ווער זוכט דא א זשאב?
עס איז היינט געווארן זייער ביזי אין הימל, עס איז ארויף געקומען אן א שיעור מיט סגולות, פרשת המן'ס, תפילות,טרערן, און כל מיני בקשות אויף פרנסה. דער אויבערשטער ווערט באצווינגען צו שיקן פרנסה פאר כלל ישראל, הלמאי מ'האט דאך געזאגט פרשת המן. "וואס הייסט דו שיקסט מיר נישט?"
צופיל צייט צו טראכטן איז נישט דא. א קול ווערט אויסגערופן, וואס דונערט אפ אין אלע הימלען: "אלע מלאכים זאלן זיך שנעל צוזאם קומען אינ'ם גרויסן זאל, עס גייט פארקומען א דרינגנדע גענעראל פארזאמלונג, קיינער טאר נישט פעלן!".
ס'טוט זיך לעבעדיג, מלאכים קומען צו פליען פון אלע זייטן, קליינע מלאכים, גרויסע מלאכים, ווייסע, שווארצע, גאנצע, האלבע (די וואס זענען געמאכט געווארן פון די מצוות שלא לשמה), נישט קיין חילוק ווער ער איז, פון וואספארא ראסע ער איז,אויב האט ער דעם נאמען מלאך, דאן געפינט ער זיך יעצט אין דעם זאל.
דער ראש המדברים גייט גלייך צו צום ענין, ער האלט נישט דעם עולם געשפאנט, נאר מעלד זיי גלייך איין, אז היינט איז דא אסאך ארבעט, און מ'דארף יעדנס הילף. מען דארף סארטירן די פעקלעך פרנסה און אראפ דעליווערן צום עולם אהיים. יעדער איינער באקומט אן אנדערן מאס, לויט וויפיל כוונה ער האט אריין געלייגט, לויט וויפיל תפילות ער האט געשעפשעט, וויפיל טרערן ער האט פארגאסן, וויפיל ער דארף טאקע האבן, וויפיל די ווייב דערקוטשעט אים א.א.וו.
די מלאכים לאזן זיך ארויס צום אוצר הפרנסה, און ס'ווערט אן איבערקערעניש, מ'הייבט אן פאקן, מאכן, טון, די פעקלעך ווערן אויפגעריסן, פרנסה צורינט, אנדערע קומען צוהילף, מ'פרובירט צוריק צו כאפן, ס'ממש א בהלה. רבי מענדעלע רימאנאווער שטייט ביים טויער, און פרובירט צו מאכן ארדענונג, ער פרובירט צו האלטן חשבון אויף יעדן מלאך וואס ער טוט, און אויסשטעלן דעם סדר פון די חלוקה. סוף כל סוף האט ער דאך אנגעדרייט דעם סומאטוכע, איז דאך נישט מער ווי יושר, ער זאל האלטן סדר אין הימל.
אסאך מלאכים לאזן זיך אראפ צו די וועלט אפדעליווערן פעקלעך. געווענטליך די פרי אויפשטייערס, וואס דאווענען נאך מיט תרח'ס מנין, די זענען די לאקי וואנס, דעמאלטס איז נאך גאנץ רואיג, זיי באקומען נאך שיינע פעקלעך, שיין פארפאקט, און דער מלאך שמייכלט נאך ווען ער דראפט עס אראפ.
אזוי ווי אסאך מלאכים זענען אראפ געגאנגען טיילן פרנסה, און די ריקוועסטס האלטן זיך אין איין פארמערן, עס שטראמען בקשות פון אלל אווער די ווארלד, ווערט ממש א געדרענג און א געיעג, מען קען נישט נאכיאגן גענוג די ארבעט, סא זוכט מען צו הייערן נאך פארט טיים מלאכים, נאר פאר'ן סיזען, מיטוואך פרשת בשלח שיקט מען זיי אלע אוועק דארט ווי מען שיקט די מעקסיקאנע גויים נאך פסח. סא ווער עס זוכט א זשאב זאל זיך מעלדן.
 |
|
|
