ראסיזם: מקור אין יהדות?

אן ארטיקל וואס לויפט אין "דער מעלות" חודש תמוז, באהאנדעלט די היסטאריע פון ראסיזם.

דער שרייבער, בכלל נישט קיין געצוימטע מוח, גלייכט ספעציעל אריינצופלעכטן זיינע ידיעות איבער ראסיזם וואס זענען פארגעקומען אין לויף פון די יארן קעגן אידן; מער ספעציפיש: אנטיסעמיטיזם.

זייענדיג זעלבסט א איד, פארשטייט דער שרייבער גאר גוט וואס דאס מיינט צו ווערן באטראכט אלס צווייטראנקיג, פאר די איינע סיבה פון זיין אייגענארטיג אדער פארן נישט זיין א ווייסער אייראפעער. יעדער איד שפירט פון צייט צו צייט ווי ער ווערט פריצייטיג אפגעשאצט –אדער אונטערגעשאצט- בלויז צוליב זיין רעליגע. אזוי אויך קומט א צייט פאר יעדען אריינהייבן א פארציע זידלעריי פארן זיין א ***** זשוי.

דעריבער איז דער שרייבער גוט באוואוסטזיניג איבער די ענליכקייטן פון ראסיזם ביז אנטעסעמיטיזם אין סובסטאנץ און האט זיך געשפירט זייער באקוועם צו באהאנדלן ביידע אין איין ארטיקל. בקיצור: די רעדע איז טאקע אפריקען-אמעריקענס אבער דער יסוד פונעם פראבלעם איז גלייכצייטיג א היימישער אויך.

דער ארטיקל ענדיגט זיך: "אין קומענדיגער נומער: נאצישער ראסיזם."

מיט אפאר שעה פריער, האב איך געבלעטערט "דער מעלות" פון א צוויי חדשים פריערט; חודש אייר. דארט אין אן ארטיקל אונטערן נאמען "חסדים טובים", א סיפור איבער א שווארצע פרוי וואס לכתחילה האט זי געמאכט א רושם פון א "פריינדליכע גויטע" אבער שפעטער זי זיך ארויסגעשטעלט צו זיין א פיק-פאקעט'ער, ליינט זיך א פאראגראף אזוי:

...פון וויליאמסבורג פארט דער באס אריין צווישן די שווארצע געגנטן, און ביי יעדער סטאנציע שטייגן אויף מער און מער שחורים. זיי נעמען איבער די זיצן פון די איינצלנע ווייסע וועלכע גייען אראפ פון באס און ביז וואס ווען שפירט זיך אסתר ווי א שעפעלע צווישן זיבעציג וועלף...

...מיט דער צייט האט זי זיך צוגעוואוינט צו די טונקעלע פנים'ער...

וואספארא איינדרוק, לאזט אויף אייך אזוינע ווערטער? כ'וועל אייך זאגן וואס עס האט געמאכט אויף מיר.

מיר האט עס געזאגט אז שווארצע זענען "באגי מענס", פון שווארצע ברויך מען מורא האבן, ווייסע צווישן שווארצע זיינען כשה אחד בין שבעים זאבים. און דער שרייבער זאלזט נישט קיין צווייפל וועלכע קאליר איז די שעפעלע און וועלכעס די וועלף!

אייגענטליך, איז עס איז נישט דאס ערשטע מאל וואס עס גריצלט מיר ליינענדיג אין אונזערע אידישע אויסגאבעס ראסיזם. אבער ווען מ'וואלט דאס זעלבע געשריבען אויף אידן וואלט דער יעניגער זיכער געווארן אפגעסטעמפעלט אלס אן אנטיסעמיט. און מיט רעכט.

אין אונזערע קרייזן פארמאגט די ווארט "שווארצע" צוויי באדייטן.

1) א שרעקוועדיגע כאראקטער. ווען א שרייבער וויל אויפבויען דראמע אין א מעשה, שרייבט זיך די בעסטע אזוי: ...פלוצלינג דערהערט זיך א גערויש פון צווישן די ביימער, א קאלטער שווייס נעמט אים אריבער, ער דערזעהט זיך שטיין פנים אל פנים מיט א הויכע "שווארצער" מאן מיט ווייסע שפיזיגע אויגן... עס האט גאר אן אנדערע באדייט, הא?
2) א נידריגע שמוציגע כאראקטער. עס איז זייער אנגענומען צו באטיטלן אן אומציווילעזירט, לאו-קלעס, געמיינער אלס א שווארצער. וויפיל מאל, נאכן אנדרייען א באלאגאן אין חדר, פלעגן מיינע מלמדים שרייען: עטץ פירטס ענק אויף ערגער וואו די שחורים! אדער אפשר איז דאס קענטליך: גיי פיק אויף א שחור פאר 5 דאלער א שעה, ער וועט דיר אויפקלינען דעם מעס.



איך האב זיך אלעמאל געווינדערט צו דאס קומט פון א אידישע שיטה אז שווארצע דארף מען דערנידערן אדער גאר צוליב דעם וואס די מערב קולטור פון טאלערענץ איז נישט אריינגעפלאכטן געווארן אין אונזער ערציאונג, ממילא זענען מיר געבליבן דארטן וואו די וועלט איז געווען ביז פאר פערציג יאר צוריק.

אדער קען גאר זיין אז די סיבה צו דעם איז פשוט, ווייל מיר, אידן אין אמעריקע, זיינען מיינסטענס אויפגעצויגן געווארן אין די ברוקלינער געגענט. א געגענט מיט א שפע פון טונקעלע. סאו ווען א שכן האט גע'גנב'עט א בייק, איז עס געווען דער שווארצער שכן; האט ער אויסגעשאסן א פענסטער, איז עס געווען דער שווארצער שכן; ווען מ'האט גערעדט פון א גנב פארברעכער האט מען נאר געקענט טראכטן פון א שווארצער ווייל עמיצער אנדערש צו באשולדיגן איז נישט געווען, און דאס האט געברענגט דעם על כלל כלו יצא.

דער באדעם ליין איז אז דאס איז פארט ראסיזם.

ראסיזם צו אנטיסעמעטיזם, אזוי ווי דער שרייבער פון "מעלות" האב פארשטיינען, דער שורש פון דער פראבלעם איז ביי ביידע דער זעלבער. עמיצער וואס ב'עולה'ט א שווארצער צוליב זיין הויט-קאליר, וועט, פריער אדער שפעטער, גאנץ באשטימט מיסבאהאנדלן א איד צוליב זיין רעליגע. דאס גייט פאראלעל. קיצור הדברים: דער איד אוואו להבדיל דער שווארצער זענען ביידער אנדערש פון די אנגענומענע ווייסע. אויב איז "אנדערש" א סיבה אויף צו ווערן דערנידערט, איז דער איד אן אייניגע מחותן.

אויב דער ארגומענט אז מ'טאר נישט באקריוועדען א צווייטן איז נישט גענוג אויף צו פרעדיגן טאלערענץ, פארוואס אבער, זאלן מיר נישט פארשטיין אז עס איז מיר אידן וואס שטייען צו דערלייגן פון א סאסייעטי וואס טאלערירט אומטלערענץ. אינדערצייט וואס מיר ערווארטן פון אנדערע צו באקעמפן אנטיסעמיטזם, זאלן מיר טוהן אונזער חלק אין באקעמפען ראסיזם.


עס וויל זיך האפן, דער מעלות זאל ענדיגן איר פארזעצונג אינעם קומענדיגן נומער: "אין קומענדיגן נומער: אידישע ראסיזם."

הויך געלערנטע רבי ר' זאלי,

בנוגע די אנטיסעמיטסזם און ראסיסטישע שנאה וואס שפיגעלט נאך עד היום הזה ארויס פון רוב אייראפישער גוים כלפי די אידען (און בפרט דער וואס ווייזען ארויס בחיצוניות אז זיי זענען אידען...--כמוני וכמותך...), געבען זיי בערך די זעלביגער הסברים ווי דיר כלפי די שווארצע.




בהוקרה,
דזשיד

עוורעדזש יפה דברת

הונדערט פראצענט גערעכט אז עס איז פאראן אזא זאך ווי אתה בחרתנו. אסאך גוים האלטן אויך אז אידן זענען דער אויסדערוועלט פאלק (טשאזען פיפעל)

דער פאקט איז אבער אז מיר זענען אין גלות און מיר דארפן זיך אויפירן ווי מיר זענען אין גלות.

עס איז ממש שאקירנד וויאזוי מלמדים און עלטערן רעדן צו קינדער איבער גוים, "טמא'נע גוים" אדער "עקלדיגע שווארצע". געוואלד! ווען מען זאל אזוי רעדן צו די גוים אין די פאבליק סקולס איבער אידן וואלט שוין געווען ריזיגע שרייעדיגע העדליינס אין די היימישע צייטונגען.

איך וועל מער מאריך זיין אין אן אנדערע געלעגנהייט.

זאליוועקי, ממש גאונות

האסט אויסגעטראפן פארוואס רוב אמעריקע האט פיינט די שווארצע.

און פארוואס רוב אמעריקע האט פיינט די אידן דאס האסטו שוין אויסגעטראפן?

דו ווייסט וויפיל גוים עס האלטן די חסידים פאר באנדיטן, גנבים און רויבערס?

אויב איז דאס וואס "רוב מענטשן" האלטן א שטארקע באווייז, דאן זענען מיר חסידים גאר נידעריגע ברואים.

איך מיין אז דער סטיריאוטיפ ווערט ווייניגער אין ווייניגער היינט ביי חסידים.

וועקי איז נאך מאחרוני הנפילים וואס מיינט אז ווער עס איז נישט פונקט ווי מיר איז א מצוה פיינט צו האבען.