לעניניו,
אינז געפון מיר א זאך, וואס די חכמי הדור, דור דור, האבן מתקן געווען, זיי האבן עס איינגעזען פאר א גדר און א סיג, דאס איז דאס לשון אז מען זאל מאכן גדרים וסיגים, און ווער עס איז עובר אויפן גדר וסיג זאגען זיי זייער שארפע לשונות, אויף דעם גדר זאגט מען פורץ גדר וואס ס'שטייט ווייטער, אזוי אזא מין גדר איז דאס געוועזן.
וואס איז דאס ענין,
דאס ענין איז, אז מען זאל מסדר זיין קדישין און א שטאט אדער און גלילות אנעם רשות פונעם מרא דאתרא, דער רבי ז"ל רבינו הקדוש איז מעתיק דאס שארפקייט און דאס הארבקייט אין דעם ענין, ס'איז געווען, אז מען האט געמאכט גזירת, מען געפינט סאיז געווען גדרים,אזעלעכע שארפע לשונות זעט מען נישט כמעט נאר ביי דעם ענין.
דאס איז דאס לשון פון רבינו הקדוש והטהור וואס איז געשריבן ס'איז געדריקט און איגרות מהרי"ט.
די אחרונים האבן איינגעפירט דאס איז נאך געווען א גדר און א סיג מען האט איינגעפירט בימי ר"ת האט מען געמאכט דע גזירה,
וקבלה הוא בידינו הם קיבלה מרבני צרפת וואס זענן געווען בימי ר"ת שגזרו ואמרו שלא יסדר אדם שום קדישין נאר מי שנבחר לרב או מו"ץ בקהלתו או מדינה או גליל אפילו ער איז א רב ערגעץ אנדרשט ווי, אויב ער איז נישט געווען "אויסגעוועלט" און דעי קהילה, דא האט מען עם נישט "אויסגעוועלט" האט מען גוזר געווען אז ער טאר נישט מסדר קדישין זיין זאל ער זיין וואסערע גרויסע רב ער איז, דא און די קהילה און דעם שטאט האט מען עם נישט מקבל געווען פאר רב טאר ער נישט דא מסדר קדישין.
תוקן על ידי רשכבהגולם ב- 10/02/2010 02:34:17
תוקן על ידי רשכבהגולם ב- 10/02/2010 02:35:24
