זייטיגע באמערקונגען פון ביידע לויות

זיבעלע

אז דו האסט נאך קיינמאל נישט געהערט רעדן פון דעם מאך נאך נישט ליצנות, סיי אין חיד"א סיי אין של"ה הק' און אין נאך ספרים שטעלט מען זיך אויף דעם לשון יש אם, און פארוואס בנין אב איז א לשון פון א טאטע, מען רעדט דערפון

איינער האט מיר היינט נאכגעזאגט א גוט ווארט פונעם מנחת אלעזר

דער מנחת אלעזר האט זיך אמאל אויסגעדרוקט אויף איינעם און געזאגט ער איז "א כלב"

האט מען אים געפרעגט, ס'איז נישט שיין אזוי צו רעדן

אבער אזוי גוט!

יעצט א ווארט צו זיבעלע, איך קען דיר נישט פערזענליך, און איך ווייס נישט ווען דו האסט די לעצטע מאל געלערנט א שטיקל גמרא, ממילא פרעגסטו ווי א תם, איך געב דיר א מראי מקום ווי צו קוקן, אויב פארשטייסטו איז גוט, און אז נישט פרעג דיין מלמד, אבער צו מיר קום נישט צוריק, ווייל א בר דעת וואס האט אמאל גלערנט א אידיש ווארט ווייסט וואס איך מיין

קוק אין של"ה תושבע"פ כלל בנין אב

ראדני קינג האט הערליך אראפגעלייגט זיין זייט פון די מטבע, אזש אז די דעקלעך האבען עס אדאפטירט און ארויפגעלייגט אויף זייער פורום, הפנים זיי האלטען אז דאס איז טאקע די באמבע צו פארענטפערען די בעיבישע זעלבסט באקלאגעכץ פון זייער רעבע.

איצטער וועל איך פרובירען צו אראפלייגען די אנדערע זייט פון די מטבע, איך האב נישט ראדני'ס פעדער אבער איך האב די פאקטען מיט מיר איז דאס א גרינגערער ג'אב.

קודם א הקדמהלע

אמת אהרן ט"ב האט נישט געקענט טון וואס זענטע רב און רעביצין האלבערשטאם האבען געטון זיך פיזיש אוועקגעגעבען פאר די עלטערען מחמת כמה טעמים, אריינגערעכענט אז ער איז א וועלטס אויסגערופענער שוטה און צו באדינען פיזיש עלטערען אין די מצבים דארף מען נוצען שכל וואס דאס האט ער זייער מצומצםדיג.

נאך א סיבה ווייל ער איז און זיין דמיון א "חכם ואינו לפי כבודו" עס פאסט נישט אז א רב זאל זיך ארומשלעפען צו דאקטורים און אפטייקען, זיין פארנומען פיזיש א גאנצען טאג מיט געבען צו עסען לייגען שלאפען און אלע ארומיגע באדערפענישען.

דאס איז פארשטענדליך און דאס מאכט זיך ביי יעדער משפחה אז עס פאלט ארויף אויף איינס אדער צוויי קינדער צו טון די פיזישע ארבעט און די איבעריגע קינדער פרובירען ארויסצונעמען זייער חלק אויף אנדערע אופנים. אבער ווי פארשטענדליך אז די איבעריגע קינדער פארשטייען אז די קינדער וואס געבען זיך יא אוועק יומם ולילה, שליחי דידן נינהו און מיטען פולסטען רעספעקט באדאנקט מען זיך פאר זיי פארען פיזיש אוועקגעבען די שטוב, די ארבעט די אייגענע משפחה פאר די עלטערען אין די גאלדענע יארען.

קיינער האט נישט ערווארטעט פון אהרן ט"ב צו אריינמופען אין טאטענס שטוב און געבען צו עסען, דער טאטע כידוע האט נישט דערהויבען קיין שוטים און וואלט אים ארויסגעטראסקעט נאך 24 שעה, אבער די עזות פון רודפ'ן די געטרייע קינדער וואס געבען זיך אוועק זייער גאנצע לעבען פאר די עלטערען דאס איז א אומפארגעבליכע נידעריקייט.

ווייטער איז דא אנדערע סארט נחת\עגמ"נ וואס מען קען פארשאפען פאר די עלטערען און די קינדער וואס געבען זיך נישט פיזיש אוועק פרובירען כאטש צו פארמערען די נחת און פארמינערען די עגמ"נ בכל יכולתם.

דאס איז קלאר אז עס איז נישט דא קיין גרעסערע עגמת נפש פאר עלטערען ווי דאס אז אייגענע קינדער קריגען זיך. די מינומום וואס אהרן ט"ב האט געקענט טון איז צו מינימיזירען די מחלוקת אין די קהלה און משפחה, דאס איז ערווארטעט פון יעדען ערענסטען קינד. גענוג משפחות האבען די קינדער סיכסוכים צווישען זיך אויף ירושה פלענער וכדומה, און א ערענסטער מענטש איז אלעס מוותר כדי נישט מצער צו זיין דעם טאטען אויף די עלטערע יארען.

רבינו הקדוש בעל ברך משה האט זיך אויסגעדריקט פרייטיג איידער די הכתרה פון כ"ק אדמו"ר שליט"א "איך האף ער וועט האבען שכל און אריינקומען, דאס איז דאך מיין שמחה". ווען אהרן האט גערופען פרייטאג נאכמיטאג זאגען א גוט שבת און נישט געמאלדען אז ער קומט אריין האט דאס רבינו זצ"ל גענומען ווי א פערזענליכע שטאך.

ווען רבינו האט אויפגענומען כ"ק אדמו"ר שליט"א, אפגעזען די סיבה, אפגעזען די קאנספיראציעס וואס אהרן האט ארומגעדמיונט, אויב וואלט ער געהאט א ביסעל ערענסטקייט, וואלט ער געזאגט פאר זיינע מענטשען, פארפאלען דאס איז דעם טאטענס רצון, מיינע דמיונות ארבעטען זיך נישט אויס, מען מאכט שלום מיטען מצב אלעס כדי ח"ו נישט גורם צו זיין עגמ"נ פאר די עלטערען, איבערהויפט פאר א הייליגען טאטען.

(נישט צו פארקריכען, בכלל ווי אזוי קען איינער מכלומפרשט א רבי א ערליכער איד אנדרייען א וועלט מלחמה מיט שפיכת דמים פאר זיין אייגענע כבוד? עס האט נישט קיין שום פשט נישט? איך מיין אז אפילו די חלה דעקליך האלטען נישט אז אהרן האט פשוט געמיינט צו ראטעווען כלל ישראל דורך דעם וואס ער וועט זיין דער איינציגער סאטמאר רבי)

אנשטאט האט ער זיך אויפגעשטעלט האלטען די פלניא גזלנא, אנגעפירט מיט די איבערקערענישען ביי די טישען פונעם טאטען, קלאטשען וכדומה והדברים עתיקים, אויפגעשטעלט א דור פון מחוצפים וואס האבען 5 יאר כמעט מדי שבת בשבתו איבערגעדרייט דעם טאטענס בית המדרש און הייליגע טישען אויפ די עלטערע יארען.

אזא "כיבוד אב" איז נישט צו ערווארטען פון א גוי, און אוודאי נישט פון א רבי'ן און אזא איינער האלט זייער ווייט פון מקיים זיין כיבוד אב ואם "עד מקום שידי מגעת".

ראדני פארשטייט אז אהרן האט געחלשט פיזיש צו באדינען דעם טאטען, און פארדעם האט ער אנגעפירט דעם פעמילי קאורט. אויב האלט ער באמת אזוי, איז ער א האנארערי מעמבער פון די "דעקליך" קלאב. ער אליין שרייבט אז אהרן וואלט געהאט א גאנצע שטאב צו באדינען דעם טאטען, אויב אזוי מה נשתנה "שטאב" מ"שטאב", פארדעם דרייט מען איבער א שטאט מען קלאגט אין געריכט קבל עם ומלואו אז דער טאטע ווייסט נישט פון דינסטאג ביז מיטוואך, אלעס צו טוישען "שטאב"?

נאך א קריטישע הקדמה.

דער מאמר חז"ל זאגט אזוי: תני אבימי בריה דרבי אבהו, יש מאכיל לאביו פסיוני וטורדו מן העולם, ויש מטחינו בריחים ומביאו לחיי העולם הבא

 ראדני ברענגט אראפ צוויי משלים, איינס אוועקטראגען דעם טאטען אויף פלארידע אין טאג פון א חתונה און די צווייטע פון רופען אין פעמילי קאורט.

השתתפות רבינו הקדוש במסיבות ובשמחת מהר"א.

קליינע דערמאנונג, די הויכפונקט פון די לעצטע שמחות און מסיבות וואס רבינו הקדוש האט זיך משתתף געווען צוזאמען מיט אהרן ט"ב איז געווען די לעזער פוינטערס אויף משה גבאי, מיט דעם האבען זיך משמח געווען מבכור פרעה, דער גרויסער בכור שוטה בעיבי ביז די בכור השפחה. 

צושטערען טישען איז געווען א דבר הרגיל, לדוגמא אריינזינגען וראה בנים אינמיטען די קרעפיל פשעטיל פון כ"ק אדמו"ר שליט"א בפניו און ביים טיש פון דעם הייליגען רבי'ן בעל ברך משה.

די דערמאנונג איז אויף אזויפיל צו דערמאנען ווי שטארק אהרן האט מחשיב געווען דאס האבען דעם טאטען אויף מסיבות און שמחות, און דעם גרויסען כבוד וואס ער האט אים אפגעגעבען ווען ער איז יא געווען צוזאמען מיט אים ביי פארשידענע געלעגענהייטען.

יעצט צו די שמחות, עס איז נישט געווען פלוצלינג אז דער טאטע האט אויפגעהערט צו קומען צו די שמחות, עס האט געהאט א פארשפיל און א נאכשפיל, אן אפיציעלע ווארענונג איז געקומען פון טאטען נאך דעם וואס דער אמסטערדאמער צוזאמען מיט די קרית יואלער קהלה האבען דורכגעפירט אן אומדערהערטע גניבה שטיקעל תחת השמש.

רבינו הקדוש האט געהאט א הויז אין קרית יואל וואס קהל האט אים געבויט. דער הויז פונקט ווי זיין געהאלט איז געווען זיין פרייוואטער אייגענטום, כאטש קהל האט דאס געבויט, פונקט ווי יעדער פארשטייט אז זיין געהאלט איז א פרייוואטער אייגענטום כאטש קהל האט דאס געגעבען. צו פארזיכערען אז דאס איז טאקע פרייוואט האט דאס רבינו הקדוש איבערגעשריבען אויף זיין פרייוואטען נאמען, אויף זיין קאנג. עצי חיים, וואס ער האט גענוצט פאר זיינע פרייוואטע נכסים כידוע. 

אנדערש ווי די הויז אין וויליאמסבורג, האט ער דאס בפועל איבערגעשריבען אויף זיין אייגענעם נאמען און דאס גערעכענט ווי א פרייוואטע אייגענטום.

דער אומאפפרעגבארער פאקט איז אז מענדעלע מיט קהל אין קרית יואל האבען דורכגעפירט א גניבה האלד אפ אויף א 85 יעריגען איד און איבערגעשריבען זיין פארמעגען בלי רשות. דאס איז דער פאקט. תירוצים איז דא א גאנצע זאק, אבער דאס טוישט נישט דער פאקט אז מענדעלע האט בפועל געהייסען פאר ר' חיים יושע געלבשטיין איבערשרייבען דעם הויז פאלשערהייט.

ווען רבינו הקדוש האט אריבערגערופען ר' חיים יושע און פארגעהאלטען דערויף, האט ער בתמימות זיך פארענטפערט אז מענדעלע האט אים באפוילען. רבינו הקדוש האט דאס געזען ווי א אויסערגעווענליכע מרידה אין אים ביי די אייגענע קינדער און אייניקלעך און האט אריבערגערופען מענדעלע און די זעלבע פאר אהרן אויפען טעלעפאן האט ער באפוילען אז ווי לאנג דאס הויז ווערט נישט צוריקגעשטעלט וועט ער זיך נישט באטייליגען ביי די שמחות.

וואס האט דער גרויסער "סבלן" און בעל "כיבוד אב ואם עד מקום שידי(בעסער געזאגט שכיסי) מגעת" געטון, ער האט באשטעלט די חופה פארענט פון טאטענס הויז, צו צווינגען דעם טאטען מיטצוהאלטען די שמחה דורך די פענסטער.

עס איז אים קיין רגע נישט איינגעפאלען צוריק צו געבען די גניבה, דאס איז מיטאמאל געקומען אין באטראכט.

אים איז ליבערשט געווען צו וויינען מיט קראקאדיל טרערען ביי די חתונה אז מען לאזט נישט דעם טאטען קומען, עס איז אים ליבערשט געווען דעם טאטענס הארץ זאל צוגיין ווי די קינדער צוטיילען די ירושה בחייו בגניבה, ווי איידער צוריק צו געבען די גניבה וגזילה.

און דאס איז א מנהיג ישראל, דאס איז א סבלן, דאס איז א מכבד אב, און ער איז נאך נעבעך די רחמנות "מיטגעמאכט צער און עגמת נפש 10 יאר" אלעס פאר א פארשטינקענע הויז וואס ער האט בגנב'ט.

דער גבאי וואס האט געטראגען דעם טאטען אויף פלארידע עמיר אנאליזירען אן אנדערס, דער חתן דנן יעצט איז אהרן'ס כיבוד אב, זיין עגמת נפש פון נישט האבען דעם טאטען אויף שמחות, דאס איז די קלארע פאקטען.

דער ליגענט וואס ער האט געזאגט לפני מיטתה אז מען האט אים צוגעשפארט די טיר, איז דאך שוין א מיליאן מאל אויפגעוויזען געווארען ווי א הוילע שקר אן קיין שום אחיזה אין מציאות. ווען מען האט נישט געלאזט זיינע באגלייטערס וואס זענען געווען די זעלבע מענטשען וואס האבען איבערגעדרייט די תפילות און הייליגע טישען אריינקומען האט ער געסטרייקט און אויך נישט אריינגעקומען.

די מוראדיגע "יסורים און עגמת נפש" איז געווען אז ער האט געמוזט אריינקומען צום טאטען נאר מיט 2 גבאים אנשטאט 15 בוליס, טאקע א מוראדיגע רחמנות.

און אויף די 15 בוליס האט ער נישט געקענט מוותר זיין, אנשטאט האט ער מוותר געווען צו באזוכען די עלטערען און דאס רופט דער ליגענער און היפאקריט אן "עד מקום שידי מגעת".

איך רעד שוין נישט פון דעם פאקט אז צו באזוכען דעם מאמע האט ער מיטאמאל פרובירט, ווייל פון דעם האט ער נישט געקענט שלאגען פאליטישע קאפיטאל.

פאר ראדני פאלט נישט ביי אז אהרן האט געהאט די ברירה צוריקצוגעבען דעם הויז, אריינקומען צום טאטען אין שטוב ווי א ציווילער בירגער מיט 2 גבאים, שלום מאכען מיטען פאקט אז דער ברודער האט אויך א רבנות פאסטען...   דאס פאלט אים מיטאמאל איין אויפען ווילדסטען געדאנק.....

איין איינציגע ברירה האט ער געהאט........ צו קלאגען אין געריכט אז דער טאטען איז עבר ובטל, דאס איז די איינציגסטע ברירה וואס ראדני האט געטראפען און דאס רופט מען אן "עד מקום שידי מגעת"....

איך האב שוין געזאגט "חלק דעקיל"? אויב נישט דא האסטו....

חלה דעקיל

הקדמה 2 די קאסעט פון ר' שאול.

קודם א דערמאנונג, עס איז דא א געוויסע קאסעט פון א מאמע מיט איר שנור און זון רעדען דברי נבלה וואס מען הערט נישט אזא שמועס ביי אן ארענטליכען גוי און אוודאי נישט ביי א מאמע מיט א זון.

דער טעיפ איז שוין פארשפרייט אויף די גאס עטליכע אין 20 יאר. מען דארף געדענקען אז אין יענע צייטען איז נאך די טעכניק נישט געווען אזוי ווי היינט, קיין דיזשיטעל רעקארדערס איז נאך מיטאמאל געווען א חלום, קאמפיוטערס איז נאך געווען א זאך וואס דער פענטאגאן האט פארמאגט און פעלשעווען\שטיקלען א טעיפ איז כמעט נישט שייך געווען.

צו פארווישען יענעם פלעק, שמירט מען דאס ארויף היינט אז דאס האט א געוויסער איד וואס זיצט אין תפיסה נאכגעמאכט דעם שטימע. 

עס איז לעכערליך צו זאגען אז עס איז אפילו שייך נאכצומאכען 3 שטימעס איבערהויפט אז מען הערט די שטימעס רעדען עטליכע מאל איינער איבער דעם אנדערען צוזאמען, און ווי געזאגט מיט די אלטע קאסעטען איז דאס נישט שייך געווען בכלל, אבער מיר דארפען גלייבען באמונה שלימה זייער ווערסיע.

אבער די קאסעט פון ר' שאול, וואס איז אפילו לפי גירסתם געשטיקעלט, דארפען מיר גלייבען אז די שטיקלעך וואס זיי האבען געלאזט איז אין קאנטעקסט.

אבער נניח, איך געב זיי נאך, אז דער קאסעט איז אויטענטיש און אין קאנטעקסט.

אהרן טייטלבוים האט געמעגט דורכפירען א פוטש, און ר' שאול איז דער שגץ פארען דערציילען דעם טאטען דערפון??

אהרן טייטלבוים מאכט א וועלט מלחמה און די קהלה, זיי דרייען איבער די הייליגע תפילות און די טישען און ווען רבינו הקדוש פרעגט ווער עס טוט דאס, זאל מען נישט ענטפערען דעם אמת?

און דאס איז טייטש פייניגען דעם טאטען?

פארדעם האט מען נישט קיין ברירה און מען גייט קלאגען אין קאורט אז דער טאטע איז עבר ובטל?

הלזאת יקרא רבי?

אהרן טייטלבוים האט געהאט א ברירה אפצושטעלען די "פיינוגונג" (כלשונו פון ראדני) אדער דורך אויפהערען די מלחמה מיט קיט"ל וויליאמסבורג, אבער דאס פאלט מיטאמאל ביי פאר "ראדני" און אוודאי נישט פאר דעם אני ואפסיניק א"ט.

א כפרה מיטען טאטען מיטען מאמען מיט א גאנצע דור וואס ווערט נתחנך מיט מחלוקת, עזות וכו', אבער א"ט וועט זיין קאמף נישט אויפגעבען.

איין איינציגע ברירה איז געבליבען....... פעמילי קאורט......

מיט א שווער געמיט האט זיך ארון באשמוצט און נגד רצונו אנגעפירט דעם קאורט –לפי ראדני- פשוט ווייל עס איז נישט געווען קיין ברירה, מען דארף אפשטעלען די פיינוגינג פון דעם טאטען...

נאדיר נאך איינס ראדני.....

חלה דעקיל

נאך די 2 הקדמות, איז שוין איבעריג צו פירען וויכוחים און דיסקוסיעס איבער די נארמאלקייט פון דעם הספד, עס איז קלאר ווי דער טאג אז אהרן האט זיך ווייניג געקימערט איבער זיינע עלטערען ווען עס איז געווען אין קעגענזאץ צו זיין אגענדע, די בכיות איז געווען נאך א רינגעלע אין קייט פון זיין שפיל דורכגעווייקט מיט פאלשקייט און בלאף.