א בריוו צו ר' מאיר זאב פריעדמאן

ווייל די מעשה איז שקר פון אנהייב. איך קען אים פערזענליך. און ער האט נישט "קיין איין" גרופ. נישט פאר נייעס און נישט שמוץ. און ווייל א אפגעריסענער רוצח וואס רופט זיך "קעציל" האט אפגעמאכט אז ער מוז זיכן עטענשאן. האט ער באשלאסן צו גיין אויף דעם בחור מאיזה סיבה שיהיה. און וויפיל מען פרובירט אים אויפציווייזן אז ער איז זיך טועה(אדער דוקא!) וויל ער נישט הערן. ווייל דער שוטה האט "קלארע באווייזן". איי הער אויס דעם צווייטן? ער געט דיר דאך א נאמען ביי וועם זיך נאכצופרעגן ווער עס איז גערעכט? נאר וואס דען? "שנאה מקלקלת את השורה" ער האט פיינט די ארונים. ממילא איז יעדער ארוני. שולדיג צו אומשולדיג. גארנישט ווערט ביי אים. און עס איז מותר אים צו הרג'נען אויף לעולם ועד!(אנטשולדיגט פארן שרייבן אזוי שארף. איר קענט זעהן אז געווענליך שרייב איך דירעקט נישט שארף. אבער דאס איז די איינציגסטע וואס איז שייך צו זאגן. נאך אזויפיל מאל פרובירן אויפציווייזן אז ער איז אומשולדיג. שטאפט ער זיך צו דאס אויער און וויל נישט הערן)

איך שריי נישט אז דו מוזט מיר גלייבן. איך זאג נאר אז דו ווייסט "קלאר" אז ער איז עס. און איך ווייס קלאר אז ער איז עס "נישט" און איך ווייס ווער עס איז "יא". סא האב איך אים געגעבן א נאמען וועם צו פרעגן וועט ער זעהן ווער עס איז גערעכט. האלט ער אבער נישט דערביי. ווייל ער וועט דאך נישט האבן וואס צו שרייבן. און "דאס" באדערט מיר. דו מעגסט האלטן אנדערש ווי מיר. דאס איז דאך דער סדר העולם. אבער אויב דו קענסט מברר זיין אנדערש און דו טוסט עס נישט מחמת איזה סיבה. דעמאלטס שרייב נישט. עס איז ממש ווי אפזאגן א שידוך ווייל דו האסט "געהערט עפעס".