ראנג נאמבער צו "מצילי אש" דעקט אויף שוידערליכע שריפה

אפשר איז די קשיא פונקט פארקערט 1000'טע בחורים ביי תפילות, ביי שלש סעודות, ביי די אושפוזין, הושענא רבה, ביי חנוכה לעכט צינדען, און ווי לערנען זיי? ס'איז ממש מורא'דיג פילע!?! פארענטשעש מיט ליידיג גייערס מסתבר איז אז ווי מער די בחור ווערן דבוק אין זייער רבי'ן, ווערן זיי ממש זוי ווי עם פיסטע ליידיג גייערס לערנען נישט אין ישיבה, עפען נישט קיין אידיש ספר אלע ליגן טיפ טיפ אין "מתוך' מונחת, באופן מהודרת

חלה דעקל

חידה נומ. 1) 
ביי וועלעכע ישיבה האט זיך דער מנהל געבעטן בתחנונים ובדמעות שליש אז מען זאל רחמנות האבן און קומען צו שלש סעודות, ווייל די בזיונות זענען מעכטיג, און האט צו געלייגט אז אויב וואלט מען ארויס געלאפן און זיך געיאגט ווייל מען וויל גיין לערנען וואלט ער נאך פארשטאנען, אבער מען לויפט ארויס כאפן א ציגרעטל, און דאס איז חרפות און בושות, ער האט מבטיח געווען אז דער רבי וועט זיך נישט פארזוימען, ער וועט זיך צו יאגן, נישט צו ענדיגן שפעט, ווי איז דאס געווען?
א) ביי די ישיבה פון ר' אייזיק ספינקע
ב) ביי די ישיבה פון ר' אהרן אין קרית יואל,
ג) ביי די ישיבה פון ר' מיכל לעבאוויטש,
ד) ביי די ישיבה פון כ''ק אדמו''ר מהרי''י מסאטמאר שליט''א פון קווינס.

חידה נומ. 2)
אין וועלעכן קעמפ פלעגט דער רבי בלייבן אליינס מיט אפאר גבאים ווען דער זמן מוצש''ק איז אנגעקומען, אזוי ווייט אז מען האט געמיזט אנשטעלן אז די לעקטער זאל זיך אויסלעשן מיט א שבת זייגער און ענדיגן שלש סעודות ביים זמן, כדי די בחורים זאלן דארט בלייבן ביזן סוף, ווי איז דאס געווען?
א) ביי ר' אהרן פון קרית יואל,
ב) ביי ר' בערל כ''ץ פון דושינסקי,
ג) ביי  כ''ק אדמו''ר מהרי''י מסאטמאר שליט''א אין קווינס קעמפ.
ד) ביי די ישיבה פון דעם מאנסי וויזניצער רבי.

אויף די ערשטע חידה קען איך דיר נישט ענטפערן, ווייל איך האב קיינמאל נישט געהערט אזא דרשה, מן הסתם איז דאס געווען אין ניקלשבורג, און ס'איז גראדע זייער א נארמאלע זאך פון א ראש ישיבה אדער מנהל צו אנווארעמען בחורים צו קומען צו שלש סעודות ברוב עם, וואס ספה"ק שרייבן אז ס'איז די יום כיפור פון די וואך, און עס קען מאכן יעדן מענטש שטייגן און וואקסן, ספעציעל א מקום וואס האט א ווארעמע שלש סעודות.

די צווייטע חידה איז אין קרית יואל, און נישט נאר ביי שלש סעודות, נאר אויך פרייטאג צונאכטס, וואס שוין נאכדעם וואס מ'האט עמערדזשענסי אינדזשענירט אז די ישיבה גדולה זאל "מיט-עסן" די סעודה מיט'ן רבי'ן, אזוי וועט כאטש זיין עפעס בחורים ביים טיש, אבער נאך די "מיעל" (סעודה בלע"ז) פוצן זיך רוב בחורים אפ פון דארט, און די בזיונות זענען גאר גרויס, ביי שלש סעודות איז אביסל בעסער ווייל ס'איז כאטש דא עפעס בעלי בתים און אינגעלייט וואס דאס איז זייער ביהמ"ד ווי זיי דאווענען און זענען דארט במילא (זיי האבן נישט די אויסוואל פון שולן וואס א שטאטישער מענטש האט), און מיט ישיבה קטנה בחורים מאכט זיך עפעס, אויך גענוג אויף בזיונות, אבער נישט אזעלכע גרויסע בזיונות..

בדרך אגב, די טישן און שלש סעודות אין מחנה דברי יואל זענען נישט פשוט הערליך, יעדער יוצא ישיבת סאטמאר רעדט מיט נאסטאלגיע און בענקשאפט פון די הערליכע ווארימע און געשמאקע שבתים אין קעמפ מיט'ן רבי'ן, וואס קיין בחור וויל נישט פארפאסן קיין איין שבת דארט.

און אויב האסטו גענוג א שטארק הארץ, כאפ זיך אריין "אין די טונקל" אין ראדני איין פשוט'ע שלש סעודות, נישט דווקא שובבי"ם, כאפ א בליק, אבער מאך זיכער מיט דיין דאקטאר פאר דו טוסט דאס..

דערמאן נישט פרייטיג צונאכטס ביי די ארונים, עס וועט זיי כאפן דאס קדחות, זיי דרייען זיך ארום מיט פאביעס  אז א זאלי וועט געוואר ווערן וואס עס טוט זיך אפ דארט פרייטאג צונאכטס

משה'לע, ברענג אונז נישט צו רעדן פון ענקער פרייטיג צונאכטס ווייל דיינע קאלעגע ארונים וועלן דיר נישט מוחל זיין.