ביז אהער,
ווען איינער ווערט ערוויילט צו קהל, נעמט ער זיך אונטער צו באשוצן קהל'ס פארמעגן, פונקט ווי - אדער נאך מער - ווי זיין אייגענע. ווען ס'קומט צו הקדש קענסטו נישט זיצן מיט פארלייגטע הענט. און דאס האט ארגינעלער זייער גוט ארויסגעברענגט.
און טאקע מהאי טעמא ווען ר' דוד האט אויפגעברענגט ביי אן אסיפת הקרו"ט אז מ'זאל זיי נאכגעבן די יוטיליטיס אז זיי זאלן מסכים זיין דין תורה, האט מען אים אנידער-געשטימט. שטעל דיר נאר פאר ווען דיין טענענט זאל טון צו דיר דאס זעלבע, ער האלט נישט ביים גיין צו דין תורה, רופט דיר און קאורט, ער פארלירט, און די אינפארסט דעם פסק, און ער נעמט זיך שרייען "איך וויל דין תורה". וואלסטו אפילו איין מינוט געטראכט אים נאכצוגעבן נאכדעם וואס ער האט זיך דאס אליינס אנגעברענגט, און נאכדעם וואס די האסט אים לכתחילה געבעטן קום צו דין תורה?
זיי האבן א קלארער אויסוואל. אדער קענען זיי צושפארן דעם ביהמ"ד, אדער, אויב די רצון פונעם רביצין אז דאס זאל בלייבן א מקום תפלה, איז טאקע אזוי טייער ביי זיי, זאלן זיי זיך שטעלן צו דין תורה זאפארט!
|
|
