תענית על שנראה כמלוא תנור שידפון באשקלון. ועוד גזרו תענית למחר, על שאכלו שני זאבים שני תינוקות בעבר הירדן; רבי יוסי אומר, לא על שאכלו, אלא על שנראו
מארגען איז ממילא תענית בה"ב
תוקן על ידי - ekstein - 25/10/2004 3:45:11
|
|
|
|
| נשלח ב-25/10/2004 03:27 |
|
| |
א וואיס ריקארדינג פין די הצלה האט ארימגעריפען יעידען איינעם, אז א גרויסע פאליס אפישעל איז אראפגעקימען פין אלבאני, אין האט גיזאגט אז אויב טשעפעט מען נישט די בער וועט ער אליינס ציריקגיין פין ווי ער איז געקימען.
די הצלה האט געבעיטן אז ווען מען זעיט די בער זאל מען שטיין ווייט פין עם אין אוודאי נישט פראבירען נאכציגיין, אזוי וועט גארנישט געשעין.
|
|
|
|
| נשלח ב-25/10/2004 03:48 |
|
| |
מחול לך.. מחול לך.. מחול לך..
|
|
|
|
| נשלח ב-25/10/2004 05:11 |
|
| |
רמב"ם הלכות תענייות פרק ב
א אלו הן הצרות של ציבור שמתענין ומתריעין עליהם--על הצרת שונאי ישראל לישראל, ועל החרב, ועל הדבר, ועל חיה רעה, ועל הארבה, ועל החסיל, ועל השידפון, ועל היירקון, ועל המפולת, ועל החוליים, ועל המזונות, ועל המטר.
ב כל עיר שיש בה צרה מכל אלו--אותה העיר מתענה ומתרעת, עד שתעבור הצרה; וכל סביבותיה--מתענות ולא מתריעות, אבל מבקשים עליהם רחמים. ובכל מקום, אין צועקין ולא מתריעין בשבת, כמו שאמרנו--חוץ מצרת המזונות, שצועקין עליה אפילו בשבת; אבל אין מתריעין עליה בחצוצרות, בשבת
|
|
|
|
| נשלח ב-25/10/2004 06:21 |
|
| |
א ביטערע געלעכטער...
גיי פרעג דעם מעיאר....אויב א בער איז ווערט לצנות...
ה׳ ישמרנו!
|
|
|
|
| נשלח ב-25/10/2004 07:38 |
|
| |
ekstein
איך בין דיר מלמד זכות אז די רעדטס שטותים - ווייל די אליינס ווייסט נישט וואס די רעדטס
|
|
|
|
|
