די מתיבתא גמרא ספאנסארט כדי להפיץ השיטה

ער שרייבט

אבער איך שטעל דאך מיין מלך בבל אויף די חזקה, אז אהן א זיוף קען ער נישט. היהפוך כושי עורו? גיי איך מיר אהיים אין קוק נאך אינעוויניג אין די תוספתא וואס דער רמב"ן ברענגט שטייט טאקע אזוי, אבער דער אמתער נוסח מכת"י איז "הא אינם עליה כאילו אינה מכובשת" נבוכדנאץ האסט ב"ה נישט קאליע געמאכט דיין חזקת זייפן, זעהר אויסגעהאלטן.

דערמאנונוג

 

לסיכום

א) מרידה באומות אי נישט שייך היינט. ווייל מיר זענען נישט משועבד אונטער זיי כמבואר בספר ויוא"מ מאמר א סו" ס י"א

ב) דחיקת הקץ איז נישט שייך ווייל קיינער איז נישט מרבה בתפילה.

שלא יעלו בחומה איז נישט שייך מחמת כמה טעמים והעיקר ווייל סמוז זיין כל ישראל יחד אדער לכה"פ רוב ישראל, כמבואר בספר ויוא"מ מאמר א שם

מיר האבען געלייענט די תגובה פון נבוכדנאצ מלך בבל. ווי ער נעמט זיך אהן בטוב טעם ודעת פאר שיטת ויוא"מ. אז די אידען האבען בדווקא יא עובר געוועהן אויף די ג' שבועות. ער האט גענטפערט מיט זיינע קלוגע טרעפליכע ווערטער

לעידיס ענד דשזענטלמען

איי רעסט מיי קעיס

נבוכנאץ


איך פארשטיי אז דו האסט גענוצט אלע טצדקאות ובכללם קללות ו"גילויים" מרעישים אלץ צו פארדרייען דעם שמועס.


א) וועגען דעם רמב"ן. אזוי ווי דו ביזט דאך זיכער אז דער רמב"ן מאכט נישט קיין טעות ח"ו. אזוי בין איך זיכער אז ער האט נישט געמיינט אז ארץ ישראל איז נישט קיין דין פון נכבשת לפני ה' ווען די אידען וואינען דארט.

א) קודם מטעם ווייל דער פסוק זאגט צו לאחוזת עולם
ב) קדושה שנייה קידשה לשעתה ולעתיד לבוא. און סווענדט זיך בכלל נישט אין כיבוש

 רמב"ם הלכות בית הבחירה פ"ו
(טז) ולמה אני אומר במקדש וירושלים קדושה ראשונה קדשה לעתיד לבוא ובקדושת שאר א"י לענין שביעית ומעשרות וכיוצא בהן לא קדשה לעתיד לבוא לפי שקדושת המקדש וירושלים מפני השכינה ושכינה אינה בטלה והרי הוא אומר והשמותי את מקדשיכם ואמרו חכמים אע"פ ששמומין בקדושתן הן עומדים אבל חיוב הארץ בשביעית ובמעשרות אינו אלא מפני שהוא כבוש רבים וכיון שנלקחה הארץ מידיהם בטל הכבוש ונפטרה מן התורה ממעשרות ומשביעית שהרי אינה מן ארץ ישראל וכיון שעלה עזרא וקדשה לא קדשה בכיבוש אלא בחזקה שהחזיקו בה ולפיכך כל מקום שהחזיקו בה עולי בבל ונתקדש בקדושת עזרא השנייה הוא מקודש היום ואע"פ שנלקח הארץ ממנו וחייב בשביעית ובמעשרות על הדרך שביארנו בהלכות תרומה:

איז כאטש דער רמב"ן איז נישט מעתיק דאס ווארט כאילו, פארשטייט יעדער אוהב האמת אז דאס איז זיין כוונה.
ספעצעל אזא שיטה מייסטער ווי דו, וואס דו האסט זיך פאסמאקעוועט מיט דעהם רמב"ן.
איז איינס פון דריי
1) אדער ביזטו נישט אינטערעסירט געוועהן אין דעהם אמת,
2) אדער האסטו נישט פארשטאנען די "פראבלעמאטישקייט" פון דעהם שטיקל
3) אדער האסטו יא געוואוסט, נאר האסט עס מיר געוואלט אנשמירן (כמנהג ספר ויואל משה כמו שאבאר בתגובות הבאות)

סהייסט אדער א זייפן אדער א שוטה. אויפן ערשטן העלפט תשובה...

א זייפן איז נישט נאר איינער וואס ברענגט אויינאויסגעדרייטן מאמר, א זייפן איז אויך איינער וואס ברענגט א האלבן מאמר.

למשל ווי קען מען האלטן אין איין ברענגען ראיות צו דחיקת הקץ פון איגרת תימן, ווען דארטן איז בפירוש געווען איינער וואס ער האט זיך גערופן משיח און באוויזן "מופתים". משא"כ בדורותינו,  ווער האלט זיך דא אז ער איז משיח ?

דעהם התקופה הגדולה בין איך נישט מחוייב צו פארענפערן. אבער דיין קלאץ קשיא שטעכט אין די אויגען.
דו שרייבסט אז "מפני שהקימו להם מלכות קען נישט מיינען מדינת ישראל" ווייל די אלע מלחמות וועלען זיין ערשט נאכדעהם ווי ער וועט נתגלה ווערן?

מענטש איינער, די האסט אנגערירט איינע פון די הארבסטע סתירות אויף ויואל משה.

רמב"ם הנ"ל
ח [ד] ואם יעמוד מלך מבית דויד הוגה בתורה ועוסק במצוות כדויד אביו, כפי תורה שבכתב ושבעל פה, ויכוף כל ישראל לילך בה ולחזק בדקה, ויילחם מלחמות ה'–הרי זה בחזקת שהוא משיח: אם עשה והצליח, וניצח כל האומות שסביביו, ובנה מקדש במקומו, וקיבץ נדחי ישראל–הרי זה משיח בוודאי

אויך פון אנדער ספרים ובכללם דער רמב"ן (וואס דער ויואל משה ברענגט נאר די ערשטע העלפט) איז מוכח אז 
די אלע מלחמות וועלען זיין בעפאהר מען וועט וויסען אז ער איז בוודאי משיח. ער וועט טאקע נתגלה ווערען אבער מוועט נישט וויסן אז ער איז דער משיח ביז נאך דעהם ,אדער נאך אינמיטן פון מלחמת גוג ומגוג.

ווער סהאט א מוח בקדקדו פארשטייט אז אנצוהייבן צו פירען מלחמות מיט די אומות העולם, מוז מען קודם האבן א מיליטער מיט א מדינה - מלכות, נאך בעפאהר ער איז אפילו בחזקת משיח. 

דאס האט דער קלויזנבורגער רבי זצ"ל  געמיינט.

יעצט גיי צוריק צום נושא.

ווי דער ויואל משה אליין ברענגט בשם חתם סופר און אויך פון ישמח משה פארשינדענ הסברים אויף שלא ידחקו את הקץ מיינט שלא ירבו בתפילה, נאר ער אליינס איז האלט אז סקען מיינען מאכן א מדינה אויך. היפך דברי הראשונים.

אחוץ אז דער קיבוץ גליות אין דאס מלכות מיט די מלחמות וועט זיין ערגעץ אין א מדבר, נישט אין ארץ ישראל.

הכ"ד באטשי הויזנטרעגער.

נ"ב. די בערג מיט די בלומען זענען נעכטן געוועהן אין מאנסי און געהאלטן עפעס אדרשה פאר לאניאדער, פעלדאפינגער, דיבריאציווער, גלייכעקוהער, מוסדות במעמד בנו שליט"א באותו זמן ווען איך האב דיר געשריבן מיין תגובה.

דיין קרומער ויואל משה קאפ קען אפילו דאס אויך נישט אויסרעכענן.

באטשי, נאך איין תגובה און נאכער קאנסטו זינגען אז נבוכד. האט נישט געהאט וואס צו ענטפערן, (מיינע באקן זענען שוין אויסגעצויגן גרייט צו כאפן...).

_________________

א לובאוויטשער שליח האט מיר געזאגט אז דאר רבי זצ"ל האט אנגעזאגט די שלוחים נישט אריין צו גיין אין וויכוחים ווייל נישט דער וואס איז גערעכט געווינט דעם וויכוח נאר דער וואס קען בעסער די מלאכה פון וויכוחים,

בפרט אונזער נבוכדנצ וואס האט א געוואוינהייט פון ברענגען "דאמפ טראקס" מיט קאפי פעיסט, ביז מען ווייסט שוין נישט וואס ער וויל ארויסברענגען, אז מען זאל איהם קענען ענטפערען,

האסט כמעט מכוון געווען מיין פאלגענדע תגובה, נאר די נעמען געטוישט (פילייכט מפני הכבוד)...

btw איז דען פארהאן א מער קראנטע וועג צו ברענגען דעם ריכטיגן מקור ?, יא, חוץ איין חסרון, אנאלפאבעטן גלייכן נישט צו לייענען, so an easy way out is to call it dump.

תוקן על ידי קאמענטאטאר ב- 27/12/2007 22:59:05

ווען מען וויל ענטפערען אין א וויכוח ענטפער צום פוינט,

ווען די ווילסט הערן וואס יענער ענטפערט ווילסטו וויסען וואס ער וויל ארויס ברענגען, און נישט ליינען בלעטער וואס איז נישט נוגע לענין, און וואס קיינער איז נישט מחולק אויף דעם, זאג מיר נישט אז די שיטה איז אזא לאאאאאאנננננננגגגגגעעעעעעעעעעע מעשה אז אנאלפאבעטען ווי איך קענען דאס פשוט נישט משיג זיין,

קאמענטאטאר

איך זעה דו גלייכסט קאט'ן פעיסט, ביזט גערעכט ווען ס'צו דער זאך, נישט ווען מוויל סתם פאררעדן די ציין דאמאלטס איז עס DUMPING ווי ATOZ רופט עס.

אפשר ווייסטו דאמאלטס ווי איך קען טרעפן א ויואל משה אנליין. אדער א PDF פייל וכדומה.

צוליעב טעכנישע סיבות קען איך נישט האבן קיין ויואל משה אפען ביי די ארבעט.... 

מצורף קובץ

דער ויואל משה בויט זעהר אסאך זיין יסוד אויף דברי המהר"ל אין נצח ישראל סוף פרק כ"ד


ומה שאמרו רבנן השביע[ם] בדורו של שמד, כי לא די שהשביעם במילה, כי המילה אינו רק שפיכת דמים בלבד, אבל הגלות היו מייסרין אותו ביסורים משונים וקשים מאוד. ולכך אמר שהשביעם בדורו של שמד, שהיו מסרקין את בשרם במסריקות ברזל, ולכך השביעם בדורו של שמד. ואם תאמר, דורו של שמד עצמן במה השביעם שלא ישנו. ואין זה קשיא, כי פירוש 'בדורו של שמד' היינו במדה שהיה לדורו של שמד, שהיו דביקים בה דורו של שמד, ובאותה מדה השביע אותם שלא ישנו בענין הגלות. כי דורו של שמד, אף על גב שהגיע להם המיתה בגלות, לא היו משנים. ועוד פירוש 'בדורו של שמד', רוצה לומר אף אם יהיו רוצים להמית אותם בעינוי קשה, לא יהיו יוצאים ולא יהיו משנים בזה. וכן הפירוש אצל כל אחד ואחד, ויש להבין זה:

ער ברענגט דאס אסאך מאהל דוראויס דעהם ספר

ער וויל אויס דרינגען פון דעהם דרשות מהר"ל אזי שלוש שבועות זענען נאך מעהר ווי יהרג ואל יעבור.
ווייל אז איינער איז עובר אויף די שלוש שבועות איז ער דאך א כופר אין די גאולה און אין אנוכי ה' אלוקיך איז עס ערגער ווי עבודה זרה.

(מאמר המוסגר. לויט די ראשונים זענען אלע עשין שבתורה ענפים פון אנוכי ה' אלוקיך און אלע לאווין ענפים פון לא יהיה לך, קומט אויס לויט ויוא"מ הנ"ל אז יעדע קליינע עבירהלע ווי למשל נישט האבן דען ריכטיגן בטחון, איז יהרג ואל יעבור, אבל אכמ"ל)  

דער פשט איז בכלל נישט דאס אבער נישט אויף דעהם בין איך אויסן

קוקטס דעם ווייטערדיגען דף

אין סימן ע"ח ווי סאיז אנגעצייכנט :ויש אפיקורסים שאומרים שכיוון וגו'



קיצור דבריו אז דער גאנצער רעיון אז די שבועה צו אונז ווענדט זיך אין די שבועה צו די אומות העולם און סקען נישט האבן קיין קיום איינס אינס אהן דעם אנדערן האבן אויס געטראכט אפיקורסים , ווי ער פירט אויס די פיסקא "דלאו הא בהא תליא ואין בזה אלא להסית ולהדיח לעבור על התוה"ק.



אפגערעדט אז דער אבני נזר אין נאך גדולי פולין זענען מאריך אין דעהם מכוח די הלכה דלהלן



(ו) שנים שנשבעו לעשות דבר אחד ועבר אחד מהם על השבועה השני פטור ואינו צריך התרה לפיכך איש ואשה שנשתדכו זה לזה וקבלו חרם לינשא לזמן קבוע מי שיעכב והעביר המועד אסור לינשא לאחר והלה מותר ואינו צריך התרה וגם המעכב עצמו מותר בלא התרה לאחר שנשא שכנגדו: הגהואפילו אם טען זה העובר המועד שהיה אנוס אינו נאמן שיתחייב שכנגדו עדיין בשבועתו ומ"מ אם רצה זה לפטור משבועתו ילך אצל חכם ויתיר לו שבועתו שמא יביא זה שכנגדו עדים שהיה אנוס בדבר שהעביר המועד ונמצא עבר זה על שבועתו אם נשא בלא התרה (תשוב' מהרי"ו סי' קל"ז) וכל זה לא מיירי אלא בשנים שנשבעו זה לזה אבל שנים שנשבעו יחד לעשות דבר כגון שלא לדבר עם פלוני ועבר אחד מהם השני חייב לקיים שבועתו ואפי' אם נשבעו זה לזה והם ג' או יותר שאף אם עובר האחד השבועה השנים הנשארים צריכין לקיים שבועתן (מהר"ם פאדואה סי' כ"ו ובריב"ש סי' תנ"ג) ונראה הא דאם נשבעו שנים ביחד ולא נשבעו זה לזה ועבר האחד השני חייב לקיים שבועתו היינו דוקא שאינן תלוין זה בזה אבל אם תלוין זה בזה ואי אפשר לאחד לקיים שבועתו בלא חבירו כגון שנשבעו לילך ביחד לארץ ישראל והאחד עובר וקשה לשני לילך לבד פטור גם כן וכמו שנתבאר לעיל סימן רכ"ח סעיף מ"ד (תשובת הרא"ש כלל ח'):



אבער נישט וויל איך דא ארויס ברענגען, ער מעג זיין מחולק מיט'ן אבני נזר.



איך מיין דא דעם זעלבען מהר"ל אוף וואס ער בויט. כדלהלן.



"גם לשון המהר"ל ברור מללו וגו' דער באקאנטער מהר"ל



יעצט קוקטס דעם מהר"ל אנפאנג דעם זעלבן פרק





דבר זה ראיה ברורה מחייבת שיהיה קץ לגליותינו. כי אם היו ישראל נשארים בגלותם, היה אפשר לומר כי נסתלק השם יתברך מאתם, והם כמו שאר גויי הארץ. אבל עתה שאינם בארצם, והם תחת רשות אחרים, ועל דבר זה לא נבראת שום אומה ולשון, והוא שלא כסדר העולם, דבר זה אי אפשר שיהיה כך תמיד, ולא יהיה קץ לדבר זה. ועם שאין הדבר הזה רק לזמן, מכל מקום אם לא שהשם יתברך גזר דבר זה על ישראל שיהיו בגלות תחת רשות האומות, לא היה לדבר זה קיום אף זמן מה, לגודל ענין זה שתהיה האומה הזאת בארץ אחרת תחת ממשלת זרים. ואם לא כן, היה ראוי שיהיה מחויב אחד משני דברים; או שיהיה חוזר אל הסדר, ויהיה הגלות בטל. או חס ושלום שיהיו גוברים על עצמם לגמרי. אבל שיהיה קיים הגלות מצד עצמו - אינו ראוי לפי הסדר, לכך גזירת השם יתברך הוא אשר מעמיד דבר זה:



וכן בפרק בתרא דכתובות (קיא.) "השבעתי אתכם בנות ירושלים וגו'" (שיה"ש ב, ז), אמר רבי יוסי בר חנינא, ג' שבועות הללו למה, אחת - שלא יעלו ישראל בחומה. ואחת - שהשביע הקב"ה לישראל שלא ימרדו באומות העולם. ואחת - שהשביע אומות העולם שלא ישתעבדו בישראל יותר מדאי. ורבי לוי אמר שש שבועות הללו למה, ג' הא דאמרן, אינך - שלא יגלו את הקץ, ושלא ידחקו את הקץ, ושלא יגלו את הסוד לאומות העולם. "בצבאות או באיילות השדה" (שם), אמר רבי אליעזר, אם אתם מקיימים את השבועה - מוטב, ואם לאו - אני מתיר את בשרכם כצבאות וכאיילות השדה, עד כאן. וביאור ענין זה, כי הגלות כמו שאמרנו הוא שנוי מסדר העולם, ודבר כמו זה קשה שיעמוד בשנוי הסדר שלו, ותמיד הוא חפץ לבטל השנוי, דהיינו שיתקבצו מן הפיזור, ויעלו בחומה לשוב מן האומות, וזהו פירוד זה מזה. השני - שלא ימרדו ישראל באומות, וזהו מצד ישראל. הג' - שלא ישתעבדו בהם יותר מדאי, וזה מצד האומות, ובזה יהיה נשאר הגלות:



וכבר בארנו למעלה אצל (בראשית טו, יג) "ידוע תדע כי גר יהיה זרעך", ידוע שאני ממשכנן, תדע שאני פורקן. ידוע שאני משעבדן, תדע שאני גואלם. ידוע שאני מפזרן, תדע שאני מכנסן (ב"ר מד, יח), כמו שהתבאר למעלה. והם הם אלו דברים שנזכרים כאן, כי כנגד 'שאני ממשכנן', והמשכון הוא תחת מי שממושכן בידו, לכך גזר שלא ימרדו באומות לצאת מתחת רשותם. וכנגד 'שאני משעבדם', גזר שלא יהיו האומות משעבדים בהם יותר מדאי. ואם לא כן, לא היה קיום אל הגלות שגזר השם יתברך עליהם, כי די בעצם הגלות אף שאינו יוצא מסדר העולם, ולכך לא יוסיפו עליהם בשעבוד. וכנגד 'שאני מפזרן' גזר עליהן שלא יעלו בחומה, שזהו קבוץ גליות, והוא בטול הפיזור. וכנגד אלו ג' יש כאן ג' שבועות; כי שלא יתגברו ישראל ויצאו מרשותם - השביעם שלא ימרדו באומות. נגד השני - שלא יתגברו האומות לגמרי עליהם, השביעם שלא ישתעבדו בהם יותר מדאי. נגד הג' - שלא יפרדו זה מזה, השביעם שלא יעלו בחומה:

ורבי לוי דרש עוד, "אם תעירו ואם תעוררו" כל אחד ואחד בפני עצמו, והרי הם שש שבועות. כי בכתוב נאמר ג' פעמים "השבעתי אתכם". ודרש רבי לוי "אם תעירו ואם תעוררו" הם שתי שבועות כל אחד, כפל לשנים, הרי שש. ולפיכך הוסיף עוד שלש שבועות; האחת - שלא יגלו הקץ, כי כאשר יגלו הקץ, הרי יש כאן גאולה. כי מי שידע זמנו לצאת, כאילו הוא נגאל. והשם יתברך שם הגלות, ולא יהיה נמצא הקץ קודם זמנו, ולפיכך אל יגלו הקץ. ופירש רש"י (כתובות קיא.) 'אל יגלו הקץ' היינו הנביאים שבתוכם אל יגלו הקץ. ולי נראה ש'אל יגלו הקץ' שלא יעסקו בענין הקץ לעמוד עליו, עד שיהיו יודעים הקץ. גם 'לא יגלו' לומר בפרהסיא כי בזמן הזה תהיה הגאולה, ופירוש זה ברור. וכן שלא ידחקו את הקץ, פירוש להביא את הקץ שלא בזמנו על ידי תפלה ורחמים:



האט איהר בפירוש דער מהר"ל, אז סאיז פשוט נישט קיין מציאות און קיין מעגליכקייט בטבע העולם צו האלטן אונזער שבועה ווען די גויים האלטן נישט זייער שבועה. אין סאיז הא בהא תליא.

אפגערעדט אז לו יצוייר אז דער פשט אין מהר"ל איז אז מען מוז זיך מוסר נפש זיין, איז עס נאר אויף דעהם אופן ווי ער האט געשריבן, ווען די גויים האלטן זייער שבועה. 
 
(וואס לכאורה מיינט בכלל נישט וויאזוי ער לערנט פשט אין דחיקת הקץ אין יעלו בחומה נאר ווי רש"י לערנט כולם יחד ביד חזקה ושלה ירבו בתפילה  ווייל מקען זיך דאך ראטעווען אויף איינאנדערן אופן,ואכמ"ל)

אבער לעניננו אז דער רעיון פון הא בהא תליא קומט שוין פון "זיין" מהר"ל

ווי קען מען שרייבן אויף דעהם "ויש אפיקורסים שאומרים ...ואין בזה אלא להסית ולהדיח?

מיט א מענטש וואס דרייט אויס דעם אמת (דער קלויזנבוגער רעדט פון א "מלכות" און דער זוהר זאגט קלאר אז דאס איז נאך ווען "יתגלי מלכא משיחא בארעא דגליל" און באטשי דרייט מיטן צונג און ענטפערט גארנישט נאר כדרכו אוועק אוועק פונעם ענין) און וועט שטענדיג בלייבן דער לעצטער אינעם אשכול איז נישטא וואס צו טענה'ן


אבער לעצם די טענות - קמחא טחינא טחין

איך וועל שרייבן בקיצור נמרץ

1. די הלכה פון שנים שנשבעו האט נישט דא אהער ווייל דארט רעדט ער ווען דער ענין קען בלויז צושטאנד קומען דורך די צוויי מושבעים און אויך ס'איז געווען "שנים שנשבעו זה לזה" מה שאין כן דא וואס ס'איז צוויי באזונדערע שבועות און ס'איז אויך נישט זה לזה,

2. ווייס איך דאך אבער פון דעם קרומען פשט וואס דו דרייסט אין מהר"ל אריין אין זיינע ווערטער וואס דו ברענגסט "ואם לא כן, לא היה קיום אל הגלות שגזר השם יתברך עליהם" און דו שפרינגסט פונעם חידוש - פארשטייסטו אודאי נישט אז ער זאגט בלויז וואס עס שטייט דארט אין מדרש כ'וועל דיר עס דא פעיסטן "ונשבע למלכיות שלא יקשו עול על ישראל שאם מקשים עול על ישראל הן גורמין לקץ לבא שלא בעונתו" וואס האט דאס מיט די אידן? ס'איז בין האומות להקב"ה די אידן האבן עס נשבע געווארן זה לזה? פונקט ווי ביי פרעה וואס צוליבן קושי השעבוד האט דער אויבערשטער ממהר געווען דעם קץ

3. אבער לדידך איז דאך די גאנצע הלכה פוטן שנים שנשבעו נישט קיין תורה מסיני ווייל ס'שטאמט פון א מדרש, אן אגדתא (די שבועות ברענגען אויך די פוסקים ובראשם דער כפתור ופרח און דו שרייסט "אגדתא" וואס איז דא אנדערש?)

ממילא וואס דרשנסטו כמין חומר

"סאיז פשוט נישט קיין מציאות און קיין מעגליכקייט בטבע העולם צו האלטן אונזער שבועה ווען די גויים האלטן נישט זייער שבועה"

טאקע נישט?