שיר השירים איז קודש קדשים!

פארוואס איז אזא פארנאגראפישע מגילה דאס הייליגסטע פון אלעם?

וואס מיינסטו צו זאגן? אז דער ריכטיגע קודש קדשים, איז חלילה נישט געווען ''קודש קדשים''?

ח"ו, נאר פארקערט אז חבתכם לפני המקום דאס איז די ענין פין קודש קדשים, והיינו טעמא דשיר השירים והיינו טעמא דכרובים, ודו"ק

אה, ברוך השם, איר זענט צירוק געקומען, איך האב שוין מורא געהאט אז איר זענט שוין אויך פארשוואונדען געווארן, אזויווי אלע געוועזענע שרייבערס.

בנוגע קודש קדשים, פארשטיי איך וואס איר מיינט, אבער וואס מיינט דאס ביים סוף, ''כל מכבדיה הזילוה כי ראו ערותה''? וואס מיינט דאס הזילום?
ולמעשה איז עס געווען א גוטע זאך וואס זיי האבן געטון? צו נישט.

קודם כל, פרידן צו אייך, חשוב'ע חברי הפורום. איך פלעג דא שרייבן פאר צוויי יאר צוריק אונטער'ן ניק Dovidel, אזוי ווי איך געדענק נישט די סיסמא פאר יענעם ניק בין איך דא צוריק מיט אן ענליכן.
איצט צום ענין.
כאטש מיר האנדלען דא מיט בעלי דעת, אזעלכע וועלכע קענען פארנעמען מער מחשבה פון דעם אלגעמיינעם חרדי'שן ציבור, און אזעלכע וועמענס מוחות זענען ברייטער פון די גרעניצן וואו אונזער חינוך האט אונז פראבירט אוועקצושטעלן, אעפי"כ האט מיר געשטערט צו זען די ווערטער פון "שילעפיק" וועלכער האט באטיטלט דעם שיר השירים אלס "פארנאגראפיע".
עס דערקענט זיך אז שילעפיק פארמאגט נישט דעם כח ההבחנה צווישן קונסט און בילדער, צווישן הויך-ליטערארישע ווערק און מעשי קופים און צווישן ראמאנץ און ניבול.
איר האט שוין מסתמא געזען די מעלערייען וועלכע האבן פראמינענט פוגירירט אויף די שער בלעטער פון ספרים מיט עטליכע הונדערט יאר צוריק וועלכע שטעלן פאר צורות פון נקיבות אין א פארמאט וואס וואלט אנגערופן געווארן דורך שילעפיק אלס "פארנאגראפיע". (http://www.bhol.co.il/forum/topic.asp?topic_id=2378416&forum_id=19616)
די דאזיגע מעלערייען זענען בלויזע אויסדרוקן פון קונסט וואס איז אלץ באטראכט געווארן ווי א דבר של מה.
דאס זעלבע איז מיט שיר השירים. דאס איז א קונסטליכע ראמאנטישע מגילה וועלכע ברענגט ארויס די אהבה פון א מענטש צו זיין געליבטער.
די פירושים וואס מען קען דערין אריינטיישן איז שוין א סוגיא פאר זיך.

אה! ב''ה, ס'איז גוט צו האבן דא א געוועזענער שרייבער, ישר כוח, פאר צוריק קומען אויפצולעבן די פורום.

ולגופו של ענין, מיינט איר צו זאגן אז שלמה המלך, האט געמאכט א גאנצע מגילה נאר פאר אהבת איש ואישתו?   דאס קען מען אפשר פארשטיין, אבער אויב אזוי איז שווער די קשיא פון  "שילעפיק", פארוואס איז דאס קודש קדשים? און אנגענומען איבעראל, אין אלע קהילות?

דרך אגב, ס'איז זייער אינטרעסאנט, דאס וואס איר האט געברענגט, פון די צורות אויף ספרים, כ'האב קיינמאל נישט געוואוסט פון אזא זאך, אפשר קענט איר אביסעל מער מרחיב זיין איבער דעם, איז עס געווען מקובל אזוי צו מאכן? איז קיינער נישט ארויסגעקומען אקעגן דעם?

אקעדעמיש גערעדט איז יא, גארנישט שלעכט פון א מגילה וואס שילדערט די אינטימע אהבה פון א מענטש צו זיין געליבטער (וואס איז אגב נישט איש ואשתו און אויך נישט דוקא צו א נקיבה, לדוגמא:
רֹאשׁוֹ כֶּתֶם פָּז, קְוּצּוֹתָיו תַּלְתַּלִּים שְׁחֹרוֹת כָּעוֹרֵב: (יב) עֵינָיו כְּיוֹנִים עַל אֲפִיקֵי מָיִם, רֹחֲצוֹת בֶּחָלָב יֹשְׁבוֹת עַל מִלֵּאת: (יג) לְחָיָו כַּעֲרוּגַת הַבֹּשֶׂם מִגְדְּלוֹת מֶרְקָחִים, שִׂפְתוֹתָיו שׁוֹשַׁנִּים נֹטְפוֹת מוֹר עֹבֵר: (יד) יָדָיו גְּלִילֵי זָהָב מְמֻלָּאִים בַּתַּרְשִׁישׁ, מֵעָיו עֶשֶׁת שֵׁן מְעֻלֶּפֶת סַפִּירִים: (טו) שׁוֹקָיו עַמּוּדֵי שֵׁשׁ מְיֻסָּדִים עַל אַדְנֵי פָז, מַרְאֵהוּ כַּלְּבָנוֹן בָּחוּר כָּאֲרָזִים: )

די נקודה איז אז דאס איז קונסט.

אידיש גערעדט איז פארשטענדליך די סיבה פארוואס מען האט גענוצט דעם משל פאר די אהבה צווישן אידן און גאט, ווייל דאס איז דער שטערקסטער משל וואס אן ערדישער מענטש קען פארשטיין.

כ'פארשטיי נישט די טייטש פון די פסוקים.

אבער שטעלט אייך פאר, אז היינט, וואלט ארויסגעקומען אזא מגילה, וואלט גלייך ארויסגעקומען איסורים אויף דעם, און ס'וואלט זיכער נישט געווארן אקצעפטירט אין אלע קהילות, אפילו די מחבר וואלט געזאגט, אז ער האט עס געמאכט אלס משל פאר די אהבה צווישן אידן און גאט.

נו איז וואס איז טאקע פשט? 

דרך אגב, איז אינטרעסאנט וואס עס שטייט דא אין די ''אידישע וויקיפעדיע'', וועגן שלמה המלך.

 http://yi.wikipedia.org/wiki/%D7%A9%D7%9C%D7%9E%D7%94_%D7%94%D7%9E%D7%9C%D7%9A

די פסוקים וואס איך האב געברענגט פון שיר השירים ווייזן אז געוויסע פון די אהבה אויסדרוקן זענען געצילט צו מענער. ווי עס דייט אן דעם לשון זכר פון די פסוקים.

נו, ליב האבן קען מען מענער אויך...

ס'מיינט נישט גארנישט.