כורמיזא, די ביסט שב על קיאו נאך אמאל מיט נאכאמאל
די פוינט איז זייער פשוט, איך ווייס אויך אז עס מאכט זיך א פראבלעם מען טרעפט א מכשול איז נישט עק וועלט, מען פאררעכט עס און מען גייט ווייטער, א סימן פין א גוטע הכשר איז אז מען טרעפט מכשולות און מען פאררעכט, בעסער האט נישט קיין שיעור.
די נקודה דא איז עפעס אנדערש:
א] די באטור רב האט לכתחלה אהן בכלל נישט געוואלט מודה זיין אז עס איז בכלל דא א פראבלעם (עיין מכתבו הראשון שנתפרסם ביום ד' לפני שבועיים), ס'איז קיינמאל נישט געווען קיין חלב, ס'איז בכלל נישט שייך קיין חלב, ס'איז איז נישט מצוי וכו' וכו' נאך תירוצים, זיינע מנקרים האבין בכלל נישט געוויסט אז עס איז שייך צו זיין חלב דאורייתא אויף די לעבער.
ווען די באטור רב זאל תיכף און מיד זאגען חטאתי עויתי ס'האט זיך געמאכט א פראבלעם מען גייט פאררעכטען, החרשתי, אבער ער האט געזיכט באהאלטען מזייף זיין פעלטשען, דאס איז די נקודה, ער האט אליין אויף זיך ארויף געברענגט דעם פייער, און דאס איז וואס די אלע בריעווען ווייזען, איידעלער הייט אנטקעגען וואס ער האט געזאגט.
אפילו אין די אנדערע צוויי בריעווען מיט הוספות וואס ער האט מפרסם געווען דאנערשטיג און פרייטיג, שרייבט ער נאך אלטץ אז ס'איז נישט געווען חלב, נאר שומן וואס דרכינו להסירו, כאילו ס'איז נאר א מנהג, אלעס ווייל ער האט נישט די קוראדזש מודה זיין אז ס'האט זיך געמאכט א פראבלעם ביי איהם.
ב] די מערכה האט גארנישט מיט די קאמפעטישאן, ווייל ווען ס'זאל זיך מאכען אזא סארט פראבלעם ביי די קאמפעטישאן, זאל עס זיין מי שיהיה, סופריעם, אינטערנעשינאל, התאחדות, וכו' אד"ג צו ביי פלייש אדער ביי עני אנדערע פראדוקט און מען וואלט מזייף געווען וואלט איך געפירט די זעלבע מערכה און געמאכט די זעלבע ויצעקו.
ג] ביי מיר זענען די אלע רבנים וואס געבען הכשרים דא אין אמעריקא בערך אויף די זעלבע לעוועל, הן און עהרליכקייט, הן און לערנען, הן און ידיעה און הכשרים וכו' נישט קיין חילוק צו ער הייסט באטור וואלאווע ווייסמאנדעל גרובער אד"ג, א יעדער האט זיך זיינע מעלות און זיינע חסרונות, זיינע קולות און זיינע חומרות, קיינער פון זיי איז נישט 100% פראצענט פערפעקט, איך האב פאר דיר נייעס אפילו די עדה אדער רב לאנדא מאכט זיך אויך פראבלעם, דער אישוי איז נאר ווי אזוי מען באהאנדעלט די פראבלעם.
 |
|
|
