ברעקינג: ב"פ עיקול קעגן ארוינים

יענקעלע מאך דיך נישט תאמעוואטע.
דו ווייסט זייער גוט אז אהרן וועלץ האלט נישט ביים גיין צו די"ת, און אז ביי ר' אהרן טייטלבוים
איז קיין דין תורה קיינמאל נישט עקזיסטירט!
אן די סטראשע פון ערכאות קען מען פארגעסן אפילו פון א ענטפער פון דעם גזלן און גנב!
און וועגן די עיקול, וואס איז עס אנדערש ווי יעדע עיקול? אהרן וועלץ קען נישט ווארטן א וואך?
וועט ער באצאלן די איינגעשטעלטע א וואך שפעטער, וועט ער נישט קענען גנבנען א וואך פאר זיך די
געשוואלענע געלטער, איז וואס?
אויב איז ער ממש טשאוקד, זאל ער שוין זונטיג אנקאלן מאכן א צייט ווען ער קומט צו די"ת און די
בי"ד וועט אים זיכער לאזן פירן ווייטער ביזדערווייל!!!! תוקן על ידי - wassa_dif - 12/05/2006 21:42:56

*:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

[דאס האב איך באקומען אין אימעיל פון א חבר, וועלכער האט נישט דא קיין רשות כתיבה]

איך פארשטיי נישט, נאווארדאק בית דין איז נישט גיט געווען ווייל זיי זענען נישט קיין היימישע, וו.צ.ב. זיי נוצען נישט קיין התאחדות צוקער פסח וכו' וכדומ', משה גביוף ניצט יא התאחדות צוקער פסח???

איך פארשטיי נישט וואס מען טענה'עט דא ר' משה גביוף אז א איד א תלמיד חכם, אבער נאך א גרעסערער תמים די זאליס האבן אים פארקויפט א קינד אין בויך די עיקול איז שוין לאנג אראפ עס וועט זיין דא צו באקומען מוצאי שבת קודש אבער די הזמנה וועט איר זעהן, ווי די זאליס וועלן צוריק צויען דערפון ווארט נאר ווארט

פאקטיש

איז דער בית דין פון דעם הרב גביוף געווען אין דינסט תשס'א, אויב יא פארוואס האט מען ביי זיי נישט גענומען א הזמנה פאר יעקל כהנא ??

ועוד

ווער טאקע איז דער הרב גביוף?  א ליטווישער? אמעריקאנער? חסידישער?

אין סאטמאר איז ששון ושמחה. דער עולם לאכט אין די פויסטן.

די גאנצע זאלי מערכה איז אומגעקומען על קידוש השם מיט די איין נארישן עיקול.

די נאווארדאקער בית דין איז מיטאמאל געווארן אן ערנסטער בית דין, און דער היתר לילך לערכאות איז מיטאמאל געווארן אן ערנסטער היתר.

די חברה האבן זיך געשאסן אין די פיס. זיי האבן לעגיטימיזירט אלע טענות פון סאטמאר, פון די לעצטע זיבן יאר, און געמאכט ללעג ולקלס אלע טענות פון די זאליס.

און די אינטערסאנטסטע זאך איז נאך, אז די שאנסן וואס זיי האבן צו געווינען ביי דין תורה אדער אין קאורט איז אפס, נול, זירא, נאדא, זילטש.

דאס איז וואס דער פסוק זאגט: געגעסן די פארשטונקענע פיש און פון שטאט ארויסגעווארפן.

לאמיר זיך אלע באדאנקען פאר די חמורים, פאר'ן אונז העלפן אין אונזער קעיס אין וויליאמסבורג. תוקן על ידי - גוטזאגער - 12/05/2006 22:12:06

אבן המשפט איז א בי"ד אין מאנסי די דיינים זענען בעיקר ר' אלכסנדר גראס ראב"ד ר' דניאל געלדצעהלער ר' משה גביוף - ר' משה, וואס איז אויך מזכיר, זיין דיינינג רום איז די אפיס פון בי"ד

די בי"ד איז גראדע א היימישע אנגענומענע בי"ד נאר אזויפיל אלע פון זיי, זענען נישט פון די שארפסטע קעפ א מולטי מיליאן דאלער'דיגע קאפליצירטע דין תורה, וואלט איך נישט געהאלטן באלאנגט דארט ר' משה גביוף, איז א חצי אשכנזי'שער, חצי' ליטוויש, חצי סלאנימער איד [אויב וויי, דריי מאל חצי האלט איך שוין ביי אנדער האלבן] מער פרטים, וואסערע שקרים די זאליס האבן אים פארקויפט און די ביטול העיקול נאך שבת

חצי אשכנזי'שער, חצי' ליטוויש, חצי סלאנימער

חצי איד, חצי יהודי, חצי עברי

חצי ספרדיש, חצי תימניש, חצי מיטל מזרח אפשטאמיגער תוקן על ידי - FAIRD - 12/05/2006 23:04:18

מצורף קובץ

שניאור קליין האט געוויינט צום בית דין און צוגעזאגט אז זיי וועלן נישט מעכל זיין בערכאות אויב מ'גיבט נישט ארויס די פאלגענדע בריוו, אבער בית דין האט געזאגט אז זיי מוזן כדי זיי זאלן נישט מעכל זיין. און בכלל איז דער בית מלא שוועריגקייטן, זייט ווען גיבט מען גלייך רשות צו גיין בערכאות מאכן אן עיכול? כ'האב קיינמאל נישט געהערט פון אזא זאך, קען זיין ס'איז שוין געווען 

דער בריוו איז מלא סתירות, כ'האב שוין געזעהן צענדליגע בית דין בריוון, קודם שיקט מען אן הזמנה, אויב מ'קומט נישט שיקט מען נאך אן הזמנה, און אויב מ'קומט נישט ביים צווייטן הזמנה, דאן שיקט דער בית דין א שטרענגע הזמנה אז זיי וועלן לאזן מעכל זיין בערכאות. כ'האב שוין מיטגעהאלטן הונדערטער דין תורות.
ווער דענקט אנדערש און האט א בריוו פון סיי וועלכע בית דין, א הזמנה א' וואס שטייט דערויף א היתר מעכל צו זיין זאל ביטע פאוסטן.
און בכלל האב איך א קשיא, וואס וואלט דער בית געטוהן ווען די זאליס וואלטן שוין געגאנגן היינט צופרי מעכל זיין בערכאות, און דערנאך קומט ר' אהרן וועלץ הי"ו און זאגט אז ער וויל זיך שטעלן לדין תורה, וויאזוי וואלטן די דיינים תשובה געטוהן אויף דעם גרויסן חילול השם פון מייקר זיין שם אלילים, ס'גייט מיר נישט און קאפ אריין.