דער עולם וואונדערט זיך וויאזוי אזא קהלה ווי מאנסי, האט באוויזן אריינצובאקומען אזא גאון און תורה ריז ווי רבי אברהם הערש וואזנער אלס רב. מענטשן פרובירן צו פארשטיין וואספארא זכי' סאטמאר-מאנסי האט געהאט צו באקומען אזא רב.
וויל איך דא מסביר זיין אז ס'איז דא צוויי סיבות דערצו:
סיבה נאמבער 1 איז די שטוינענדע רדיפות וואס סאטמאר-מאנסי גייט דורך.
מען קען אפשר זאגן אז קיין שום סאטמארע קהלה אויף די וועלט ליידט נישט צוזאם אזעלכע רדיפות ווי מאנסי. די מסירות ממש אויף טריט און שריט און די פיסלעך וואס מען לייגט אונטער. די חשמונאים זענען ממש וואנזיניג מיט זייערע אטאקעס. ממש זיי שלאפן נישט קיין נעכט און טראכטן נאר ווי מען קען וויי טאן פאר סאטמאר-מאנסי. דא שטערן זיי א מארטגעדזש און דארט געבן זיי אריין א מסירה, אז סאטמאר בויט שוין א פרישן פראיעקט.
דער פאקט באווייזט אבער איבעראל, אז דער נרדף איז מצליח, ווייל דער רבוש"ע איז אויפ'ן נרדפ'ס זייט. דאס איז גענוי די סיבה פארוואס אין וויליאמסבורג האט מען אזוי מצליח געווען.
סיבה נומער 2 איז אז מאנסי איז א מוסטער פון א קהלה, א קהלה פון וואס יעדע אנדערע קהלה דארף זיך אפלערנען. דער עולם איז דארט זייער שטארק איבערגעגעבן און געטריי איינער צום אנדערן און צו די קהלה, די ראה"ק פון די אנדערע זייט זענען זייער איבערגעגעבן און געטריי צום ציבור. זיי זענען דאון טו אוירט, און רעדן זיך דורך מיט די בני הקהלה ביי יעדע זאך, און מען הערט אויס יעדנס עצה און מען טרייט יעדן צופרידנשטעלן, אויף אן אופן וואס מען זעט נישט אין ערגעץ.
די אהבה ואחוה וריעות וואס איז דא אין מאנסי, די צופרידנקייט פונעם עולם, איז א וויכטיגע סיבה פארוואס די קהלה האט אזויפיל סייעתא דשמיא, און פארוואס זיי האבן יעצט אפגעהאלטן אזא מורא'דיגן זיג.
_________________
 |
|
|
