John Kerry has been accused falsely of many sins in this campaign, but none is more unfair than the notion that he is not a true friend of Israel.
Before President George W. Bush even entered politics, Senator Kerry had already amassed a long history of defending Israel in the halls of the Capitol. In 1997, before Bush ever visited Israel, Kerry delivered a passionate speech at the annual conference of AIPAC, the American Israel Public Affairs Committee, where he left no doubt about his views regarding the dangers Israel faces on a daily basis.
Standing side-by-side with then prime minister Binyamin Netanyahu, Kerry stated that, "Terrorism is an incontrovertible evil, and an unacceptable response and the idea that every bitter dispute between Israelis and the Palestinians can somehow justify Palestinian violence... or excuse the PLO's failure to rewrite its covenant - all of this reflects a moral blindness, a failure for courage that only encourages the cowards, the haters and the killers...."
Despite these words and Senator Kerry's strong pro-Israel record in the Senate, the Republican spin machine has worked tirelessly to instill fear within the American Jewish community and among supporters of Israel by casting doubt on Kerry's commitment to Israel and by characterizing Bush as the "best friend Israel ever had."
Not only has this strategy obscured the facts, but it has removed from the debate the question of which candidate's policies would best protect the security and well-being of Israel.
DESPITE THE conventional wisdom, during his first term in office Bush has no particular achievement on the Arab-Israeli front. Ironically, the president's Israel policy can best be described as one of disinterest. Bush looks deceptively good towards Israel because no one remembers any disputes, any ideas or any plans he tried to implement. However, there have been a series of critical missed opportunities - missed opportunities to end the violence, to pressure the Palestinian Authority to reform, and to improve Arab-Israeli relations.
As a result, Israel has been left to its own devices. Despite the heavy casualties Israel has sustained, it has done well in limiting suicide bombings and devising a new unilateral disengagement plan for Gaza. The Bush administration has done nothing practical to assist Prime Minister Ariel Sharon with his dramatic plan other than to pat him on the back. Indeed, Bush's passive policy makes it easier for Sharon's political opponents to openly oppose disengagement.
Supporters of President Bush have also argued that the war in Iraq has greatly enhanced Israel's overall security. Yet, experts have now begun to question the president's assertion that the war in Iraq is contributing to the global fight against terror. In fact, a leading Israeli strategic think tank, the Jaffee Center for Strategic Studies at Tel Aviv University, recently stated in its annual report that on a strategic and operational level the war in Iraq is hurting the war on international terrorism and "has created momentum for many terrorist elements, but chiefly al-Qaida and its affiliates." Unfortunately, the bombings in Taba demonstrate the mounting threat that al-Qaida poses to Israel.
Let us be honest. Iraq spinning out of control threatens Israel in ways that cannot be balanced simply by mere pats on the back from Bush.
Not only has the Iraq war become a distraction from the fight against global terrorism, it has also diminished America's ability to check the growing nuclear threat posed by Iran. An Iranian nuclear force would directly threaten Israel, embolden Hizbullah and Syria, and encourage states such as Egypt and Saudi Arabia to seek an Arab bomb.
Instead of aiding Israel, Bush's policies have the potential to significantly compromise Israel's security. The Bush campaign is trying to scare voters into believing that Kerry would pressure Israel to make dangerous compromises. As his longstanding support for Israel suggests, Kerry would not only maintain the pro-Israel rhetoric of the Bush administration but he would match his words with deeds. He would vigorously pursue efforts to implement Sharon's unilateral disengagement plan. And he would refocus US efforts to defeat al-Qaida, confront Saudi Arabia, increase and widen sanctions against Iran, pursue energy independence, and work to restore stability in Iraq.
In fact, Kerry's policies align neither with Bush's passivity nor Clinton's activism. Rather, Kerry's policy is a measured approach that adjusts to today's realities after four years of intifada since 2000. As Kerry National Security Adviser Rand Beers has said, "A lot has changed since then. You need to solve first the problem of violence and of Palestinian representation before you can go into any kind of negotiations."
John Kerry may or may not succeed in these endeavors, but we can be confident that he will not ignore the Israeli-Palestinian conflict the way Bush has. The president's lack of attention has left Israel in a weaker position today than it was four years ago.
With more than 1,000 of its people dead and its economy in unprecedented decline for most of his administration, can supporters of Israel really afford four more years of George W. Bush's "friendship?"
תוקן על ידי - ziskeit - 29/10/2004 21:05:51
נשלח ב-29/10/2004 21:06
אמעריקאנער אידן קומען ארויס קעגן די איראקער מלחמה ווייל עס איז א סכנה פאר מדינת ישראל
U.S. Jews turning against war —
because of its impact on Israel
זיסקייט ביזטו א איד אדער א פרייע ליבראל? די אלע זאכען וואס די ברענגסט אז אידן שטימען פאר קערי ימ''ש איז נאר פון די פרייע חברה וואס ווייסען נישט פון קיין תורה ווי ער שרייבט עס גוט אראפ satmer.blogspot.com, ביסט איין ליבראל בהמה! די פאקט איז בוש איז די בעסטע פון אלעמען זאג וואס די ווילסט
אויך וואס די רופסט זיסקייט א ''בהמה'' איז נישט ריכטיג, ער איז פערצאפאל א קליגער אין אינטעליגענטער מענטש מיט אסאך צייט אויך איז ער ריאליסטיג אין נעמט אין חשבון אז בוש האט א גיטע טשענס צו געווינען
NATURAL CLEAN YOUR MOUTH
נשלח ב-29/10/2004 21:57
די בוש אדמיניסטרעישאן מאכט דאס גענאר פון אמעריקאנער פאלק, איבער די WMD וואס איז פארלוירן געווארן, און די נאראנים דא אויף היידפארק טאנצן מיט דערמיט
1. קודם האט עס געהייסן אז די איראקער האבן אוועקטראגן די WMD נאך פאר די אמעריקאנער זענען אנגעקומען
2. נאכדעם האט עס געהייסן אז די רוסן האבן עס אוועקגעטראגן פון דארט
3. יעצט גייט די מעשה אז די מיליטער האט עס אליינס אוועקגעטראגן April 13
אבער די אלע דערקלערונגען זענען זיך נישט נאר סותר נאר זיי שטימען פשוט נישט מיט די פאקטן. די מינעסאטא TV סטעישאן איז אנגעקומען צו על קאקא APRIL 18 און רעקארדירט וויאזוי די עקספלאסיווס ליגן נאך געהעריג שיין אוועקגעלייגט.
AP לייגט זייער גוט אראפ די אלע סתירות פון די פענטאגאן. ליינט די ציטאטן און האט הנאה:
An Army unit removed 250 tons of ammunition from the Al-Qaqaa weapons depot in April 2003 and later destroyed it, the company's former commander said Friday
But those 250 tons were not located under the seal of the International Atomic Energy Agency — as the missing high-grade explosives had been — and Pentagon spokesman Larry Di Rita could not definitely say whether they were part of the missing 377 tons.
יעצט קוקט די שטארקע סתירה:
Maj. Austin Pearson, speaking at a press conference at the Pentagon, said his team removed 250 tons of TNT, plastic explosives, detonation cords, and white phosporous rounds on April 13, 2003 10 days after U.S. forces first reached the Al Qaqaa site.
Meanwhile, videotape shot by a Minnesota television crew traveling with U.S. troops in Iraq when they first opened the bunkers at the Al-Qaqaa munitions base nine days after the fall of Saddam Hussein shows what appeared to be high explosives still in barrels and bearing the markings of the International Atomic Energy Agency.
The video taken by KSTP of St. Paul on April 18, 2003, could reinforce suggestions that tons of explosives missing from a munitions installation in Iraq were looted after the U.S. invasion and occupation of Iraq. The video was broadcast nationally Thursday on ABC.
אבער ליינט נאר ווייטער. זיי זענען אפילו נישט זיכער אז וואס זיי האבן ארויסגעטראגן פון דארט איז געווען די שעדליכע עקספלאסיווס
But Di Rita acknowledged: "I can't say RDX that was on the list of IAEA is what the major pulled out. ... We believe that some of the things they were pulling out of there were RDX."
דאס איז זיכער זאגט AP אז 250,000 טאן איז פארלוירן געווארן און א גרויסע חלק דערפון געפינט זיך "אן קיין ספק" אין די הענט פון די איראקער גערילעס
But at least another 250,000 tons from Saddam's regime remain unaccounted for, and some has undoubtedly fallen into the hands of insurgents.
נשלח ב-29/10/2004 22:03
עס ליגט אין סיריע
just wait and see
נשלח ב-29/10/2004 22:39
מיט פיר יאר צוריק, א טאג פאר די וואלן, האט REAL CLEAR POLITICS פארגעזאגט א לענדסלייד זיג פאר בוש
November 6, 2000
Final RCP Electoral College Analysis: Bush 446 Gore 92
Bush 51.2 Gore 41.9 Nader 5.8
תוקן על ידי - ziskeit - 29/10/2004 22:42:39
נשלח ב-31/10/2004 01:42
אין די בלאט די וואך דף 91 שטייט אז די בוש אדמיניסטראציע האט ארויסגעשיקט האזינג אינספעקטארס און די אידישע געגענטער אין ניו יארק צו נאכקוקען וועמען מען קען אראפווארפן פון סעקשן 8
אין אונז דארף מיר וואטען פאר בוש "הכרת הטוב"
ווי יענער זאגט אפילו משפייט זאגן זיי אז עס רעגענט
תוקן על ידי - worldwar - 31/10/2004 1:44:09
נשלח ב-31/10/2004 03:24
איך האב גיליינט דערוועיגען אין די קרית יואל דזשארנאל. אין קרית יואל זענען פור משפחות אינטער אינוועסטיגעשען פין האוזינג אינספעקטערס.
מיין ווייב איז אינגאנצען נערוועיז. זי וויל איך זאל אראפגיין פון סעקשען 8 אינגאנצען.
מיטוואך צופרי גיי איך אויפשטיין זייער רואיג, גיין אין שול לערנען, דאווענען, זאגן מיין יום תהילים און פארן צו די ארבעט. ניטאמאל גיי איך געבן א ונתנה תוקף ווער ס'האט געווינען די וואלן.
דער חילוק צווישן מיר און דיר איז אז:
איך "האלט" אז קערי דארף געווינען.
דו "ווילסט" אז בוש זאל געווינען.
איך נעם עס נישט פערסאנעל. דו יא.
For Your Sake האף איך אז בוש געווינט יא. ביסט אן אהרוני (און אפשר גאר אויך א יענקי פען) וועסט נישט קענען פארנעמען א פרישן דורכפאל. נאכדערצו אז דו נעמסט עס אזוי פערזענליך.
