פארוואס פונקט ביי לשם יחוד

פרעג נישט "פארוואס ביי לשם יחוד" יא, פרעג: "פארוואס אגאנצן דאווענען נישט"!!

מהיכא תיתי אז משרייט אבער פארוואס ברויכ'ן זיי אזוי קלאטשן מיט עקסטאז פינקט אזוי וי ביי לקל אשר שבת נאך קל אדון שבת צופרי?

יעדע נייע זאך איז אינטערעסאנט

און דערנאך ווען עס קומט צו די ברכה זענען זיי די ערשטע ארומצולויפן אויסהערן דעם חבר ציילען, ווייל זיי ווייסען נישט וואס מען ציילט.

דארף מען טאקע רויט ווערן אויב מ'מאכט צו די סידור נאך עלינו און מ'פאנגט אן אוועקצוגיין, און דערנאך כאפט מען זיך אז מ'ציילט ספירה?

דאס יאר היות דער ערשטער טאג איז גוועהן זונטאג, איז דער חשבון זייער פשוט, יעדען טאג ציילט מען דעם יום לשבוע, אזוי ווי דער טאג וואס איז גוועהן היינט. למשל, מיטוואך וועט אלעמאל זיין "שהם ? שבועות וארבעה ימים לעומר" און דינסטאג וועט אלעמאל זיין ושלשה ימים לעומר.

נקוט כללא זו בידך, ס'פארגרינגערט זייער דעם חשבון

די סיבה פארוואס מען ציילט ספירת העומר מיט קולי קולות, איז ווייל עס איז קעגן די צדוקים!

די צדוקים האבן אנגעהויבן יעדעס יאר ציילן אין א זונטאג, ווייל עס שטייט "ממחרת השבת". אבער אונז הייבן אייביג אן דעם צווייטן טאג פסח, אזוי ווי חכמים האבן ארויסגעלערנט אז ממחרת השבת מיינט ממחרת הפסח.

יעדע זאך וואס מען טוט "להוציא מלבן של צדוקים" מאכט מען בקול רעש גדול.

אויב אזוי דארף מען צו שרייען ביי הנחת תפילין אויך?!

דארף מען דאך אויך שרייען: שבת, מחללי' מות יומת

עס איז קעגן די צדוקים...

יעדער פון אונז קען אויך זיכער דעם טיפ וואס נאכן ספירה לויפט ער נאך דעם אומשולדיגען כולל יונגערמאן וועלכער האלט שוין ביים שוועל פון ביהמ"ד, גרייט אהיים צו גיין נאך א פולען טאג. דער יונגערמאן דרייט זיך אויס דערשראקענערהייט, פיל מיט וואונדער. ער פרובירט זיך צו דערמאנען צו ער האט אפשר געבארגט געלט פון אים, אנגעטראגען א שידוך, וכו'. ווי ער קען זיך נישט געפונען א סיבה צום געיעג, קוקט ער אים אן מיט צוויי פאר אויגן. און דאן שטעלט דער יעניגער אוועק זיין הארבע שאלה: "מה שפגמתי בספירה?"...

נו, וואס ענטפערט מען טאקע אין אזא פאל? יסוד שביסוד?..

איך ענטפער אלעמאל מיטן פולסטען תמימות: פלוני שבפלוני!