|
|
| נשלח ב-3/1/2008 01:04 |
 |
| |
נ"נ
אודה ולא אבוש,איך פארשטיי נישט קיין איין ווארט וואס דו רעדסט
אם כוונתך אז נאך מחברים ברענגען דעם הא בהא תליא, איז מיין ענטפער אוודאי עוויס, אסאך ברענגען עס.
אבער אויף די אלע זאכן קען מען זאגען ער האט דאס פארזעהן, אישטמיטתיה. איך האב דיר געוואלט ברענגען דעהם פון זעלבן מהר"ל וואס ער ברענגט זיין ראיה ליההרג ואל יעבור. האט ער דאך דאס גוט אדורך געלערנט (איך האף). דארט גופא שטייט אז סאיז הא בהא תליא. צו שרייבן אויף דעהם אז דאס איז א מסית, דאס הייסט אזיוף במזיד.
ענפערסטו לא דק.
איך בין מסכים מיט דיר 100 פראצענט. אין נאך ווי לא דק.
די אנדערע טענה ביטע האלט דיך צו די ליניע. שרייב מיר פונקטלעך וועלכע אות דו ביזט יא מסכים און וועלכע נישט.
וועל איך ווייטער גיין. דער ווייל זעה איך אז דו ווילסט נאר פארנעפעלען דעם שמועס.
|
|
|
|
| נשלח ב-3/1/2008 17:38 |
|
| |
איך האב דיר שוין געענטפערט אז אין מהר"ל שטייט דאס נישט, דער ובזה יהיה נשאר הגלות אויךף וואס דו הענגסט זיך אהן האט גארנישט מיט הא בהא תליא, ס'איז צווישן די אומות מיטן רבונו של עולם פונקט ווי ביי פרעה ווען דער קושי השעבוד האט ממהר געווען דעם קץ - אבער וואו זאגט דער מהר"ל אז טאמער וועלן די אומות עובר זיין אויף די שבועה איז בטל שבועה פון די אידן? פונקט פארקערט ער זאגט דאך אז אפילו בדורו של שמד לא יהיו יוצאים ולא משנים, דאס ענין געהער צום רבונו של עולם
דעם "לא דק" שמירסטו אהן אויף וועלכן ברויט דו ווילסט, כ'האב געזאגט לא דק בלישניה אבער די טענה איז זיכער פון די אפיקורסים
כ'ווייס נישט אויב איך פארנעפל - אבער אין יעדע תגובה האסטו נאך פארדרייט מיינע ווערטער ואין טעם להתוכח באופן זה
|
|
|
|
|
| נשלח ב-7/1/2008 00:53 |
|
| |
קודם וויז מיר אהן דעם לשון ווי ער שרייבט "יהרג ואל יעבור"
איך טרעף נאר דאס
"מה שאמרו רבנן השביע[ם] בדורו של שמד, כי לא די שהשביעם במילה, כי המילה אינו רק שפיכת דמים בלבד, אבל הגלות היו מייסרין אותו ביסורים משונים וקשים מאוד. ולכך אמר שהשביעם בדורו של שמד, שהיו מסרקין את בשרם במסריקות ברזל, ולכך השביעם בדורו של שמד. ואם תאמר, דורו של שמד עצמן במה השביעם שלא ישנו. ואין זה קשיא, כי פירוש 'בדורו של שמד' היינו במדה שהיה לדורו של שמד, שהיו דביקים בה דורו של שמד, ובאותה מדה השביע אותם שלא ישנו בענין הגלות. כי דורו של שמד, אף על גב שהגיע להם המיתה בגלות, לא היו משנים. ועוד פירוש 'בדורו של שמד', רוצה לומר אף אם יהיו רוצים להמית אותם בעינוי קשה, לא יהיו יוצאים ולא יהיו משנים בזה. וכן הפירוש אצל כל אחד ואחד, ויש להבין זה:"
לאמרי פארשטיין וואס דער מהר"ל מיינט "ולא יהיו משנים בזה."
דא איז דער לשון מהר"ל הנ"ל
אויף די ערשטע שבועה
וכבר בארנו למעלה אצל (בראשית טו, יג) "ידוע תדע כי גר יהיה זרעך", ידוע שאני ממשכנן, תדע שאני פורקן. ידוע שאני משעבדן, תדע שאני גואלם. ידוע שאני מפזרן, תדע שאני מכנסן (ב"ר מד, יח), כמו שהתבאר למעלה. והם הם אלו דברים שנזכרים כאן, כי כנגד 'שאני ממשכנן', והמשכון הוא תחת מי שממושכן בידו, לכך גזר שלא ימרדו באומות לצאת מתחת רשותן
דאס הייסט מרידה שלא ברשות.
ועיין ביפה קול שמביא כמה פעמים
"... שאין לך מרד גדול מזה. דסד"א דוקא בעודן תחת רשותן שלא ימרדו בהם שלא למנוע חוקי המלכות כגון ארנונויות וגולגליות אבל כשיכולים לצאת מתחת רשותן יצאו. להכי קאמר שלא יעלו חומה, עד שיגאלנו ע"י משיח."
איז מרידה באומות הייסט נאר כנ"ל אז מגייט ארויס פון א לאנד מיט א מרידה שלא ברשות המלכות,
ב) שלא יעלו בחומה
לשון המהר"ל
...וכנגד שאני מפזרן גזר עליהן שלא יעלו בחומה, שזהו קבוץ גליות, והוא בטול הפיזור.
דאס הייסט אלע אידען פון די גאנצע וועלט אויף איין מאהל כדי סזאל נישט זיין קיין ביטול הפיזור.
אבער כל זמן נישט אלע אידען גייען ארויף קיין ארץ ישראל אויף א מאהל איז נישטא קיין ביטול הפיזור אין סנישטא קיין עלייה בחומה.
דער יפה קול אליין ברענגט זיך ראיות ,אבער די גמרא זאגט בפירוש
אם עשיתם עצמכם כחומה ועליתם כולכם בימי עזרא נמשלתם ככסף שאין רקב שולט בו עכשיו שעליתם כדלתות נמשלתם כארז שהרקב שולט בו
בימי עזרא זענען ארויף פערציג טויזנט אויף א מאהל פון דעסט וועגען דאך הייסט עס נישט עלייה כחומה.
דער ויואל משה אליין ברענגט דעם יפה קול לראיה אז ביד חזקה מיינט נישט מיט כח נאר אלע אויף א מאהל.
יעצט איז געבליבן דחיקת הקץ
לשון המהר"ל
.... וכן שלא ידחקו את הקץ, פירוש להביא את הקץ שלא בזמנו על ידי תפלה ורחמים
אויף דעהם זאגט דער מהר"ל
...ובאותה מדה השביע אותם שלא ישנו בענין הגלות. כי דורו של שמד, אף על גב שהגיע להם המיתה בגלות, לא היו משנים. ועוד פירוש 'בדורו של שמד', רוצה לומר אף אם יהיו רוצים להמית אותם בעינוי קשה, לא יהיו יוצאים ולא יהיו משנים בזה. וכן הפירוש אצל כל אחד ואחד, ויש להבין זה:
אז מזאהל נישט עובר זיין אויף די שבועות
1) נישט מורד זיין באומות, אוודאי מוז מען אנטלויפן ווי די אידען זענען אנטלאפן פון שפאניע אין פארטוגאל אין פון דייטשלאנד אין פון קלויזנבורג מיט די באהן . נאר אזוי ווי ער ברענגט אליין אז סאיז געוועהן אידן וואס האבן געקענט פארכאפן די מאכט אין פארטוגאל בימי הגירוש. האט מען זיי גענטפערט אל תמרדו באומות.דאס מיינט איין אפענע מרידה , א רעוואלוציע.
דאס מיינט נישט בכלל נישט מזאל זיך לאזן הרגענען וועגן די שבועות
2) שלא יעלו בחומה נישט די גאנצע וועלט אויף א מאהל, דאס פעלט נישט אויס כדי זיך צו ראטעווען.
3) שלא ידחקו את הקץ ע"י תפילה. נאר מזאל טוהן מעשים און תפילות געראטעוועט צו ווערען שוין
מהטעם הפשוט ווייל עס זענען אלעמאהל דא אנדערע אופנים זיך צו ראטעווען אדער צו אנטלויפען.
אין ווען סאיז טאקע חלילה נישטא, און מקען זיך אנדערט נישט ראטעווען זאגט דער מהר"ל אליינס כנ"ל, א די גויים זענן עובר אויף זייער שבועה אין אז אידן קענען נישט אפהיטן די שבועות, פונקט פארקערט
ווי קומט דאס ארויס צודרינגען פון דעהם אז יהרג ואל יעבור?
נ"נ
איך ווארט נישט אפילו דו זאלסט מיר ענפערן אויף דעהם. דו קענסט מאכען א חילוק און אריין קוועטשן אז דא שטייט קשה מיט א דגש אין דא שטייט קשה מיט א רפה... אין ווער סנעמט דאס נישט אהן איז אני מתיר את בשרכם און אלע אידען זענען חייב מיתה.רח"ל כמבואר בהקדמת ויוא"מ.
דו קומסט מיר נאך אתשובה אויף די פיהר פונקטן וואס איך האב דיר אנגעצייכנט לעיל.
דא זענען זיי נאכאמאהל
1) יתגלי מלכא משיחא מיינט ווען יעדער וועט וויסען אז ער איז וודאי משיח.
2) במילא פרעגסטו היתכן מקען זאגן דער אור החמה מיינט די "מדינה" וואס וועט זיין פאר משיח וועט נתברר ווערען בוודאות.
3) דו האלסט אזוי בהכרח, ווייל עס טאהר נישט זיין קיין שום פעולה פון די גאולה נאר דורך משיח בן דוד בוודאי, דער נביא גדול המורח ודאין.(דאס איז געוועהן דער חטא פון בר כוכבא) אין די אלע מלחמות וועלען פארקומען צווישן דעהם וודאי משיח מיט די אומות העולם.
4) יעדע מין מלחמה אדער מלוכה אדער קיבוץ פאר "וודאי משיח בן דוד" איז מען עובר אויף די הארבע שבועה פון "דחיקת הקץ" כמבואר בויואל משה בכמה מקומות.
ענפער מיר פשוט "יא" אדער "ניין" .ביזטו מסכים מיט די הנחות אדער נישט.
תוקן על ידי - baachi - 07/01/2008 1:00:45
 |
|
|
|
|
| נשלח ב-8/1/2008 15:48 |
|
| |
א סך הכל פון די נייעס
1) דער קאמארנער וואס שרייבט אז כיבוש איז נאר מיט נבואה און מיט נסים גלויים מיינט אויך - זאגט באטשי - אהן נבואה און אהן נסים און ער מיינט טאקע די מלחמת העצמאות
2) דער זוהר וואס שרייבט יתגלי מלכא משיחא בארעא דגליל און נאך גאנצעטע סימנים פון כוכבים וכו' מיינט נישט - זאגט באטשי - דעם התגלות המלכך המשיח נאר עפעס א פאלשן משיח און אויך אהן סימנים און אפילו נישט משיח נאר א מלכות פון סתם אידן אהן משיח'ן
3) אז מען ברענגט א רמב"ן כדמותו וכצלמו האט מען א חזקת זייפן
4) דער מהר"ל איז מעתיק א מדרש וואס ברענגט די שבועות און אז די שבועה פון די אומות איז כדי צו פארשווערן אויפן גלות אן ער זאגט אז לא יהיו יוצא\ם ולא יהיו משנים - זאגט באטשי אז דאס מיינט הא בהא תליא און באמת יא יוצאים ויא משנים
א פרייליכן לוסטיגן פורים
|
|
|
|
| נשלח ב-8/1/2008 15:53 |
|
| |
אביסל היים ארבעט
קענסט דאך שיין פארבען און מאכן גרעסערע און קלענערע ווערטער
צווישן די אלע גזירה שוה'ס פון קשה קשה וואס דו ברענגסט אזוי הערליך שיין שטעל אריין אויך דעם "קשה"
קשה תרבות רעה בתוך ביתו של אדם יותר ממלחמת גוג ומגוג
קומט דאך אויס אז תרבות רעה תליא אין מלחמת גג ומגוג ווייל עס שטייט דאך בפירוש "קשה" נו וויבאלד עס איז שוין דא תרבות רעה דארף שוין נישט זיין גוג ומגוג איז דאס אז טאקע די "מדינה"
א פרייליכן פורים
און
א גוטן חודש
|
|
|
|
| נשלח ב-8/1/2008 23:23 |
|
| |
לאמיר זעהן וועלכער פשט דער מהר"ל האלט
ער האלט זיכער פשט ב'
לשונות המהר"ל שהעתקתי זה כמה פעמים
..." ותמיד הוא חפץ לבטל השנוי, דהיינו שיתקבצו מהפיזור, ויעלו בחומה לשוב מן האומות,"
..."וכנגד 'שאני מפזרן' גזר עליהן שלא יעלו בחומה, שזהו קבוץ גליות, והוא בטול הפיזור"
און דעם לשון חז"ל וואס ער איז מעתיק
...ושלא יעלו בחומה מן הגולה. אם כן למה משיח בא, לקבץ גליותיהן של ישראל,
נאר דאמאלטס ווען אלע אידען פון אלע גליות קומען זיך צוזאמען אויף איין מאהל גיין קיין ארץ ישראל, איז מען מבטל דעהם פיזור און מען איז מען עובר אויך די שבועה, אדער נניח אפילו רוב אידען פון די וועלט.
אויף דעהם שרייבט דער מהר"ל מזאל נישט דאס נישט טוהן ווייל ספעלט נישט אויס צו הצלת נפשות
למשל אויב מפייניגט אידן אין פראנקרייך זאלען די אידן פון ענגלאנד אין אין דייטשלאנד און די רעשט וועלט נישט מחליט זיין אלע צוריק גיין קיין ארץ ישראל, דאס הייסט איין עליה בחומה
אבער די אידען אין פראנקרייך גופא?
אוודאי דארפן זיי זיך ראטעווען, וויאזוי זיי קענען.
די תורה זאגט דאך וחי בהם
דער בעלזער רב זי"ע האט זיך נישט געראטעוועט פון פעסט קיין ארץ ישראל, נגד רשות פון די דייטשען?
איז ער געוועהן א מורד באומות אדער איין עולה בחומה?
איי סדאך יהרג ואל יעבור.
דער סאטמערע רבי אליין האט זיך נישט געראטעוועט כנ"ל?
האט ער געפרעגט קודם רשות פון די פאלעסטינעזער אראבער צו ער מעג פארן קיין ארץ ישראל?
וויאזוי קען מען אריין לערנען פשט אין מהר"ל אז די שלוש שבועות "יהרג ואל יעבור"? 
איי וועסטו פרעגען לו יצוייר אז אין די גאנצע וועלט פייניגט מען אונז
אויף דעהם האבן מיר שוין א הבטחה
רמב"ן בראשית ל"ב
וגם זה ירמוז שלא יגזרו עלינו בני עשו למחות את שמנו, אבל יעשו רעות עם קצתנו בקצת הארצות שלהם, מלך אחד מהם גוזר בארצו על ממוננו או על גופנו, ומלך אחר מרחם במקומו ומציל הפלטים וכך אמרו בבראשית רבה (עו ג) אם יבא עשו אל המחנה האחת והכהו, אלו אחינו שבדרום, והיה המחנה הנשאר לפלטה, אלו אחינו שבגולה ראו כי גם לדורות תרמוז זאת הפרשה
אין הכי נמי ווען מלערנט פשט ווי דער ויואל משה
אז מרידה באומות, מיינט די איינגעוואנדערטע ווילדע "פאלעסטינעזער" אראבער ,
עליה בחומה מיינט אקליין הייפעלע מענטשן אין ארץ ישראל וואס באשיצן זיך מיט געוועהר ,
דחיקת הקץ מיינט מאכען האבן עפעס איין אייגענעם שלטון.
דאמאלטס קען מען אזוי מדחיק זיין אין מהר"ל
אבער כנ"ל דער מהר"ל אליינס לערנט לחלוטין נישט אזוי פשט.
לגבי דיינע אנדער פונקטן,
דו דרייסט דיך ארויס כסדר פון געבען א קלאהרע תשובה
מן הסתם ווייסטו ווי פראבלעמאטיש די שיטה פון ויואל משה איז, אז יעדער קיבוץ אין די אלע מלחמות וועלען געפיהרט ווערן נאר דורך משיח אליין אחר שיתגלה בעולם בוודאי.
פאר איך גיי צו דער צו, וויל איך דיר פרעגען
דו האסט געהערט פון דעם פסוק "עוד אקבץ עליו לנקבציו"
אז סוועט זיין צוויי קיבוצים, איינס פאר משיח אין איינס נאכדעהם?
תוקן על ידי - baachi - 08/01/2008 23:26:12
|
|
|
|
|
| נשלח ב-9/1/2008 00:58 |
|
| |
ליתר ביאור מה שכתבתי בשיטת המהר"ל
אפילו אם נניח שמהר"ל אינו סובר שהשבועות הא בהא תליא.
מלהמ"ד
ווען איינער וויל אסערן אפצושווענקען א רויע פרי מיט ווארעם וואסער אום שבת.
ער ברענגט זיך א ראיה פון פוסק א' וואס שרייבט אז אין מדיחין בחמין בשבת. ואם הדיח חייב חטאת.
מיינט יעדער אז חמין מיינט ווארעם וואסער. סאיז אשטארקע ראיה לדבריו.
דער פראבלעם איז אבער אז ער שרייבט נישט אז דער פוסק א' האלט אז חמין מיינט נאר כלי ראשון וואס יד סולדת בו.
פון סתם ווארעם וואסער רעדט ער אפילו נישט.ער האלט אז דאס הייסט נישט בכלל חמין.
איז דאס א הלכהדיגע ראיה?
הוא הדבר.
ער ברענגט פון מהר"ל אז שלש שבועות גייט אהן אפילו מיט ענויים קשים
ברענגט ער זיך אראיה פון דעהם אז עס איז יהרג ואל יעבור. מטאהר נישט עובר זיין אפילו זיך צו ראטעווען מיט דעהם
ער שרייבט אבער נישט אז דער מהר"ל טייטש די שלוש שבועות גאנץ אנדערש ווי ער טייטש.
און סאיז בכלל נישט זייך זיך צו ראטעווען מיט דעהם.
|
|
|
|
| נשלח ב-9/1/2008 17:52 |
|
| |
TELL ME MORE
|
|
|
|
| נשלח ב-10/1/2008 00:51 |
|
| |
נבוכדרנאצר
עס איז נישט דא וואס מסביר צו זיין אויפן מהר"ל?
|
|
|
|
| נשלח ב-11/1/2008 04:25 |
|
| |
 מצורף קובץנ"נ
דו האסט געבען איך זאל דיר שרייבן נאך.
זעהט אויס דו ווילסט ענפערען אלע קשיות אויף א מאהל.
אקעי
דער ויואל משה בויט בעיקר זיין בנין אז דער עצם רעיון להקמת שלטון ומדינה איז עובר געוועהן אויף די שלוש שבועות, איז אויף די שבועות פון לא יעלו בחומה. און דחיקת הקץ
כנ"ל ווייל די מרידה באומות איז נישטא ברשות.
אויף אויף דחיקת הקץ זאגט רש"י שלא ירבו בתפילה און אויף די שבועה פון שלא יעלו בחומה טייטש רש"י "כולם יחד ביד חזקה"? דאס הייסט שלא ברשות מיט א מלחמה.
און אויף שרייבט דער אבני נזר אויף דעהם אהבת יונתן אז ער קען מיין נישט מיינען למעשה ווייל אלף כמותו לא יזיזו דברי רש"י.
איז דא איין עצה.
מברענגט זיך ראיות פון אנדערע מקומות אז ביד חזקה מיינט נישט שלא ברשות.
איינער פון זיינע ראיות איז אז ביי פרעה שטייט ביד חזקה עטליכע מאהל, און צום סוף זענען זיי גאהר ארויס ברשות!
מוז מען אהנעמען אז פרעה האט ארויס געלאזט אידן ברשות (?!)
אבער וואס טוט מען מיט דעהם "כולם יחד" ?
אז עלייה בחומה מיינט גאנץ כלל ישראל אויף א מאהל?
נישט איינער נישט צוויי נישט הונדערט נישט אפילו הונדערט טויזנט אויף איינמאהל, נאר אלע אידן פון די גאנצע וועלט.
און נישט צוביסעלעך זיך אריין שמוגלען, נאר צוזאמען כלשון רש"י "כולם יחד ביד חזקה"
איז קודם מאכט מען אז רובו ככולו, גוט אבער וואס ווייטער.
בפרט אז סאיז א בפירושע גמרא אין יומא דף ט'
ריש לקיש הוי סחי בירדנא אתא רבה בר בר חנה יהב ליה ידא אמר ליה אלהא סנינא לכו דכתיב אם חומה היא נבנה עליה טירת כסף ואם דלת היא נצור עליה לוח ארז אם עשיתם עצמכם כחומה ועליתם כולכם בימי עזרא נמשלתם ככסף שאין רקב שולט בו עכשיו שעליתם כדלתות נמשלתם כארז שהרקב שולט בו מאי ארז אמר עולא ססמגור מאי ססמגור אמר רבי אבא בת קול כדתניא משמתו נביאים האחרונים חגי זכריה ומלאכי נסתלקה רוח הקודש מישראל ועדיין היו משתמשין בבת קול וריש לקיש מי משתעי בהדי רבה בר בר חנה ומה רבי (אליעזר) [אלעזר] דמרא דארעא דישראל הוה ולא הוה משתעי ריש לקיש בהדיה דמאן דמשתעי ריש לקיש בהדיה בשוק יהבו ליה עיסקא בלא סהדי בהדי רבה בר בר חנה משתעי אמר רב פפא שדי גברא בינייהו או ריש לקיש הוה וזעירי או רבה בר בר חנה הוה ורבי אלעזר כי אתא לקמיה דרבי יוחנן אמר ליה לאו היינו טעמא אי נמי סליקו כולהו בימי עזרא לא הוה שריא שכינה במקדש שני דכתיב יפת אלהים ליפת וישכן באהלי שם
די גמרא איז איבער געחזערט עטליכע מאהל אין מדרש אויף פארשידענע לשונות
ג) רבנן פתרי קרא בעולי גולה אחות לנו קטנה אלו עולי גולה קטנה שהיו דלים באוכלוסין ושדים אין לה אלו חמשה דברים שהיה בית אחרון חסר מן הראשון ואלו הן אש של מעלה ושמן המשחה ארון רוח הקדש ואורים ותומים הה"ד (חגי א') וארצה בו ואכבדה ואכבד כתיב חסר ה' מה נעשה לאחותנו מה נעשה ביום שנגזר (עזרא ה') די עבר פרת עבר די לא עבר לא יעבור אם חומה היא אלו ישראל העלו חומה מבבל לא חרב בית המקדש בההיא שעתא פעם שנית רבי זעירא נפיק ליה לשוקא למיזבן מקומא א"ל לדין דהוא תקיל תקיל יאות ואמר ליה לית את אזיל לן מן הכא בבלייא די חרבון אבהתיה בההיא ענתה אמר ר' זעירא לית אבהתי כאבהתהון דהדין על לבית וועדא ושמע קליה דרבי שילא יתיב דריש אם חומה היא אילו עלו ישראל חומה מן הגולה לא חרב בית המקדש.
קען מען דאך נישט טייטשען יעלו חומה אז נאר א גרויסע גרופע מענשטן גייען אויף א מאהל, ווייל סאיז דאך אזוי געוועהן בימי עזרא, און פון דעסט וועגען הייסט עס נישט חומה.
איז קודם ברענגט ער מדרשים אז חומה קען מיינן אנדערע זאכן אויך, ווי אין דעם אויבערשטן שטיקל ויוא"מ דף ל' אז חומה מיינט מען תורה, אמונה, גדרים וסייגים, מעשים טובים, אקיצור כל ענין התחזקות.
אבער ער ווייסט דאך אז מקען זיך נישט אזוי טייטשען
סוווענדט זיך דאך ווי דער "חמר שטייט איין" ווען מרעדט פון אברהם אבינו מיינט דאס אמונה ווען מרעדט פון א יחיד מיינט דאס תורה א.א.וו., און ריש לקיש זאגט דאך בפירוש אזוי "אם עליתם כולכם בימי עזרא"
קודם ברענגט ער אפני יהושע אין כתובות ווי ער וויל מלמד זכות זיין אויף די אידן פון בבל. אבער ער שרייבט דאך בפירוש אז סאיז נאר א לימוד זכות נאר אויף בבל צוליעב די נבואה אבער נישט צוליעב שבועות און אויכעט אז עס איז נישט אליבא דהלכתא נאר אליבא דר' יהודה און מיר כידוע פסקענען ווי ר זירא אז הכל מעלין לאר"י ועוד חזון למועד אי"ה אודות דעם פנ"י)
ברענגט ער אראפ א רמב"ן ווי ער דרינגט ארויס דארט אז דער ריש לקיש איז נישט קיין דברי הכול. די ערליכע אידען בימי עזרא וואס זענען נישט ארויף מיט עזרא האבן פשוט נישט געהאלטן פון דעהם דרש פון ריש לקיש.
איי - פרעגט ער- איז דאך שווער עזרא הסופר איז דאך געוועהן א נביא ה' ווי קען מען מחולק זיין אויף איהם? זיי זענען דאך געוועהן דאמאלטס אין בבל אלע ערליכע אידן (די אשדודיות האבן נאר גענומען די ציונים...)
קומט ער אויף מיט א נייעם חידוש.
אז עזרא הסופר אליין האט בעצם נישט געהייסן נאר סגעוועהן איין אפציע!
להלן איז די ראיה צו דעהם יסוד.
לכאורה איז דאך אקושיא גדולה ועצומה, היתכן מען פאלגט נישט קיין נביא?? (שוין געהערט אזאנס? אין גאנץ תנ"ך גיבסט נישט אזא מין זאך בכלל...) אלא מאי איז א ראיה מובהקת אז ער האט זיי בכלל נישט געהייסן. נאר סגעוועהן אזא מין אפציע,
מוז מען לערנען אנדערש פשט אין גאנץ ספר עזרא ונחמיה, אז די אלע שוועריקייטן זענען געווהן אפציעס
אבערי ווי קען א נביא ה' מאכען אפציעס? אדער מוז מען גיין אדער נישט? מה דיבר ה'? און פארוואס האט מען איהם נישט אפען געפרעגט וויאזוי איז די הלכה? איז דא אמצווה עולה זיין צו נישט.????
ועו"ק מ'זעהט דאך כמה מקומות אין ש"ס (יבמות פ"ו ועוד הרבה) אז עזרא.הסופר איז געוועהן ברוגז און ער האט געקנסעט די לויים ווייל זיי זענען נישט אלע ארויף??
אויך דער מלאכת שלמה ברענגט אז קבלה מאבותיו אז זיי זענען אלע ארימעלייט אין תימן ווייל עזרא הסופר האט זיי געשאלטן ווען זיי האבן נישט געוואלט עולה זיין מיט איהם.??
דאס לעצטע אדרעססירט ער שוין יא וז"ל
דף לג בסוף
" [הלא] מצינו בכמה ספרים שעזרא הסופר הקפיד על כמה מקומות שלא עלו לארץ ישראל וגם מצינו שהזיקה להם הקפדתו,
ענפערט ער כהאי לישנא: "אפשר שבאלו המקומות היה לו טעם מיוחד שיעלו עמו, וקרא להם.ולא שמעו בקולו ( אויף זיי איז נישט קיין קשיא היתכן מען פאלגט נישט קיין נביא?) אבל רוב המקומות והמדינות גם על הנשארים בבבל לא היה שום הקפדה (פון די ג'קנסענטע לויים רעדט ער נישט יעצט) כי כן היתה ההשגחה מן השמים כאשר יתבאר עוד להלן, ועכ"פ מבואר בדברי הרמב"ן שהשבועה קיימת אם עולין בכנופיא שלא ברשות.
לסיכום
דאס אז ריש לקיש האלט אז עליתם כחומה הייסט אלע אידן, מיט דעהם קען מען גארנישט מאכען, דאס איז מפריך דעם גאנצען יסוד פון ויואל משה אז עלייה בחומה מיינט מאכען מדינה, אבער ער וויל פשוט מחליש זיין דברי ריש לקיש, - קודם זאגט ער אז ר יוחנן קריגט אויף איהם - איי ער קריגט בכלל נישט אויפן טייטש פון אני חומה נאר אויף דעהם אז סוואלט געווהן השראת השכינה אין בית שני,
זאגט ער דעהן לשון פנ"י אז אגדות חלוקות. די אידען בימי עזרא האבן אנדערש געהאלטן ווי ריש לקיש במילא מוזען מיר אויך אנדערש האלטן.
ווער זענען דאס דיע וואס זענען מחולק אויף ריש לקיש????
דאס ענטפערט ער נישט דירעקט, נאר ער פארופט זיך אויפן פריעריגן רמב"ן
אז דאס זענען געוועהן די אידן בימי עזרא!.
האט איהר יעצט, אז דער גאנצער חידוש פון א יסוד אויף וואס ער זיין בנין פון עלייה בחומה איז אויף דעהם אז בימי עזרא האבען די ערליכע אידן חושש געווען אויף די שלוש שבועות. און מחולק געוועהן אויף ריש לקיש, און דער דאזיקער יסוד איז געבויט אויף א רמב"ן
(סדא אויך א פני יהושע כנ"ל אבער ער רעדט הויפזיכליך פון די אידען אין בבל כנ"ל צוליעב די נבואה פון בבלה יבואו נישט פון עלייה בחומה ואמכ"ל)
מיט אט דעהם רמב"ן וויל ער אפווענדן סיי ריש לקיש, סיי דעהם מדרש שיר השירים אז דער ביהמ"ק וואלט נישט חרוב געווארן, סיי רש"י, סיי דעם מהר"ל, סיי דעהם אהבת יונתן (זיין אייגענעם אהבת יונתן "כולם יחד") סיי דעהם יפה קול, סיי לערנען אנדערש פשט אין אלע פסוקים פון עזרא נחמיה,
דא האט איהר דעם ויואל משה
און דער נאך וועל איך ברענגען דעהם רמב"ן פון ווי ער ברענגט אראיה אז די אידען האבן חושש געוועהן אויף אונזערע היימישע שלוש שבועות פון עלייה בחומה און דחיקת הקץ..
אות י"ג ווי סאיז אנגעצייכנט נומערן
תוקן על ידי baachi ב- 11/01/2008 5:13:36
|
|
|
|
|
| נשלח ב-11/1/2008 04:46 |
|
| |
מצורף קובץדא איז דער פנ"י
והנראה לענ"ד ליישב חדא מגו חדא דודאי בלא"ה פשיטא ליה לר"י דעיקר גלות ישראל היה לבבל כדאיתא בפסחים בריש פ' האשה [פ"ז ע"ב] ולכל הטעמים דהתם משמע דעיקר גלות ישראל היה לבבל ומשם עתידין ליגאל בימות המשיח וכדאמרינן נמי התם יודע הקב"ה שאין ישראל יכולין לקבל גזירת רומיים עמד והגלה אותם לבבל ולכאורה יש לתמוה דהא ודאי בגלות שני הוגלו לרומי ולשאר אומות אלא על כרחך דרוב ישראל נשארו בבבל שלא עלו כ"א מתי מעט ארבעה ריבוא וכדאיתא נמי להדיא בפ"ק דמגילה [י"ב ע"א] שאמר הקב"ה קובל אני על כורש אני אמרתי יקבץ גלותי והוא אמר מי בכם מכל עמו כו' ופירש שם הרשב"א ז"ל הובא בספר עין יעקב שהוא דרך משל דבאמת כוונת הקב"ה היה שיגאלו כולם ע"י מלך המשיח כשיהיה הזמן והך גאולה דכורש לא היו גאולה כלל כ"א אותן שעלו ברשיון ועדיין היו כפופים ג"כ ומתוך כך יש לי ללמד זכות על אותן שלא עלו עם עזרא שעדיין לא הגיע הזמן והא דאמר ר"ל בפ"ק דיומא [ט' ע"ב] א"ל קא סנינא לכו שלא עליתם כולכם בימי עזרא לאו מימרא פסיקא היא ואגדות חלוקות הן ואין להאריך נחזור לעניננו דלפי"ז עיקר קרא דהשבעתי אתכם אגלות בבל קאי שהם רוב הגולה שהוגלו עפ"י הדיבור דוקא לבבל ופקידה דכורש לא הוי גאולה כלל אלא פקידה בעלמא לפי שעה והיינו דכתיב אם תעירו את האהבה עד שתחפץ משמע בשעה שיהיה עת וחפץ לכל מאת המקום אלא לפי שכל זה אינו מוכרח כ"כ לכך מייתי ר' יהודה ראיה מקרא דבבלה יובאו ושמה יהיו עד יום פקדי אותם ובאמת אע"ג דאכלי שרת קאי אדרבא הוי ראיה יותר דהא חזינן דאותן כלי שרת שהיו בבבל לא חזרו להם לארץ ישראל כשעלו בימי כורש וזה ידוע ומפורסם אלא על כרחך דהא דכתיב ביום פקדי אותם והעליתים והשיבותים אל המקום הזה לא איירי כלל בפקידה דימי כורש דאף פקידה גמורה לא מיקרי וכדפרישית וא"כ לפי"ז ודאי דקרא דהשבעתי אתכם איירי נמי בזמן הזה דלא קרינן עד שתחפץ אלא כשיהיה פקידה גמורה לעתיד שאז ישובו הכלי שרת מבבל וישראל ישובו לאדמתן, כן נראה לי נכון:
תוקן על ידי baachi ב- 11/01/2008 5:07:13
|
|
|
|
|
| נשלח ב-11/1/2008 05:18 |
|
| |
|
|
|
|
|
