גענומען פון ויואל משה שטיקלעך וואס געפעלט אים,
ארויסגעלאזט די איבעריגע (וואס ער אליין פלעגט נוצן ביים גיין אין קאורט אין וויליאמסבורג).
ביי זיי ענדיגט דער ערשטער פאראגראף ביי חירוף וגידוף (אן קיין וכו').
דער צווייטער פאראגראף ענדיגט זיך מיט די ווערטער שיש בזה, נאכדעם שטייט
עד כאן לשונו הקדוש.
לאמיר אריינקוקן צו ס'איז טאקע
עד כאן לשה"ק, אדער עס גייט ווייטער:
דער רבי רעדט פון גיין אין כנסת המינים מחוקק זיין חוקים כנגד התורה, אלס דעמוקריאצי',
און ביי דעם איז דא א ענין פון יהרג ואל יעבור,
קומט ר' אהרן און האלט א דרשה אז גיין בערכאות הציונים ברשות בי"ד איז יהרג ואל יעבור...
לא שביק חי לכל בריה
אויב איינער בא'גזל'ט דיינע נכסים אין ארץ ישראל, און יענער איז א גבר אלים וואס קומט נישט צו בי"ד,
איז "יהרג ואל יעבור" צו נעמען לעגאלע שריט!!!
א שטארקער פסק, דער גאון הדור ר' אהרן אליין זאגט אזוי!
און ר' מאיר אליעזר פריעדמאן האט עס אויך באשטעטיגט!
אבער קיין איין גדול אדער א "פוסק הדור" האט נאך אזא פסק נישט ארויסגעגעבן.
אלע ערליכע בתי דינים אין ארץ ישראל, ווייסן נישט פון דעם יהרג ואל יעבור.
ר' אהרן איז ביכולת ארויסצוגעבן אייגענע יהרוג ואל יעבור'ס
(און אלמלא המשטרה, האט ער אפילו שלעגערס וואס קענען מאכן דעם יהרוג).
אבער פארוואס שרייבט ער העכער דעם "זה לשון קדשו פון רביה"ק זי"ע"? [אינטרעסאנט נישט "בעל דברי יואל"].
דאס אלעס האבן זיי געטאן צו מאכן דעם פאלשן רושם
כאילו דער רבי שרייבט אז גיין אין בערכאות הציונים איז יהרג ואל יעבור.
ר' אהרן אליין האט מרים יד געווען בתורת משה און געגאנגען בערכאות של עכו"ם
און משה חיים ווייס איז געגאנגען צו די ציונים, אוועקרויבן די נכסים פון הנהלת מוסדות יטב לב
אויב גייט מען ברשות בי"ד שרייבט אויף דעם דער רבי:
ואין זה חירוף וגידוף כי הוא עושה ברשות בית דין כדי להקים עולה של תורה לשבור זרועות אלם.
