ס'איז פארהאנען ביי מיר און מיינע חברים איין כלל, דער וואס איז מקרב יודישע נשמות, איז נישט קיין נפקא מינה וואס ער טראגט, וואס ער טוהט, וויאזוי ער קנייטשט מיט די נאז, ווילאנג ער טוהט נישט וויי קיין יוד, נאר איז מחי' יודישע נשמות ברוחניות ובגשמיות, איז ער אונזער דער ממשיך דרך הבעש''ט אויפצוהייבן יעדע יודישע נשמה בגשמיות וברוחניות, די איינציגע וועג און קונץ וויאזוי מ'קען היינט זיין א רבי מיט פייערדיגע חסידים.. דוק ותשכח אז כ'בין גערעכט.
ממילא מיין רבי קען זיין אל אווער די גלאבעל.. דו קענסט אויכעט זיין מיין רבי, ווען די וועסט מחי' זיין יודישע קינדער, און כ'וועל מיך קענען לערנען פון דיר.
|
|