הערות: די סאטמאר חלוקה, היסטאריע.

ווען קהל איז אנגעקומען האט משה דער גבאי געזאגט פאר יצחק ראזענבערג אז ער קען נישט זיין דא און ער מוז שוין ארויס פון הויז. דאס איז געווען לכאורה צוליב די חוצפה פון צעטיל פון הויז בחור וואס ער האט געוואלט באצאלן (ווי געשריבען פריער). יצחק האט פארלאזט דאס הויז און ר' אהרן און בערל האבן אים געבעטען צו פארלאזען דאס הויז.

מה החטא הגדול הזה???

 דא וועל מיר מעתיק זיין די העתקה ווארט ביי ווארט פונעם טעיפ פון קהל'ס מיטינג אין רבינס הויז יענעם ביינאכט. (יש"כ פאר באלאנד פאר די הילף וואס ער האט אונז געהאלפען פארשאפען איצט דעם טעיפ.)

נאכען זעצען די קהלס לייט האט בערל אנגעהויבען.

בערל - "איך וועל נאכזאגען א מילתא דבדיחותא, מ'זאגט דאך היתה יהודה לקדשו ישראל ממשלותיו, וועגען דעם האט מען געמאכט אינדערהיים קהלה-וואהלען, אבער אזויווי דא איז נישט געווען קיין קהלה וואלען, ווייל דער רבי האט געזאגט מ'זאל נישט מאכען, האבען מיר גענומען קרית יואל'ער רב קומט אריין אביסל העלפען דא, רבני'שע זאכן צוצוהעלפען, און ער וויל נישט הייסען נאר קרית יואל'ער רב, ער וויל נישט הייסן רב הצעיר, ער וויל נישט הייסען קיין סגן רב, נאר קרית יואל'ער רב איז אים גאנץ גענוג, און ער ברויך נישט מער. און ער זאגט, מיטען אייבירשטנ'ס הילף, דער טאטע זאל זיין, דער רבי זאל זיין געזונט און שטארק, פירען אונז אקעגען משיח'ן, און ער וועט אים צוהעלפען וואס ער וועט קענען אין ווילאמסבורג אויך, און וואו מען וועט ברויכען. דער רבי זאל געבען א ברכה."

רבינו שליט"א (זצ"ל) – " נו גוט, אז ער זאגט איך קען מעיד זיין אז ער האט געזאגט אמת. כאטשיק כלום אב מעיד על בנו, איך קען דאך אים".

בערל – "זאל דער רב (ר' אהרן) זאגען אפאר ווערטער".

ר' אהרן – "עס איז געווען דא אין קהל'ס אפיס א מיטינג, און מ'האט מיך אריבערגערופען, און קהל, ר' בערל דער ראש הקהל מיט ר' יעקב און אנדערע חברי הקהלה, און מ'האט געזאגט אז אזוי ווי פארען טאטען איז א טובה, ווינטער איז זייער קאלט דא, ס'איז גרויסע קעלטען אין ניו יארק, מוז מען אוועקפארען לצורך בריאות, מוז מען אוועקפארען וואו עס איז ווארימער. און זומער אפילו ווען עס איז פרילינג איז אין קרית יואל גוטע לופט, דארטן האט מען א גארטען, מיט א הויף, מיט א... ס'איז בעסער און אז עס איז לטובה פארן טאטענס בריאות אז דער טאטע זאל זיין דארטען. נו, איז אלעס, קהל מיט דעם גאנצען ציבור, איז אלעס מוותר, כאטשיק דער גאנצער עולם ווארט און איז משתוקק אז דער טאטע זאל זיין דא, די אלע חדשים און אלע זמנים זמני השנה, מ'זאל זיין דא, מ'זאל קומען אין ביהמ"ד און דאווענען, פירען טיש, און אלעס אזוי ווי עס איז געווען אמאל, אבער אז עס איז פארען טאטן בעסער אזוי, איז די היזיגע קהלה פארען טאטענס געזונט איז מען אלעס מוותר.  און דער טאטע זאל זיין אזוי באקוועמער און ווי אזוי עס איז בעסער.

"למעשה עס שטעלט זיך ארויס, אז דער היזיגער ציבור בעט אז עס זאל זיין עמיצער זאל דא צוהעלפען, און מ'זאל זיין דא. מילא איך בין געווען דא יום טוב, און מ'האט געזאגט דא, מ'האט מיר געזאגט אז איך וועל מועזן אריינקומען יעדן שבת, ביז דער עולם צופארט זיך, ס'קומט דער זומער דער עולם צופארט זיך, און אינמיטן די וואך אויך זיין דא, כפי הצורך אויך זיין דא אין שטאט. אזוי איך זאל קענען זען וואסערע זאכן מ'וועט דארפען ברענגען פארען טאטען, איבערשמועסען..."

ברך משה רבי האקט אפ - "דאס איז אלעס איז געזאגט געווארן אצינד בין הזמנים. אבער די בוסט דאך צוגעבינדען צו די ישיבה?"

 ר' אהרן – "מ'וועט מוזען, יעדע זאך וועט מען מוזען נאך אריינטראכטען, איך האב נאך נישט אויף אלעם קיין..."

ברך משה – "משיח וועט קומען ביז דעמאלטס... ס'איז הלכתא למשיחא"

[דער ציבור לאכט און מען הערט דעם עולם אונטער מורמעלען "הלכתא למשיחא"]

ר' אהרן – "דער טאטע וועט אנוואונטשען, דעם טאטנ'ס ברכות..."

ברך משה – "אז משיח זאל קומען..." [דער עולם לאכט שטארק]

ר' אהרן -  "אויכעט... אויכעט... דאס אויכעט.... סייעתא דשמיא, דער אייבערשטער זאל העלפען עס זאל זיין הצלחה אין אלעם".

ברך משה – "נו, דער אייבערשטער זאל העלפען, מ'וועט אוודאי זען הצלחה מרובה. מ'מיינט דאך דא קיינער קיין שום אינטערעסען, קיין זייטיגע אינטערעסען, קיינער טוט נישט קיין האנט אין די אלע... מ'איז עוסק בצרכי ציבור באמונה הקב"ה ישלם שכרם, פארוואס זאגט ער דאס דא? פאר אנדערע מצוות צאלט מען נישט? דער וואס איז נישט עוסק בצרכי ציבור באמונה דער נעמט זיך אליין... [דער עולם שיסט אויס], די וואס זענען עוסק באמונה זאל דער אייבערשטער געבן. אזעלעכע אידן וואס זיי נעמען זיך נישט אליין זאל דער אייבערשטער געבען."

בערל – "גוט יו"ט, דער רבי זאל זיין געזונט, און אונז פירען קעגן משיח'ן."

ברך משה - ,דער אייבערשטער זאל העלפען."

בערל - ,מ'זאל האבען הצלחה".

ברך משה – "קהל האט דאך א דין פון א בי"ד."

אברהם ווידער פון ק"י – "דער רבי זאל זאגען א ברכה פאר גאנץ קהל."

בערל – "ר' אברהם זאגט, אז דער רבי זאל געבען א ברכה פאר גאנץ טובי קהל."

ברך משה – "דער אייבערשטער זאל העלפען איר זאלט האבען הצלחה בגשמיות וברוחניות."

קהל- "אמן"

ברך משה – "בגשמיות וברוחניות, ביי א איד איז עס קודם."

 ביז דא איז דער טעיפ.  

דא גראדע קימט זיך קרעדיט פאר (פעלשער) פארמעגליך! איך האב איבערגעהערט די טעפ, ער האט נאך געשריבען אות ביי אות פונעם טעפ,

נאך די מיטינג ביים רבין אין הויז זונטא חוה"מ ביינאכט, ווען ר' אהרן האט געזען אז מען האט אים געכאפט ביי די לגיונות און עס זעט שויון נישט אויס אז ער וועט זיין רב הצעיר, האט ער נאך פרובירט איין וועג.

פעלשער פארמעגליך ציט פון דעם אסיפה און הויז פון ברך משה די פאלגענע מעסקנה!

1.      אז דער ברך משה  האט נישט ממנה געווען כ''ק רבינו שליט''א  אלס רב הצעיר, ער האט לגמרי יענעם פארטאגס נישט גערעדט מיט איהם דערוועגן.!

2.      אז מרן רבינו הברך משה זי''ע  האט נישט גערעדט מיט די ראשי הקהלה יענעם צופרי דערוועגען נאר דער ברך משה  האט פשוט איינגעזעהן פאר וויכטיג היי יאר חול המועד פסח זיי אנצורופען פארן דאווענען און זיי זאגן "א גוטן מועד".

לאמיר זיך אפשטעלן א מינוט און אריין טראכטען וואס דא האט פאסירט,

און דער ראש הקהל ר' בערל ני"ו,  זאגט פארן  ברך משה  אז דער כ''ק רבינו שליט''א זאגט: "ער וויל נישט הייסן רב הצעיר און ער וויל נישט הייסן קיין סגן רב, נאר קרית יואל'ער רב איז איהם גאנץ גענוג". וואלט דאך דער ברך משה זי''ע  געדארפט איהם תיכף איבערהאקען און פרעגן: וואס הייסט ער זאגט ער וויל נישט?... ער וויל יא... ער וויל נישט דאס... ער וויל נישט הייסן אזוי... ער וויל נישט הייסן אהער... ווער האט איהם געפרעגט ווי אזוי צו הייסן?... ווער האט איהם דען עפעס אנגעטראגען אז ער זאל זיך קענען אייסערן וויאזוי ער וויל יא הייסן און וויאזוי נישט?... איך האב דאך איהם בכלל גארנישט צוגעגעבן בנוסף צו זיין פאסטן פון קרית יואל'ער רבנות... וואס זאל איהם עפעס בייפאלן צו רעדן אזעלכע נארישקייט'ן פון רב הצעיר, סגן רב?... איך האב דאס שוין "שבת הגדול נאך די געלונגענע דרשה" אוועקגעגעבען פאר ר' זלמניו און ער האט דאס אנגענומען מיט תשואת חן...

און אויב וועט איר וועלן זאגן אז דער ברך משה  האט זיך דענצמאל ברבים בפני אזוי פיהל קהל'ס לייט, נישט געוואלט אנרופען מיט דעת קדשו, צוליב דעם, ווייל ער האט נישט געוואלט ס'זאל ארויסקומען א פחיתת הכבוד פאר זיין זוהן כ''ק רבינו  שליט"א בפני כל עם ועדה, האט דאך דער ברך משה געהאט  אן עצה אויף דעם, צו זאגען פאר ביידע ראשי הקהלה וועלכע זענען געזעצן נעבן איהם בביתו אצל שולחנו הטהור: זייט מוחל און פארבלייבט ביי מיר אין שטוב נאכדעם ווען אלע קהל'ס לייט וועלען פארלאזן מיין שטוב. און ער האט זיי דענצמאל צווישען זעקס אויגען געקענט זאגען "די זעלבע זאך" וואס ער האט זיי געזאגט מיט 24 שעות שפעטער - נאך דעם מאנטיג'דיגן טאג יום ג' דחוה"מ - (ווען מ'האט אנגעהעצט דער ברך משה מיט שקרים וכזבים און גיפטיגע רכילות'ן אויפן כ''ק רבינו  שליט"א). אויב איז דאס באמת געווען דעת קדשו, וואלט דאך דער ברך משה  דאס זעלביגע געקענט זאגן פאר אונזערע צוויי ראשי הקהלה מיט 24 שעות פריער, ?

אדרבה, קוקט נאר די ווערטער וואס דער ברך משה זי''ע  האט גע'ענטפערט אויפ'ן ראה"ק  בערל'ס בקשה אז דער רבי זאל געבן א ברכה, האט דער ברך משה  געזאגט וזל"ק: "נו גוט, אז ער זאגט, קען איך מעיד זיין אז ער האט געזאגט אמת, כאטשיק כלום אב מעיד על בנו, איך קען דאך איהם  ע"כ לשון קדשו.

דא האבן מיר די פולסטע הסכמה און הודאה און עדות'שאפט פונעם ברך משה  אויף די ווערטער פון ר' בערל נ"י, אז כ''ק רבינו שליט''א  איז אויפגענומען געווארען אלס רב צוצוהעלפן פארן ברך משה זי''ע אין די רבני'שע זאכען, וכלשונו של ר' בערל נ"י, "ער וועט צו העלפען אין וויליאמסבורג און וואו מ'וועט איהם ברויכן". דער ברך משה האט בפירוש געזאגט אויף דעם: "נו גוט! ער זאגט אמת דער ברך משה  האט בכלל נישט פארדאמט ר' בערל'ן פאר ארויסלאזן אינדערפרי א פאלשן קלאנג בשמו...

נאך מער דער ברך משה האט דאן ארויפגעלייגט זיין הייליג האנט על כתפי בנו הגדול כ''ק רבינו  שליט"א (אן דעם וואס דער משב"ק האט געבעטן... (ווי ביום ג' בהעלותך) -  און אויף דעם זאגן עדות די אלע 40 קהל לייט וואס זענען דארט געזעצען - און די אנדערע אנוועזענדע...). און דער ברך משה  האט געזאגט "נו! גוט... ער זאגט אמת... כאטשיק כלום אב מעיד על בנו.." און שפעטער האט דער ברך משה מוסיף געווען: "דער אייבירשטער זאל העלפען, ס'וואלט אוודאי געווען א דבר גדול, מ'מיינט דאך דא קיינער קיין שום אינטערעסן, קיין זייטיגע אינטרעסן"..., און אלע קהל'ס לייט האבן דאך געהערט פונעם ברך משה  באותו מעמד (מ'הערט עס אויפ'ן טעיפ) "קהל האט דאך א דין פון א בי"ד אויף די אלע זאכען אויפצונעמען

ן

תוקן על ידי פארשטיי ב- 04/08/2009 21:25:35

תוקן על ידי פארשטיי ב- 04/08/2009 21:44:27

הגע בעצמך! דער ברך משה איז  ווי באקאנט האט אלעמאל ארויסגעזאגט זיין מיינונג מיט דרייסט בלי פחד ומורא, נישט אונטער באהאלטענע ווערטער, מיט מליצות'דיגע אויסדרוקען נאר קלאר און דייטליך, יא אדער ניין, טמא אדער טהור, אסור אדער מותר, חייב אדער פטור, כשר אדער פסול, איז פארוואס ביי אזא וויכטיגע ענין וואס איז נוגע די יסודות פון קהלתינו הק', פארוואס האט ער זיך לשיטתם אויסגעדריקט - צו די התנגדות פון ממנה זיין כ''ק רבינו שליט"א - נאר בדרך צחות מיט ווערטער פון "הילכתא למשיחא", און תיכף דערויף געגעבן ברכות קדשו פונקט פארקערט. דענצמאל ווען רבינו שליט''א  האט געבעטען א ברכה פונעם טאט'ן, האט דר ברך משה  אויסגעפירט, נו, דער אייבערשטער זאל העלפן, [עס וואלט אוודאי געווען א דבר גדול] (מ'וועט אוודאי זען הצלחה מרובה), מ'מיינט דאך דא נישט קיינער קיין שום אינטערעסן, קיין זייטיגע אינטערעסן. פרעגט זיך תיכף די קשיא: וואס האט דער ברך משה  געצילט מיט די ווערטער...? וואס וואלט געווען א דבר גדול? און אין וואס זאל מען זעהן הצלחה מרובה? דער ברך משה  האט דאן אפשר געמיינט דעם נייעם ביהמ"ד אין מאנסי...? דעם נייעם תלמוד תורה דארט...?  אדער גאר... דעם נייעם ישוב אין בעיסוואטער...?

פארוואס האט דער ברך משה  נישט געזאגט פאר די אידן וואס זענען דארט געזעצן: ס'איז מיר באמת א גרויסער כבוד אייך צו זעהן דא און איר האט ריכטיג מקיים געווען דעם "חייב אדם להקביל פני רבו ברגל", אבער טייערע אידן, איר לעבט דא אין א גרויסען טעות, די גאנצע אסיפה וואס איז פארגעקומען מיט א האלבע שעה פריער אין אפיס פון די קהלה, בנוגע דאס התמנות פון מיין זוהן כ''ק רבינו שליט''א  - וואס צוליב דעם זענט איר אריבערגעקומען דא אהער צו מיר אין שטוב - "איז הכל בטלים ומבוטלים", שובו לכם לאהליכם, איר קענט רוהיג אהיימגיין און האבן א שמחת יו"ט?...

און ווי יעדער רעכטדענקיגער מענטש פארשטייט, הערענדיג דעם טעיפ, אז די אויסדריקען פונעם ברך משה זי''ע  זענען געמאסטן, און דער שמועס איז צוגעגאנגען אויף זיין אייגענארטיגן אופן, ווי פאלגענד:

נאכדעם וואס דער ראה"ק ר' בערל נ"י האט איבערגעזאגט פארן ברך משה  די רעזעלוציעס פון די אסיפת האקרו"ט, אז אלע אנשי הנהלת הקהלה זענען מיטשטימיג מיט די התמנות פון כייק רבינו שליט''א  , האט רבינו שליט"א פארגעלייגט פארן ברך משה זי''ע  זיינע בעפארשטייענדע התחייבות'ער פאר די קהילה (און ווי ער האט דאס געהאט אדורכגעשמועסט יענעם נאכמיטאג מיט די ראשי הקהלה הרה"ח ר' בערל נ"י און  דער תמים יעקל ), אריינצוקומען אויף די שבתים ביזן זומער און אויך עטליכע טעג אין די וואך, און זיין דא אין וויליאמסבורג ארויסצוהעלפן מיט וואס מ'וועט אים ברויכען, און ווי ער איז אויף דעם באאויפטראגט געווארן פון ברך משה זי''ע  יענעם אינדערפרי. האט דער ברך משה  - ווי נארמאל - זיך אנגערופען און געפרעגט, אז דאס אלעס איז געזאגט געווארן אצינד בין הזמנים. אבער דו ביסט דאך צוגעבינדען צו די ישיבה? דהיינו: דער ברך משה האט זיך פשוט דורכגעשמועסט מיט זיין באליבטן זון און אים געפרעגט אויב ס'איז אים נישט שווער אנצונעמען דעם שווערן עול פון די הנהגת הקהלה והמוסדות און וויליאמסבורג, והלא, ער האט דאך דעם גרויסן עול פון די ישיבה, און נאך בין הזמנים וועט ער ווידער ווערן צוגעבינדען צו די ישיבה? האט אים רבינו שליט"א געענטפערט אז ער האט נאך נישט אויף אלעם קיין ענטפער. און אויף דעם האט זיך דער ברך משה צוווערטעלט און געזאגט "משיח וועט קומען ביז דעמאלט", דהיינו, אז ס'איז נישט שייך צו דאגה'נען יעצט וועגן דעם עול און צוגעבינדענקייט פון די ישיבה, ווייל "משיח וועט קומען ביז דעמאלט" און "ס'איז הילכתא למשיחא,

און דאס מיינט אז מ'זאל ווייטער ממשיך זיין און רעדן וועגן די מטרה פון די אסיפה און איבער די  גענויע איינצעלהייטען פון די רבנות פאזיציע.

און ווען רבינו שליט"א האט דערנאך געבעטן פונעם ברך משה אז ער זאל דערויף אנווינטשען, האט דער ברך משה  געענטפערט אויף דעם "[איך פארשטיי] אז משיח זאל קומען".

מה הם ברכותיו של אותו צדיק?

ווייל צו איז דאס דען פאר אונז תלמידי וחסידי פון רבינו הקוה''ט בעל ברך משה זי''ע  א נייע ערשיינונג ווי ביי יעדע מסיבה, צי ביי א חתונה פון אייניקלעך, אדער ביי אן אנדערע שמחה, צי ביי די מסיבות פון כ"א כסלו, צי ביי די יומא דהילולא פון רבינו הק' זי"ע, איז דעם רבי'נס וואונטשן בלויז געווען  (כדרך אבותיה"ק נ"ע) "דער אייבערשטער זאל העלפען מיר זאלן אלע זוכה זיין צו גיין בנערינו ובזקנינו אקעגען משיח צדקינו בב"א", - ותו לא?

וויפיל מאל האבן מיר תלמידי וחסידי רבינו זי''ע געווארט (לפי קוצר שכלינו) צו הערן נאך די חופות פון די אייניקלעך אז דער ברך משה  זאל וואונטשן אביסל ברייטער "אז דער זיווג זאל עולה יפה זיין..." "אז די שמחה זאל משפיע זיין וכו'..." און דעם רבינ'ס וואונטש איז בלויז געווען: "מזל טוב! מזל טוב! מיר זאלן אלע זוכה זיין קעגען צו גיין דעם גואל צדק בב"א"? ותו לא מידי!

און וויפיל מאל האבן מיר געווארט צו הערן (לפי קוצר שכלינו) ביי די מסיבות פון כ"א כסלו אז רבינו שליט"א זאל ווינטשען "אז דער זכות פון פעטער זכרונו לברכה, דער בעל הנס זאל מגין זיין אויף די אלע אידען וואס שטיצען זיינע מוסדות", און מיר האבן בלויז זוכה געווען צו הערן ברכת קדשו "לחיים! לחיים! דער אייבערשטער זאל העלפן מיר זאלן שוין זוכה זיין צו גיין אקעגן משיח צדקינו"?

איז דען נישט דא גענוג טעיפס אויף די גאס פון פארשידענע היימישע סאטמארע מסיבות איבערצוצייגען אז די נקודה איז אמת וצדק?!

איז וואס איז פלוצים דער וואונדער אז בשעת מען האט געבעטען פון רבינו שליט"א א ברכה האט ער געוואונטשען כמנהגו אז משיח צדקינו זאל קומען?

און האט דען דער ברך משה  נישט מוסף געווען: "דער אייבערשטער זאל העלפן, ס'וואלט אוודאי געווען א דבר גדול... דער רב און גאנץ קהל זאל האבן הצלחה... קהל האט דאך א דין פון א בי"ד אין די אלע זאכן אויפצונעמען... דער אייבערשטער זאל העלפען אז איר זאלט האבן הצלחה בגשמיות וברוחניות..."?

און יעצט ווידער לשיטת פעלשער פארמעגליך , פארוואס נאכדעם ווי דער ברך משה  האט געווינטשען "אז משיח זאל קומען", און רבינו שליט''א  האט געבעטן א ברכה אויף סייעתא דשמיא, און אז דער אייבערשטער זאל העלפען אז עס זאל זיין מיט הצלחה, איז זאת הברכה אשר ברך משה איש האלקים, "נו! דער אייבירשטער זאל העלפען..., [ס'וואלט אוודאי געווען א דבר גדול...] (מען וועט אוודאי זעהן הצלחה מרובה...)". פארוואס האט זיך דער ברך משה  נישט געהאלטן פעסט מיט'ן התנגדות אפצוענטפערן רבינו שליט''א'ס  בקשה, מיט די ווערטער "דער אייבירשטער זאל העלפען אז משיח זאל שוין קומען... ס'איז הילכתא למשיחא...?

רבינו שליט"א (זצ"ל) – " נו גוט, אז ער זאגט איך קען מעיד זיין אז ער האט געזאגט אמת. כאטשיק כלום אב מעיד על בנו, איך קען דאך אים".

בערל – "זאל דער רב (ר' אהרן) זאגען אפאר ווערטער".

ר' אהרן – "עס איז געווען דא אין קהל'ס אפיס א מיטינג, און מ'האט מיך אריבערגערופען, און קהל, ר' בערל דער ראש הקהל מיט ר' יעקב און אנדערע חברי הקהלה, און מ'האט געזאגט אז אזוי ווי פארען טאטען איז א טובה, ווינטער איז זייער קאלט דא, ס'איז גרויסע קעלטען אין ניו יארק, מוז מען אוועקפארען לצורך בריאות, מוז מען אוועקפארען וואו עס איז ווארימער. און זומער אפילו ווען עס איז פרילינג איז אין קרית יואל גוטע לופט, דארטן האט מען א גארטען, מיט א הויף, מיט א... ס'איז בעסער און אז עס איז לטובה פארן טאטענס בריאות אז דער טאטע זאל זיין דארטען. נו, איז אלעס, קהל מיט דעם גאנצען ציבור, איז אלעס מוותר, כאטשיק דער גאנצער עולם ווארט און איז משתוקק אז דער טאטע זאל זיין דא, די אלע חדשים און אלע זמנים זמני השנה, מ'זאל זיין דא, מ'זאל קומען אין ביהמ"ד און דאווענען, פירען טיש, און אלעס אזוי ווי עס איז געווען אמאל, אבער אז עס איז פארען טאטן בעסער אזוי, איז די היזיגע קהלה פארען טאטענס געזונט איז מען אלעס מוותר.  און דער טאטע זאל זיין אזוי באקוועמער און ווי אזוי עס איז בעסער.

"למעשה עס שטעלט זיך ארויס, אז דער היזיגער ציבור בעט אז עס זאל זיין עמיצער זאל דא צוהעלפען, און מ'זאל זיין דא. מילא איך בין געווען דא יום טוב, און מ'האט געזאגט דא, מ'האט מיר געזאגט אז איך וועל מועזן אריינקומען יעדן שבת, ביז דער עולם צופארט זיך, ס'קומט דער זומער דער עולם צופארט זיך, און אינמיטן די וואך אויך זיין דא, כפי הצורך אויך זיין דא אין שטאט. אזוי איך זאל קענען זען וואסערע זאכן מ'וועט דארפען ברענגען פארען טאטען, איבערשמועסען..."

ברך משה רבי האקט אפ - "דאס איז אלעס איז געזאגט געווארן אצינד בין הזמנים. אבער די בוסט דאך צוגעבינדען צו די ישיבה?"

 ר' אהרן – "מ'וועט מוזען, יעדע זאך וועט מען מוזען נאך אריינטראכטען, איך האב נאך נישט אויף אלעם קיין..."

ברך משה – "משיח וועט קומען ביז דעמאלטס... ס'איז הלכתא למשיחא"

[דער ציבור לאכט און מען הערט דעם עולם אונטער מורמעלען "הלכתא למשיחא"]

ר' אהרן – "דער טאטע וועט אנוואונטשען, דעם טאטנ'ס ברכות..."

ברך משה – "אז משיח זאל קומען..." [דער עולם לאכט שטארק]

ר' אהרן -  "אויכעט... אויכעט... דאס אויכעט.... סייעתא דשמיא, דער אייבערשטער זאל העלפען עס זאל זיין הצלחה אין אלעם".

ברך משה – "נו, דער אייבערשטער זאל העלפען, מ'וועט אוודאי זען הצלחה מרובה. מ'מיינט דאך דא קיינער קיין שום אינטערעסען, קיין זייטיגע אינטערעסען, קיינער טוט נישט קיין האנט אין די אלע... מ'איז עוסק בצרכי ציבור באמונה הקב"ה ישלם שכרם, פארוואס זאגט ער דאס דא? פאר אנדערע מצוות צאלט מען נישט? דער וואס איז נישט עוסק בצרכי ציבור באמונה דער נעמט זיך אליין... [דער עולם שיסט אויס], די וואס זענען עוסק באמונה זאל דער אייבערשטער געבן. אזעלעכע אידן וואס זיי נעמען זיך נישט אליין זאל דער אייבערשטער געבען."

בערל – "גוט יו"ט, דער רבי זאל זיין געזונט, און אונז פירען קעגן משיח'ן."

ברך משה - ,דער אייבערשטער זאל העלפען."

בערל - ,מ'זאל האבען הצלחה".

ברך משה – "קהל האט דאך א דין פון א בי"ד."

אברהם ווידער פון ק"י – "דער רבי זאל זאגען א ברכה פאר גאנץ קהל."

בערל – "ר' אברהם זאגט, אז דער רבי זאל געבען א ברכה פאר גאנץ טובי קהל."

ברך משה – "דער אייבערשטער זאל העלפען איר זאלט האבען הצלחה בגשמיות וברוחניות."

קהל- "אמן"

תוקן על ידי גראדערמעכל ב- 05/08/2009 1:12:59