|
|
| נשלח ב-30/9/2009 00:20 |
 |
| |
ווער האט גערופן וועם אין קאורט?
און וועמענ'ס קאורט קעיס איז מען דא געגאנגען אפיעלן?,
סתם זיך צודעקן מיט א טלית און שרייען''אוי זיי גייען אייביג אין קאורט!!'' - זעהסטו אויס נעבעך ל''ע ווי יענער...
|
|
|
|
| נשלח ב-30/9/2009 00:29 |
|
| |
ווער האט גערופן וועם
|
|
|
|
| נשלח ב-30/9/2009 00:31 |
|
| |
זעליג, נעקסט טיים טריי א בעסערע פאבריקאציע
|
|
|
|
|
| נשלח ב-30/9/2009 00:55 |
|
| |
ווער האט גערופן 'לכתחלה' וועם אין קאורט?
און וועמענ'ס קאורט קעיס איז מען דא געגאנגען אפיעלן?
דו ענטפערסט דאך אינגאנצן נישט אויף וואס מען פרעגט.
|
|
|
|
| נשלח ב-30/9/2009 01:23 |
|
| |
בני יואל/זאלי'ס האבען גערופן קהל, ווען מ'האט געבויט דעם פרעכטיגען בארומטען היכל ראזענבערג אין קרית יואל ''אן קיין שום הזמנה לדי''ת אין אן קיין שום היתר בי''ד ''פינקט ווי די זאלי'ס אין וומ''ס/ב''פ/בני ברק / וכו'''
אין מ'האט געגראבען לעבן די רעביצין'ס הויז,
אין זיי האבען יעצט ווידער געפענט די קעיס, ווען קהל האט געלייגט די עיר קאנדישאן'ס אויף די דאך פין די רעבצין'ס הויז.
|
|
|
|
| נשלח ב-30/9/2009 02:38 |
|
| |
די בני יואל האבן געריפען קהל אין קארט, אז קהל זאל אראפ נעמען די עיר קאנדישאנס פון זייער דאך, קהל האט אריין געגבען דעראויף קאנטער תביעות.
|
|
|
|
| נשלח ב-30/9/2009 03:48 |
|
| |
די בני יואל/זאליס האבן געכאפט א געזונטן פליק ביים אפעלעט
קארט, און צו אנאלאזירן דעם פסק דארף מען אביסל צוריק גיין
צום היסטארי פונעם קעיס, די זאלעבעצענס האבן געקלאגט קהל
פארן נוצן דעם דאך און דעם בעיסמענט אינטער די רעבעצינס דירה
האט קהל קאנטער געקלאגט און געטענה'ט אז נישט נאר דער דאך,
בעיסמענט און דער חצר גיהער פאר זיי נאר די גאנצע דירה איז נישט
זייער, האט דער ריכטער אוענס געפסק'עט אז די דירה איז יא זייערס
נאר דער חצר, דאך און בעיסמענט גיהער פאר קהל און אז די זאלעבעצענס
דארפן באצאלן פאר קהל קנאפע 750 טויזענט דאלאר פאר ניצן דעפ
פארקינג, זענען די זאלעבעצענס געלאפן אפילן דעם פסק, האט דער
אפעלעט קארט באשטעטיגט דעם פסק מיט צוויי מאדיפיקעשאנס,
זיי האבן געפסקעט אז כאטשיג דער עצם בנין געהער פאר די זאלעבעצענס און געווענדליך גיהער די AIR RIGHTS און דער בעיסמענט
פאר דעם בעל הבית פונעם בנין אבער דא בלייב א EASMENT פאר
קהל און זיי קענען נוצן דעם דאך און דעם בעיסמענט, און זיי האבן
אראפ גענומען דעם קנס פון די 750 טויזענט דאלאר ווייל קהל האט
קיינמאל נישט פארבאטן פאר די זאליבעצענס צו נוצן די פארקינג
אבער דער פסק אז זיי קענען נישט ניצן די דירה פאר א בית המדרש
איז געבליבן בתוקפו, און זיי דארפן אריין געבן א בקשה מיט פלענס
פארן ווילידזש און בעטן א פערמיט,
למעשה האבן זיי פארלוירן זייער ארגינעלער קלאגע, זיי האבן
פארלוירן די פארקינג, זיי האבן פארלוירן דעם דאך, זיי האבן
פארלוירן דעם בעיסמענט, און אפשר דעם גאנצן בית המדרש,
למעשה וואס דער וועלידזש וועט טוהן ווען זיי באקומען דעם
אפליקעשאן מיט פלענס פארן בית המדרש ווייס איך נישט אבער
איך בין זיכער אז די זאליבעצענס וועלן נישט לעקן קיין האניג,
בור כרה ויחפריהו,
דא האט איר אויסצאגן פונעם פסק:
Decided on September 22, 2009
SUPREME COURT OF THE STATE OF NEW YORK
APPELLATE DIVISION : SECOND JUDICIAL DEPARTMENT
PETER B. SKELOS, J.P.
DANIEL D. ANGIOLILLO
CHERYL E. CHAMBERS
PLUMMER E. LOTT, JJ.
2008-01657
(Index No. 4075/04)
[*1]Bais Yoel Ohel Feige, et al., appellants,
די זאליבעצנס האבן אפיעלט
v
Congregation Yetev Lev D'Satmar of Kiryas Joel, respondent. קהל זענען די אנגעקלאגטע
Sussman & Watkins, Goshen, N.Y. (Michael H. Sussman of
counsel), for appellants.
Tarshis, Catania, Liberth, Mahon & Milligram, PLLC (Richard
M. Mahon II and Mischel & Horn,
P.C., New York, N.Y. [Scott T. Horn],
of counsel), for respondent.
DECISION & ORDER
In an action, inter alia, pursuant to RPAPL article 15 to compel the determination of claims to real property, theז plaintiffs appeal, as limited by their brief, from so much of a judgment of the Supreme Court, Orange County (Owen, J.), entered February 14, 2008, as, after a nonjury trial, is in favor of the defendant and against them on the second and third counterclaims declaring that their property is being utilized as a nonconforming, unlawful house of worship subject to certain special permit review provisions of the Code of the Village of Kiryas Joel, enjoining them from continuing such use pending an appropriate municipal application and determination, declaring that the defendant possesses reserved easement rights to the use and control of the basement area directly beneath the former rabbinical quarters of their property to install, repair, and maintain all water, heating, ventilation, air conditioning, sewer, and other utility lines, piping, equipment, apparatus and infrastructures in, upon, over, and under their property, and in favor of the defendant and against them on the second counterclaim in the principal sum of $744,833.35.
ORDERED that the judgment is modified, on the law, (1) by deleting the provision thereof in favor of the defendant and against the plaintiffs in the principal sum of $744,833.35 on the second counterclaim, and (2) by deleting from subparagraph (a) of the fourth decretal paragraph thereof the words "special use permit" and substituting therefor the words "site plan;" as so modified, the judgment is affirmed insofar as appealed from, with costs.
The Supreme Court properly determined that the defendant has standing to assert a cause of action seeking to enjoin the plaintiffs from allegedly violating the Code of the Village of Kiryas Joel (hereinafter the Code; see Matter of Sun-Brite Car Wash v Board of Zoning & Appeals Town of N. Hempstead, 69 NY2d 406, 413; Zupa v Paradise Point Assn., Inc., 22 AD3d 843, 843-844). The court, however, incorrectly applied a former Code provision that was in effect only prior to September 4, 2007, which prohibited the operation of a place of worship in a residence district without a special permit (see Code of the Village of Kiryas Joel former § 155-19[B]; § 155-21). In 2007 the Village amended the Code, reclassifying the operation of a place of worship in a residence [*2]district as a "permitted principal use" (Code of the Village of Kiryas Joel § 155-19[A][10], as amended by Local Law No. 7 [2007] of Village of Kiryas Joel). Under the Code, as amended, such use is subject to site plan review by the Village Planning Board (see Code of the Village of Kiryas Joel § 155-19[A][10]; § 155-21, as amended by Local Law No. 7 [2007] of Village of Kiryas Joel). Thus, the Supreme Court's determination to enjoin the plaintiffs from using the subject premises as a place of worship pending municipal approval should not be disturbed.
The Supreme Court, however, should not have awarded damages on the defendant's second counterclaim in the principal sum of $744,833.35 for the plaintiffs' use of the defendant's parking areas. Although the evidence presented at the nonjury trial established that individuals attending religious services at the premises owned by the plaintiff Bais Yoel Ohel Feige continuously used the defendant's parking areas on a daily basis, and the plaintiffs did not deny being aware of this practice, the plaintiffs' president testified that they did not instruct their visitors where to park, their congregation was open to everyone and was not a members-only congregation, and they did not keep track of the individuals who attended services there. Consequently, there was no evidence establishing that the plaintiffs advised their visitors to park on the defendant's property, thus rendering them responsible for the visitors' alleged trespasses (see Golonka v Plaza at Latham, 270 AD2d 667, 669-670).
Moreover, the evidence also established that the defendant congregation did not attempt to restrict parking in any way whatsoever in the subject parking areas. Indeed, the defendant's vice president testified that, other than designating certain parking spaces for the handicapped, the defendant did not mark with signage or in any other way restrict parking in the parking areas at issue. Thus, the defendant did not refute the testimony of the plaintiff's president, who stated that the defendant opened the subject parking areas to the general public, and that anyone could park there (see e.g. Woodhull v Town of Riverhead, 46 AD3d 802, 804).
Indeed, the members of the defendant congregation, which has approximately 3,000 members, used the same parking areas as the plaintiffs' visitors, and the defendant's witnesses admittedly did not attempt to count the number of vehicles in the parking areas attributable to the plaintiffs' visitors. When the defendant's vice president was asked to estimate the greatest number of cars he had seen at one time that were attributable to the plaintiffs' visitors, he estimated that number to be between 50 and 100; the defendant's assistant administrator estimated that number to be between 50 and 70. Neither of these witnesses, however, indicated the frequency with which he had observed the maximum estimated number of such vehicles, or specified the particular time period during which the maximum estimated number of such vehicles were observed. Moreover, the testimony of the defendant's assistant administrator also revealed that some members of the defendant congregation also frequented the plaintiffs' premises, albeit not on a regular basis. Thus, the testimony relied upon by the defendant was too speculative and conclusory to support its claim for monetary damages based on the trespass arising from the purported use of the parking areas by members of the plaintiffs' congregation to the exclusion of their own members (see Kaplan v Incorporated Vil. of Lynbrook, 12 AD3d 410, 412).
Accordingly, there was no basis to hold the plaintiffs liable for the alleged trespass of unidentified individuals attending services at their premises in the absence of any evidence that they caused or directed those individuals to trespass (id. at 412; see Golonka v Plaza at Latham, 270 AD2d 667, 669-670; Wen Ying Ji v Rockrose Dev. Corp., 21 Misc 3d 1104[A]). Consequently, the second counterclaim should have been dismissed.
Finally, the defendant is entitled to a judgment declaring that it possesses an implied easement for the use and control of the basement and the roof of the subject premises "to install, repair, and maintain all water, HVAC, sewer and other utility lines, piping, equipment, apparatus and infrastructure in, upon, over and under" the subject premises. The defendant demonstrated that its property and the plaintiffs' property were once in unitary ownership, that the defendant's use of the property prior to the separation was continued, obvious, manifest, and meant to be permanent, and that such an easement is a reasonable necessity, rather than a mere convenience (see West End Props. [*3]Assn. of Camp Mineola, Inc. v Anderson, 32 AD3d 928, 929; Four S Realty Co. v Dynko, 210 AD2d 622, 623; Monte v Di Marco, 192 AD2d 1111, 1112).
SKELOS, J.P., ANGIOLILLO, CHAMBERS and LOTT, JJ., concur.
ENTER:
James Edward Pelzer
Clerk of the Court
דער חלק the judgment is affirmed insofar as appealed from, with costs
זאגט זייער קלאר ווער עס האט געווינען עם אפיל און ווער עס האט פארלוירן, זיי שרייבן
אז דער פסק איז MODIFIED און נישא REVERSED און דריבער איז דער פסק מיט
אקעגן די APPELLANTS מיט CUSTS ווייל די פארלירער דארפן באצאלן, סא, אצינד
זאליבעצענס טאנצט לכה דודי אז די אהרונים האבן פארלוירן, דאס קענט איר
איינרעדן פאר אייערע קעלבלעך אבער נישט פאר די נארמאלע מענטשן,
אגב, יעס ווי קען, וועט זיך מיטשן מסביר זיין אז באמת האבן זיי יא געווינען זאג איך
שוין אז איך בין מסכים מיט עהם אויב פויעלט ער ביי די ריכטער צו שרייבן אז זיי האבן
REVERSED דעם דעסיזשאן און נעמען ארויס די ווערטער WITH CUSTS
 |
|
|
|
|
| נשלח ב-30/9/2009 07:00 |
|
| |
יענקעלע נייס ספין..איך בין אבער נאך אלץ געבליבען מיט דריי קשיות..
#1 ווייז מיר אין 1 פלאץ אין די פסק ווי עס שטייט אז די פארקינג לאט אין פראנט פין די הייליגע הויז איז ענקערס...
#2 וויפעל געלט האבען ענק געספענד אז באראשס דיסישען זאל נאר ווערען אביסעלע אביסעלע...MODIFIED...יענקעלע איי פיל יור פען...
#3 האט מען דארט געדאווענט שבת... אן די פערמיט? ווייל לויט די נידעריגערע קארט האט מען עס געדארפט ציי מאכען תיקף ומיד....
|
|
|
|
| נשלח ב-1/10/2009 03:29 |
|
| |
ס'איז זייער שווער זיך צו טענה'ן מיט א שטענדיגן געווינער,
מען צווינגט זיי אין בארא פארק צו גיין צו דין תורה, געווינען,
מען גיט יא א סטעי, געווינען,
מען געט נישט א סטעי, ווייטער געווינען,
מען ווארפט ארויס פון בית החיים בבושות וחרפות, געווינען,
מען לייגט א נפטר אין א בעק יארד ביי פאלאק, ווידער געווינען,
רבי יעקל שווארץ ע''ה וויל נישט ליגן ביי אייך, ווייטער געווינען,
סא, ווען די אפעלעט קארט האט באשטעטיגט דעם פסק אקגן אייך
האט איר זיכער געווינען,
און ווען איר גייט אי''ה פליען פון דעם ביהמ''ד און עפענען אייער נייעם בית המדרש
ביי פאלאק אדער ביי זריאל גליק אין דייניג רום וועט איר ווייטער געוינען,
איך ווייס נאר נישט ווי עס איז דיר נאכנישט נמאס פון אזוי פיל געווינסן...
יא, איך פארשטיי, דו האסט נישט וואס צו ענטפערן אויף מיינע פראגעס
קומסטו אויף מיט נייע פראגען צו פארדרייען דעם נושא,
זיי מוחל ענטפער מיר וואס עס מיינט:as so modified, the judgment is affirmed insofar as appealed from, with costs
אויב דו ווייסט נישט איז אויך גיט ווייל סיי ווי סיי האט איר געווינען,
יעס ווי קען, איך דאנק דיר זייער אז דו פילסט מיין פעין,
ווייל דו דארפסט דיך צו געוויינען דערצו, ווייל איר גייט דאס פילן פאר א לאנגע צייט,
יא, איך ווייס וואס דער פעין מיינט, מיר האבן דאס געפילט נאך די אפיעלס קארט
פון באראש'ס דעסיזשאן, און איך האב מיך טאקע געווינדערט ווי אונזער פעין איז אהין
געקומען, אלזא דו פילסט דאס, דער פעין איז ביי אונזער גיטן פריינט יעס ווי קען הא?
אלזא א גרויסער יישר כח, איטס אבאוט טיים איר זאלט דאס פילן,
איך וויל דיר זאגן אז מיר האבן קיינמאל נישט געוואלט אדער געבעטן פון אפיעלס
קארט זיי זאלן מאדיפייען דעם פסק פון באראש, ווייל דער באשעפער זאל אפהיטן
זיי זאלן דאס מאדיפייען, אדרבה ווען איר האט 12 מאל פארלאנגט אז זיי זאלן אביסל
מאדיפייען דעם פסק און אייך צו ערקלערן די בעלי בתים אויף "קהל ייטב לב" האבן מיר
זיך זייער שטארק אקעגן געשטעלט, מיר האבן פארלאנגט אדער א קאמפליט רעווערסל
וואס מיינט אז זיי קענען זיך יא מישן, וואס דאן וואלט רבי בערל פריעדמאן שליט''א
באשטעטיגט געווארן אלס ראש הקהל, אדער לאזן דעם פסק כמו שהוא אז זיי קענען
זיך לגמרי נישט מישן וואס דאס איז פאר אייך סם המוות ווי מיר זעהן כסדר ביי די
לעצטיגע פסקים,
האלסט טאקע אז ווייל איר האט דארט געדאווענט מיינט דאס אז איר האט געווינען,
דאן ליין נאכאמאל דעם פסק, דארט שטייט נישט אז איר טארט דארט נישט דאוונען
דארט שטייט נאר אז דער ווילעדזש איז בארעכטיגט ענק צו שטערן פון דארט דאווענען
און גלייב דו מיר איר וועט נאך שפייען אסאך בלוט און אויסגעבן אסאך געלט צו פייטן
צו באקומען א ערלויבעניש דארט צו דאווענען, למען האמת האלט איך אז סוף כל סוף
גייט מען לכאורה יא באקומען א פערמיט דארט צו דאווענען, מסתמא דורכן קארט,
אבער איהר וועט גאנץ זיכער טויזענט מאל חרטה האבן פאר אנהייבן דעם גאנצן לאו סאט אין געריכט,
וועגן פארקינג לאט וועמענס עס געהער שטייט קלאר אין ארגינעלן פסק אז דער גאנצער
שטח ארום און ארום באלאנגט פאר קהל, און פונעם גאנצן מדובר צו מען קען קנסענען
דו זאליבעצענס פארן נוצן דעם פארקינג אן רשות פון קהל איז דאך קלאר אז דאס
גיהער פאר קהל,
סא, STOP THE CRAP, און פריי דיך מיט דיין געווינס, און איך ווינטש
אייך נאך פיל אזעלעכע געווינסען להבא,
|
|
|
|
|
| נשלח ב-1/10/2009 03:39 |
|
| |
עקטשועלי, די בני יואל זענען געגאנגען אין קארט ווייל מהאט אפגעהאקט די חלק פון זייער סוער וואס קומט אריין אין ביהמ"ד ווייל סאיז געווארן פארשטאפט, קהל האט געמאכט א קאנטער קלעים
|
|
|
|
| נשלח ב-1/10/2009 06:14 |
|
| |
יאנקעלע נאך איין נקודה וואס דו האסט פארגעסן ארויסצוברענגן אין איך וואונדער מיך אז קיינער האט עס נאך נישט ערווענט,
די זאלי'ס / בני יואל / רעבעצינס / האבן גלייך נאכן פסק אנגעפאנגן צו פארדרייען די פאקטן, זיי קענען נישט גיין זאגן אינגאנצן אנדערש פון די פסק ווייל יעדער קען דאך עס נאכקוקען האבן זיי אנגעפאנגען צו פארדרייען די ווערטער ווייל נישט יעדער קען דאך אזוי גיט איבערטייטשען אז מען זאל כאפן זייער קנייטש,
זיי האלטן אין איין שרייבן אז זיי האבן געווינען אלעס נאר די קארט האט גיגעבן פאר קהל "Access" צו די דאך אין בעיסמענט אז מען זאל קענען צוקימען צו די פייפס משא"כ אין די קארט פעיפערס שטייט אז זיי געבען פאר קהל "control" איבער די דאך אין בעיסמענט, די חילוק צווישען די צוויי ווערטער וואלט איך פארגעשלאגן פאר
יעס ווי קען אויפציקוקען אין וויקיפידיע
|
|
|
|
| נשלח ב-1/10/2009 17:11 |
|
| |
אמת,
און טאקע דעריבער האב איך דאס היילייטעד מיט רויט,
אבער ווער עס ווייסט אביסל די היסטארי ווער עס האט געקלאגט
וועם, און ווער עס האט פארלאנגט וואס פון וועם דער ווייסט קלאר
ווער עס האט געווינען און ווער עס האט פארלוירן,
מיין בעל הבית דארט ווי איך ארבייט האט באקומען א סאמענס פון א
סאפלייער פאר ארום 9000 דאלאר נו, האט מיין בעל הבית געשיקט
א קאנטער סאט פאר 10,000 דאלאר, מיר זיינען אראפ אין קארט און
דער ריכטער גיט א קיק און זאגט OK די קלאגסט עהם פאר 9000
דאלאר און יענער קלאגט דיך פאר 10,000 קומטס ענק אדורך און לאמיר
נישט ספענדן א וואך אויף דעם קעיס, יענער בעל דין איז אויפגעשפרינגען
וואס הייסט ער איז מיר שולדיג 9000 דאלאר און איך זאל מוותר זיין?
זאגט דער ריכטער, יא יא אבער ער טענה'ט דאך אז דו קומסט עהם 10,000
דאלאר, נו, אפילו לאמיר זאגן אז דו געווינסט די 9000 דאלאר קען דאך זיין
אז דו וועסט עהם דארפן געבן 10,000 דאלאר, הפנים יענער איז געשפרינגען
ווי א צאפ, ווייל מיר האבן דאך תיכף מסכים געווען צו דעם דיל און יענער האט
זיך געעקשנט, למעשה נאך ארום טענה'ן האט דער דזשאדזש געזאגט, OK
דו צווינגסט מיך אנצוגיין מיט דעם טרייעל און קען זיין אז דו וועסט טאקע געווינען
די 9000 דאלאר און זיי וועלן פארלירן די 10,000 דאלאר אבער איך ווארן דיך קלאר און
דייטליך אז עס קען זיין פונקט פארקערט אויך, עס איז זייער מעגליך אז זיי גייען
געווינען די 10,000 דאלאר און דו וועסט פארלירן די 9000 דאלאר, ראה הוזהרתיך,
יענער האט נישט געהאט קיין ברירה און אנגענומען דעם דיל און ביידע צדדים האבן
געדראפט די טשארדזשעס, ביים ארויס גיין האט איר געדארפט זעהן און הערן
די קללות נמרצות וואס יענער האט געשאלטן, און איך טראכט אזוי ביי מיר, וואלט
יענער געווען א זאלי וואלט ער דאך געקלעימט וויקטארי און געשריגען אז ער האט
געווינען 10,000 דאלאר, אבער דער אמת האבן מיר ביידע געוויסט ווער עס האט
געווינען און ווער עס האט פארלוירן,
כן הדבר הזה, די זאליס\רעבעצינס האבן געקלאגט קהל פארן נוצן דעם דאך און
דעם בעיסמענט, נו, האט קהל קאנטער געקלאגט פארן נוצן דעם פארקינג לאט און
די יוטילעטיס, און פארן נוצן די דירה פאר א ביהמ''ד אן א פערמיט, למעשה איז פון
זייער קלאגע אינגאנצן גארנישט געוארן, דער דאך און בעיסמענט איז אינטער קאנטראל
פון קהל, און אפילו פונעם קאנטער קלאגע וואס איז אינגאנצן נאר געווען צו דראפן די
ארגינעלע קלאגע האבן זיי אויך זייער אסאך פארלוירן, דער שטח ארום און ארום
באלאנגט פאר קהל, די דירה קען לעת עתה נאר געניצט ווערן פאר א איין פעמילי
דירה און נישט פאר קיין בית המדרש, סא, זאגטס אליין, ווער האט געווינען און ווער האט
פארלוירן, הא?
למעשה, וועלן זיי לכאורה סוף כל סוף מיט די הילף פונעם קארט מסתמא באקומען
א פערמיט פאר א בית המדרש, דאס איז נאר אויב זיי וועלן קענען דורעך טראגן
די צרות יגון ואנחה וואס דער ווילידזש מיט קהל וועט זיי געבן פאר די חוצפה פון גיין
אין קארט שלא ברשות בית דין, אבער אזוי ווי אין קרית יואל איז דאך דא זייער אסאך
בתי מדרשים אין פרייוועט הייזער (אפילו קיין פארקינג) וועט דער ווילעדזש סוף כל סוף
זיי דארפן געבן א פערמיט, אויסער אויב זיי וועלן נוצן די טענה אז אין איין בנין קען נישט
זיין קיין צוויי בתי מדרשים ווייל עס שטערט דעם צווייטן, און לויט וויפיל איך ווייס איז טאקע
אין קרית יואל נישטא קיין צוויי בתי מדרשים אין איין בנין, (CORRECT ME IF I AM WRONG)
און מיט די דאזיגע טענה איז גאנץ מעגליך אז זיי וועלן טאקע קיינמאל נישט באקומען קיין
פערמיט, ונזכה ונחי' ונראה, אבער דאס איז זיכער אז עס ווארט פאר די זאליבעצענס
היבש שווערע צייטן מיט אסאך שברי לב און עגמת נפש.
|
|
|
|
|
| נשלח ב-1/10/2009 17:15 |
|
| |
די גרעסטע ריק פאר די זאליבעצענס איז דא:
Thus, the Supreme Court's determination to enjoin the plaintiffs from using the subject premises as a place of worship pending municipal approval should not be disturbed...
ווער עס קען ליינען ענגליש, זעט אז דאס איז דער גרעסטער בראך זייערע.
|
|
|
|
| נשלח ב-1/10/2009 17:23 |
|
| |
און די דאזיגע שורות וועט זיי פארמיידן פון באקומען סטעי פון אפעלעט
קארט אויס ריכטער אוענס וועט זיי דאס נישט וועלן געבן.
|
|
|
|
|
