און דאס אז די התאחדות איס געגאגנגען נעמען די חתימה און דער איד האט עס נאך אריינגעשטעלט האט געוויזען אז מען האלט ביים מאכען שלום מיט אלע שונאים און ר' אהרן וועט בלייבען דורך דעם אויסגעשפילט. ווייל עס האבען אלע געוויסט דעם אמת אז מיטען ברך משה קען מען דורך קומען און מיט זיין עלטערען זין ר' אהרן נישט. (און אזוי פונקטליך האט זך ארויסגעשטעלט יארען שפעטער. אלע רבנים האבעם איבערגעבעטען דעם ברך משה און מיט ר' אהרן האבן זיי נישט געוואלט זיך איבערבעטען.)
און דאס איז געווען די התחלת גסיסה פון ר' אהרנס מלוכה.
די התאחדות האט געטענהט אז ר' אהרן האט בפירוש צוגעשטימט צו גיין צום מאנטעווידעער רב און נאכדעם האבען זיינע נאנטסע מענטשען פארברענט משהס פארמעגען ווייל ר' אהרן איז געווען אנגעווייטיגט.
המשך יבוא
נשלח ב-10/6/2009 23:40
משה האט פארלאנגט אז ר' אהרן זאל דאס פארדאמען און ארויסשטעלען אלימלך דייטש פון זיין הויז. ער האט דעם מעסעדש געשיקט מיט שמואל הכהן פרידמאן וואס איז געווען א איינגעשטעלטער ביים ברך משה אין שטוב און איז געווען דער איינציגער דארט נאנט צו ר' אהרן.
איך ווייס נישט וואס ר' אהרן האט געענטפערט אבער מען האט משה נישט נאכגעגעבען. ר' אהרן האט עס נישט פארדאמט און אלימלך דייטש איז געבליבען ביי אים אין הויז.
אלזא די פאקטן זענען קלאר, ר' אהרן האט מסכים געווען צו לייגן די חתימה פון מאטעווידעער רב אבער זיינע פאלאיטיקאנטען האבען געמאכט א שטיקעל און נאכדעם פארברענט דער איד.
איידער איך קום אן צו יענעם פסח זאל קלאר ווערען די פאקטען. ר' אהרן האט אלעס געטון אין דער וועלט אז ער זאל זיין דער אוישליסליכער רבי ווען די צייט וועט זיין רייף. משה האט פון אנפאנג זיכער נישט געזיכט אים צו באגראבען, זיי זענען געווען בדעה אחת, זי זענען געווען איין טיעם און האבען אלעס געארבעט אינאיינעם ביז ער האט באשלאסען שוין איצט אלעס איבערנעמען.
המשך יבוא
נשלח ב-10/6/2009 23:51
איך ווער אביסל אומגעדילדיג....אזא לאנגע הקדמה פון אזויפיל פאטאזיעס און חלומות בלויז צו ציקומען צו דעם אז שמואל ווידער איז ל"ע יצא מדעתו?
נשלח ב-11/6/2009 00:15
איין וויכטיגע זאך האב איך באקומען אין אישית אז דעמאלטס איז פארגעקומען. דער פראטעסט האט געהאט א ספעציעלען באדייט, ווייל די התאחדות הרבנים האט געוואלט ווייזען אז די קנאים קענען זיך פארגלייכען אויף איין זאך און דאס איז ביי מאסען פראטעסטען.
יענע צייטען האט די אגודה געמאכט די גרויסע ראליס און זיי האבען צוזם געברענגט שווערע טויזענטער, האט די התאחדות הרבנים באשלאסען צו קענען צאמברענגען ווי מער מענשטען און די חילוקי דיעות ביי חסידות ענינים זאל נישט אפעקטירען די קנאות פון אונזערע קרייזען.
אבער דערווייל האט די געפערליכע זינד פון די חתימה פון מאנטעווידעער רב אויפגעברויזט דעם ר' אהרן און ער האט נישט געקוקט אויף גארנישט, און עס איז אים נישט אנגעגאנגען קנאות.
תוקן על ידי שסופסקים ב- 11/06/2009 20:13:03
נשלח ב-11/6/2009 00:20
ווער איז אינטרעסירט צו העלפן מיט אינפארמאציע וואס איז וויכטיג פאר דעם ארטיקל ווערט געבעטען צו שיקן צו אונז אין אימעיל [email protected]
בעיקר ווער עס האט אוועגלייגט אלטע דער בלאט אדער זכרונות פון הייד פארק וואס זיי פלעגען שרייבען היסטעריש-צעדרייטע שטיקלעך פון וואס שמואל ווידער וויל זיך נישט דערמאנען היינט צו טאגס.
יש"כ למפרע
נשלח ב-11/6/2009 00:57
פסח תשנ"ט
יענער פסח איז אפגעצייכענט אין איין טייל פון סאטמאר אלץ תשעה באב און ביי די אנדערע טייל אז דער יום הצלה והשיחרור. מיר וועלען דא נישט שרייבען די געפילען פון די צוויי זייטען נאר בלויז וואס עס האט זיך אפגעשפילט און וואס אלס האט יענער פסח צוגעברענגט, ביז צו אונזער הויפט קעפעל אז שמואל ווידער איז ל"ע יצא מדעתו.
יענע צייט, שוין א חודש נאכען פראטעסט איז שוין געווען דער פייער צווישען ר' אהרן מיט זיינע מענטשן און משה מיט זיינע מענטשן, מער ווייניגער אויף א פולען פארנעם.
אלע ארבעטער אין דער איד זענען שוין געווען אפענע שונאים פאר ר' אהרן, אבער רעדען אפען אויף ר' אהרן אין ביהמ"ד איז נישט געווען. ר' אהרן מיט משה ווען זיי האבען זיך געטראפען שוין אפילו נאכען פראטעסט האבען זיך געגעבען די הענט אבער עס איז שוין געווען א מלחמה וואס ווארט אויפן ערשטען שאס.
ר' אהרן האט באמת געציטערט פון משה און ער האט געוויסט אז משה וועט אים נישט פארשווייגען אויף קיין איין זאך, אבער נאכצוגעבען, צוריק צו ציען, פארדאמען, דאס איז נישט אין זיין טבע. ער קען דאס נישט און ער וועט דאס קיינמאל נישט קענען.
עס לוינט זיך צו מאכען א טריט אויף צוריק און פארלירען די עגא ווי איידער די מלחמה.
ביי ר' אהרן איז אבער נישט פארהאן אזא זאך ווי באלערענד, ביי אים איז נישט פארהאן אזא זאך ווי היסטאריע, און דערפאר האט ער אין דער ענדע פארלוירען די קריג.
איך האב נישט געזאגט אז ער איז געבליבן אויסגעשפילט און ער האט נישט קיין מענטשן. ניין, בכלל נישט דאס. אבער די קריג האט ער קלאר פארשפילט און איך וועל אין די שפעטערע פאראגראפען ראויסברענגען די פאקטען
המשך יבוא
נשלח ב-11/6/2009 01:17
איצט איז פסח ביינאכט. אין ניו יארק האט נאך קיינער נישט געחלומט אז דער ירושלימער רב גייט ווערען אויפגענומען אלס רב אין סאטמאר-וויליאמסבורג. עס קען זיין אז משה דער גבאי האט יא געוויסט אבער ער לייקענט עס. ער זאגט פאר סיי ווער עס פרעגט אים אז ער האט נישט געהאט קיין חלום דערפון ביז ווען דער רבי דער ברך משה האט עס ארויפגעברענגט חוה"מ.
עס קען זיין אז מען מוז אים נישט גלייבען און אמעריקע געט רעכטען פאר יעדען צו האלטען וואס ער וויל, אבער אזוי זאגט ער. דער מציאות איז אז קיינער פונעם ציבור, אריינגערעכענט ר' אהרן מיט זיינע מענטשען האבען דאס נישט געטראכט.
ר' אהרן איז אריינגעקומען יענעם יאר אויף די ערשטע טעג (למעשה איז ער שוין געבליבען אויף די צווייטע טעג אויך). אין יענע יארען פלעגט ער יעדע צוויי יאר זיין ביים טאטען אין וויליאמסבורג אויף פסח, און יענס יאר איז ער אויך געווען.
דער רבי האט שוין געמאכט קידוש און ר' אהרן האט גענומען נאכדעם מאסט וואס איז געווען אנגעגרייט אויפן טיש ווי ער איז געזעצען. נאך קידוש רופט ער זיך אן הויך (כדרכו צו רעדען אלץ זייער הויך) אז די מאסט איז פארדארבען. יודל עפשטיין וועלכער האט (שוין אלס יונגערמאן) אלעס צוגעגרייט האט א שמעק געטון די מאסט און זיך אנגערופען עס שמעקט ווי עפעל סיידער.
פון דא און ווייטער האט ר' אהרן איבערגענומען די לייצעס. ער האט זיך גענומען פארפירען אז עס איז עפעל סיידער, און גלייך ארויפגעקומען מיט א שאלה צו ער מוז איבערמאכען קידוש ווייל ער האט דאך לכאורה נישט יוצא געווען (ווי האט עשו געפרעגט הלכהדיג צו מען מוז מעשרן זאלץ. אלץ נאר מיט הלכה...).
בחורים פון דעמאלטס דערציילען אז דער טאטע האט אים אנגעקוקט ווי איינער וואס זיכט צו מאכן א עסק פון גארנישט, א שטורעם אין א גלעזעל וואסער.
יו"ט אינדערפרי האט שמשון גאלד געפרעגט ר' אהרן פארוואס מען רודפט זיין זון חיים יושע (וואס האט נאך דעמאלטס געוואוינט אין ק"י), האט אים ר' אהרן גענטפערט: "דו ביסט פונקט ווי יאנקעל ברוך און איך וויל נישט מיט דיר שטיין אין ווארט".
שבת חוה"מ איז אין יענע יאר געווען גלייך נאך יו"ט. שבת אינדערפרי האט מען אויסגערופען שמשון עולה צו זיין לוי. ווען מען האט אים אויסגערופען צו די תורה האט מען געשישקעט אין ביהמ"ד ווי קיינמאל בעפאר. דער רבי איז געזעצען אויף די בימה און ר' אהרן אויף מזרח זייט. עס האט יעדער געזען ביים שישקען ווי ר' אהרן לאכט. ניטאמאל האט ער פרובירט צו באהאלטען זיין פרייד, נאר אפענערהייט געשמייכעלט.
ווען שמשון איז אראפ פון די בימה האט אים א חתן יאקאב פון ארץ ישראל אראפגעשלעפט דעם טלית. שמשון האט געזען ווער דער שלעפער איז, האט ער אים אראפגעלאזט א פאטש. עס האט זיך אנגעהויבען קולות אין ביהמ"ד.
דער ערשטער שאס איז געשאסען געווארען
המשך יבוא
נשלח ב-11/6/2009 01:41
עס דרייט זיך איבער דער ביהמ"ד אין פארענט פון די תורה, אין פארענט פון רבין און ר' אהרן לאכט ווי זיבעלע. ער זעט דא אז ער איז דער קלארער געווינער. משה מיט שמשון זענען צוויי מענטשן קעגען דעם גאנצען ציבור. ער האט געזען א קלארען זיג איבער זיינע שונאים.
מען וועט ווייזען פאר זיי וואס וועט זיין אויב זיי וועלען זיך נאך דערווייגען צו אים א קליינעם טשעפע טון. ער האט די בחורים, ער האט די יונגעלייט, ער האט די שלעגערס, ער האט די טעראריסטען, און משה מיט זיינע פאר נאכשלעפער וועלען מוזען אים פאלען צו די פיס אויב זיי ווילען נישט ארויספליען פון רבינס שטוב און פון גאנץ סאטמאר.
פלוצלינג שטעלט זיך אויך ר' ליפא דעם רבינס זון און נעמט זיך שרייען קולי קולות: מתתי' דייטש ימ"ש (און נאך ווערטער וואס איינער זאל מיר ביטע אריינשיקען אין אישי אדער אין אימעיל) הערשט איצט האט ער אויפגעהערט צו לאכען. ער קוקט אויף זיין ברידער און ער זעט אז ער האט זיך געטוישט.
ווייל ביז היינט איז ר' ליפא געווען ר' אהרנס נענטסטער ברידער און נישט זיך געזען מיט משה אויג אויף אויג. אסבער פון איין מינוט צו די אנדערע האט ר' ליפא געזען אז דער משה איז גערעכט, ר' אהרן וויל פשוט מאכען א פוטש אויף זיין טאטען און ער זאל שוין איבערנעמען די מלוכה.
הערשט איצט האט ער אויפגעהערט צו לאכען. ער האט זיך דערשראקען צום טויט פון משה און איצט שוין פון ר' ליפא.
המשך יבוא
תוקן על ידי שסופסקים ב- 11/06/2009 20:14:04
נשלח ב-11/6/2009 01:58
באקומען אין אישי א פאר קלייניגקייטען וואס מען דארף פארעכטן אלס די פאקטען.
קודם, די מעשה מיט שמשון איז געווען פארן סדר
די מאסט האט ר' אהרנס הויז בחור דוד פארקאש מיט געברענגט ווייל ער איז דאך שוין א רבי און ער טרונקט נאר אייגנס. יודל עפשטיין האט אנגעפילט ר' אהרנסס פלאש מיט פארקאש'ס מאסט. און משה יצחק ווערטייהמער דער דעמאלטיגער הויז-בחור, האט זיך אנגערופן אז עס איז עפל סיידער. יש"כ פאר די אינפארמאציע
אויסער ביי די סדרים האט ר' אהרן געגעסען ביי זיך אין די יוז סטריט הויז. און ווי עס שיינט, האט זיך ביי ר' אהרנען ביי די סעודה נישט גוט אפגעשפילט. ווייל נאכמיטאג איז אריבערגעקומען צו משה דעם גבאין אין הויז ר' מענדעל און איך מיין אז רעביצין סאשע אויך. וואס עס איז פונקטליך גערעט געווארען דארטען איז מיר נישט אזוי באקאנט אבער די החלטה איז געווען אז מען וועט אלעס סעטלען און זיין טאטע ר' אהרן מוז זיך אויפשטעלען ביי שלש סעודות מוחה זיין אויפן כבוד הספר תורה און אויפן כבוד פון רבין.
איך וועל שרייבען א קליינעם אנאליז אויף די סך הכל פון די געשענישן.
עס איז קלאר פאר אלעמען אז ר' אהרן האט איצט (חוה"מ פסח תשנ"ט) געהאט אין זיין טאש גאנץ סאטמאר. אלע יונגעלייט, אלע בחורים, פון די קליינע און די גרויסע ישיבות איבער סאטמאר בכל קצוי תבל, ער האט געהאט אונטער זיך די קהילה פון וויליאמסבורג, ר' בערל פר"מ, ר יאנקעל כהנא, און אלע טובים און פארשטאנד.
איין גרויסן שונא האט ער געהאט אין 82 און דאס איז געווען אריה לייב גלאנץ וועלכער איז דער געווען ממש דער בעה"ב פון די מוסדות אין וויליאמסבורג. און אויך האט ער נישט געהאט אונטער זיך דעם רבינס שטוב. דארט איז געווען בעה"ב משה דער גבאי.
משה גבאי האט – אויסער אויב איז ער מלאך אלקי – נישט געקענט האבען א פלאן ארויסצוגיין אין א פולער מלחמה מיט ר' אהרן. ער האט נישט געקענט נעמען דעם ריסק אז דער רבי וועט אים ראטעווען, ווייל ער האט געוויסט בעסער פון יעדען אז דער רבי איז אין א מצב פון פארגעסען און ער קען ברבים מאכען א טעות און עס זאל אים טייער קאסטען.
דער רבי האט שוין יענע יארען נישט געזאגט קיין תורה ברבים ווייל ער האט שוין נישט גערעט נאר פון א צעטיל. דאס איז דער מציאות.
משה האט גוט געוויסט אז דער ביהמ"ד איז נישט מיט אים און אויב האט ער דאס נישט געוויסט ביז פסח האט ער דאס זייער גוט געזען יענעם שבת חוה"מ און אוודאי און אוודאי אין די קומענדיגע יארען.
ר' אהרן איז פון דעם אלעם געווען זייער גוט אינפארמירט. זיינע מענטשען האבען אים דאס אלץ געזאגט אז אלעס אין די גאנצע סאטמארער וועלט איז מיט אים און דא קען מען נישט מאכען וויזשניץ וואו דער וויזשניצער רבי האט געמאכט פון ר' ישראל אש און פארעך און אויפגענומען זיין יונגערען ברידער.
מען האט אים אלץ געזאגט אז דא אויב וועט דער רבי מאכען די מידעסטע זאך קעגען ר' אהרן וועט זיין אזא אויפשטאנד אז מען וועט נעמען דעם רבין און טראגען לעזעזאל.
ווען דער רבי וואלט געווען ביי די כוחות פון תש"מ-נ"ד, וואלט ר' אהרן זיך נישט געטרויט אפילו צו פרובירען אנצוהייבען פירען מלכות. ער האט געוויסט אז דער טאטע וועט אים דערלאנגען אז ער וועט אים געדענקען אויף אייביג.
אבער דער עיקר אויף וועמען ער האט זיך פארלאזט איז געווען די בחורים. ער האט געלעבט אלעמאל מיט דמיונות און פאנטאזיעס אז בחורים מיט יונגעלייטלעך קענען אין פאקט איבערנעמען די וועלט. און דער איינרעדעניש האט אים געמאכט אריינקומען צו די יונגעלייט אויף שבתים קיין וויליאמסבורג און בארא פארק, ער האט אנגעהויבען אין יענע יארען שטארק ארויפקוקען אויף די פולע פארענטשען מיט בחורים און שמייכלען צו די פארענטשען. ער האט אין זיי געזען זיינע צוקונפטיגע מלחמה פירער, מיט וועמען זיך א עצה צו געבען אפילו מיט משה דעם גבאין.
ער האט אנגעהויבען ביי יעדען טיש פון זיין טאטען צו מיט ארבעטען מיט די בחורים ווען זיי זינגען און דערמיט געוואלט ווייזען פאר משה, אז ער האט די פארענשטעס און ער זאל פארשטיין אז אויב ווייסט ער וואס איז גוט פאר אים זאל ער זיך נישט וואגן אים צו טשעפען.
מיט די דיינים פון סאטמאר האט ר' אהרן געהאט א קליינעם פראבלעם, ווייל ווען ער וועט זיין רבי וועט ער שוין פון אלע קעיר נעמען. ער וועט זיי אזוי שטעלען אין פלאץ אז זיי וועלען וויסען וואס מיינט צו זיין א דיין אין סאטמאר. זיי וועלען נישט מער זיך פירען אליין שמחת תורה נאכמיטאג, זיי וועלען אנהייבען קומען צום טיש ווי שעפעלעך און נעמען שריים ווי חסידים. ער וועט זיי אלע ווייזען.
דעריבער איז אים קיינמאל נישט געווען וויכטיג גוט צו לעבען מיט ריח"מ, מיט ר' זלמן לייב פילאפ צי מיט ר' שלמה לייבן. ער וועט זיי אזוי שטעלען אין פלאץ אז עס וועט גיין א רויעך. דאס אז ר' משה מנחם פון מאנטרעאל איז אים קאלט געווארען איז אים ווידער נישט אנגעגאנגען. ר' אהרן האט נאר געטראכט אז וויבאלד ער האט די בחורים און יונגעלייט איז ער א געסעטעלטער. זיי וועלען שוין אלע דיינים שטעלען אין פלאץ.
דעריבער בין איך ביי דער מיינוג אז משה דער גבאי האט נישט געקענט עולה על הדעת זיין אז ער קען געווינען ר' אהרן.
עס איז היינט זייער שווער צוריקציגיין צו יענע צייט, און טראכטען וואס אלץ האט ר' אהרן פארמאגט. היינט קוקט מען שוין א מיט א פשטות אז די בחורים און יונגעלייט זענען מיט'ן רבין פון וויליאמסבורג, ער האט אלע שולען אין וו"ב, ער האט אלע דיינים מיט זיך, ער האט א ישיבה פון זיבען הונדערט בחורים, ער האט די ישיבה קטונות מיט זיך. דעריבער כאפט מען זיך היינט נישט וואס דא איז אמאל געווען.
היינט פאר צען יאר צוריק, ח"י סיון תשנ"ט, האט דער רב פון ירושלים נישט פארמאגט איין מנין אידען אין וויליאמסבורג וואס האבען אים געקענט, אפגערעט פון זיך צושטעלען מיט אים.
המשך יבוא
תוקן על ידי שסופסקים ב- 11/06/2009 20:16:39
נשלח ב-11/6/2009 04:39
נאך איין קלייניגקייט איידער איך גיי ווייטער מיט די רייע פון געשעענישן.
ר' אהרן און זיינע מענטשן האבן געהאלטן אז דער רבי דער ברך משה חלומט נישט אז מען טשעפעט ר' אהרן, ממילא נאר וועגען דעם טרויט זיך משה צו טון וואס ער וויל. אבער ווי נאר דער רבי וועט געוואר ווערן וואס דא גייט פאר, וועט משה אזוי פליען פון דארט אז דאס וועט זיין די ענדע פון יעדע קעגנשטאט.
ווען עס האט אויסגעשאסן די מהומות אין שול שבת חוה"מ איז ר' אהרן מיט זיינע מעטשען און דער גאנצער ציבור געווען זייער צופרידען אז דער רבי זעט שוין ענדליך וואס דא גייט פאר, און אח און וויי פאר משהן.
למעשה איז דער רבי נישט געווארען איבער גענומען פון די געשעענישען און דא האט זיך אנגעהויבן דער פראבלעם וואס זיי האבן זיך געכאפט. דערפאר האט ר' אהרן שנעל געשיקט זיין מענדלען צו משה שבת נאכמיטאג.
דא מוז איך זיך עטוואס פארברייטערען פון דער קורץ קעפיגייט פון ר' אהרן מיט זיינע נאנטע.
עס ווייסט יעדער וואס טוט נאר אין עולם הרביס און אין עולם החסידות אז זייט עס זענען פארהאן רביס זענען פארהאן גבאים, און די גבאים האבן מער ווייניגער אלץ געפירט דעם הויף. יא, עס זענען דא באוויסטע רביים וואס האבן דייקא נישט געוואלט א קלוגען גבאין אבער רובא דרובא האבן יא געהאט א קלוגען מענטשן וואס זאל זיין דער יוצא ונכנס.
און אומעטום האט געהאט דער גבאי דער לעצטער ווארט. און די חסידים האבן געוויסט אז זיין ווארט איז דעם רבינס ווארט און מען קען דאס נישט פייטן אדער אנפייפן.
ר' אהרן איז נישט א ע"ה אין חסידות, ער איז גראדע א היפשער ידען אין פאליטיק. ער האט געוויסט ווי נאנט משה גבאי איז מיט זיין טאטען און ווי שטארק זיין טאטע האלט פון משהן. ער האט געוויסט אז וויפיל פראבלעמען עס האט זיך נאר געקענט מאכען אין סאטמאר און מען האט נאר געוואלט רעדען מיטען טאטען אקעגען משה, איז דאס געווען פון די הארבסטע זאכען. דאס זענען פאקטען הידועים לכל. און, ר' אהרן האט דאס פיל מער געוויסט.
נאכמער, און דאס איז נישט צו א באוויסטער פאקט. דער רבי דער ברך משה איז נישט געווען אזוי נאנט צו זיינע קינדער. ער איז געווען א טאטע וואס האט זיך נישט ארויסגעגעבען צו זיינע קינדער. יא, ער האט פון זיך אלעס פאר זיי געגעבען, ער האט זיך פאר זיי אלע געשלאגען און ממש זיך געהרגעט, אבער ער איז נישט געווען צו נאנט צו זיי.
אבער מיט זיין גבאין איז ער געווען ממש ווי איינס. ער האט פאר אים פארטרויעט זאכן וואס ער האט נישט פארטרויעט די רעביצין און זיכער נישט פאר זיינע קינדער. (דאס זענען פאקטען וואס איך האב געזאמעלט במשך מיין לאנגע אינפארמאציע זיכונג.)
איז יעצט זייער שווער, ווי האט ר' אהרן געקענט מיינען אז ער קען באזיגען משה ביי זיין טאטען? ווי האט א פופציג יעריגער מענטש מיט פיל עקספיריענס - וואס וויניג מענטשן האבען אזויפיל עקספעריענס ווי ער, סיי פון די בחורים אין ישיבה און ביי פון זיין רבנות אין קרית יואל, פון וואו ער האט ווען געדארפט עפעס חכמה זיך דערנאשען - געקענט מאכען מיסטעיקס וואס פאסט פאר א בחור וואס ווייסט נאך גארנישט אויף דער וועלט? ווי קען א פופציג יעריגער מענטש טראכטען אז בחורים מיט יונגעלייט איז דער עיקר און אויב האט ער זיי האט ער אן אויסגעטראטענעם טעג אלעס איבערצונעמען מיט כח זרוע?
עס זענען פארהאן פאקטען וואס דער גאנצער ציבור ווייסט ווייל עס איז געווען אין פובליק; עס זענען פארהאן פאקטען וואס נאר ר' אהרן אדער משה דער גבאי ווייסט און אפשר דער דעמטלטסדיגער הויז בחור משה יצחק ווערטהיימער און מעדעל בריל דעם רבינס משמש ווייסן אויך. אבער טייל פון די פריוואטע פאקטען איז געווארען פובליק און טייל וועלען נאך אמאל ארויסקומען מן הסתם און טייל וועט מיט גיין אין די קברים פון די אויבן דערמאנטע.
לויט די דעמאלטסדיגע אינפארמאציע, האט אליעזר קעסטענבוים געזאגט פאר ר' אהרן יענעם מוצ"ש אז ער איז היסטאריע, זיין ברידער פון ירושלים גייט דא ווערען רב. פארוואס ער האט דאס געזאגט איז מיר פשוט נישט באקאנט, און אדרבה, זאל איינער קומען און זאגען אז ער ווייסט יא פארוואס. ווי איך האב געזאמעלט, האב איך באקומען די אינפארמאציע אז מתוך כעס צי הייפערנעס האט ער דאס ארויסגעשאסען פאר ר' אהרנען.
באקומען אין אישי
דער דעמאלטסדיגער ירושלימער רב איז געקומען פון א"י אויף פסח קיין בארא פארק, און אזוי ווי די שבת הגדול דרשה האט באלאנגט פאר אים איז ער געקומען אויף שבת הגדול קיין וומ"ס.
יענעם שבת ביי דער סעודה האט ער געפרעגט זיין טאטע דער רבין צו ער זאל שוין אנהייבען פירען בלויז איין סדר ווייל ער איז אן ארץ ישראלדיגער.
האט אים דער רבי גענפערט: דו ביסט נישט קיין ארץ ישראלדיגער דו ביסט א היזיגער. די ארונים האבן געוואלט מאכן א שווייג דערפון.
ממילא האט שוין אליעזר געוויסט אז עס קאכט זיך דערפון און ער האט עס געזאגט פאר ר' אהרן יענע נאכט.
ווי איך האב געהערט האט אליעזר דאס געטוען על דעת עצמו
אן פרעגען משהן און עס איז געווען א היפשער איינשטעלעניש ווייל משה האט נישט געוויסט ווי שטארק דער רבי איז דערביי.
