די וויליאמסבורגע טערור גייט ווייטער אהן

באטשי! וואס קען איך דען צולייגן.


איך וויל נאר איין זאך וויסען. אויב איז דער ארום-געשיקטע צעטל נישט קיין טערור, אין זעלבסט פארשטענדליך פאר די עירוב געגענער, פארוואס ברויך מען געבן אנווייזונגען פונקטליך וויאזוי זיך אויפציפירען אקעגן די וואס טראגן? וואלטן די אנטי-עירובניקעס דאס נישט געדארפט אליינ'ס פארשטיין?

מיר איז אויך פין לאנג שווער געוועהן, פארוואס זענען די אנטי-עירוב'ניקעס אזוי דערשראקן פין די עירוב? אויב אלע זייערע דיינים שרייען מ'טאר דערמיט נישט טראגן, וואלטן זיי געדארפט פאלגן אהנע מבוכות פונקט אזוי ווי זיי פאלגן נא זייערע רבנים אין זונגען א ספעציפישע ניגון אויף שהשלום שלו ביי שלוש סעודות. וואס איז די חילוק?

נאך מער, פארוואס קומט נישט אזא צעטל חאטש מיט די חתימות פין רבני ודייני סטמאר? אויב איז דעס אן הוראה פאר די פאלק וואלט די עולם געמעגט וויסן וועק גיבט זיי אט די אנווייזונגען.

די תירוץ איז אבער א פשוט'ער: דאס איז די זעלבע דעת בעל הבית פין אפאר ליידיגע זעק וואס קענען נישט איין רוען זעה'ענדיג אז אין וויליאמסבורג זענען דא קהילות וואס פאלגן זייערע רבנים אנדערש ווי זיי. די בלי בתים געבן ארויס די צעטלע, זיי שרייען שאבעס, אין זיי שעלטן קללת בלעם אויף די וואס טראגן.

עס איז מאדנע אבער פארט א פאקט: אינגאנצן איין רב האט געהייסן שרייען (מילך קעסטל), אלע אנדערע רבנים אריינגערעכנט ר' זלמן לייב האבן זיך געמאכט ווי געשטארבן, אין א קול קורא דערויף איז קיינמאל ערשינען. אין אויף ר' וויינבערגער'ס הוראה זענט עטץ גרייט צו פארלירן ענקער חלק בעלמא דקשוט.

איך בין נייגעריג וואס עס וואלט געוועהן ווען ר' וויינבערגער געט ווען זיין פסק להיתר. ווייסט עטץ וויפיהל וויינען וואלטן געוועהן יין נסך? די איסור וואלט זיכער מנסך געוועהן זיינע ברוינפענ'ס אויך.

באטשי
יישר כח נאך אמאל.
איך וועל זיך ח"ו נישט דינגען מיט דיר אויף פרט איינץ און צוויי (איך בין יא מחולק מיט פרט דריי).
אדרבא, מיר איז עס א בחינה פון מלאך רע יענה בעל כרחו אמן. איך דארף זיך מער קיין זאך נישט פארענטפערען. מיר זיינען ביידע איינשטימיג אז דאס איז דער רבי'ןס וועג און אונז גייען אין פיסטריט פון הייליגע סאטמאר רב זיעוכי"א.
נאר וואס, אז מיר שמעקט דאס יא און דיר שמעקט דאס נישט.
לעצטענס האסט זיך גענומען שיטען ענגלישע לאזונגען.
"ס'נישט דיין קאטען פיקען ביזנעס" נישט שרייען פייער אין ש CROWDED THEATRE" ס'זייער שיין, ס'וואלט געווען נאך שענער ווען דו נוצט די אויסדרוקען אויפ'ן פלאץ.
נישט שרייבען פייער איז זייער ווייט פון מאי דעלך סני, כאטש דאס איז א ברייטערע שמועס און נישט אין די ראמען פון אונזערע נושא.
וואס יא, אז דער לאזונג קלעבט זיך צו ארויסווארפען קינדער פון חדר אדער באיקאטיערען ווי ארבעס צו'ם וואנט. מה ענין שמיטה אצל הר סיני?
באיקאטיערען איז אן אנגענומענער דעמאקראטישער שריט און יעדער רעליגיעזער אנשטאלט איז בארעכטיגט אנצונעמען נאר אזעלכע מענטשען וואס האלטען פון איהרע פרינציפען.

BTW דער שיטה הקדושה פון אנכי ולא יהיה לך האט נישט מיט'ן רבי'ן זי"ע, ס'ווערט פראקטיציערט דורך א גרויס חלק פון כלל ישראל אין אלע קרייזען און שיכטען.

זיי פארשנעלערען די אינטערגאנג פון ווילי, ביז 15 יאר

ארום וועלען אין ווילי זיין נאר שומרי שבת. תודה לקל.

די רעשט וועלען בעזהי"ת אנטלויפן.

ומי שעינו בראשו תומ"י ימכור ביתו להארטיסטן וירוח לו.

מצורף קובץ

פון צייט צו צייט ענטפער איך כסיל כאיולתו, לכבוד כ"א כסליו וועל איך זיך אביסל רייצן מיט די חברה

קודם כל וויל איך דיר גראטולירן פארן מקיים זיין ובערת הרע מקרבך, ביזט ארויס פון סאטמאר! יענער אפיקורוס וועלכער האט זיך באריהמט פארן מלבים אז ער האט שוין עובר געווען אויף אלע עבירות שבתורה, און דער מליבם האט איהם געזאגט חוץ ובערת הרע מקרבך - האט נישט געוואוסט אז מען קען אזוי גרינג מקיים זיין די מצוה אהן זיך הרג'ענען! חידוש נפלא!

יעצט צום עצם טענה. דו טענה'סט אז הרב הקדוש מסאטמאר זצ"ל האט אנגערופן זיינע פאליטישע געגנער מיט די אלע שיינע נעמען

איז אזוי: ברבים ביי קיין דרשות זיכער נישט, אינדערהיים צווישן משמשים און שטוב מענטשן איז עפעס אנדערש, מיר דוכט זיך אז פון די שפראך פון הרב הגאון בעל דברי יציב ז"ל אויף די הייליגע אבות (כגון: טעם למה תפלת ערבית רשות לפי שיעקב נשק לבתולה ומגיע לו שתפלתו שתיקן תהא רשות ולא חובה, ועוד פנינים יקרים ערבים לאוזן שומעתם כנתינתם מ..) און אויף זיינע פאליטישע געגנער (כגון: "רשע" על הרב מסאטמאר ועוד הרב אשר הזמן יכלה והם לא יכלו) קען מען צוזאמענשטעלן א שיינעם חיבור

אין די ספרים באנוצט זיך סאטמאר רב יא מיט די לשונות מינים אפיקורסים וכו' דאס איז געווען זיין שפראך, לאמיר זיך זיין שוואכער צד, אבער אין די דרשות האט ער קיינעם נישט געזידלט אפילו נישט די ציונים, ער האט זיי גערופן "די כת", יא ער האט געזאגט אז עס איז מינות און כפירה אבער קעגן א יחיד האט ער קיינמאל נישט גערעדט ברבים, מה שאין כן רבך הקדוש לך

אין ספרים געפינט מען שוין אין קדמוני קדמונים פארשידענע שארפע אויסדרוקן, איך ברענג דא בלויז איינס,

**

זאגסט אז ער האט געהאלטן אז א דין מסית איז לא תחמול ולא תכסה עליו, מיר דוכט זיך אז עס איז א פסוק אין עפעס אן אלטן ספר, ספר דברים (קאפיטל י"ג פסוק ט') און נישט סאטמאר רב האט געשריבן ספר דברים, אין ויואל משה ברענגט ער נאך מראי מקומות

ועיין דעת רבך הקדוש לך בספר דברי יציב יורה דעה סימנים מ"ז, מ"ט נ' ער האךט עפעס אויך אז עס עקזיסטירן מינים און אפיקורסים (ער האט עס געשריבן תש"ל, אפשר האט ער געטוישט זיין מיינונג זייט דעמאלס?), ער האלט אז אבעל גאוה האט א דין פון אן עובד עבודה זרה שוין יעצט, און ער זאגט וזה נכון ואמת וזה לשונו בסימן נ' די איבריגע וועסטו שוין אליין נאכקוקן:

ב"ה, קרית צאנז, פרשת יתרו תש"ל
א) במשנה בסנהדרין דף צ' ע"א, כל ישראל יש להם חלק לעוה"ב וכו' ואלו שאין להם חלק לעוה"ב האומר אין תחיית המתים מן התורה ואין תורה מן השמים ואפיקורוס וכו', ויל"ד בהא דפתח ותני כל ישראל יש להם חלק דמשמע כל אחד ואחד מישראל, ומיד חזר ושנה ואלו וכו'. והגרע"א בגליון הש"ס שם ציין להתוס' בסוטה דף ה' ע"א בד"ה כל, שתמהו אמאי לא חשיב במשנת חלק בין אלו שאין להם חלק לעוה"ב הא דכל אדם שיש בו גסות הרוח אין עפרו ננער, וכן הא דכתובות דמתים שבחו"ל אינם חיים, וכן ע"ה אינם חיים אא"כ יהנו ת"ח, וכן מלוי ברבית עיי"ש.
והנה בטעם דהאומר אין תחיית המתים מה"ת אין לו חלק לעוה"ב, מבואר בגמ' שם בסנהדרין, וכל כך למה תנא הוא כפר בתחה"מ לפיכך לא יהיה לו חלק בתחה"מ שכל מדותיו של הקב"ה מדה כנגד מדה עיי"ש. וי"ל כן גם באומר אין תורה מן השמים, דכיון שכופר בכלל אמיתיות התוה"ק ממילא הוא כופר גם בתחה"מ מה"ת, ולכן אין לו חלק לעוה"ב. וכן באפיקורוס שכופר בעיקר, שבודאי אינו מאמין בתחה"מ כלל. ולפ"ז כל אלו שאין להם חלק לעוה"ב היינו משום שבעצם הם כופרים בתחה"מ ונדונין מדה כנגד מדה, וא"כ צ"ב באדם שיש בו גסות הרוח ושאר דברים שהביאו התוס' בסוטה הנ"ל שאין להם חלק לעוה"ב דהלא אין בזה מדה כנגד מדה.
ונראה עפמ"ש הרמב"ם בפהמ"ש סוף מס' ברכות, בפסוק עת לעשות לה' הפרו תורתך, כי כשיבא העת להפרע מהם ולהנקם יזדמנו סיבות לבני אדם להפר התורה כדי שיבוא עליהם העונש במשפט, וזה הענין ארוך ורחוק עמוק עמוק מי ימצאנו וכו' עיי"ש. ואפשר שזה חומרתם של חטאים האלו שהביאו התוס', דקים להו לחז"ל דעברה גוררת עברה ומזה נגרם בסוף לבא לידי כפירה בתחה"מ רח"ל, ואשר אז יבא עליהם העונש במשפט שאין להם חלק לעוה"ב במדה כנגד מדה וכנ"ל. ובזה יתיישב קושיית התוס' הנ"ל ודו"ק.
ובדרך זה אפשר ליישב כמה וכמה מאחז"ל התמוהים, וכגון כל המעלים עינו מן הצדקה כאילו עוע"ז [כתובות ס"ח ע"א], וכל המעמיד דיין שאינו הגון כאילו נוטע אשרה בישראל [ע"ז נ"ב ע"א], וכן כל אדם שיש בו גסות הרוח כאילו עוע"ז וכאילו בא על העריות [סוטה ה' /ד' ע"ב/], והרבה כיו"ב. ולהנ"ל א"ש דהעובר אחד מן העבירות הללו ידעו בו חז"ל שסופו שיבא לעבירות חמורות אלו, וכאורז"ל [שבת ק"ה] היום אומר לו עשה כך וכו' עד שאומר לו עבוד ע"ז והולך ועובד, ולכן אדם שיש בו גסות הרוח כבר יהא בעיניך כאילו עע"ז כיון שברור הדבר שסופו שיבא לכך, וזה נכון ואמת.
ב) ועיין בתשובות הרשב"א ח"א סי' תי"ד, שתפס על השוקדים בספרי היוונים ודורשים דרשות של דופי ואינם מאמינים בדברי התוה"ק, וכתב שם ובאמת האיש ההוא העיד ונאמן על עצמו יותר ממאה עדים שאינו מזרעו של אברהם ותפלתו לא ישמע א' שאינו אפילו מזרעו של עשו וישמעאל רק מאותן שדין ולילין שנולדו מחוה ואדה"ר על כן תקללם בכל לשון וכל ישראל נקיים וכו' עיי"ש. דלאמיתו של דבר האפיקורסין גרועין אף מבני עשו וישמעאל ואינם בכלל ישראל, וכמ"ש הרמב"ם בפ"ג מממרים ה"א מי שאינו מודה בתורה שבע"פ וכו' הרי הוא בכלל האפיקורסין. ובהלכה ב', הרי הוא כשאר כל האפיקורסים והאומרים אין תורה מן השמים וכו' שכל אלו אינם בכלל ישראל עיי"ש. וכבר הארכנו בתשובה [לעיל בסימן הקודם] בענין זה ובהחילוק שצ"ל בין הכופר בדברי חז"ל דהוי כמומר לכל התורה, לבין אוחזין מעשה אבותיהם בידיהם דלא הוי כמומר לכל התורה. וכן הוא להדיא שם בפ"ג מממרים ה"ג עיי"ש.
ועכ"פ מי שכופר אף בדבר אחד מדברי חז"ל מין גמור הוא ויצא מכלל ישראל, והוא מן המורידין ולא מעלין כברמב"ם שם. ועיין לשון הרמב"ם בפ"ב מתפלה ה"א בימי ר"ג רבו האפיקורוסין והיו מצירים לישראל ומסיתין אותן לשוב מאחרי השם כו' והתקין ברכה אחת שתהיה בה שאלה מלפני השם לאבד האפיקורוסין וכו' עיי"ש. ועיין בטור אהע"ז סי' מ"ד די"א שמומר אין קידושיו קידושין עיי"ש ובפרישה, ובבאה"ט שם סק"ז ממהר"י מינץ סי' י"ב דקידושיו תפסי רק מדרבנן, ושם הביא מכמה ראשונים שרק חששא בעלמא. ועיין ברדב"ז ח"א סי' שנ"א ובח"ד סי' אלף פ"ו, דקידושין תופסים משום חומרא דאשת איש שאני אבל בשאר דברים ה"ה כעכו"ם עיי"ש.
ועיין בהוספות מהרצ"א על סור מרע ועשה טוב [אות פ"ו סק"ד] מ"ש אא"ז על החטאים האלה בנפשותם שזהו גמר הבירור של הערב רב, וכתב שם ע"כ תדעו אחיי ורעיי שהחטאים האלה כבר מנודים מפי כל חז"ל והמה מכת המורידין ולא מעלין וכו', וכתב שם שזה קולא גדולה וטובה מאד לישראל שבזה נפטרין אנחנו מערבותם ואחריותם עלינו והמה בלבד ישאו את עונם עיי"ש בדבה"ק החוצבים להבות אש. ועפ"ז א"ש מאוד לשון הרשב"א בתשובה הנ"ל, על כן תקללם בכל לשון וכל ישראל נקיים, היינו שתקללם בכל לשון ומוכח שאינם בכלל ישראל ואינם בגדר אחיך, וממילא כל ישראל נקיים מערבותם, ולא יוכלו החטאים האלה להכריע את בני ישראל לכף חובה ח"ו והבן.
ג) ויש לרמז כן באלה מקראי קודש שנאמרו קודם נתינת התורה [שמות י"ט ג' - ו'], כה תאמר לבית יעקב ותגד לבני ישראל, פי' שתגד ותקבע גבולות מי נכלל בגדר בני ישראל. אתם ראיתם את אשר עשיתי למצרים ואשא אתכם על כנפי נשרים, ונרמז כאן האמונה בתחיית המתים, וע"ד דמצינו בסנהדרין צ"ב צדיקים שעתיד הקב"ה להחיותן אינן חוזרין לעפרן וכו' הקב"ה עושה להם כנפים כנשרים ושטין ע"פ המים וכו' עיי"ש, ואין כל חדש תחת השמש דמעין זה כבר היה בעת יציאת מצרים, עיין בתרגום יוב"ע כאן [שמות י"ט ד'] שהובאו בענני הכבוד כעל כנפי נשרים אל מקום המקדש לעשות שם הפסח ובלילה חזרו למצרים עיי"ש. ורמז הכתוב כאן ענין תחיית המתים, ולהורות נתן שהאמונה בה היא אחד מהתנאים להיות בכלל האומה הישראלית.
עוד תנאי פרט הכתוב, ועתה אם שמוע תשמעו בקולי, וכפל ואמר שמוע תשמעו היינו תורה שבכתב ותורה שבע"פ, תשמעו בקולי דייקא להאמין שתורה מן השמים. ושמרתם את בריתי, היינו שמירת השבת ברית עולם. ורק אם תקיימו כל אלה הדברים, והייתם לי סגולה מכל העמים וגו' ואתם תהיו לי ממלכת כהנים וגוי קדוש, דבר זה התנה הקב"ה עם בני ישראל קודם מתן תורה שאך ורק ע"פ תנאים אלו יהיו נכללים בין בני ישראל, ובזולת זה אינם בכלל זרע קודש בני א' חי ואין להם חלק לעוה"ב עם בני ישראל והבן.
וא"ש דברי המשנה כל ישראל יש להם חלק לעוה"ב, היינו דבאמת כל אשר בשם ישראל יכונה בלי יוצא מהכלל יש לו חלק לעוה"ב, ואלו שאין להם חלק לעוה"ב וכו' היינו שהחוטאים האלה בנפשותם אינם נכללים בעם בני ישראל ולכן אין להם חלק לעוה"ב.
ובזה יבואר מאה"כ [שמות כ' א'] וידבר אלקים את כל הדברים האלה, היינו שרק מי שמקיים את כל הדברים שבתורה לאמר אנכי ה"א וגו', כי ביהדות ובשמירת המצוות לא יתכן שום פשרה ומי שכופר אפילו באות אחת שבתורה ואומר שאינה מן השמים, ואפילו בתורה שבע"פ שנרמז כאן באומרו כל הדברים, הרי זה ככופר בעיקר ואינו בכלל בני ישראל שאליהם דיבר השי"ת אנכי ה"א וגו', והיינו שיאמינו במציאות השי"ת שהוא עילת כל העילות וסיבת כל הסיבות, ובאומרו אשר הוצאתיך מארץ מצרים רמז לתחה"מ וכנ"ל מפסוק ואשא אתכם על כנפי נשרים. ורק אם תאמינו בכ"ז תהיו בגדר בני אל חי ובכלל עם ישראל.
ד) ובדרכנו יבואר מדרש תנחומא בפרשתן [סימן י"ד] וידבר אלהים ילמדנו רבינו כמה דברים שכרן לעולם הבא, כך שנו רבותינו אלו דברים שאדם אוכל פירותיהן בעולם הזה והקרן קיימת לו לעולם הבא וכו' עיי"ש, ותמוה השייכות לפסוק זה, וגוף השאלה צ"ב דהלא כל המצוות שכרן לעוה"ב ושכר מצוות בהאי עלמא ליכא כדאיתא בקידושין ל"ט ע"ב.
וי"ל דהנה בהנ"ל שיגיע לידי כפירה בתחה"מ או בשאר עיקרי האמונה ח"ו מחמת שהיה מלוה ברבית או נהג בגאות לב וכדומה, אף שלעומת זה עושה גם מצוות מ"מ אין המצוה מגינה אלא בעידנא דעסיק בה כמ"ש בסוטה כ"א ע"א, אך כשמקיים מצות כבוד אב ואם או שאר המצוות שהקרן קיימת לעוה"ב, י"ל שהמצוה מגינה עליו שאף אם יצא לתרבות רעה ח"ו מ"מ לא יבא עד לכדי כפירה בעיקר ובתחה"מ רח"ל, ואף אם ח"ו יבא לידי זה מצוות הללו יבואוהו שיחזור עכ"פ לתוך כלל ישראל ויוכל לזכות לעוה"ב, ויקבל עונש עונותיו בעולם הזה, וכמ"ש בקידושין שם דעבדין ליה יום טב ויום ביש עיי"ש. משא"כ כשאין לו ממצוות אלו שהקרן קיימת לעולם הבא, לא יוכל להיות סמוך ובטוח שלא יתדרדר ע"י עבירה הגוררת עבירה עד לידי כפירה בעיקר ח"ו, ואם יבא לידי כך רח"ל אזי יקויים בו מאה"כ [דברים ז' י'] ומשלם לשנאיו אל פניו להאבידו וגו', וכפרש"י משלם לו גמולו הטוב כדי להאבידו מן העולם הבא עיי"ש.
ואמר הכתוב וידבר אלקים את כל הדברים האלה וגו', וברש"י אין אלקים אלא דיין וכו' לפי שיש פרשיות בתורה שאם עשאן אדם מקבל שכר ואם לאו אינו מקבל עליהם פורעניות יכול אף עשרת הדברות כן ת"ל וידבר אלקים דיין להפרע עיי"ש, וכבר עמדו המפרשים וכי יש פרשיות בתוה"ק שאין עליהם שכר ועונש ח"ו. אך י"ל הכוונה שאין מקבל עליהם פורעניות בעוה"ב כי סובל יסורים ועניות בעוה"ז למרק עונותיו כדי שיזכה לעוה"ב, יכול אף עשרת הדברות כן ת"ל וידבר אלקים דיין להפרע, רצ"ל שאם אינו מאמין באלה המצוות שבעשרת הדברות ח"ו מאבד חלקו לעוה"ב ויקבל הפורעניות לאחר מותו.
וא"ש סמיכות המדרש לכאן ששאל כמה דברים שכרן לעוה"ב, היינו כמה מצוות יש שבקיימו אותן מובטח הוא שהקרן קיימת לעולם הבא דהמצוות יגינו ויצילו אותו שלא יבא לידי כך שיצא מכלל ישראל ח"ו, וע"ז אמר כך שנו רבותינו וכו' וכנ"ל ודו"ק.

ווייטער אין קומענדיגע הודעה

מצורף קובץ

און כלפי די טענה וואס דו ביזט שטענדיג מעלה גרה פון בויען הלכות פון אגדות וועל איך דיר איינמאל אויף אלעמאל ענטפערן מיט א מאמר פון א "לינקן" הרב שמואל קלמן מירסקי (כ'לאז זיך נישט אריין אין ויכוחים איבער איהם יעצט) אין זיין צייטונג תלפיות,
אט זענען עטליכע בלעטער

מצורף קובץ

נאך איינס

מצורף קובץ

זאגסט יתברך אדער בלייבסט שטיין ביי עלמיא?

מצורף קובץ

ואין לי זמן להעתיק השגות הראב"ד על רמב"ם והשגות מבי"ט על ב"י וכו' וכו' לשונות חריפים מאוד

the word of the day

TIRADE

a long angry speech or scolding

באטשי נבוד וגם WASSA

איר זענט אלע גערעכט לע"ד און אויך נישט גערעכט בחדא מחתא

1) סאטמאר רב איז געוועהן זייער זהיר בלשונו בפומבי און עס איז כמעט נישט דא און זיין PUBLIC RECORD קיין שום פערזענליכער אטאקע אויף קיין שום מנהיג


(אין הספר תח"י אבער עס איז פארהאנן א ספעציעלע הוצאה פון "על הגאולה ועל התמורה" ווי דארט איז דא אן הקדמה פון משמשים ותלמידי מהר"י ט"ב מיט היסטוריה והשתלשלות הספר הנ"ל. דארט האב איך געזעהן אז לכתחילה האט ער געבערנגט א מאור ושמש וואס פון דארט איז משמע א בזיון אויף די מנהיגים וואס האבען חולק געוועהן אויף איהם. האט דער סאטמאר רב זיך אליין צענזורירט און געהייסען ארויס נעמען הקטע כדי מ'זאל נישט האבען קיין טענות אויף איהם אז ער איז מבזה אנדערע גדולים. דהיינו סאטמאר רב איז געוועהן זייער סענסיטיוו אז פרעמדע חסידים פון אנדערע רבי'ס זאלען נישט האלטען אז ער איז מבזה זייערע רבי'ס -- השווה זה להבזיון שעשו להרב שטיינעמאן בשם "רביה"ק" ) [נבוד. אפשר טוסטו א טובה להגולשים ותביא הקטע]

2) לע"ד איז אזוי פיל באטשי גערעכט אז דעם טעראר וואס האט א לאנגע היסטורי' און רוב סאטמורים טוהן באקוועמטערהייט דאס פארגעסען. מוז מען זאגען אז דאס איז פרתו של ...אויב איך קען נוצען א מעשה\משל פון א גלח מיט א רב... דער רב האט זיך געטראפען מיטן גלח און איהם פארגעהאלטן: היתכן א יעדען זונטיג נאכן דרשה זיינער קומען ארויס די שקצים און ווארפן שטיינער אויף די אידען?
האט איהם דער גלח גע'ענטפערט: "איך? איך זאג דען מ'זאל ווארפן שטיינער? איך האב דען איינמאהל געהייסט מיינע גוים צו שלאגען אידען? "
האט דער רב איהם גע'ענטפערט: " אמת! דו האסט קיינמאל נישט געהייסען דאס אבער פון דיינע דרשות פארשטייען דיינע חברה אזוי צו טוהן... אויב אזוי בוסטו שולדיג!

3) איך האב שוין איינמאהל דא מגיב געוועהן אז דער סאטמאר רב האט עס זייער וויי געטוהן ווען זיינע חסידים האבען געטוהן מעשים "טובים" איך האב אבער געהערט פון א מקור מוסמך אז ער האט געהאלטן אז אפילו אויב מ'פארשטייט איהם נישט, אבער דאך אויב דער ALTERNATIVE איז צו שווייגען דהיינו ער זאל מער נישט האקען אויף ציונות מוז ער מקבל זיין די עגמת נפש און ווייטער שרייען..

דהיינו ער האט עס אריינגערעכט און זיינע חשבונות פון הנהגה.

4) אבער צו האלטען אז אזוי דארף מען זיך פירען לגבי שבת עירוב וכו' וכו' איז א מורא'דיגע סילוף פון דעם דרך פון סאטמאר רב.

א) ער שרייבט אז אין אמעריקע און בכלל בזמן הזה איז נישט שייך ביי קיין שום פאל דער ענין פון 'רוב' דיעות

ב) ער שרייבט אין שו"ת דברי יואל אז א רב פון א קהילה קען נישט מאכען א 'תקנה' [און די אלע אנטי ווילי עירוב האלטן אז ע"פ הלכה קען מען מאכען א כשר'ע עירוב נאר עס איז דא א 'תקנה' פון סאטמאר רב] צו אסר'ן א דבר המותר און אפילו א 'יחיד' קען מוחה זיין אויף אזא תקנה!

ג) ער שרייבט אז איינער וואס זאגט אז ער איז זיך סומך אויף א פסק פון א פוסק אחד אף על פי שאין הלכה כמותו קען מען אבער שוין נישט מוחה זיין!

יש הרבה לדבר מזה אבל לעת עתה זאל דאס זיין גענוג

תוקן על ידי - yohcee718 - 18/12/2005 22:07:28