זאליס ב"פ: רביה"ק זי"ע נישט בעל הבית!

און איין ווארט! א טיפיקעל זאלי!

דער טרויעריגער בארימטער מסור ומלשין, מענדל שווימער האט אריין געטראגען א קלאגע און געריכט קעגען מוסדות סאטמאר און בארא פארק,

תלי''ת און זכות פון רבותינו הק' האט דער קארט געזאגט אז היות ר' אהרן וועלץ וויל קימען צו דין תורה, און האט אונטערגשריבען שטרי ברורין, דארף דאס סיכסוך געברענגט ווערן פאר א בית דין,

דאס אליינס, אז מען דארף גיין צו דין תורה, דאס אליינס האט אריין געווארפן אלע זאליס, און א טיפע דעפרעסיע, און יאוש באנאזאם, ווייל יעדער בל דעת פארשטייט, אז ביי דין תורה, נעמט מען אן די חיקי התורה, און עס העלפט נישט קיין פאליטישע מאנעווערס, די דיינים צאלען נישט קיין רענט פאר די זופניק ברידער'ס, און זיי נויטיגען זיך נישט און קיין מצות און וויין אויף פסח פון אברהם יעקב פריעדמאן, און זיי האבן גאנץ א קליינע פראבלעם מיט וואס אברהם יעקב פריעדמאן לייגט אריין און די נ''י פאסט, דעלי ניוס, זיי גייט נישט אן אז דער רבי ר' זלמן, איז דער ערשטער אויף די ניזוויק ליסטע, דארט ביים ב''ד איז די תורה הק' וואס דער באשעפער האט אונז געגעבן אויפן בארג סיני, דער פוסק,

און די אלע נארישע פאשקעווילען, פון דער לישכע ב''ד, מיט נארישע צוואות, מיט שמתות וחרמות, נזיפות און קללות, איז דארט קיין ארטיקעל,

דעריבער האבן רוב נארמאלע זאליס, (אויב עס איז דא אזא זאך) געוואלט אויף געבן דעם קאמף, און פראקאלאמירען אז דער אונוואזיע איז ביטער דורך געפאלען, און עס איז צייט זיך צו בויען אליינס, און אויף הערן יענעם צו בגנב'ען בגזל'ען בחמס'ענען, אזוי זיי האבן געטאן מיטן ביהמ''ד, זיי האבן זיך אליינס געבויעט א שוהל, וואס מען האפט אז עס וועט בקרוב פערטיג ווערן,

עס געפינט זיך אבער א פאר בייזע ריחות, מאכט ליב האבער, בעלי תאווה, בעלי כבוד ושררה, בעלי נקמה, וואו דער שניאור קליין, וואס זיין פינסטערע שינאה, און תאוות הכבוד טרייבט אים ביז צו משיגעת, און גרייט אלעס אויף דער וועלט, צו ווייזען, און אנלערנען, און פיקסען, ביזדערווייל אן ערפאלג,

און ער שטייט און העצט, און טרייבט די זאלי'ס און בארא פארק נישט אויף צו געבן, נאר ווייטער זיך שלאגען,

און אזוי זיי זען, אז ביים ב''ד איז נישט דא קיין מעשיות, דער ב''ד, פארשטייט אויך אז די מוסדות האבן א בעל הבית, אז די מוסדות איז בנשיאות כ''ק רבינו שליט''א, און דער ב''ד איז אביסעל אומבאקוועם, מיט דעם ווילדען שניאור, וואס ער מאכט אפ פון וואס זיי מעגן יא רעדן, אדער נישט רעדען,

ווערט זייער אזוי אויך צוקלאפטער געמוט, מער צוזעצט, דער יאוש ווארעם, עסט זיך אריין טיפער און טיפער   און זייערע הערצער, די האס און אנגעווייטאגטקייט, קעגען דעם ווילדען שניאור, מערט זיך און די זאלי לאגער, דאס פארלאנג פאר נייע מוסדות, הערט זיך דארט מער און מער,

און דער ווילדער שניאור, זעט זיך נעבאך וואו א איינצעלער סאלדאט אויפן פראנט, נישט בחנם האט ער דעם שבת נישט געקענט אהיים שפאצירען, פון א קידוש, דער קאפ האט אים געשווינדעלט, פון די שארפע אלקהאלישע געטראנגקען, וואס ער האט פארזיכט, און גרויסען, און א פריוו צו הייבען זיין דערשלאגענקייט, און צו זיינע צרות, האט אים יעדער סאטמארער חסיד, באגריסט מיט א ווארימער גוט שבת, און זיך גוט אונטער געשמייכעלט, פון דעם וואקעלדיגער שניאור,  

וכל קרני רשעים אגדע ....

תוקן על ידי ראפאגאש ב- 28/12/2009 15:27:14

תוקן על ידי ראפאגאש ב- 28/12/2009 22:15:21